Psyche
alle pijlers
Ik weet het niet meer ...
zondag 21 februari 2016 om 20:38
Zoals de titel al zegt: ik weet het niet meer.
Ik heb continu het gevoel dat ik faal en dat ik niets waard ben. Het lijkt wel alsof het enige talent wat ik heb, is dat ik alles altijd laat mislukken. Linksom of rechtsom, het loopt altijd op een drama uit met mij. Ik zeg en doe altijd net de verkeerde dingen.
Ik ben vroeger, op de middelbare school, jarenlang gepest. Populair ben ik nooit geweest. Mijn ouders bedoelden het goed en hielden/houden van me, maar ze pushten ook altijd een beetje dat ik 'mee moest doen en niet in een hoekje moest gaan zitten'. Van mezelf ben ik wat verlegen. Echte vrienden heb ik nooit (veel) gehad. De vrienden die ik had, die raakte ik altijd weer kwijt. Soms wist ik waarom, vaak ook niet.
Ik heb me weleens afgevraagd of ik heel anders ben of overkom dan ik zelf denk. Ik heb al verschillende psychologen bezocht maar niemand kan me echt helpen. Het is ook lastig, ik weet het zelf ook niet. De laatste maanden zit ik echter echt diep in de put. Ik heb een fijne relatie, een paar vrienden om me heen, maar toch ben ik niet gelukkig. Ik huil veel en doe veel aan doemdenken. Bijna elke dag, als ik van mijn werk naar de auto loop, dan maak ik mezelf verwijten in mijn hoofd over wat ik nu weer allemaal verkeerd heb gedaan.
Ik weet altijd het verkeerde te zeggen.
Als ik naar gewone vrouwen/meiden kijk, dan voel ik wel een steek van jaloezie. Ik zou ook zo willen zijn; gewoon normaal, ongedwongen, sociaal. Maar ik ben het allemaal niet. Als ik naar een babyfoto van mezelf kijk, dan barst ik in janken uit. Ik zie dan best wel een mooi kind waarvan mijn ouders hoopten dat het gelukkig zou worden, maar ik heb denk ik geen verwachting waargemaakt. De mensen die het meest van me houden, die snauw ik af en ik weet zelf ook niet waarom.
Ik ben een vreselijk mens geworden vind ik zelf. Ik zou zo graag willen veranderen, maar ik weet niet hoe en waar te beginnen. Het is bijna allemaal gevoel en dat vind ik vaak lastig uit te leggen, het lijkt ook zo complex. Hoe moet een ander mij helpen als ik zelf niet eens weet hoe en wat? Soms denk ik weleens dat ik een stoornis heb. Het enige wat ik op dit moment weet, is dat ik neig naar een depressie.
Bedankt voor het lezen. Ik verwacht niet dat iemand me kan helpen, maar vind het wel fijn om mijn hart gelucht te hebben.
Ik heb continu het gevoel dat ik faal en dat ik niets waard ben. Het lijkt wel alsof het enige talent wat ik heb, is dat ik alles altijd laat mislukken. Linksom of rechtsom, het loopt altijd op een drama uit met mij. Ik zeg en doe altijd net de verkeerde dingen.
Ik ben vroeger, op de middelbare school, jarenlang gepest. Populair ben ik nooit geweest. Mijn ouders bedoelden het goed en hielden/houden van me, maar ze pushten ook altijd een beetje dat ik 'mee moest doen en niet in een hoekje moest gaan zitten'. Van mezelf ben ik wat verlegen. Echte vrienden heb ik nooit (veel) gehad. De vrienden die ik had, die raakte ik altijd weer kwijt. Soms wist ik waarom, vaak ook niet.
Ik heb me weleens afgevraagd of ik heel anders ben of overkom dan ik zelf denk. Ik heb al verschillende psychologen bezocht maar niemand kan me echt helpen. Het is ook lastig, ik weet het zelf ook niet. De laatste maanden zit ik echter echt diep in de put. Ik heb een fijne relatie, een paar vrienden om me heen, maar toch ben ik niet gelukkig. Ik huil veel en doe veel aan doemdenken. Bijna elke dag, als ik van mijn werk naar de auto loop, dan maak ik mezelf verwijten in mijn hoofd over wat ik nu weer allemaal verkeerd heb gedaan.
Ik weet altijd het verkeerde te zeggen.
Als ik naar gewone vrouwen/meiden kijk, dan voel ik wel een steek van jaloezie. Ik zou ook zo willen zijn; gewoon normaal, ongedwongen, sociaal. Maar ik ben het allemaal niet. Als ik naar een babyfoto van mezelf kijk, dan barst ik in janken uit. Ik zie dan best wel een mooi kind waarvan mijn ouders hoopten dat het gelukkig zou worden, maar ik heb denk ik geen verwachting waargemaakt. De mensen die het meest van me houden, die snauw ik af en ik weet zelf ook niet waarom.
