Psyche
alle pijlers
Ik kom er niet uit
woensdag 24 oktober 2012 om 21:58
Hoi Allemaal.
Ik lees al wel een poosje mee op de site.. Heb ook al wel eens iets gepost. Maar heb nu iets waar ik niet uit lijk te komen. Misschien kunnen jullie er een helder blik op werpen.
Ik ben namelijk af en toe heel down. (depressief?)
Meestal kan ik wel aardig relativeren en ben ik over het algemeen genomen wel heel bij met mijn leventje. Ik heb een leuk appartementje, een leuke baan en lieve vriendinnen.
Maar op andere momenten baal ik zooo van mijn leven! Dan lijkt niks goed.
Mijn baan is enorm stressvol en ik loop constant met een paniekerig gevoel rond omdat ik het gevoel heb het niet te redden allemaal, wat ik moet doen. Het is gewoon heel veel en heel druk. Ik werk dus lange dagen kom uitgeput thuis en het lukt me meestal net meer om dan een gezonde maltijd op tafel te zetten. Dus plof ik op de bank met een magnetron maaltijd en sporten wil ik niet eens meer aan denken dan! Na het eten meestal nog wat werken en dan op bed. En zo vul ik mijn dagen. Elke keer denk ik: ik zou wat meer tijd voor mezelf moeten nemen. Maar met deze baan lukt dat gewoon niet. Mijn collega's ervaren dat trouwens ook zo. We geven ook al regelmatig aan dat het te zwaar is. (zit trouwens in het onderwijs)
Het lesgeven is wel echt mijn passie en ik mag in mijn handjes knijpen met een vast contract voor vijf dagen. Dus wat dat betreft ben ik heel blij... Maar al die extra dingen ernaast maakt het zoo zwaar.
In het weekend of in de vakanties wil ik dan graag even wat leuks doen. Maar al mijn vriendinnen hebben partners en gezinnetjes en dus niet zoveel tijd voor mij.
En dat is dus nog een punt in mijn leven waar ik heel ongelukkig over ben.
Ik zou zoo graag een relatie willen. Maar ik weet niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen. Zoals ik al zei zijn al mijn vriendinnen in een relatie en willen die niet meer echt op stap. Via een dating site heb ik het ook wel eens geprobeerd maar zelfs dat kost me energie. Vaak willen mannen dan toch even chatten en vaak lig ik al om negen uur op bed. Dus daar blijf ik dan voor op. En dan daten. En er dan achterkomen dat het hem weer niet is. Ik vind het ook zo moeilijk om via een site te bepalen of iemand leuk is of niet...
En elke keer als het dan niks wordt ben ik zo teleurgesteld. Ik merk ook dat ik heel verdrietig wordt al ik mijn vriendinnen in hun grote mooie huizen met lieve vriend zie.... Ik wil helemaal niet jaloers zijn, maar mijn wens om dat ook te hebben is zoo groot.
Ik had in het verleden altijd nog wel één vriendin die ook single was maar nu ook niet meer.
Ik heb ook het idee dat doordat ik het zo druk heb en zo moe ben elke dag ik alles ook negatief ga bekijken. Zeker zo in de winter lijken de dagen zo doelloos.
Ik weet niet zo goed wat te doen... Het is namelijk al een behoorlijke poos dat ik me zo rot voel... maar ik zie geen oplossing. Mijn werk kan ik niet veranderen maar het alleen zijn ook niet... Dus blijf ik me zo voelen.
Wat zouden jullie oen in mijn geval?
Ik lees al wel een poosje mee op de site.. Heb ook al wel eens iets gepost. Maar heb nu iets waar ik niet uit lijk te komen. Misschien kunnen jullie er een helder blik op werpen.
Ik ben namelijk af en toe heel down. (depressief?)
Meestal kan ik wel aardig relativeren en ben ik over het algemeen genomen wel heel bij met mijn leventje. Ik heb een leuk appartementje, een leuke baan en lieve vriendinnen.
Maar op andere momenten baal ik zooo van mijn leven! Dan lijkt niks goed.
