moeite met loslaten
woensdag 13 april 2011 om 08:26
Wow, heftig zeg!
Wat mij helpt, al is dat voor jou misschien niet voldoende(omdat dit wel een heel heftige situatie is), is een brief schrijven waarin ik alles op een rijtje zet, al mijn vragen stel en alles wat ik verder op mijn hart heb. En deze dan NIET versturen. meestal is het schrijven voldoende. Ook kan een dergelijke brief je helpen om samen met een therapeut te kijken wat je nu precies dwars zit. (een paar gesprekken met een therapeut lijken me sowieso wel op zijn plaats om het beter in perspectief te zien en wellicht te leren hoe je dit van je af kunt laten glijden.
Misschien zou een derde partij in dit geval met de melder kunnen gaan praten? als je het zelf niet kan doen? Er zijn nu eenmaal mensen die dingen doen die jij en ik nooit zullen begrijpen.....er van uitgaande dat je idd geen enkel idee waarom die melding is gedaan (wraak, oprecht vermoeden dat er iets niet goed zat, jaloezie, of zoiets stoms als jullie kat die bij melder in de tuin poept ofzo) Ik bedoel niet dat deze redenen (behalve de oprechte bezorgdheid dan) logisch zijn, maar het kan toch dat je in je achterhoofd een idee hebt waarom en dat DAT je juist dwars zit?
Sterkte er mee in elk geval!
Wat mij helpt, al is dat voor jou misschien niet voldoende(omdat dit wel een heel heftige situatie is), is een brief schrijven waarin ik alles op een rijtje zet, al mijn vragen stel en alles wat ik verder op mijn hart heb. En deze dan NIET versturen. meestal is het schrijven voldoende. Ook kan een dergelijke brief je helpen om samen met een therapeut te kijken wat je nu precies dwars zit. (een paar gesprekken met een therapeut lijken me sowieso wel op zijn plaats om het beter in perspectief te zien en wellicht te leren hoe je dit van je af kunt laten glijden.
Misschien zou een derde partij in dit geval met de melder kunnen gaan praten? als je het zelf niet kan doen? Er zijn nu eenmaal mensen die dingen doen die jij en ik nooit zullen begrijpen.....er van uitgaande dat je idd geen enkel idee waarom die melding is gedaan (wraak, oprecht vermoeden dat er iets niet goed zat, jaloezie, of zoiets stoms als jullie kat die bij melder in de tuin poept ofzo) Ik bedoel niet dat deze redenen (behalve de oprechte bezorgdheid dan) logisch zijn, maar het kan toch dat je in je achterhoofd een idee hebt waarom en dat DAT je juist dwars zit?
Sterkte er mee in elk geval!
woensdag 13 april 2011 om 08:43
Ik denk dat je het anders moet gaan zien en het onderzoek van de instantie (AMK) niet op jezelf betrekken en dit los gaan zien van de valselijke melding. Diegene die jullie beschuldigt heeft, heeft je een loer willen draaien, om welke reden dan ook. Dat zij daar het AMK voor gebruikt en een valse melding doet, zegt iets over haar, NIET over jullie en ook niet over de betreffende instantie. Dat een instantie als het AMK iedere melding nagaat, is alleen maar een positief iets. Voor iedere 100 valse meldingen die ze uitzoeken hoeft er maar eentje bij te zitten die toch wel waar blijkt te zijn, en het is het allemaal al waard!
Dus trek je het niet persoonlijk aan. Degene die jullie valselijk daar gemeld heeft, spoort niet helemaal. Oke, dat weet je nu (voor het geval je het voordien nog niet wist) en that's it. Ik zou ook niets willen uitpraten met haar, wat valt er nog te zeggen?
Dus trek je het niet persoonlijk aan. Degene die jullie valselijk daar gemeld heeft, spoort niet helemaal. Oke, dat weet je nu (voor het geval je het voordien nog niet wist) en that's it. Ik zou ook niets willen uitpraten met haar, wat valt er nog te zeggen?
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
woensdag 13 april 2011 om 09:59
Plopsje, kan die persoon ooit een reden noemen die het wel 'logisch' maakt dat ze deze foute melding heeft gedaan?