Ik ben een vreselijk mens geworden vind ik zelf. Ik zou zo graag willen veranderen, maar ik weet niet hoe en waar te beginnen. Het is bijna allemaal gevoel en dat vind ik vaak lastig uit te leggen, het lijkt ook zo complex. Hoe moet een ander mij helpen als ik zelf niet eens weet hoe en wat? Soms denk ik weleens dat ik een stoornis heb. Het enige wat ik op dit moment weet, is dat ik neig naar een depressie.
Bedankt voor het lezen. Ik verwacht niet dat iemand me kan helpen, maar vind het wel fijn om mijn hart gelucht te hebben.
zondag 21 februari 2016 om 20:46
Beste Katniss,
Allereerst wat naar voor je dat je dit gevoel hebt. Misschien dat je op een forum wat harten onder de riem kunt vinden.
Ik lees alleen over wat er niet goed gaat.
Kun je een paar positieve dingen noemen:
- heb je een opleiding afgerond?
- heb je werk (vrijwilligerswerk of betaalt werk) of een andere dagbesteding?
- sport je?
- heb je een hobby of wat vind je leuk om te doen?
- heb je een relatie?
- heb je een huisdier?
- woon je op jezelf?
Als er maar iets bij zit waar je "ja" op kunt zeggen, hou dat dan vast.
En je bent geen mislukking, zelfs niet als je op al deze vragen "nee" zou zeggen. Je ouders zijn no matter what trots op je. En dat je de dappere stap hebt gezet dit op een forum te delen en professionele hulp hebt gezocht, is ook al iets om trots op te zijn.
Allereerst wat naar voor je dat je dit gevoel hebt. Misschien dat je op een forum wat harten onder de riem kunt vinden.
Ik lees alleen over wat er niet goed gaat.
Kun je een paar positieve dingen noemen:
- heb je een opleiding afgerond?
- heb je werk (vrijwilligerswerk of betaalt werk) of een andere dagbesteding?
- sport je?
- heb je een hobby of wat vind je leuk om te doen?
- heb je een relatie?
- heb je een huisdier?
- woon je op jezelf?
Als er maar iets bij zit waar je "ja" op kunt zeggen, hou dat dan vast.
En je bent geen mislukking, zelfs niet als je op al deze vragen "nee" zou zeggen. Je ouders zijn no matter what trots op je. En dat je de dappere stap hebt gezet dit op een forum te delen en professionele hulp hebt gezocht, is ook al iets om trots op te zijn.
zondag 21 februari 2016 om 20:46
Heb je wel eens met een psycholoog gesproken?
Wat ik zo kan bedenken als ik je post lees is, begin klein. Wat zou je graag willen veranderen aan jezelf en hoe kun je dat bereiken. Bedenk 3 dingen. Plak ze op de spiegel en ga daar mee aan de slag. Wil je spontaner worden, ga op een sport en spreek mensen ook aan. Wil je graag modieuzer/minder grijze muis door het leven.. Loop eens een kledingboutiekje in en vraag of je geholpen kan worden met wat leuke combinaties omdat je dat zelf moeilijk vindt. Ik noem maar iets hoor.. Maar ga aan de slag met dat soort dingen, dan kun je trots zijn op jezelf dat je het aanpakt en iets bereikt.
Praat eens met jouw ouders, ik denk dat jij dingen voor ze invult ipv dat hun het zo ervaren.
Werk je?
Wat ik zo kan bedenken als ik je post lees is, begin klein. Wat zou je graag willen veranderen aan jezelf en hoe kun je dat bereiken. Bedenk 3 dingen. Plak ze op de spiegel en ga daar mee aan de slag. Wil je spontaner worden, ga op een sport en spreek mensen ook aan. Wil je graag modieuzer/minder grijze muis door het leven.. Loop eens een kledingboutiekje in en vraag of je geholpen kan worden met wat leuke combinaties omdat je dat zelf moeilijk vindt. Ik noem maar iets hoor.. Maar ga aan de slag met dat soort dingen, dan kun je trots zijn op jezelf dat je het aanpakt en iets bereikt.
Praat eens met jouw ouders, ik denk dat jij dingen voor ze invult ipv dat hun het zo ervaren.
Werk je?
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 21 februari 2016 om 20:51
quote:ciambella schreef op 21 februari 2016 @ 20:46:
Beste Katniss,
Allereerst wat naar voor je dat je dit gevoel hebt. Misschien dat je op een forum wat harten onder de riem kunt vinden.
Ik lees alleen over wat er niet goed gaat.
Kun je een paar positieve dingen noemen:
- heb je een opleiding afgerond?
- heb je werk (vrijwilligerswerk of betaalt werk) of een andere dagbesteding?
- sport je?
- heb je een hobby of wat vind je leuk om te doen?
- heb je een relatie?
- heb je een huisdier?
- woon je op jezelf?
Als er maar iets bij zit waar je "ja" op kunt zeggen, hou dat dan vast.
En je bent geen mislukking, zelfs niet als je op al deze vragen "nee" zou zeggen. Je ouders zijn no matter what trots op je. En dat je de dappere stap hebt gezet dit op een forum te delen en professionele hulp hebt gezocht, is ook al iets om trots op te zijn.
