Psyche
alle pijlers
Niet op vakantie
woensdag 8 juni 2011 om 20:48
Ik wilde graag even van mij af schrijven en wie weet dat er ook iemand is die tips of adviezen heeft.
Ik ben namelijk begin 20 en zou dolgraag gaan reizen en wat van de wereld zien maar ik heb enorm last van angst- en paniekaanvallen wat zich in (heel veel) dingen uit zoals angst om ergens vast/opgesloten te zitten, dit heb ik al als de bus ergens even stil moet staan of wanneer ik langer dan pakweg 15 minuten met de trein moet omdat ik me dan ook opgesloten voel. Maar ook bijvoorbeeld liften, druktes en veel meer situaties waarbij ik 'te ver' voor mijn gevoel van huis ben en me dan onveilig voel.
Dit heb ik al een aantal jaar en maakt normale dingen dus soms erg lastig, op slechte dagen race ik door de buurtsuper heen omdat ik dat al beangstigend vind en op een (heel) goede dag ga ik alleen met het ov naar een stad 70 km verderop, maar helaas is dat niet vaak en lukt dit mij ook niet als het een onbekende stad/omgeving is.
Natuurlijk ben ik hiervoor langere tijd bij een psycholoog geweest maar in de zin van meer durven/minder angstig zijn ben ik daar niet verder mee opgeschoten. Het heeft er wel voor gezorgd (na lange tijd) dat ik me er niet zo meer voor schaam en van mezelf probeer te accepteren dat het zo is, wat weer rust geeft.
Nu gaat dat accepteren vandaag alleen niet zo goed want ik hoor van allerlei kennissen dat zij leuke vakanties aan het plannen zijn en ik zou ook niets liever willen dan op vakantie naar het buitenland. Ik heb een grote interesse in andere culturen (studeer ook in die richting) en wil zo graag allerlei plaatsen bezoeken, heb het geld ervoor (in mijn situatie ga ik nou eenmaal niet vaak ergens naartoe, ik rook en drink niet dus wat geld heb ik wel gespaard) en het liefst waar ik het aan uit zou geven is een leuke reis!
Ik heb geen mensen in mijn omgeving om samen mee te reizen en betwijfel ook of dat zou helpen. Winkelen in mijn eigen woonplaats met een vriendin erbij is zelfs niet altijd zonder paniek.
Dit is niet echt een topic met een pasklare oplossing maar het van me afschrijven doet me al beter voelen en wie weet is er iemand die dit herkend/dit heeft gehad en tips heeft die mij weer verder kunnen helpen
Ik ben namelijk begin 20 en zou dolgraag gaan reizen en wat van de wereld zien maar ik heb enorm last van angst- en paniekaanvallen wat zich in (heel veel) dingen uit zoals angst om ergens vast/opgesloten te zitten, dit heb ik al als de bus ergens even stil moet staan of wanneer ik langer dan pakweg 15 minuten met de trein moet omdat ik me dan ook opgesloten voel. Maar ook bijvoorbeeld liften, druktes en veel meer situaties waarbij ik 'te ver' voor mijn gevoel van huis ben en me dan onveilig voel.
Dit heb ik al een aantal jaar en maakt normale dingen dus soms erg lastig, op slechte dagen race ik door de buurtsuper heen omdat ik dat al beangstigend vind en op een (heel) goede dag ga ik alleen met het ov naar een stad 70 km verderop, maar helaas is dat niet vaak en lukt dit mij ook niet als het een onbekende stad/omgeving is.
Natuurlijk ben ik hiervoor langere tijd bij een psycholoog geweest maar in de zin van meer durven/minder angstig zijn ben ik daar niet verder mee opgeschoten. Het heeft er wel voor gezorgd (na lange tijd) dat ik me er niet zo meer voor schaam en van mezelf probeer te accepteren dat het zo is, wat weer rust geeft.