Mijn baan is enorm stressvol en ik loop constant met een paniekerig gevoel rond omdat ik het gevoel heb het niet te redden allemaal, wat ik moet doen. Het is gewoon heel veel en heel druk. Ik werk dus lange dagen kom uitgeput thuis en het lukt me meestal net meer om dan een gezonde maltijd op tafel te zetten. Dus plof ik op de bank met een magnetron maaltijd en sporten wil ik niet eens meer aan denken dan! Na het eten meestal nog wat werken en dan op bed. En zo vul ik mijn dagen. Elke keer denk ik: ik zou wat meer tijd voor mezelf moeten nemen. Maar met deze baan lukt dat gewoon niet. Mijn collega's ervaren dat trouwens ook zo. We geven ook al regelmatig aan dat het te zwaar is. (zit trouwens in het onderwijs)
Het lesgeven is wel echt mijn passie en ik mag in mijn handjes knijpen met een vast contract voor vijf dagen. Dus wat dat betreft ben ik heel blij... Maar al die extra dingen ernaast maakt het zoo zwaar.
In het weekend of in de vakanties wil ik dan graag even wat leuks doen. Maar al mijn vriendinnen hebben partners en gezinnetjes en dus niet zoveel tijd voor mij.
En dat is dus nog een punt in mijn leven waar ik heel ongelukkig over ben.
Ik zou zoo graag een relatie willen. Maar ik weet niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen. Zoals ik al zei zijn al mijn vriendinnen in een relatie en willen die niet meer echt op stap. Via een dating site heb ik het ook wel eens geprobeerd maar zelfs dat kost me energie. Vaak willen mannen dan toch even chatten en vaak lig ik al om negen uur op bed. Dus daar blijf ik dan voor op. En dan daten. En er dan achterkomen dat het hem weer niet is. Ik vind het ook zo moeilijk om via een site te bepalen of iemand leuk is of niet...
En elke keer als het dan niks wordt ben ik zo teleurgesteld. Ik merk ook dat ik heel verdrietig wordt al ik mijn vriendinnen in hun grote mooie huizen met lieve vriend zie.... Ik wil helemaal niet jaloers zijn, maar mijn wens om dat ook te hebben is zoo groot.
Ik had in het verleden altijd nog wel één vriendin die ook single was maar nu ook niet meer.
Ik heb ook het idee dat doordat ik het zo druk heb en zo moe ben elke dag ik alles ook negatief ga bekijken. Zeker zo in de winter lijken de dagen zo doelloos.
Ik weet niet zo goed wat te doen... Het is namelijk al een behoorlijke poos dat ik me zo rot voel... maar ik zie geen oplossing. Mijn werk kan ik niet veranderen maar het alleen zijn ook niet... Dus blijf ik me zo voelen.
Wat zouden jullie oen in mijn geval?
woensdag 24 oktober 2012 om 22:03
Je zit in een neerwaartse spiraal en die is moeilijk te doorbreken.
Waarom zoek je niet een hobby of sport waar je energie van krijgt, waar je en passant sociale contacten opbouwt en leuke (vrije) mannen tegen het lijf loopt? Wat vind je leuk om te doen?
Waarom zoek je niet een hobby of sport waar je energie van krijgt, waar je en passant sociale contacten opbouwt en leuke (vrije) mannen tegen het lijf loopt? Wat vind je leuk om te doen?
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
woensdag 24 oktober 2012 om 22:25
shakenandstirred: Ja het is inderdaad een neewaartse spiraal. Ik merk ook dat ik er een beetje in blijf hangen. Ik heb al een grote hobby en dat is salsa dansen. Dat doe ik al een aantal jaar en vind ik echt heel leuk! Momenteel voel ik me zelfs daar vaak te moe voor, maar ik blijf gaan omdat ik er ook energie uit haal.
Minder werken is geen optie. Ik heb altijd drie dagen gewerkt en dat was financieel niet haalbaar. Daarnaast altijd ingevallen. Nu sinds dit jaar fulltime en ik ahd eigenlijk gedacht dat het iets rustiger zou worden. Dit omdat het samenwerken met mijn duo ook niet altijd soepeltjes liep. Financieel is het ook erg fijn om vijf dagen te werken, Maar mijn school is momenteel volop in ontwikkeling omdat de school een jaar helemaal niet kon ontwikkelen omdat de school totaal is afgebrand een jaar geleden. Dat was ook een heftige periode en nu moet alles weer goed op de rit dus weer drukte. En elke keer denk ik 'het wordt wel weer rustiger als...' Maar dat wordt het dus niet.