Bedankt voor je reactie
Ik heb wel een opleiding afgerond, maar ook veel later dan normaal. Vanwege het pesten heb ik vroeger nooit mijn opleiding afgerond. Mijn mbo heb ik afgerond toen ik 29 was.
Ik heb ook een baan. Het is een baan die ik inhoudelijk erg leuk vind, maar het is nogal een specifieke branche waar veel negativiteit heerst en ik merk dat ik daar minder goed tegen kan.
Ik heb wel een relatie en daar ben ik tevreden over. Ik kan ook goed praten met mijn vriend, maar me afhelpen van deze gevoelens kan hij ook niet. Heb nu zo'n 6 jaar deze relatie.
Ik sport niet en hobby's heb ik ook al niet echt. Ik merk de laatste maanden dat ik liever 's avonds op de bank lig om een film te kijken, dan dat ik iets onderneem.
Waar ik trots op ben is dat ik een paar jaar geleden veel gewicht verloren ben. Helaas heb ik de laatste maanden weer kilo's erbij gegeten. Gewoon omdat ik niet gelukkig ben en dat zorgt er dan weer voor dat ik mezelf verwijt dat ik niet blijvend kan afvallen.
Ik woon ook op mezelf.
Ik ben in het dagelijks leven niet vaak aan het klagen volgens mij, ik zet vaak een masker op. Maar ik kan de huilbuien niet meer negeren.
Beste Katniss,
Allereerst wat naar voor je dat je dit gevoel hebt. Misschien dat je op een forum wat harten onder de riem kunt vinden.
Ik lees alleen over wat er niet goed gaat.
Kun je een paar positieve dingen noemen:
- heb je een opleiding afgerond?
- heb je werk (vrijwilligerswerk of betaalt werk) of een andere dagbesteding?
- sport je?
- heb je een hobby of wat vind je leuk om te doen?
- heb je een relatie?
- heb je een huisdier?
- woon je op jezelf?
Als er maar iets bij zit waar je "ja" op kunt zeggen, hou dat dan vast.
En je bent geen mislukking, zelfs niet als je op al deze vragen "nee" zou zeggen. Je ouders zijn no matter what trots op je. En dat je de dappere stap hebt gezet dit op een forum te delen en professionele hulp hebt gezocht, is ook al iets om trots op te zijn.
Bedankt voor je reactie
Ik heb wel een opleiding afgerond, maar ook veel later dan normaal. Vanwege het pesten heb ik vroeger nooit mijn opleiding afgerond. Mijn mbo heb ik afgerond toen ik 29 was.
Ik heb ook een baan. Het is een baan die ik inhoudelijk erg leuk vind, maar het is nogal een specifieke branche waar veel negativiteit heerst en ik merk dat ik daar minder goed tegen kan.
Ik heb wel een relatie en daar ben ik tevreden over. Ik kan ook goed praten met mijn vriend, maar me afhelpen van deze gevoelens kan hij ook niet. Heb nu zo'n 6 jaar deze relatie.
Ik sport niet en hobby's heb ik ook al niet echt. Ik merk de laatste maanden dat ik liever 's avonds op de bank lig om een film te kijken, dan dat ik iets onderneem.
Waar ik trots op ben is dat ik een paar jaar geleden veel gewicht verloren ben. Helaas heb ik de laatste maanden weer kilo's erbij gegeten. Gewoon omdat ik niet gelukkig ben en dat zorgt er dan weer voor dat ik mezelf verwijt dat ik niet blijvend kan afvallen.
Ik woon ook op mezelf.
Ik ben in het dagelijks leven niet vaak aan het klagen volgens mij, ik zet vaak een masker op. Maar ik kan de huilbuien niet meer negeren.
zondag 21 februari 2016 om 20:53
quote:carrie-bradshaw schreef op 21 februari 2016 @ 20:46:
Heb je wel eens met een psycholoog gesproken?
Wat ik zo kan bedenken als ik je post lees is, begin klein. Wat zou je graag willen veranderen aan jezelf en hoe kun je dat bereiken. Bedenk 3 dingen. Plak ze op de spiegel en ga daar mee aan de slag. Wil je spontaner worden, ga op een sport en spreek mensen ook aan. Wil je graag modieuzer/minder grijze muis door het leven.. Loop eens een kledingboutiekje in en vraag of je geholpen kan worden met wat leuke combinaties omdat je dat zelf moeilijk vindt. Ik noem maar iets hoor.. Maar ga aan de slag met dat soort dingen, dan kun je trots zijn op jezelf dat je het aanpakt en iets bereikt.
Praat eens met jouw ouders, ik denk dat jij dingen voor ze invult ipv dat hun het zo ervaren.
Werk je?
Bedankt voor je reactie
Ja, ik heb door de jaren heen al diverse psychologen gesproken. Maar echt helpen kunnen ze niet. Met sommigen had ik een goede klik, maar ik kwam niet verder. Ik vind het ook lastig om aan te geven wat er nu precies aan de hand is, dus ik snap wel dat het op een gegeven moment spaak liep.
Heb je wel eens met een psycholoog gesproken?