Nu gaat dat accepteren vandaag alleen niet zo goed want ik hoor van allerlei kennissen dat zij leuke vakanties aan het plannen zijn en ik zou ook niets liever willen dan op vakantie naar het buitenland. Ik heb een grote interesse in andere culturen (studeer ook in die richting) en wil zo graag allerlei plaatsen bezoeken, heb het geld ervoor (in mijn situatie ga ik nou eenmaal niet vaak ergens naartoe, ik rook en drink niet dus wat geld heb ik wel gespaard) en het liefst waar ik het aan uit zou geven is een leuke reis!
Ik heb geen mensen in mijn omgeving om samen mee te reizen en betwijfel ook of dat zou helpen. Winkelen in mijn eigen woonplaats met een vriendin erbij is zelfs niet altijd zonder paniek.
Dit is niet echt een topic met een pasklare oplossing maar het van me afschrijven doet me al beter voelen en wie weet is er iemand die dit herkend/dit heeft gehad en tips heeft die mij weer verder kunnen helpen
woensdag 8 juni 2011 om 20:54
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.html
woensdag 8 juni 2011 om 20:58
quote:_helly_ schreef op 08 juni 2011 @ 20:54:
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlDit gaat niet over vliegangst....
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlDit gaat niet over vliegangst....
woensdag 8 juni 2011 om 20:59
quote:lilalinda schreef op 08 juni 2011 @ 20:53:
Waarom wil jij in hemelsnaam gaan reizen? Daar word je toch diep ongelukkig van?
En als je al eens weg wil, kun je dan niet beter heeeeeel klein beginnen?
In deze staat word ik daar ook zeker diepongelukkig van. Dat betekend niet dat ik het niet graag, op een goede manier, zou willen. En daar zat ik vandaag een beetje mee, gewoon vervelend en jammer zeg maar.
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.
Waarom wil jij in hemelsnaam gaan reizen? Daar word je toch diep ongelukkig van?
En als je al eens weg wil, kun je dan niet beter heeeeeel klein beginnen?
In deze staat word ik daar ook zeker diepongelukkig van. Dat betekend niet dat ik het niet graag, op een goede manier, zou willen. En daar zat ik vandaag een beetje mee, gewoon vervelend en jammer zeg maar.
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.
woensdag 8 juni 2011 om 21:00
quote:_helly_ schreef op 08 juni 2011 @ 20:54:
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlVliegangst??? dat is nou het enige waar TO geen last van lijkt te hebben.
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlVliegangst??? dat is nou het enige waar TO geen last van lijkt te hebben.
woensdag 8 juni 2011 om 21:00
Ik heb er een jaar lang heel erge last van gehad. Ook onder behandeling geweest ervoor. En godzijdank ben ik er nu zo goed als vanaf. Er zijn nog wel eens momenten dat ik lichte paniek voel opkomen in bepaalde situaties. Maar ik ga weer overal gewoon heen.
Bij mij was dé oplossing om gewoon toch alles te doen. Zeker geen situaties te gaan vermijden. Dan voelde ik me maar vervelend, so be it. Je moet er gewoon doorheen!
Het hielp ook toen ik er met wat mensen over gepraat had. Ik schaamde me werkelijk kapot! Maar er kwam warempel begrip en mensen in mijn omgeving zeiden me wel te helpen wanneer ik in zo'n panieksituatie kwam.
Ook het bij me hebben van een doosje Oxazepam gaf me rust. Nooit geen ingenomen (ja, vorig jaar tijdens vliegreis, maar toen had ik nog geen last van paniekaanvallen, alleen van vliegangst)
Het idee dat bij me te hebben gaf me rust. Ik had voor gevallen van nood iets bij me wat ik zou kunnen gebruiken.
En zo weet ik nog dat ik vorig jaar rond deze tijd dacht: ik kan nooit meer op vakantie
En in maart stond ik op de pistes in Oostenrijk. Ook heel erg tegenop gezien van te voren. Bang daar last ervan te krijgen. De hele week nergens last van gehad. En dat gaf me echt een goed gevoel! Kijk, het kon dus ook zonder paniek!
