Psyche
alle pijlers
Moe van mijn dominante moeder
zondag 13 maart 2011 om 19:51
Hebben jullie dat ook wel eens, dat je zo moe wordt door een van je ouders. Ik heb zo een moeder die je tot waanzin kan drijven. Ze wilt zich overal mee bemoeien. Ze eist alle aandacht op en als je haar zin niet geeft dan is ze alleen maar aan het huilen en ligt ze ziek in bed.
Haar laatste bemoeienis is mijn vriend. Ik heb al 3 jaar een vaste relatie. We hebben ups en downs gekend, maar houden ontzettend veel van elkaar. Zij heeft hem op de een of andere manier nooit gemogen. Nu zijn wij tot een stadium gekomen dat wij willen samen wonen, maar zij keurt dat af. Overigens woon ik nog bij mijn ouders, leeftijd 27. Zij komt uit een sterk gelovige familie en vertelt mij dat ik eerst zal moeten trouwen, voordat ik ga samen wonen. Mijn vader weet ze mee te nemen in haar overtuiging. Mocht ik zonder haar toestemming gaan trouwen, dan zal ze volgens haar doodgaan van verdriet wat weer mijn fout zal zijn. Overigens moet alles op de traditionele manier plaatsvinden..
Mijn vriend is helemaal niet van het traditionele en zijn familie wilt niet meewerken aan een traditionele trouwerij. Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en bezorgd mij schuldgevoelens, omdat ik haar verdriet bezorg.. Ook zal ik volgens haar schande zijn voor haar hele omgeving. Ze bezorgt mij schuldgevoelens. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Ik krijg er slapeloze nachten en dagenlang hoofdpijn van.. enige tips hoe ik hier mee om zou moeten gaan..
Haar laatste bemoeienis is mijn vriend. Ik heb al 3 jaar een vaste relatie. We hebben ups en downs gekend, maar houden ontzettend veel van elkaar. Zij heeft hem op de een of andere manier nooit gemogen. Nu zijn wij tot een stadium gekomen dat wij willen samen wonen, maar zij keurt dat af. Overigens woon ik nog bij mijn ouders, leeftijd 27. Zij komt uit een sterk gelovige familie en vertelt mij dat ik eerst zal moeten trouwen, voordat ik ga samen wonen. Mijn vader weet ze mee te nemen in haar overtuiging. Mocht ik zonder haar toestemming gaan trouwen, dan zal ze volgens haar doodgaan van verdriet wat weer mijn fout zal zijn. Overigens moet alles op de traditionele manier plaatsvinden..
Mijn vriend is helemaal niet van het traditionele en zijn familie wilt niet meewerken aan een traditionele trouwerij. Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en bezorgd mij schuldgevoelens, omdat ik haar verdriet bezorg.. Ook zal ik volgens haar schande zijn voor haar hele omgeving. Ze bezorgt mij schuldgevoelens. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Ik krijg er slapeloze nachten en dagenlang hoofdpijn van.. enige tips hoe ik hier mee om zou moeten gaan..
maandag 14 maart 2011 om 14:19
Ik heb dit ook allemaal meegemaakt, ik weet zeker dat mijn moeder psychisch niet in orde was (is). Toen ik haar op mijn 18e, 10 jaar geleden vertelde dat ik wilde gaan samenwonen met mijn vriend (waar ik toen 4 jaar mee samen was,inmiddels bijna 14) heeft ze mij met geweld het huis uitgezet. Alleen maar omdat ze dacht dat ik smekend terug zou komen. Ik ben toen mijn eigen leven gaan opbouwen en dat is prima gegaan mag ik nu 10 jaar later zeggen.Ik vond mezelf oud en wijs genoeg om zelfstandig te leven. Nou is mijn situatie natuurlijk heel anders en niet te vergelijken met de jouwe, op een ding na; Vind jij jezelf niet ook oud en wijs genoeg om zelfstandig te leven en je eigen beslissingen te maken?????? Ik snap dat je haar niet wilt kwetsen en natuurlijk moet je je ouders' mening respecteren maar jij hebt recht op jouw leven en ik snap eerlijk gezegd niet hoe jij het trekt om tot je 27e bij je ouders thuis te wonen (en je dus nonstop aan hun regels moet houden).
