Psyche
alle pijlers
Is angst een keuze?
woensdag 19 september 2012 om 23:16
In een ander topic zag ik iemand dat beweren: dat ergens bang voor zijn een keuze is. En dat je er dus voor kunt kiezen om niet meer bang te zijn.
Het topic ging verder over iets totaal anders, maar ik merk dat deze opmerking me niet loslaat. Misschien is het iets persoonlijks, ik heb een geschiedenis van bang zijn en me meer in het algemeen geestelijk niet bepaald lekker voelen. Mijn ervaring is dat je ervoor kunt kiezen om tegen dit soort gevoelens te vechten maar dat je uiteindelijk te accepteren hebt dat ze er in meer of mindere mate zijn. En dat dat er juist zo moeilijk aan is: toegeven dat je geen absolute controle over jezelf hebt en dat je brein soms een loopje met je neemt.
Maar goed, dat is dus mijn ervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe andere mensen hierover denken. Is angst en andere geestelijke ellende een keuze? Kan je de knop omzetten en ermee ophouden? Of ligt het toch ingewikkelder dan dat?
Het topic ging verder over iets totaal anders, maar ik merk dat deze opmerking me niet loslaat. Misschien is het iets persoonlijks, ik heb een geschiedenis van bang zijn en me meer in het algemeen geestelijk niet bepaald lekker voelen. Mijn ervaring is dat je ervoor kunt kiezen om tegen dit soort gevoelens te vechten maar dat je uiteindelijk te accepteren hebt dat ze er in meer of mindere mate zijn. En dat dat er juist zo moeilijk aan is: toegeven dat je geen absolute controle over jezelf hebt en dat je brein soms een loopje met je neemt.
Maar goed, dat is dus mijn ervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe andere mensen hierover denken. Is angst en andere geestelijke ellende een keuze? Kan je de knop omzetten en ermee ophouden? Of ligt het toch ingewikkelder dan dat?
donderdag 20 september 2012 om 09:01
Angst is een lichamelijke reactie op bedreigende situaties. Wees maar blij dat je angst hebt: anders zou je in een dierentuin zo het hek over klimmen om die schattige tijgertjes te aaien, twee vechtende grote gespierde bullebakken uit elkaar proberen te halen en allerlei andere gevaarlijke streken uithalen. Alleen sommige lichamen reageren veel te sterk op prikkels, die anderen helemaal niet zo als bedreigend ervaren. Dán is er pas sprake van angst waar je het beste iets tegen kunt doen. Alle andere vormen van angst zijn nodig om te overleven.
Een interessant artikel over een vrouw die helemaal geen angst kent: http://blogs.discovermaga ... -the-woman-without-fear/.
Een interessant artikel over een vrouw die helemaal geen angst kent: http://blogs.discovermaga ... -the-woman-without-fear/.
donderdag 20 september 2012 om 09:08
donderdag 20 september 2012 om 09:43
Ik denk ook wel dat je, als je dat nodig is, kan besluiten om angst te bannen. Bijvoorbeeld: je bent bang voor dode dieren. Maar de enige manier om je geld je verdienen (en dus te overleven) is als medewerker in een kippenslachterij. Dan gaan jouw hersenen maatregelen nemen om jou dat toch te kunnen laten doen. Als het belang maar groot genoeg is.
Dus tot op zekere hoogte kunnen je hersenen besluiten de angst op te schorten.
Dus tot op zekere hoogte kunnen je hersenen besluiten de angst op te schorten.
it's a big club and you ain't in it
donderdag 20 september 2012 om 09:53
Liquorice, ik weet welk topic je bedoelt. Iemand maakte de vergelijking angst voor honden en een pinda allergie. Daar was ik het niet mee eens. Iemand met pinda allergie kán geen pinda eten, want dat is dodelijk voor diegene. Iemand met angst voor honden kán wel in aanraking komen met honden, maar wil dit niet vanwege de angst. Dat was waar het in die discussie over ging. Ik hoop niet dat je je daardoor niet serieus genomen voelt, want dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Ontopic; angst overkomt je, soms (mede) door je eigen gedachtengangen. Je kan er voor kiezen er mee om te leren gaan en het niet je leven te laten beheersen. Op die manier vecht je ertegen, niet door je angst te negeren of te ontwijken (zoals in het topic over de honden).