Eind van het jaar staat er weer een vakantie op de planning. Heb er nu al zin in!
Sterkte, en ik hoop dat jij er ook vanaf komt!
Bij mij was dé oplossing om gewoon toch alles te doen. Zeker geen situaties te gaan vermijden. Dan voelde ik me maar vervelend, so be it. Je moet er gewoon doorheen!
Het hielp ook toen ik er met wat mensen over gepraat had. Ik schaamde me werkelijk kapot! Maar er kwam warempel begrip en mensen in mijn omgeving zeiden me wel te helpen wanneer ik in zo'n panieksituatie kwam.
Ook het bij me hebben van een doosje Oxazepam gaf me rust. Nooit geen ingenomen (ja, vorig jaar tijdens vliegreis, maar toen had ik nog geen last van paniekaanvallen, alleen van vliegangst)
Het idee dat bij me te hebben gaf me rust. Ik had voor gevallen van nood iets bij me wat ik zou kunnen gebruiken.
En zo weet ik nog dat ik vorig jaar rond deze tijd dacht: ik kan nooit meer op vakantie
En in maart stond ik op de pistes in Oostenrijk. Ook heel erg tegenop gezien van te voren. Bang daar last ervan te krijgen. De hele week nergens last van gehad. En dat gaf me echt een goed gevoel! Kijk, het kon dus ook zonder paniek!Eind van het jaar staat er weer een vakantie op de planning. Heb er nu al zin in!
Sterkte, en ik hoop dat jij er ook vanaf komt!
woensdag 8 juni 2011 om 21:01
quote:_helly_ schreef op 08 juni 2011 @ 20:54:
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlThanks voor je link, ik ben bekend met dat programma en heb zelf ook het boek al gelezen van hun. Zoals net al werd aangegeven heb ik echter niet specifiek vliegangst, mijn angst is veel 'groter' in de zin dat het heel veel dingen omvat. Het is niet alleen het vliegen waar ik bang voor ben maar ook het ver van mijn vertrouwde omgeving zijn, druktes en eigenlijk gewoon de vele nieuwe indrukken tegelijkertijd.
Lees deze site eens door. http://www.valk.org/index1.htmlThanks voor je link, ik ben bekend met dat programma en heb zelf ook het boek al gelezen van hun. Zoals net al werd aangegeven heb ik echter niet specifiek vliegangst, mijn angst is veel 'groter' in de zin dat het heel veel dingen omvat. Het is niet alleen het vliegen waar ik bang voor ben maar ook het ver van mijn vertrouwde omgeving zijn, druktes en eigenlijk gewoon de vele nieuwe indrukken tegelijkertijd.
woensdag 8 juni 2011 om 21:02
quote:hellokitty__ schreef op 08 juni 2011 @ 20:59:
[...]
In deze staat word ik daar ook zeker diepongelukkig van. Dat betekend niet dat ik het niet graag, op een goede manier, zou willen. En daar zat ik vandaag een beetje mee, gewoon vervelend en jammer zeg maar.
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.
het is een beetje taboe, maar er zijn best veel mensen die niet zo van vakantie houden. Ik denk wel dat jij er wat extremer in bent hoor. Je hoeft echt niet op vakantie, als je daar niet van houdt.
Zet voor je zelf eens op een rijtje Waarom je weg wilt.
Klein beginnen kan prima, ga eerst eens zo dichtbij, dat je naar huis kan, als je weg wil.
[...]
In deze staat word ik daar ook zeker diepongelukkig van. Dat betekend niet dat ik het niet graag, op een goede manier, zou willen. En daar zat ik vandaag een beetje mee, gewoon vervelend en jammer zeg maar.
