Psyche
alle pijlers
Gepest en moeder.
zaterdag 28 februari 2009 om 16:16
Hallo. Ik zal mezelf als nieuweling op dit forum eerst even voorstellen. Ik ben Mariska, getrouwd en moeder van een dochter van 11. Verder werk ik als projectmedewerkster bij een winkelketen. Ik zie er best leuk uit en volgens mij vinden mensen mij over het algemeen een leuke vrouw. Nu is het zo dat ik vroeger op school heel erg gepest ben. Dat is begonnen op de lagere school en doorgegaan tot de 3e klas van de middelbare school. Toen gingen we verhuizen en kwam ik op een andere school terecht. Toen werd de leukste jongen uit de klas verliefd op me en vanaf dat moment was het pesten afgelopen. Helaas ging het pesten verder bij mijn eerste baan als administratief medewerkster bij een uitgeverij. Kortom, het lijkt wel of op mijn voorhoofd staat dat ik een makkelijk slachtoffer ben. En dat is gek, want ik weet dat ik op andere mensen overkom als een aantrekkelijke zelfbewuste vrouw. Maar ik weet dat dit niet zo is. Door al dat pesten heb ik geen intuitie meer omdat wat ik ook deed of zei altijd de klos was.
11 jaar geleden ben ik dus zo dom geweest om aan kinderen te beginnen. Ik hou niet eens van mezelf dus hoe kan ik ooit een kind opvoeden? Mijn dochter is kanjer van een meisje. Vol met zelfvertrouwen, lief en behulpzaam, een blonde paardestaart en sterretjes in haar ogen. Het mooiste van alles is dat ze een vaste vrienden en vriendinnengroep heeft. Nu is er het volgende aan de hand. Mijn dochter zit op handbal en is de topscorer van haar team. Niet om op te scheppen maar ze heeft er echt talent voor. Ze gaat er tijdens de trainingen en wedstrijden voor 200% voor. Nu heeft ze een aantal maanden geleden een conflict gehad met een moeder. De nacht voor een wedstrijd had mijn dochter erg slecht geslapen. Daar kan ze dus niet tegen en is vervolgens ontzettend brutaal geweest tegen een moeder. Een meisje van 11 heeft zich te gedragen tegen een volwassene punt. Mijn dochter heeft ook flink straf gehad en ze heeft haar excuses aan moeten bieden tegen die moeder. Ook ik heb excuses gemaakt.
Sindsdien heeft die moeder overduidelijk de "pik" op haar. Die moeder ergert zich aan alles. Als mijn dochter giechelt, als er in een wedstrijd iets misgaat enz enz. Vorige week bleef ik kijken bij een traning. Zomaar uit het niets zei ze tegen me, Caroline (mijn dochter dus, niet haar echte naam) die is altijd zo aanwezig bij de trainingen, ik snap niet dat die trainers daar niets van zeggen. Ik antwoordde dat ik het niet fair vond om Caroline alleen de schuld te geven, het hele team was aan het rommelen. Als mijn dochter zich misdraagt tijdens de trainingen verwacht ik dat de trainer naar mij toekomt en dat is nog nooit gebeurd. Toen antwoordde die moeder: Ja, als iedereen zo'n houding heeft zoals jou, je moet je niet zo aangevallen voelen. Ik klap onmiddelijk dicht. Ik ben opgestaan en weggelopen met tranen in mijn ogen. Ik kan hier gewoon niet tegenop. Vandaag tijdens de wedstrijd schreeuwde ze mijn dochter toe waardoor mijn dochter met tranen in haar ogen naar mij toekwam. Omdat ik zelf niet op die moeder durf af te stappen heb ik deze zaak aangekaart bij de teamleider jeugd. De teamleider gaat contact opnemen met die moeder. Wat hadden jullie gedaan in mijn plaats?
11 jaar geleden ben ik dus zo dom geweest om aan kinderen te beginnen. Ik hou niet eens van mezelf dus hoe kan ik ooit een kind opvoeden? Mijn dochter is kanjer van een meisje. Vol met zelfvertrouwen, lief en behulpzaam, een blonde paardestaart en sterretjes in haar ogen. Het mooiste van alles is dat ze een vaste vrienden en vriendinnengroep heeft. Nu is er het volgende aan de hand. Mijn dochter zit op handbal en is de topscorer van haar team. Niet om op te scheppen maar ze heeft er echt talent voor. Ze gaat er tijdens de trainingen en wedstrijden voor 200% voor. Nu heeft ze een aantal maanden geleden een conflict gehad met een moeder. De nacht voor een wedstrijd had mijn dochter erg slecht geslapen. Daar kan ze dus niet tegen en is vervolgens ontzettend brutaal geweest tegen een moeder. Een meisje van 11 heeft zich te gedragen tegen een volwassene punt. Mijn dochter heeft ook flink straf gehad en ze heeft haar excuses aan moeten bieden tegen die moeder. Ook ik heb excuses gemaakt.