Minder werken is geen optie. Ik heb altijd drie dagen gewerkt en dat was financieel niet haalbaar. Daarnaast altijd ingevallen. Nu sinds dit jaar fulltime en ik ahd eigenlijk gedacht dat het iets rustiger zou worden. Dit omdat het samenwerken met mijn duo ook niet altijd soepeltjes liep. Financieel is het ook erg fijn om vijf dagen te werken, Maar mijn school is momenteel volop in ontwikkeling omdat de school een jaar helemaal niet kon ontwikkelen omdat de school totaal is afgebrand een jaar geleden. Dat was ook een heftige periode en nu moet alles weer goed op de rit dus weer drukte. En elke keer denk ik 'het wordt wel weer rustiger als...' Maar dat wordt het dus niet.
woensdag 24 oktober 2012 om 22:33
Zou je misschien met iemand kunnen praten over je stress en de beste manier waarop je daarmee kunt omgaan? Een vertrouwenspersoon op je werk ofzo? Want je zegt dat je je constant druk maakt of je alles wel redt enzo, maar dat piekeren steeds leidt natuurlijk nergens toe, en is eerder destructief dan constructief. Dat stressgevoel zou je bij de wortel aan moeten pakken: misschien niet door een andere baan te zoeken, of minder te gaan werken, maar door anders tegen je werk aan te leren kijken.
Verder raad ik je toch aan om wat meer moeite te steken in gezond eten: het kost misschien wat energie om een gezonde maaltijd op tafel te krijgen, maar het brengt je ook zoveel meer energie op dan zo'n magnetronprakje!
Nodig anders gewoon je vriendinnen op een doordeweekse dag uit ofzo, om even die sleur te doorbreken.
Heb je verder lichamelijke oorzaken van je vermoeidheid al uitgesloten?
Verder raad ik je toch aan om wat meer moeite te steken in gezond eten: het kost misschien wat energie om een gezonde maaltijd op tafel te krijgen, maar het brengt je ook zoveel meer energie op dan zo'n magnetronprakje!
Nodig anders gewoon je vriendinnen op een doordeweekse dag uit ofzo, om even die sleur te doorbreken.
Heb je verder lichamelijke oorzaken van je vermoeidheid al uitgesloten?
donderdag 25 oktober 2012 om 02:03
Ik heb zoveel bewondering voor mensen die in het onderwijs zitten. Als ik zie hoeveel ze geven en doen. Dat mag wel eens gezegd worden vind ik. Als ik zie wat ze allemaal doen op school voor mijn kind.
Er is wel verschil in een drukke enerverende baan of meer werk dan je aankunt. Misschien kun je het nu minder goed aan omdat de balans niet zo goed is? Lukt het je wel om tijd voor jezelf vrij te maken of blijf je maar doorgaan met werken omdat je het gevoel hebt dat het nooit genoeg is? Wat ik bedoel is dat je moet oppassen om niet overwerkt te raken. Echt grenzen stellen aan hoeveel tijd je extra nog in je werk kunt steken na werktijd. Zou dat misschien lukken? Bijvoorbeeld niet meer dan anderhalf uur na werktijd ipv 2 uur. Hoeveel tijd extra werk je nog na werktijd? Je kunt beter jezelf opladen met dingen doen die je leuk vindt. En af en toe iets ondernemen na werktijd. Daar krijg je energie van om er op je werk weer tegen aan te kunnen.
Ik eet ze ook wel eens die magnetron maaltijden als ik geen zin heb om te koken (vandaag dus) maar lekker en gezond vind ik ze niet.