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.
het is een beetje taboe, maar er zijn best veel mensen die niet zo van vakantie houden. Ik denk wel dat jij er wat extremer in bent hoor. Je hoeft echt niet op vakantie, als je daar niet van houdt.
Zet voor je zelf eens op een rijtje Waarom je weg wilt.
Klein beginnen kan prima, ga eerst eens zo dichtbij, dat je naar huis kan, als je weg wil.
woensdag 8 juni 2011 om 21:07
Ik herken het wel.
Probeer toch iets te gaan doen. Verwacht niet het onmogelijke van jezelf, dat het perfect zal gaan. Accepteer dat je een paniekaanval zult krijgen en je angstig zult voelen. Je durft het en dat is al heel knap.
Steeds een stap verder gaan en dan misschien weer een keer achteruit, maar dat is niet erg.
Wat is een plaats dichtbij? Bijvoorbeeld Antwerpen of bijv. naar Limburg en dan uitstapje naar België of Duitsland.
Veel succes en goed dat je er wat aan wilt doen. Je hoeft je nergens voor te schamen.
Probeer toch iets te gaan doen. Verwacht niet het onmogelijke van jezelf, dat het perfect zal gaan. Accepteer dat je een paniekaanval zult krijgen en je angstig zult voelen. Je durft het en dat is al heel knap.
Steeds een stap verder gaan en dan misschien weer een keer achteruit, maar dat is niet erg.
Wat is een plaats dichtbij? Bijvoorbeeld Antwerpen of bijv. naar Limburg en dan uitstapje naar België of Duitsland.
Veel succes en goed dat je er wat aan wilt doen. Je hoeft je nergens voor te schamen.
woensdag 8 juni 2011 om 21:10
@Lilalinda, het is niet dat ik niet van vakantie houd. Als kind zijnde heb ik met mijn ouders heel veel gereisd en dan verbleven we niet alleen in hotels in Europa bijv. maar ik heb in hutjes in de middle of nowhere in Afrikaanse landen geslapen en dat soort minder standaard vakanties. Ik kijk met heel veel plezier terug op die vakanties en zou graag nu ook weer dat soort dingen doen alleen is er sinds een paar jaar dus die angst langzaam inslopen en steeds, stapje bij stapje, groter geworden. Dat houd mij tegen, de interesse is er zeker nog wel!
(ik begrijp dat ik vanuit mijn huidige situatie echt niet morgen op een vliegtuig naar Afrika kan stappen, het gaat mij meer om het voorbeeld en dat ik me daar vandaag toevallig best vervelend om voel)
(ik begrijp dat ik vanuit mijn huidige situatie echt niet morgen op een vliegtuig naar Afrika kan stappen, het gaat mij meer om het voorbeeld en dat ik me daar vandaag toevallig best vervelend om voel)
woensdag 8 juni 2011 om 21:11
quote:hellokitty__ schreef op 08 juni 2011 @ 20:59:
[...]
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.Prima toch, gewoon klein beginnen. Niet te ver weg, dat je voor jezelf gewoon het gevoel hebt dat je terug kan wanneer je wil. Wellicht geeft dat al een hoop rust.
[...]
Klein beginnen is ook wat ik wilde doen, zat tijdens het typen van mijn topic ook al te zoeken naar weekendjes weg binnen NL bijvoorbeeld, en dan niet al te ver weg van waar ik woon, gewoon om het eens uit te proberen.Prima toch, gewoon klein beginnen. Niet te ver weg, dat je voor jezelf gewoon het gevoel hebt dat je terug kan wanneer je wil. Wellicht geeft dat al een hoop rust.
woensdag 8 juni 2011 om 21:13
woensdag 8 juni 2011 om 21:16
Kleine stapjes inderdaad! En als het goed gaat, mag je heeltrots op jezelf zijn. Het is je gelukt zonder paniekaanval!
En lukt het een keer niet, nou, volgende keer beter.