Sindsdien heeft die moeder overduidelijk de "pik" op haar. Die moeder ergert zich aan alles. Als mijn dochter giechelt, als er in een wedstrijd iets misgaat enz enz. Vorige week bleef ik kijken bij een traning. Zomaar uit het niets zei ze tegen me, Caroline (mijn dochter dus, niet haar echte naam) die is altijd zo aanwezig bij de trainingen, ik snap niet dat die trainers daar niets van zeggen. Ik antwoordde dat ik het niet fair vond om Caroline alleen de schuld te geven, het hele team was aan het rommelen. Als mijn dochter zich misdraagt tijdens de trainingen verwacht ik dat de trainer naar mij toekomt en dat is nog nooit gebeurd. Toen antwoordde die moeder: Ja, als iedereen zo'n houding heeft zoals jou, je moet je niet zo aangevallen voelen. Ik klap onmiddelijk dicht. Ik ben opgestaan en weggelopen met tranen in mijn ogen. Ik kan hier gewoon niet tegenop. Vandaag tijdens de wedstrijd schreeuwde ze mijn dochter toe waardoor mijn dochter met tranen in haar ogen naar mij toekwam. Omdat ik zelf niet op die moeder durf af te stappen heb ik deze zaak aangekaart bij de teamleider jeugd. De teamleider gaat contact opnemen met die moeder. Wat hadden jullie gedaan in mijn plaats?
zaterdag 28 februari 2009 om 20:39
zaterdag 28 februari 2009 om 20:48
Als jij vindt dat Bruinoog gelijk heeft, ben je van het zelfde laken en pak als bruinoog.
Dit soort dingen los je - eingelijk- niet op deze manier op. Wees goddomme een voorbeeld voor je kind. Laat haar zien dat door je wijs te gedragen, je zoveel verder komt. Want die gene die nu het hardst roept dat er overal 'ordinairen' zijn, staan wat mij betreft te vaak voor de spiegel.
DTEEZ!
zaterdag 28 februari 2009 om 22:12
zaterdag 28 februari 2009 om 22:15
Ok, op internet los jij het al zo op....Ik wil niet weten hoe jij het irl op zou lossen....Brrrrr
Waar ik nou zo benieuwd naar ben. Hoe kan jij concluderen dat iemand ordinair is zonder diegene ooit gezien of gesproken te hebben? Op basis van een paar regels tekst?? Knap hoor. Dat zou ik dan weer nooit doen.
zaterdag 28 februari 2009 om 22:18
zaterdag 28 februari 2009 om 22:38
Toen die keer reed die betreffende moeder en mijn dochter zat bij haar in de auto. Nu wilde die moeder na die wedstrijd direct naar huis maar mijn dochter wilde nog graag douchen (is dus een regel/verplichting bij uitwedstrijden). Die moeder wilde dat niet hebben. Toen heeft mijn dochter gezegd dat ze moest douchen omdat de regels zijn. Die moeder zei vervolgens tegen haar als je mijn dochter was geweest had ik je nu bij je lurven gegrepen en je de auto ingetrokken. Tja, en toen zei mijn dochter dat ze blij was dat zij haar moeder niet was en weigerde vervolgens in te stappen.
zaterdag 28 februari 2009 om 22:44
En nu heb ik echt iets doms gedaan. Omdat ik vond dat er echt iets moet gebeuren ben ik naar de jeugdleider gestapt van de D. Ik heb aangegeven wat er aan de hand is en zij zouden dat oppakken. Ik heb mezelf er vanmiddag zo over zitten opwinden dat ik een mail heb gemaakt en verstuurd naar die moeder (nee, geen scheldpartij of iets dergelijks). Stom, stom, stom. Die moeder heeft de mail doorgestuurd naar alle andere ouders en trainers. Ik heb vervolgens een mail gestuurd dat ik het ontzettend jammer vind dat iedereen er nu lastig mee wordt gevallen omdat ik het had willen oplossen van persoon tot persoon omdat ik zo min mogelijk onrust wil veroorzaken. Ik heb aangegeven dat ik het erbij wil laten omdat het nu in handen van de vereniging ligt. Zucht..
zaterdag 28 februari 2009 om 22:49
zaterdag 28 februari 2009 om 22:50
zaterdag 28 februari 2009 om 22:51
zaterdag 28 februari 2009 om 22:54
zaterdag 28 februari 2009 om 22:54
zaterdag 28 februari 2009 om 23:00
Je weet niet half hoe blij ik ben met deze feedback. Ik vond het zo'n stomme actie van mezelf. In grote lijnen stond in de mail dat ik haar via deze mail wil aanspreken over intimiderende houding tegenover mijn dochter en dat deze inmiddels ontoelaatbaar is. Verder dat ik het aangekaart heb bij de leiding en dat een excuus aan dochter op zijn plaats is. En stom, onbewust heb ik verwacht dat zij de mail zou doorsturen. Ik heb zelf gespeelt met de gedachte om de mail aan haar te sturen met een cc aan de anderen. Maar ik vond het zo kinderachtig dat ik dat ge-luk-kig niet gedaan heb.
zaterdag 28 februari 2009 om 23:04
Zeker heb ik contact met andere ouders en er is niemand die ooit een opmerking heeft gemaakt over mijn dochter. Nog nooit. Sterker nog, de andere ouders snappen dat hele onrust veroorzaken niet. Ouders reageren ook het zijn nu eenmaal puberende meisjes en trainen moet ook leuk zijn. Er zijn 2 ouders die het met die moeder eens zijn. Toevallig zijn dat net 2 ouders die ook alleen een zoon hebben én die vorig jaar ook bij elkaar in het team zaten. En jongens zijn nu eenmaal anders als meisjes.