Kun je niet af en toe een afspraak maken om te gaan eten bij die vriendinnen met hun ideale partners in hun droomhuizen door de weeks? Jij zou dan op jou beurt eens een vriendin kunnen uitnodigen om uit eten te gaan of bij jou te eten. Flesje wijn erbij en lekker kletsen. Echt een relatie is niet alles misschien kom je er wel achter dat die vriendinnen zich ook gevangen kunnen voelen in hun relatie of werk of kinderen.
Er is wel verschil in een drukke enerverende baan of meer werk dan je aankunt. Misschien kun je het nu minder goed aan omdat de balans niet zo goed is? Lukt het je wel om tijd voor jezelf vrij te maken of blijf je maar doorgaan met werken omdat je het gevoel hebt dat het nooit genoeg is? Wat ik bedoel is dat je moet oppassen om niet overwerkt te raken. Echt grenzen stellen aan hoeveel tijd je extra nog in je werk kunt steken na werktijd. Zou dat misschien lukken? Bijvoorbeeld niet meer dan anderhalf uur na werktijd ipv 2 uur. Hoeveel tijd extra werk je nog na werktijd? Je kunt beter jezelf opladen met dingen doen die je leuk vindt. En af en toe iets ondernemen na werktijd. Daar krijg je energie van om er op je werk weer tegen aan te kunnen.
Ik eet ze ook wel eens die magnetron maaltijden als ik geen zin heb om te koken (vandaag dus) maar lekker en gezond vind ik ze niet.
Kun je niet af en toe een afspraak maken om te gaan eten bij die vriendinnen met hun ideale partners in hun droomhuizen door de weeks? Jij zou dan op jou beurt eens een vriendin kunnen uitnodigen om uit eten te gaan of bij jou te eten. Flesje wijn erbij en lekker kletsen. Echt een relatie is niet alles misschien kom je er wel achter dat die vriendinnen zich ook gevangen kunnen voelen in hun relatie of werk of kinderen.
donderdag 25 oktober 2012 om 02:36
Een vriendin van me werkt in het middelbaar onderwijs en ze houdt haar gewerkte uren bij. Volgens mij ongeveer zo:
- met 1.0 FTE omvat haar taak 1659 uur (in CAO vastgelegd)
- ga uit van 40 lesweken per jaar
- dan 'moet' ze 40 uur per week werken en dan nog 59 uur extra ('s avonds, in het weekend of in vakanties)
- pauze telt niet als werktijd en overnachten tijdens schoolreisjes ook niet. Een dagje op reis noteert ze als 8 uur of zo.
Op die manier kwam ze tot het inzicht dat ze haar baan wel als druk en omvangrijk ervaart, maar dat ze niet aan 1659 uur per jaar kwam. Eerder aan 1500.
Natuurlijk hangt dat af van ervaring en takenpakket. Maar blijkbaar geven feiten in haar geval een ander beeld dan haar gevoel over haar werkdruk (ik probeer het niet te generaliseren).
Wellicht de moeite waard om ook 1 week te proberen en zien hoeveel uur je werkt? En daarna reflecteren wat er anders/professioneler kan.
- met 1.0 FTE omvat haar taak 1659 uur (in CAO vastgelegd)
- ga uit van 40 lesweken per jaar
- dan 'moet' ze 40 uur per week werken en dan nog 59 uur extra ('s avonds, in het weekend of in vakanties)
- pauze telt niet als werktijd en overnachten tijdens schoolreisjes ook niet. Een dagje op reis noteert ze als 8 uur of zo.
Op die manier kwam ze tot het inzicht dat ze haar baan wel als druk en omvangrijk ervaart, maar dat ze niet aan 1659 uur per jaar kwam. Eerder aan 1500.
Natuurlijk hangt dat af van ervaring en takenpakket. Maar blijkbaar geven feiten in haar geval een ander beeld dan haar gevoel over haar werkdruk (ik probeer het niet te generaliseren).
Wellicht de moeite waard om ook 1 week te proberen en zien hoeveel uur je werkt? En daarna reflecteren wat er anders/professioneler kan.
donderdag 25 oktober 2012 om 09:34
Wat Penelopeia zegt over voeding vind ik ook een hele goede. Het feit dat je zo weinig energie hebt, zou mede veroorzaakt kunnen worden door je eetpatroon.