Wat ik zo kan bedenken als ik je post lees is, begin klein. Wat zou je graag willen veranderen aan jezelf en hoe kun je dat bereiken. Bedenk 3 dingen. Plak ze op de spiegel en ga daar mee aan de slag. Wil je spontaner worden, ga op een sport en spreek mensen ook aan. Wil je graag modieuzer/minder grijze muis door het leven.. Loop eens een kledingboutiekje in en vraag of je geholpen kan worden met wat leuke combinaties omdat je dat zelf moeilijk vindt. Ik noem maar iets hoor.. Maar ga aan de slag met dat soort dingen, dan kun je trots zijn op jezelf dat je het aanpakt en iets bereikt.
Praat eens met jouw ouders, ik denk dat jij dingen voor ze invult ipv dat hun het zo ervaren.
Werk je?
Bedankt voor je reactie
Ja, ik heb door de jaren heen al diverse psychologen gesproken. Maar echt helpen kunnen ze niet. Met sommigen had ik een goede klik, maar ik kwam niet verder. Ik vind het ook lastig om aan te geven wat er nu precies aan de hand is, dus ik snap wel dat het op een gegeven moment spaak liep.
zondag 21 februari 2016 om 20:55
quote:ciambella schreef op 21 februari 2016 @ 20:47:
En wat maakt jou niet normaal en niet sociaal?
Heb je met je dierbaren gepraat over hoe je je voelt en dat je het gevoel hebt dat je ze afsnauwt en dat heel erg vindt?
Ik voel me altijd anders dan anderen. Niet omdat ik zo graag anders wil zijn, maar omdat ik het idee heb dat de meeste mensen mij niet begrijpen.
Nee, heb nooit echt concreet met mijn dierbaren gepraat over dat ik het erg vind dat ik ze afsnauw. Ik bied vaak naderhand wel excuses aan, maar ja. Het zijn vaak mijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Dan ga ik een middag met mijn vader op pad; hij trakteert op vanalles en nog wat (heel lief natuurlijk) en als hij dan iets zegt wat me niet zo aanstaat, dan reageer ik met een snauw. En dan haat ik mezelf, want hij verdient dat helemaal niet.
En wat maakt jou niet normaal en niet sociaal?
Heb je met je dierbaren gepraat over hoe je je voelt en dat je het gevoel hebt dat je ze afsnauwt en dat heel erg vindt?
Ik voel me altijd anders dan anderen. Niet omdat ik zo graag anders wil zijn, maar omdat ik het idee heb dat de meeste mensen mij niet begrijpen.
Nee, heb nooit echt concreet met mijn dierbaren gepraat over dat ik het erg vind dat ik ze afsnauw. Ik bied vaak naderhand wel excuses aan, maar ja. Het zijn vaak mijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Dan ga ik een middag met mijn vader op pad; hij trakteert op vanalles en nog wat (heel lief natuurlijk) en als hij dan iets zegt wat me niet zo aanstaat, dan reageer ik met een snauw. En dan haat ik mezelf, want hij verdient dat helemaal niet.
zondag 21 februari 2016 om 21:53
He wat rot. Ik vraag me af of je ook weleens met je huisarts of een psychiater hebt gepraat. Omdat je naar een depressie lijkt te neigen maar psychologen niets kunnen doen. Misschien mis je gewoon een bepaald stofje wat je mentaal meer in balans kan brengen.
Verder zou ik voor je ouders gewoon eens iets leuks doen, stuur ze een bos bloemen met een lieve kaart ofzo.
Verder zou ik voor je ouders gewoon eens iets leuks doen, stuur ze een bos bloemen met een lieve kaart ofzo.
zondag 21 februari 2016 om 23:25
Ik kan je maar een ding zeggen; probeer te ademen, en uit je tunnelvisie te komen.
Het is moeilijk, echt, geloof mij, ik heb op een gelijksoortige plek gezeten (misschien nu ook nog), maar je moet je door deze gevoelens heen slaan!
Knuffel voor jou!
Mocht je willen praten; hoor/lees ik het wel
Liefs!
Het is moeilijk, echt, geloof mij, ik heb op een gelijksoortige plek gezeten (misschien nu ook nog), maar je moet je door deze gevoelens heen slaan!
Knuffel voor jou!
Mocht je willen praten; hoor/lees ik het wel
Liefs!
maandag 22 februari 2016 om 08:18
quote:aaaanne schreef op 21 februari 2016 @ 21:53:
He wat rot. Ik vraag me af of je ook weleens met je huisarts of een psychiater hebt gepraat. Omdat je naar een depressie lijkt te neigen maar psychologen niets kunnen doen. Misschien mis je gewoon een bepaald stofje wat je mentaal meer in balans kan brengen.
Verder zou ik voor je ouders gewoon eens iets leuks doen, stuur ze een bos bloemen met een lieve kaart ofzo.
Bedankt voor je reactie
Met mijn huisarts heb ik jaren geleden weleens gepraat, maar helpen kan hij me ook niet. Met een psychiater heb ik nog nooit gepraat, wel met psychologen. Het zou inderdaad kunnen dat ik een stofje mis ofzo. Mijn vader is vroeger ook depressief geweest.