Waarschijnlijk niet. Je bent op zoek naar een antwoord of verklaring die je nooit zult vinden. Sommige mensen zijn nu eenmaal niet helemaal wijs. Dat is heel vervelend, maar dat is niet anders. Zoeken naar het waarom zal je daarom niet helpen, er is namelijk geen waarom. Probeer het los te laten. Maak anders een afspraak met je huisarts om hier eens over te praten, misschien dat die je een paar gesprekken met een psycholoog zou kunnen aanbieden.
Heb je nog contact met deze persoon? En weet die persoon dat jullie weten dat de valse melding van hem/haar komt?
Waarschijnlijk niet. Je bent op zoek naar een antwoord of verklaring die je nooit zult vinden. Sommige mensen zijn nu eenmaal niet helemaal wijs. Dat is heel vervelend, maar dat is niet anders. Zoeken naar het waarom zal je daarom niet helpen, er is namelijk geen waarom. Probeer het los te laten. Maak anders een afspraak met je huisarts om hier eens over te praten, misschien dat die je een paar gesprekken met een psycholoog zou kunnen aanbieden.
Heb je nog contact met deze persoon? En weet die persoon dat jullie weten dat de valse melding van hem/haar komt?
woensdag 13 april 2011 om 10:10
woensdag 13 april 2011 om 10:12
quote:plopsje schreef op 13 april 2011 @ 10:09:
We zijn na die melding er wel achter gekomen dat diegene een psychiatrische stoornis heeft en dat diegene zelf een apar jaar terug een kind heeft verloren.Dan heb je toch een antwoord of niet?
We zijn na die melding er wel achter gekomen dat diegene een psychiatrische stoornis heeft en dat diegene zelf een apar jaar terug een kind heeft verloren.Dan heb je toch een antwoord of niet?
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
woensdag 13 april 2011 om 10:14
Psychiatrische stoornis en kind verloren kunnen voldoende zijn om iemand geestelijk flink in de war te brengen. Misschien dacht ze werkelijk dat ze jullie kindje moest beschermen.
Ik denk dat je er niet achter gaat komen hoe de dingen in haar hoofd zaten (op dat moment). Je angst dat anderen misschien ook zoiets doen, of op zo'n manier naar je kijken, snap ik. Maar gelukkig is niet iedereen zo verward als deze persoon was.
Geef het tijd. Je vertrouwen in mensen komt wel weer terug. En ga eens met iemand praten om het wat kwijt te raken en een plek te geven.
Ik denk dat je er niet achter gaat komen hoe de dingen in haar hoofd zaten (op dat moment). Je angst dat anderen misschien ook zoiets doen, of op zo'n manier naar je kijken, snap ik. Maar gelukkig is niet iedereen zo verward als deze persoon was.
Geef het tijd. Je vertrouwen in mensen komt wel weer terug. En ga eens met iemand praten om het wat kwijt te raken en een plek te geven.
woensdag 13 april 2011 om 10:15
Ik wil het niet bagatelliseren voor je hoor. En ik geloof echt dat dit een enorme impact op jou en je gezin heeft (gehad). Maar voor je eigen bestwil: accepteer dat het gebeurd is, er geen antwoord op het waarom is (anders dan dat bij diegene een steekje los zit) en dat je er het best aan doet om het los te laten. Al dan niet met behulp van een aantal gesprekken bij een hulpverlener als je je daar beter door voelt.
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
woensdag 13 april 2011 om 10:41
Hoi Plopsje,
Ik kan me goed voorstellen dat dit een enorme impact op je leven heeft gehad. Het lijkt me vreselijk als je ervan beschuldigd wordt je kind pijn te doen. Ik vond de optie van het schrijven van een brief van Annali70 een erg goed idee. Eigenlijk is dit een vorm van een therapeutisch afscheidsritueel. Als je de brief hebt geschreven zou ik hier ook iets ritueels mee doen. Zoals begraven of verbranden.
Met een therapeut praten is ook zeker geen slecht idee als je er nog zo mee zit en het constant in je gedachten zit. Heb je wel eens aan online therapie gedacht? Dan hoef je tenminste niet eerst naar de huisarts en op een lange wachtlijst staan.
Sterkte en succes!!