Maar ik weet hoe verleidelijk het is om iets 'makkelijks' te eten als je alleen bent, hoor. Misschien eens met een dietist praten of zelf eens kritisch kijken wat je anders kunt doen?
Goed dat je blijft dansen! Ik hoop dat je snel het plezier weer terug vindt
Maar ik weet hoe verleidelijk het is om iets 'makkelijks' te eten als je alleen bent, hoor. Misschien eens met een dietist praten of zelf eens kritisch kijken wat je anders kunt doen?
Goed dat je blijft dansen! Ik hoop dat je snel het plezier weer terug vindt
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
donderdag 25 oktober 2012 om 10:48
Enorm herkenbaar bibabloem, ik werk ook in het onderwijs. Ik werk nu 3 dagen en heb een dochter. Ik neem me elke dag weer voor om niets thuis te doen aan mijn werk, omdat ik al van 7.45 tot 17.45 op mijn werk ben, dat is al 9 uur (1 uur pauze eraf). Maar het lukt me gewoon niet, want ik krijg echt niet alles af. En dat frustreerd enorm, want voordat ik eten gekookt heb, dochter in bed gelegd heb en alles aan de kant heb is het 21.00u en wil ik eigenlijk gewoon heel eventjes op de bank hangen en daarna mijn bed in kruipen. Maar dan moet ik dus alsnog aan mijn werk.
De situatie die pip_ schets over die vriendin die het bijgehouden heeft; dat kan wellicht in het vo, maar in het bo is dat echt niet meer aan de orde hoor.
Die 9 uur per dag deed ik ook al toen ik 5 dgn werkte, dan zit je dus al op 45 uur per week, dat keer 40 weken is al 1800 uur. En dan heb ik het nog niet eens over de ouderavonden, vieringen mr of or.
Het hele gekke is, dat ik met die 3 dagen per week, ook nog altijd lesgebonden uren te kort kom en 6 dagen per jaar terug moet komen om extra te werken.
Ik weet niet zo goed wat ik er mee kan, maar ik heb wel eens nagedacht over zo'n cursus time-management via de vakbond. Wellicht ook iets voor jou?
De situatie die pip_ schets over die vriendin die het bijgehouden heeft; dat kan wellicht in het vo, maar in het bo is dat echt niet meer aan de orde hoor.
Die 9 uur per dag deed ik ook al toen ik 5 dgn werkte, dan zit je dus al op 45 uur per week, dat keer 40 weken is al 1800 uur. En dan heb ik het nog niet eens over de ouderavonden, vieringen mr of or.
Het hele gekke is, dat ik met die 3 dagen per week, ook nog altijd lesgebonden uren te kort kom en 6 dagen per jaar terug moet komen om extra te werken.
Ik weet niet zo goed wat ik er mee kan, maar ik heb wel eens nagedacht over zo'n cursus time-management via de vakbond. Wellicht ook iets voor jou?
donderdag 25 oktober 2012 om 21:05
Kun je niet aangeven op je werk dat het je allemaal wat veel is. Misschien kun je begeleiding krijgen of een coach....
Ik hoor ook wel eens van een nichtje dat er een clubje bij de vakbond is voor jonge, beginnende mensen in het onderwijs. Iets voor jou om ervaringen te delen met anderen?
En idd, dingen doen waar je energie van krijgt....
En laat je niet teveel afleiden door anderen of door het leven wat zij leiden. Grote huizen, partners, kinderen....het zegt echt niet of ze ook gelukkig zijn hoor! Probeer tevreden te zijn met jezelf en met wat je dagelijks doet....dat is al heel veel waard.
Ik hoor ook wel eens van een nichtje dat er een clubje bij de vakbond is voor jonge, beginnende mensen in het onderwijs. Iets voor jou om ervaringen te delen met anderen?
En idd, dingen doen waar je energie van krijgt....
En laat je niet teveel afleiden door anderen of door het leven wat zij leiden. Grote huizen, partners, kinderen....het zegt echt niet of ze ook gelukkig zijn hoor! Probeer tevreden te zijn met jezelf en met wat je dagelijks doet....dat is al heel veel waard.