He wat rot. Ik vraag me af of je ook weleens met je huisarts of een psychiater hebt gepraat. Omdat je naar een depressie lijkt te neigen maar psychologen niets kunnen doen. Misschien mis je gewoon een bepaald stofje wat je mentaal meer in balans kan brengen.
Verder zou ik voor je ouders gewoon eens iets leuks doen, stuur ze een bos bloemen met een lieve kaart ofzo.
Bedankt voor je reactie
Met mijn huisarts heb ik jaren geleden weleens gepraat, maar helpen kan hij me ook niet. Met een psychiater heb ik nog nooit gepraat, wel met psychologen. Het zou inderdaad kunnen dat ik een stofje mis ofzo. Mijn vader is vroeger ook depressief geweest.
maandag 22 februari 2016 om 08:18
quote:Queen_Elri schreef op 21 februari 2016 @ 23:25:
Ik kan je maar een ding zeggen; probeer te ademen, en uit je tunnelvisie te komen.
Het is moeilijk, echt, geloof mij, ik heb op een gelijksoortige plek gezeten (misschien nu ook nog), maar je moet je door deze gevoelens heen slaan!
Knuffel voor jou!
Mocht je willen praten; hoor/lees ik het wel
Liefs!
Lief
Hoe kom jij eruit als ik vragen mag?
Ik kan je maar een ding zeggen; probeer te ademen, en uit je tunnelvisie te komen.
Het is moeilijk, echt, geloof mij, ik heb op een gelijksoortige plek gezeten (misschien nu ook nog), maar je moet je door deze gevoelens heen slaan!
Knuffel voor jou!
Mocht je willen praten; hoor/lees ik het wel
Liefs!
Lief
Hoe kom jij eruit als ik vragen mag?
maandag 22 februari 2016 om 08:51
Hoe kom je erbij dat andere vrouwen 'normaal, ongedwongen, sociaal' zijn? Lees je weleens een topic op dit forum?
Als je denkt dat je depressief bent, doe dan een online depressietest; er zijn er verschillende. Als daar uitkomt dat je depressief bent, maak dan deze week nog een afspraak met de huisarts. Begin in elk geval met bewegen, liefst buiten, bijvoorbeeld hardlopen. Dat helpt tegen depressie. Als je alcohol drinkt, stop daar dan mee. Alcohol zorgt voor depressieve gevoelens.
Je schrijft dat psychologen je niet helpen, ik denk omdat je zelf niet weet wat je wilt. Een goede coach kan je helpen uitzoeken wat je zou willen.
Een stoornis is niet een 'ding' dat je hebt of niet. Een stoornis is een verzameling eigenschappen en gedragingen die je behoorlijk in de weg zitten in het leven. Men noemt het pas een stoornis als het je leven te erg belemmert. Als je niet in de maatschappij past, zou je ook kunnen zeggen dat de maatschappij een probleem heeft, in plaats van het etiket van een stoornis erop te plakken. Jij hebt een relatie, vrienden en werk... hoe erg word je nou werkelijk belemmerd?
Als je denkt dat je depressief bent, doe dan een online depressietest; er zijn er verschillende. Als daar uitkomt dat je depressief bent, maak dan deze week nog een afspraak met de huisarts. Begin in elk geval met bewegen, liefst buiten, bijvoorbeeld hardlopen. Dat helpt tegen depressie. Als je alcohol drinkt, stop daar dan mee. Alcohol zorgt voor depressieve gevoelens.
Je schrijft dat psychologen je niet helpen, ik denk omdat je zelf niet weet wat je wilt. Een goede coach kan je helpen uitzoeken wat je zou willen.
Een stoornis is niet een 'ding' dat je hebt of niet. Een stoornis is een verzameling eigenschappen en gedragingen die je behoorlijk in de weg zitten in het leven. Men noemt het pas een stoornis als het je leven te erg belemmert. Als je niet in de maatschappij past, zou je ook kunnen zeggen dat de maatschappij een probleem heeft, in plaats van het etiket van een stoornis erop te plakken. Jij hebt een relatie, vrienden en werk... hoe erg word je nou werkelijk belemmerd?
maandag 22 februari 2016 om 09:19
quote:orkenflow schreef op 22 februari 2016 @ 08:51:
Hoe kom je erbij dat andere vrouwen 'normaal, ongedwongen, sociaal' zijn? Lees je weleens een topic op dit forum?
Als je denkt dat je depressief bent, doe dan een online depressietest; er zijn er verschillende. Als daar uitkomt dat je depressief bent, maak dan deze week nog een afspraak met de huisarts. Begin in elk geval met bewegen, liefst buiten, bijvoorbeeld hardlopen. Dat helpt tegen depressie. Als je alcohol drinkt, stop daar dan mee. Alcohol zorgt voor depressieve gevoelens.
Je schrijft dat psychologen je niet helpen, ik denk omdat je zelf niet weet wat je wilt. Een goede coach kan je helpen uitzoeken wat je zou willen.
