Meer uit het leven halen...

Ik heb even een ander profiel aangemaakt omdat ik nogal twijfel om hier een topic over te openen en ik liever niet wil dat het wordt gelinkt aan mijn andere profiel.



Maar toch wil ik het graag kwijt, omdat ik hoop dat jullie misschien tips hebben of het misschien wel herkennen Ik heb namelijk heel sterk het gevoel dat ik niet alles uit het leven haal.. en 'wacht' op het moment dat ik echt gelukkig door het leven kan gaan. Voor mijn gevoel komt dit moment pas als ik bepaalde dingen heb bereikt, bijvoorbeeld een goede baan in mijn sector, een eigen huisje, financiele onafhankelijkheid, maar ook minder grote dingen zoals lange nagels (ik bijt al heel lang nagels), een mooi lichaam en meer zelfvertrouwen. Dat laatste heeft ook veel te maken met mijn zoektocht naar 'verlichting', waar ik mee ben begonnen toen ik een aantal jaar geleden een ervaring heb gehad waarin ik een paar seconden vrij was van gedachten. Tijdens die ervaring kon ik al mijn onzekerheden en negatieve gedachten even loslaten en wist ik gewoon dat alles 'goed' was, dat ik eigenlijk niet echt een probleem had. Op dat moment was ik dus ook even volkomen gelukkig



Maar goed, hoewel ik op dat moment even vrij was van alle negatieve gedachten, verviel ik eigenlijk al snel weer in mijn oude patroon. Sindsdien heb ik mij wel meer verdiept in mediteren etc. en probeer ik dit ook regelmatig te doen, maar toch blijft mijn onzekerheid en (soms) destructief gedrag mij belemmeren in het dagelijkse leven. Een aantal voorbeelden:



- Ik bijt al jaren nagels en ook al zou ik zo graag mooie, lange nagels hebben, op één of andere manier lukt het maar niet om te stoppen. Maar als ik dan weer eens veel heb nagelgebeten dan voelen mijn nagels zo vies en pijnlijk aan, dat ik mij eigenlijk niet echt volwassen of elegant voel (is het natuurlijk ook niet). Elke keer neem ik me weer voor om te stoppen, maar steeds verval ik weer in mijn oude patroon.



- Ik stel heel vaak dingen uit tot het laatste moment, niet alleen studie of werk gerelateerde dingen, maar ook andere zaken zoals mailtjes sturen, telefoontjes plegen en andere dingen die soms gewoon moeten. Dan stel ik het zo lang uit dat het eigenlijk alweer te laat is, en dan doe ik het uiteindelijk pas uit schuldgevoel of door tijdsdruk. Hoewel ik vaak merk dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is om te doen, heb ik er wel de hele tijd mee in mijn hoofd gezeten. Daarnaast zorgt het vaak ook niet echt voor een goede indruk, omdat ik vaak (net) te laat ben met dingen, waardoor ik op het laatste moment weer iets moet regelen om het recht te zetten. Ook qua studie komt het vaak uiteindelijk wel weer goed (heb over het algemeen wel goede resultaten), maar soms denk ik dat ik hetzelfde werk in veel minder tijd en met minder stress had kunnen verrichten, of misschien zelfs een hoger cijfer had kunnen hebben. De manier waarop ik te werk ga, gaat soms denk ik wel een beetje ten koste van de kwaliteit van mijn leven... ik zit bijvoorbeeld dagen achter de laptop om iets af te maken, 'werk' tot diep in de nacht door en vaak eet ik niet echt regelmatig of gezond op deze dagen. Ook sociale dingen zeg ik dan wel eens af omdat ik nog een deadline moet halen, al denk ik dat ik soms best had kunnen gaan als ik efficienter had gewerkt.



- Ook qua eten ben ik niet altijd heel verantwoord. Vooral in dagen van stress eet ik vaak minimaal of niet echt gezond, omdat ik dan naar mijn idee 'geen tijd' heb om een gezonde maaltijd te maken. Onzin natuurlijk, maar ik denk dat het ook een soort van zelf-destructie is, al eet ik op normale dagen op zich wel redelijk gezond.



- Ook sociale dingen vermijd ik soms een beetje, omdat ik uit onzekerheid soms wel een beetje verlegen ben en 'sociaal zijn' me soms teveel energie kost. Daarom kom ik bijvoorbeeld soms te laat op bepaalde gelegenheden (colleges) zodat ik niet te lang meer hoef te praten met mensen, en ga ik ook niet altijd naar feestjes waar ik niet veel mensen ken, onder het mom van 'geen tijd'. Ik houd mezelf vaak voor dat ik gewoon niet zo ben, en dat ik veel liever met een goede vriendin thuis afspreek, maar als ik heel eerlijk ben, zou ik eigenlijk heel graag van alles willen ondernemen zonder dat ik last heb van mijn onzekerheid.



Dit zijn eigenlijk wel de belangrijkste voorbeelden denk ik, dagelijks (destructief) gedrag waar ik toch steeds weer in terugval. Het is op zich niet heel erg en ik denk dat mensen van buitenaf het verder ook niet merken (studie altijd gehaald, heb een aantal goede vriendinnen en zie er verder ook gewoon leuk/verzorgd uit, op nagels na), maar eigenlijk denk ik dat ik gewoon zoveel meer uit het leven kan halen dan ik nu doe. Ik heb een beetje het gevoel dat ik van deadline naar deadline leef, en dat ik tussendoor wel eens probeer iets leuks te ondernemen, maar dat ik eigenlijk nooit echt geniet. Vaak zorgt mijn onzekerheid en schuldgevoel (dankzij uitstelgedrag) ervoor dat ik gewoon niet helemaal 'vrij' ben, niet alles uit het leven haal wat mogelijk is en daardoor eigenlijk niet 100% gelukkig ben.



Maar eigenlijk wil ik dit gewoon niet meer, en ben ik op zoek naar een manier om uit dit patroon te stappen. Zo probeer ik bijvoorbeeld een beetje een dagplanning aan te houden zodat ik wat meer ritme heb qua studeren en eten etc, en daarnaast probeer ik nu elke ochtend een half uur te mediteren. Ook ga ik binnenkort naar een psycholoog om aan mijn onzekerheid te werken, omdat dit mij soms gewoon echt beperkt. Maar verder ben ik toch bang dat het bij goede voornemens blijft en dat ik dan toch weer terugval in mijn oude patroon. Daarom vroeg ik me af of iemand dit misschien herkent en of jullie tips hebben om op de goede weg te blijven?