Je hebt het dan in ieder geval geprobeerd. Echt, neem de stap om weer dingen te gaan ondernemen. Blijf niet dingen vermijden! Je moet door die angst heen, en pas dan zal het beter gaan.
En lukt het een keer niet, nou, volgende keer beter.
Je hebt het dan in ieder geval geprobeerd. Echt, neem de stap om weer dingen te gaan ondernemen. Blijf niet dingen vermijden! Je moet door die angst heen, en pas dan zal het beter gaan.
woensdag 8 juni 2011 om 21:59
Ik ken het hoor. Maar blijf vooral dingen doen, want voor je het weet durf je niks meer. Kleine stapjes, desnoods met een halve oxazepam, en doen. Ik wil je niet aan de pillen hebben maar als je het zo erg hebt als jij dan kan dat enorm helpen. Ik ga momenteel heel goed, heb geen last meer, maar laatst in een pretpark overviel het me weer. Ik dacht gatver, wat doe ik hier, en ik kan niet weg want kind is zo blij, en wat benauwd met al doe bomen, etc.
Maar na een tijdje heb ik me er bij neergelegd, ik kan dus niet weg, relax, en toen zakte het onrust gevoel en heb verder geen last meer gehad. Een overwinning dus en dat voelt goed!
Maar na een tijdje heb ik me er bij neergelegd, ik kan dus niet weg, relax, en toen zakte het onrust gevoel en heb verder geen last meer gehad. Een overwinning dus en dat voelt goed!
woensdag 8 juni 2011 om 22:00
quote:hellokitty__ schreef op 08 juni 2011 @ 21:13:
@ Wohman en Leergierig, prettig om te lezen dat ik hierin niet de enige ben en dat anderen er ook overheen gekomen zijn. Ik denk dat ik vanavond gewoon maar eens een hotelletje boek in NL voor een weekendje ofzo en dan het vanaf daar verder bekijk.Kan je niet beginnen met bij familie te slapen? Bijv. bij je ouders of andere familie? Een nachtje.Of heb je het dan niet?
@ Wohman en Leergierig, prettig om te lezen dat ik hierin niet de enige ben en dat anderen er ook overheen gekomen zijn. Ik denk dat ik vanavond gewoon maar eens een hotelletje boek in NL voor een weekendje ofzo en dan het vanaf daar verder bekijk.Kan je niet beginnen met bij familie te slapen? Bijv. bij je ouders of andere familie? Een nachtje.Of heb je het dan niet?
donderdag 9 juni 2011 om 01:19
Ik ken het wel. Vorige zomer zat ik midden in mijn paniekstoornis (die is nu al een stuk minder) en ik baalde als een stekker dat iedereen ging behalve ik... zo leek het in ieder geval.
Wat ik heb gedaan is inderdaad heel klein beginnen. Een nachtje bij mijn ouders slapen, een nachtje bij een vriendin slapen, een nachtje in een hotel in NL, enzovoorts. En deze zomer ga ik nog niet op vakantie, maar een weekendje weg (naar het buitenland)
Rustig aan was voor mij het toverwoord, misschien voor jou ook wel? Kleine stapjes inderdaad!
En blijf proberen, wat anderen ook al zeggen. Je zult het toch zelf moeten doen uiteindelijk...
Wat ik heb gedaan is inderdaad heel klein beginnen. Een nachtje bij mijn ouders slapen, een nachtje bij een vriendin slapen, een nachtje in een hotel in NL, enzovoorts. En deze zomer ga ik nog niet op vakantie, maar een weekendje weg (naar het buitenland)
Rustig aan was voor mij het toverwoord, misschien voor jou ook wel? Kleine stapjes inderdaad!
En blijf proberen, wat anderen ook al zeggen. Je zult het toch zelf moeten doen uiteindelijk...
anoniem_112718 wijzigde dit bericht op 09-06-2011 01:20
Reden: vergeten
Reden: vergeten
% gewijzigd
Time spent with a cat is never wasted