Een stoornis is niet een 'ding' dat je hebt of niet. Een stoornis is een verzameling eigenschappen en gedragingen die je behoorlijk in de weg zitten in het leven. Men noemt het pas een stoornis als het je leven te erg belemmert. Als je niet in de maatschappij past, zou je ook kunnen zeggen dat de maatschappij een probleem heeft, in plaats van het etiket van een stoornis erop te plakken. Jij hebt een relatie, vrienden en werk... hoe erg word je nou werkelijk belemmerd?
Alcohol drink ik niet. Meer de buitenlucht ingaan is wel een goede, dat kwam ik op internet ook tegen
Klopt wat je zegt over die psychologen; ik weet zelf niet wat ik wil en wat er nou eigenlijk conreet aan de hand is. Ja, ik voel me down maar wat is de reden daarvoor? Ik heb inderdaad werk, vrienden, een relatie en toch ben ik niet gelukkig. Ik weet niet waarom, dus hoe moet een psycholoog het weten? Ik snap wel dat ze me niet kunnen helpen. Ik moet eerst een concrete (hulp)vraag hebben denk ik en die kan ik nog niet goed formuleren.
Ik weet niet of ik belemmerd word. Ik weet wel dat ik niet gelukkig ben. Ik ben een doemdenker, ben pessimistisch ingesteld van nature en dat probeer ik al te doorbreken. Op sommige momenten ervaar ik het leven als 'oké' maar ben nooit over de top gelukkig. Op de meeste momenten bedenk ik me dat ik het anders zou willen.
Ben in het verleden met werk/opleiding al een paar keer geswitcht en dat is ook een reden dat ik denk dat mensen me niet serieus nemen. Zelfde geldt voor relaties. Heb nu al 6 jaar een stabiele en fijne relatie, maar heb hiervoor al enkele relaties gehad en 2 keer samengewoond. Heb echt het idee dat mensen me minder serieus nemen. Eigenlijk zou ik me daar niks van aan moeten trekken, maar dat doe ik wel.
Hoe kom je erbij dat andere vrouwen 'normaal, ongedwongen, sociaal' zijn? Lees je weleens een topic op dit forum?
Als je denkt dat je depressief bent, doe dan een online depressietest; er zijn er verschillende. Als daar uitkomt dat je depressief bent, maak dan deze week nog een afspraak met de huisarts. Begin in elk geval met bewegen, liefst buiten, bijvoorbeeld hardlopen. Dat helpt tegen depressie. Als je alcohol drinkt, stop daar dan mee. Alcohol zorgt voor depressieve gevoelens.
Je schrijft dat psychologen je niet helpen, ik denk omdat je zelf niet weet wat je wilt. Een goede coach kan je helpen uitzoeken wat je zou willen.
Een stoornis is niet een 'ding' dat je hebt of niet. Een stoornis is een verzameling eigenschappen en gedragingen die je behoorlijk in de weg zitten in het leven. Men noemt het pas een stoornis als het je leven te erg belemmert. Als je niet in de maatschappij past, zou je ook kunnen zeggen dat de maatschappij een probleem heeft, in plaats van het etiket van een stoornis erop te plakken. Jij hebt een relatie, vrienden en werk... hoe erg word je nou werkelijk belemmerd?
Alcohol drink ik niet. Meer de buitenlucht ingaan is wel een goede, dat kwam ik op internet ook tegen
Klopt wat je zegt over die psychologen; ik weet zelf niet wat ik wil en wat er nou eigenlijk conreet aan de hand is. Ja, ik voel me down maar wat is de reden daarvoor? Ik heb inderdaad werk, vrienden, een relatie en toch ben ik niet gelukkig. Ik weet niet waarom, dus hoe moet een psycholoog het weten? Ik snap wel dat ze me niet kunnen helpen. Ik moet eerst een concrete (hulp)vraag hebben denk ik en die kan ik nog niet goed formuleren.
Ik weet niet of ik belemmerd word. Ik weet wel dat ik niet gelukkig ben. Ik ben een doemdenker, ben pessimistisch ingesteld van nature en dat probeer ik al te doorbreken. Op sommige momenten ervaar ik het leven als 'oké' maar ben nooit over de top gelukkig. Op de meeste momenten bedenk ik me dat ik het anders zou willen.
Ben in het verleden met werk/opleiding al een paar keer geswitcht en dat is ook een reden dat ik denk dat mensen me niet serieus nemen. Zelfde geldt voor relaties. Heb nu al 6 jaar een stabiele en fijne relatie, maar heb hiervoor al enkele relaties gehad en 2 keer samengewoond. Heb echt het idee dat mensen me minder serieus nemen. Eigenlijk zou ik me daar niks van aan moeten trekken, maar dat doe ik wel.
maandag 22 februari 2016 om 09:41
Mooi doel, om met een coach aan te werken: mijzelf serieus nemen en zorgen dat anderen mij serieus nemen.
Overigens is 'gelukkig zijn' iets dat je moet oefenen. Bijvoorbeeld door elke dag drie dingen te benoemen die je die dag gelukkig maken. Als je altijd kijkt naar de sombere kant, dan worden de sombere weggetjes in je hersenen ingesleten en wordt dat je standaard reactie op alles. Dat kun je bewust veranderen.