maandag 14 maart 2011 om 14:26
quote:amy2010 schreef op 14 maart 2011 @ 10:39:
Voor je moeder is het ook een leerproces. Zij moet er mee omgaan dat soms dingen niet gaan zoals zij dat wilt.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat dit niet zo hoeft te zijn. Toen mijn moeder merkte dat haar zielig doen mij niet meer boeide,ging ze over tot bedreigingen. Ik hoop dat jullie hier nooit mee te maken krijgen. Voel je alsjeblieft niet ook verplicht tot samenwonen met je vriend/verloofde omdat je uit huis wilt. Ik heb dat wel gedaan en dit gaat gelukkig nog steeds goed, maar ga lekker eerst een jaartje alleen op jezelf om tot rust te komen!
TO, heel veel sterkte!
Voor je moeder is het ook een leerproces. Zij moet er mee omgaan dat soms dingen niet gaan zoals zij dat wilt.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat dit niet zo hoeft te zijn. Toen mijn moeder merkte dat haar zielig doen mij niet meer boeide,ging ze over tot bedreigingen. Ik hoop dat jullie hier nooit mee te maken krijgen. Voel je alsjeblieft niet ook verplicht tot samenwonen met je vriend/verloofde omdat je uit huis wilt. Ik heb dat wel gedaan en dit gaat gelukkig nog steeds goed, maar ga lekker eerst een jaartje alleen op jezelf om tot rust te komen!
TO, heel veel sterkte!
maandag 14 maart 2011 om 17:31
quote:pareltje28 schreef op 13 maart 2011 @ 20:06:
Vandaag negeerde ze me dus.. ik was me van geen kwaad bewust. Zag haar een paar uur later huilend haar kamer uitkomen dat ze met me moest praten. En ja hoor het was weer raak. Hoeveel ze wel niet om me gaf, waarom ik gewoon niet een punt achter mijn relatie zet als mijn vriend niet op de traditionele manier wilt trouwen. Dat er vandaag een oplossing moet komen of dat zij anders door een hoge bloeddruk dood neer gaat vallen.. een preek van 2 uur gehad. Ben nu zo moe en alles in mijn lichaam zit vast.. Hiernaast zal zij ervoor zorgen dat niemand van de familie nog contact met mij zal houden, als ik iets doe wat zij niet wil. Soms vraag ik me af waar ze last van heeft?
Waar je moeder last van heeft? Van het feit dat haar kinderen ouder worden en dat ze ze niet los kan laten. Het is vlgs mij een eersteklas dramaqueen die denkt dat alles om haar draait.
Zolang jij dit over je kant laat gaan, zal ze je blijven manipuleren en bestoken. Het wordt tijd dat je je grenzen aan gaat geven en aangeeft dat je je eigen keuzes gaat maken. Dat wordt een stuk gemakkelijker als je het huis uit bent. Dus zet er vaart achter.
Je hebt recht op ruimte voor je eigen leven.
Vandaag negeerde ze me dus.. ik was me van geen kwaad bewust. Zag haar een paar uur later huilend haar kamer uitkomen dat ze met me moest praten. En ja hoor het was weer raak. Hoeveel ze wel niet om me gaf, waarom ik gewoon niet een punt achter mijn relatie zet als mijn vriend niet op de traditionele manier wilt trouwen. Dat er vandaag een oplossing moet komen of dat zij anders door een hoge bloeddruk dood neer gaat vallen.. een preek van 2 uur gehad. Ben nu zo moe en alles in mijn lichaam zit vast.. Hiernaast zal zij ervoor zorgen dat niemand van de familie nog contact met mij zal houden, als ik iets doe wat zij niet wil. Soms vraag ik me af waar ze last van heeft?
Waar je moeder last van heeft? Van het feit dat haar kinderen ouder worden en dat ze ze niet los kan laten. Het is vlgs mij een eersteklas dramaqueen die denkt dat alles om haar draait.
Zolang jij dit over je kant laat gaan, zal ze je blijven manipuleren en bestoken. Het wordt tijd dat je je grenzen aan gaat geven en aangeeft dat je je eigen keuzes gaat maken. Dat wordt een stuk gemakkelijker als je het huis uit bent. Dus zet er vaart achter.
Je hebt recht op ruimte voor je eigen leven.