Ontopic; angst overkomt je, soms (mede) door je eigen gedachtengangen. Je kan er voor kiezen er mee om te leren gaan en het niet je leven te laten beheersen. Op die manier vecht je ertegen, niet door je angst te negeren of te ontwijken (zoals in het topic over de honden).
donderdag 20 september 2012 om 10:01
Interessante bijdragen!
@ penelopeia: wat een boeiend artikel. Het laat wel goed zien dat geen angst voelen net zo gevaarlijk kan zijn als geen pijn voelen.
@ scheel_schaapje: ik bedoelde een andere reactie, waarin letterlijk werd gezegd dat angst een keuze is. Ik ben het met je eens dat allergie iets anders is omdat je daar echt niets aan kunt doen, terwijl dat met angst wel zo is.
@rionyriony: Ik ben het deels met je eens. Als ik het op mezelf betrek, dan denk ik dat je inderdaad de keuze kunt maken om je over je angst heen te zetten. Ik ontmoet volgende week een heleboel nieuwe mensen in verband met een nieuw project waar ik aan ga werken, en ik pieker daar nu al over omdat veel nieuwe mensen ontmoeten iets is waar ik heel slecht in ben. Maar ik wilde dit project heel graag doen, het houdt in dat ik met die mensen moet samenwerken, en dus kies ik ervoor toch handjes te gaan schudden. De angst zelf verdwijnt er niet door want waarschijnlijk zit mijn hart nog steeds in mijn keel als ik mezelf voorstel. Maar ik kies er wel voor andere acties te ondernemen dan "veilige."
@ penelopeia: wat een boeiend artikel. Het laat wel goed zien dat geen angst voelen net zo gevaarlijk kan zijn als geen pijn voelen.
@ scheel_schaapje: ik bedoelde een andere reactie, waarin letterlijk werd gezegd dat angst een keuze is. Ik ben het met je eens dat allergie iets anders is omdat je daar echt niets aan kunt doen, terwijl dat met angst wel zo is.
@rionyriony: Ik ben het deels met je eens. Als ik het op mezelf betrek, dan denk ik dat je inderdaad de keuze kunt maken om je over je angst heen te zetten. Ik ontmoet volgende week een heleboel nieuwe mensen in verband met een nieuw project waar ik aan ga werken, en ik pieker daar nu al over omdat veel nieuwe mensen ontmoeten iets is waar ik heel slecht in ben. Maar ik wilde dit project heel graag doen, het houdt in dat ik met die mensen moet samenwerken, en dus kies ik ervoor toch handjes te gaan schudden. De angst zelf verdwijnt er niet door want waarschijnlijk zit mijn hart nog steeds in mijn keel als ik mezelf voorstel. Maar ik kies er wel voor andere acties te ondernemen dan "veilige."
donderdag 20 september 2012 om 10:45
Liquorice, ik ken je niet goed maar iedereen heeft zo zijn pijnpunten die heel diep van binnen zitten. Misschien bij jou eisen die je aan jezelf stelt en waar jij van jezelf aan moet voldoen? Ik weet niet of iedereen die eisen aan jou zou stellen en het jou zou vergeven als je wat mindere momenten zou hebben. En of jij dat jezelf zou kunnen vergeven. Een meer relativerende houding zou dan die basisangst kunnen verzachten waardoor je minder in de angstmodus schiet.
Ik raad maar wat; weet niet of het van toepassing is.
Ik raad maar wat; weet niet of het van toepassing is.
it's a big club and you ain't in it
donderdag 20 september 2012 om 21:46
Interessant topic!
Ik denk dat angst over het algemeen geen keuze is, het kan je overvallen, hoe je er dan mee omgaat kan je wel beïnvloeden.
Toch denk ik dat mensen met een angststoornis (zoals ik wel iets uit de angst halen. Ik ben er voor mijzelf nog niet uit wat.
Maar soms lijkt het wel alsof je dan wel een keuze hebt: stem ik nu af op radio angsthaas of radio positivo...ga ik nu naar links richting paniekaanval of naar rechts richting ontspanning.
Lastig punt met meerdere kanten...
Ik denk dat angst over het algemeen geen keuze is, het kan je overvallen, hoe je er dan mee omgaat kan je wel beïnvloeden.
Toch denk ik dat mensen met een angststoornis (zoals ik wel iets uit de angst halen. Ik ben er voor mijzelf nog niet uit wat.
Maar soms lijkt het wel alsof je dan wel een keuze hebt: stem ik nu af op radio angsthaas of radio positivo...ga ik nu naar links richting paniekaanval of naar rechts richting ontspanning.
Lastig punt met meerdere kanten...