Overigens is 'gelukkig zijn' iets dat je moet oefenen. Bijvoorbeeld door elke dag drie dingen te benoemen die je die dag gelukkig maken. Als je altijd kijkt naar de sombere kant, dan worden de sombere weggetjes in je hersenen ingesleten en wordt dat je standaard reactie op alles. Dat kun je bewust veranderen.
maandag 22 februari 2016 om 17:23
quote:KatnissEverdeen schreef op 22 februari 2016 @ 08:18:
[...]
Lief
Hoe kom jij eruit als ik vragen mag?
Met veel geduld, en technieken uit mijn therapieën. Zoals mindfulness, je focussen op 1 activiteit, afleidingen.. ik heb een lijst vol afleidingen, zodat ik kan kiezen, ik ben vaak besluiteloos.
Dan prik ik gewoon met mijn ogen dicht een afleiding uit, die ga ik dan doen.
En ik zit op fora's, dan is mijn gevoel niet op de voorgrond aanwezig.
[...]
Lief
Hoe kom jij eruit als ik vragen mag?
Met veel geduld, en technieken uit mijn therapieën. Zoals mindfulness, je focussen op 1 activiteit, afleidingen.. ik heb een lijst vol afleidingen, zodat ik kan kiezen, ik ben vaak besluiteloos.
Dan prik ik gewoon met mijn ogen dicht een afleiding uit, die ga ik dan doen.
En ik zit op fora's, dan is mijn gevoel niet op de voorgrond aanwezig.
maandag 22 februari 2016 om 18:25
quote:KatnissEverdeen schreef op 21 februari 2016 @ 20:55:
[...]
Ik voel me altijd anders dan anderen. Niet omdat ik zo graag anders wil zijn, maar omdat ik het idee heb dat de meeste mensen mij niet begrijpen.
Nee, heb nooit echt concreet met mijn dierbaren gepraat over dat ik het erg vind dat ik ze afsnauw. Ik bied vaak naderhand wel excuses aan, maar ja. Het zijn vaak mijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Dan ga ik een middag met mijn vader op pad; hij trakteert op vanalles en nog wat (heel lief natuurlijk) en als hij dan iets zegt wat me niet zo aanstaat, dan reageer ik met een snauw. En dan haat ik mezelf, want hij verdient dat helemaal niet.
Je vader klinkt als een lieve man. Praat eens echt met je ouders hierover. Je vader heeft ook een depressie gehad schrijf je. Hoe is hij daarmee omgegaan? Echt diepe gesprekken voeren met je dierbaren en je kwetsbaar opstellen, kan al heel wat opluchten.
Doe dat ook met je vriend. Hij kan jouw probleem niet oplossen, maar dat hoeft ook niet. Maar luisteren kan hij wel.
Uit geluksonderzoek blijkt dat huisdieren (kat of hond) gelukkig maken. Misschien is dat iets voor jou. Lekker wandelen met de hond of knuffelen met je kat op de bank (met bankhangen is niets mis hoor). En huisdieren veroordelen niet
Ga sporten, daardoor maak je gelukshormonen aan. Wordt bij depressie ook vaak aangeraden.
Tip die al genoemd is van een coach inschakelen, ook een goede.
Ik heb zelf yoga gedaan en voor mij werkte dat zo dat ik gestresst erheen geen en weer leeg en voldaan en blij terugkwam.
Je hebt ook kleurboeken voor volwassenen, ook erg leuk en ontspannend (om op de bank te doen ).
En blijf stilstaan bij wat je hebt en dat er heel veel mensen op de wereld zijn die dat niet hebben: partner, ouders, werk, huisje. Zeg je tegen je ouders, partner dat je van ze houdt? En sta je er ook echt bij stil, bij dat gevoel? Zo nee, probeer het eens, dat maakt ook gelukkig.
Veel van jouw ongelukkig voelen zit in jouw hoofd, dus dat kun je gewoon echt zelf veranderen. Maak die keus voor jezelf om dit ook echt te veranderen.
Sterkte!
[...]
Ik voel me altijd anders dan anderen. Niet omdat ik zo graag anders wil zijn, maar omdat ik het idee heb dat de meeste mensen mij niet begrijpen.
Nee, heb nooit echt concreet met mijn dierbaren gepraat over dat ik het erg vind dat ik ze afsnauw. Ik bied vaak naderhand wel excuses aan, maar ja. Het zijn vaak mijn ouders moet ik eerlijk zeggen. Dan ga ik een middag met mijn vader op pad; hij trakteert op vanalles en nog wat (heel lief natuurlijk) en als hij dan iets zegt wat me niet zo aanstaat, dan reageer ik met een snauw. En dan haat ik mezelf, want hij verdient dat helemaal niet.
Je vader klinkt als een lieve man. Praat eens echt met je ouders hierover. Je vader heeft ook een depressie gehad schrijf je. Hoe is hij daarmee omgegaan? Echt diepe gesprekken voeren met je dierbaren en je kwetsbaar opstellen, kan al heel wat opluchten.