Ik kan me goed voorstellen dat dit een enorme impact op je leven heeft gehad. Het lijkt me vreselijk als je ervan beschuldigd wordt je kind pijn te doen. Ik vond de optie van het schrijven van een brief van Annali70 een erg goed idee. Eigenlijk is dit een vorm van een therapeutisch afscheidsritueel. Als je de brief hebt geschreven zou ik hier ook iets ritueels mee doen. Zoals begraven of verbranden.
Met een therapeut praten is ook zeker geen slecht idee als je er nog zo mee zit en het constant in je gedachten zit. Heb je wel eens aan online therapie gedacht? Dan hoef je tenminste niet eerst naar de huisarts en op een lange wachtlijst staan.
Sterkte en succes!!
woensdag 13 april 2011 om 11:11
Online therapie is er in meerdere vormen. De meeste 'praktijken' helpen je via de email. Sommige maken ook gebruik van chat of videobellen. Als je via Google zoekt op 'online therapie' krijg je er meerdere te zien en kun je kijken welke jou het meeste aanspreekt. Zoals ik al zei is een groot voordeel van online therapie dat er geen wachtlijst is (let hier wel op als je gaat zoeken, dat het erbij staat). Meestal kun je binnen een paar dagen al aan de slag met een psycholoog. Ik vind een ander groot voordeel dat je het in je eigen tijd en je eigen tempo kunt doen.
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar online therapie en het blijkt net zo effectief te zijn als reguliere psychotherapie. Ik denk dat zeker voor jouw verhaal/klachten online therapie erg geschikt is. Als je nog meer vragen hebt?
Slaap lekker voor nu in ieder geval.
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar online therapie en het blijkt net zo effectief te zijn als reguliere psychotherapie. Ik denk dat zeker voor jouw verhaal/klachten online therapie erg geschikt is. Als je nog meer vragen hebt?
Slaap lekker voor nu in ieder geval.
donderdag 14 april 2011 om 02:38
Wat erg zeg. Ik kan me goed voorstellen dat zoiets een enorme impact heeft op je gezin.
Ik denk dat het verleden van de melder al een duidelijk antwoord is op de "waarom"-vraag. Meer antwoorden zul je niet krijgen zonder de melder te benaderen en je zegt zelf al dat dat geen optie is.
Je schrijft ook over je wantrouwen naar andere mensen.
Ik wil je geen nieuw probleem aanpraten maar ben je misschien ook bang dat mensen denken "Waar rook is, is vuur".
Ben je bang dat je gezin een soort stigma heeft overgehouden aan deze valse melding?
Ik hoop oprecht dat je hier Nee op kunt antwoorden, maar als je dit soms wel zo voelt dan kan dat wel eens een groot deel zijn van je moeilijkheden om dit los te laten.
Ik voel me echt een beetje een trut om je dit te vragen, maar als je aan de gang gaat met een therapeut, en dit soort gevoelens spelen wel mee, dan kun je je er maar beter van bewust zijn denk ik.
Tot slot, jij en je man weten dat jullie goede ouders zijn, en dat is je ook nog eens verteld door het AMK. Jullie kind is gelukkig en gezond, dus jullie doen het prima.
Ik wens jullie alle geluk.
Ik denk dat het verleden van de melder al een duidelijk antwoord is op de "waarom"-vraag. Meer antwoorden zul je niet krijgen zonder de melder te benaderen en je zegt zelf al dat dat geen optie is.
Je schrijft ook over je wantrouwen naar andere mensen.
Ik wil je geen nieuw probleem aanpraten maar ben je misschien ook bang dat mensen denken "Waar rook is, is vuur".
Ben je bang dat je gezin een soort stigma heeft overgehouden aan deze valse melding?
Ik hoop oprecht dat je hier Nee op kunt antwoorden, maar als je dit soms wel zo voelt dan kan dat wel eens een groot deel zijn van je moeilijkheden om dit los te laten.
Ik voel me echt een beetje een trut om je dit te vragen, maar als je aan de gang gaat met een therapeut, en dit soort gevoelens spelen wel mee, dan kun je je er maar beter van bewust zijn denk ik.
Tot slot, jij en je man weten dat jullie goede ouders zijn, en dat is je ook nog eens verteld door het AMK. Jullie kind is gelukkig en gezond, dus jullie doen het prima.
Ik wens jullie alle geluk.