Doe dat ook met je vriend. Hij kan jouw probleem niet oplossen, maar dat hoeft ook niet. Maar luisteren kan hij wel.
Uit geluksonderzoek blijkt dat huisdieren (kat of hond) gelukkig maken. Misschien is dat iets voor jou. Lekker wandelen met de hond of knuffelen met je kat op de bank (met bankhangen is niets mis hoor). En huisdieren veroordelen niet
Ga sporten, daardoor maak je gelukshormonen aan. Wordt bij depressie ook vaak aangeraden.
Tip die al genoemd is van een coach inschakelen, ook een goede.
Ik heb zelf yoga gedaan en voor mij werkte dat zo dat ik gestresst erheen geen en weer leeg en voldaan en blij terugkwam.
Je hebt ook kleurboeken voor volwassenen, ook erg leuk en ontspannend (om op de bank te doen ).
En blijf stilstaan bij wat je hebt en dat er heel veel mensen op de wereld zijn die dat niet hebben: partner, ouders, werk, huisje. Zeg je tegen je ouders, partner dat je van ze houdt? En sta je er ook echt bij stil, bij dat gevoel? Zo nee, probeer het eens, dat maakt ook gelukkig.
Veel van jouw ongelukkig voelen zit in jouw hoofd, dus dat kun je gewoon echt zelf veranderen. Maak die keus voor jezelf om dit ook echt te veranderen.
Sterkte!
maandag 22 februari 2016 om 18:38
maandag 22 februari 2016 om 18:49
Het probleem is dat je vooral de focus legt op wat je niet hebt in je leven. Heel begrijpelijk, maar wel de snelste weg naar ontevredenheid en een depressie.
Je kunt ook ervoor kiezen om positief te denken:
- dat je ouders hebt die van je hielden (dat hebben zoveel mensen nooit gehad)
- dat je een baan hebt (waar veel mensen in tijden van crisis naarstig naar op zoek zijn)
- dat je een fijne relatie hebt (in een tijd waar veel mensen gaan scheiden of het moeten doen met internetdates)
- dat je vrienden hebt, ook al zijn het er maar een paar (zat mensen die geen enkele vriend hebben, zie de oproepjes)
- dat je een rijbewijs hebt (ik ken mensen die nooit hun rijbewijs hebben kunnen halen vanwege bijv. geldgebrek of omdat ze tig keer gezakt zijn)
- dat je een auto hebt (zoveel mensen die dat niet hebben)
- dat je in een welvarend land als Nederland woont met een goede sociale zekerheid en goede gezondheidszorg (zie het aantal mensen dat dit land probeert binnen te komen en jij mag hier gewoon zijn)
- dat je lichamelijk gezond bent (veel mensen in ziekenhuizen zouden dat ook dolgraag willen)
- enz. enz.
Je hebt zoveel dingen in je leven die je een benijdenswaardig persoon maken in de ogen van anderen. Maar je kiest ervoor ze niet te zien. Je blijft hangen in je onzekerheid en jaloezie.
Ik heb soms dat ik baal van mijn baan. Of van vorige banen. Wat ik dan altijd doe, is dat ik weer in gedachten haal wat er allemaal goed is aan deze baan. Dus heb ik nooit een burn out gehad of dat soort dingen. Gewoon door de focus te leggen op wat er positief is in plaats van alleen het negatieve. Want daarmee maak je jezelf gek.
Je kunt ook ervoor kiezen om positief te denken:
- dat je ouders hebt die van je hielden (dat hebben zoveel mensen nooit gehad)
- dat je een baan hebt (waar veel mensen in tijden van crisis naarstig naar op zoek zijn)
- dat je een fijne relatie hebt (in een tijd waar veel mensen gaan scheiden of het moeten doen met internetdates)
- dat je vrienden hebt, ook al zijn het er maar een paar (zat mensen die geen enkele vriend hebben, zie de oproepjes)
- dat je een rijbewijs hebt (ik ken mensen die nooit hun rijbewijs hebben kunnen halen vanwege bijv. geldgebrek of omdat ze tig keer gezakt zijn)
- dat je een auto hebt (zoveel mensen die dat niet hebben)
- dat je in een welvarend land als Nederland woont met een goede sociale zekerheid en goede gezondheidszorg (zie het aantal mensen dat dit land probeert binnen te komen en jij mag hier gewoon zijn)
- dat je lichamelijk gezond bent (veel mensen in ziekenhuizen zouden dat ook dolgraag willen)
- enz. enz.
Je hebt zoveel dingen in je leven die je een benijdenswaardig persoon maken in de ogen van anderen. Maar je kiest ervoor ze niet te zien. Je blijft hangen in je onzekerheid en jaloezie.
Ik heb soms dat ik baal van mijn baan. Of van vorige banen. Wat ik dan altijd doe, is dat ik weer in gedachten haal wat er allemaal goed is aan deze baan. Dus heb ik nooit een burn out gehad of dat soort dingen. Gewoon door de focus te leggen op wat er positief is in plaats van alleen het negatieve. Want daarmee maak je jezelf gek.