Psyche
alle pijlers
Ongelukkig maar waarom?
dinsdag 12 februari 2013 om 14:52
De titel zegt het al, de laatste tijd heb ik een heel ongelukkig gevoel maar geen idee waar het vandaan komt. Ik heb een leuke vriend waar ik met plezier mee samenwoon, een leuke studie, lieve vader en familie/vrienden etc.
En toch, wanneer ik geen afleiding heb kan ik zomaar in huilen uitbarsten. Het is een mengeling van onrust/verdriet.
Ik weet niet waar het vandaan komt en dus is het erg lastig om er ook weer vanaf te komen.
Hulp/advies is welkom.
En toch, wanneer ik geen afleiding heb kan ik zomaar in huilen uitbarsten. Het is een mengeling van onrust/verdriet.
Ik weet niet waar het vandaan komt en dus is het erg lastig om er ook weer vanaf te komen.
Hulp/advies is welkom.
Some flies are too awesome for the wall
dinsdag 12 februari 2013 om 15:01
Hoi Femselien,
Heb je genoeg uitdaging in je leven. Leuke hobby's waar je je ei in kwijt kunt? Heb je tijd en ruimte of de dingen te doen die jij wilt?
Wellicht even via de huisarts om hulp vragen. Misschien dat er bepaalde gebeurtenissen van vroeger niet verwerkt zijn en nu (bewust of onbewust) je een ongelukkig gevoel geven.
Heb je genoeg uitdaging in je leven. Leuke hobby's waar je je ei in kwijt kunt? Heb je tijd en ruimte of de dingen te doen die jij wilt?
Wellicht even via de huisarts om hulp vragen. Misschien dat er bepaalde gebeurtenissen van vroeger niet verwerkt zijn en nu (bewust of onbewust) je een ongelukkig gevoel geven.
dinsdag 12 februari 2013 om 15:31
Hoi ilovetodance,
Nee uitdaging heb ik niet echt, gewoon geen tijd voor. Ik ga naar school, kom thuis en doe het huishouden en de rest van de avond besteed ik aan huiswerk of uitgeblust op de bank zitten. Binnenkort ga ik ook werken dus krijg het alleen maar drukker.
Mijn vriend denkt dat het komt doordat er veel verandering is geweest de laatste tijd. Verhuizen vanwege studie, samenwonen, weg van van je vertrouwde omgeving, dat soort dingen. Maar daar koppel ik eerlijk gezegd het ongelukkige gevoel niet aan. Aan nergens eigenlijk en dat maakt het zo frustrerend
Nee uitdaging heb ik niet echt, gewoon geen tijd voor. Ik ga naar school, kom thuis en doe het huishouden en de rest van de avond besteed ik aan huiswerk of uitgeblust op de bank zitten. Binnenkort ga ik ook werken dus krijg het alleen maar drukker.
Mijn vriend denkt dat het komt doordat er veel verandering is geweest de laatste tijd. Verhuizen vanwege studie, samenwonen, weg van van je vertrouwde omgeving, dat soort dingen. Maar daar koppel ik eerlijk gezegd het ongelukkige gevoel niet aan. Aan nergens eigenlijk en dat maakt het zo frustrerend
Some flies are too awesome for the wall
dinsdag 12 februari 2013 om 15:48
quote:femselien schreef op 12 februari 2013 @ 15:31:
Ik ga naar school, kom thuis en doe het huishouden en de rest van de avond besteed ik aan huiswerk of uitgeblust op de bank zitten.
Nou, daar is je antwoord dan, toch?
Ik ben vorig jaar voor een paar maanden in de tropen werkzaam geweest, ik kan je vertellen dat het leven daar heel anders eruit ziet.
Toen kwam ik tot de conclusie: waarom zou ik in godsnaam van 9 tot 5 werken, als het ook van 12 tot 4 kan? Waarom doe ik het huishouden? Waarom heb ik zo'n dure hypotheek?
Het leven moet wel leuk zijn, he?
Ik ga naar school, kom thuis en doe het huishouden en de rest van de avond besteed ik aan huiswerk of uitgeblust op de bank zitten.
Nou, daar is je antwoord dan, toch?
Ik ben vorig jaar voor een paar maanden in de tropen werkzaam geweest, ik kan je vertellen dat het leven daar heel anders eruit ziet.
Toen kwam ik tot de conclusie: waarom zou ik in godsnaam van 9 tot 5 werken, als het ook van 12 tot 4 kan? Waarom doe ik het huishouden? Waarom heb ik zo'n dure hypotheek?
Het leven moet wel leuk zijn, he?
dinsdag 12 februari 2013 om 15:51
dinsdag 12 februari 2013 om 16:10
quote:yasmijn schreef op 12 februari 2013 @ 15:53:
Heb je die hypotheek weggedaan dan? Woon je nergens meer?
Inderdaad, ik woon nu onder een brug. Zo vrij als de wind.
Maar serieus, ik heb een hoop dingen geschrapt uit mijn leven. Ik heb zo'n stofzuiger-robot gekocht, laat boodschappen brengen door de Albert, ga op tijd van m'n werk naar huis en heb de eerste stap genomen om richting zelfstandige te gaan, zodat ik op (lange) termijn naar het buitenland kan verhuizen. Ik heb 10 extra vakantiedagen gekocht, en laat regelmatig afhaal-eten komen. Er is een optie voor een huishoudster maar zo ver ben ik nog niet.
Dat is voor mij vrijheid, meer niet-moeten. Voor TS is dat misschien anders, moet ze zelf zien in te richten.
Heb je die hypotheek weggedaan dan? Woon je nergens meer?
Inderdaad, ik woon nu onder een brug. Zo vrij als de wind.
Maar serieus, ik heb een hoop dingen geschrapt uit mijn leven. Ik heb zo'n stofzuiger-robot gekocht, laat boodschappen brengen door de Albert, ga op tijd van m'n werk naar huis en heb de eerste stap genomen om richting zelfstandige te gaan, zodat ik op (lange) termijn naar het buitenland kan verhuizen. Ik heb 10 extra vakantiedagen gekocht, en laat regelmatig afhaal-eten komen. Er is een optie voor een huishoudster maar zo ver ben ik nog niet.
Dat is voor mij vrijheid, meer niet-moeten. Voor TS is dat misschien anders, moet ze zelf zien in te richten.
dinsdag 12 februari 2013 om 16:10
Ik denk dat als het nog langer aanhoudt ik inderdaad naar de huisarts ga.
@yasmijn, ik huur samen met mijn vriend een appartement, met een hypotheek heb ik nog niks te maken.
@pinguin, ik kan niet tegen mijn docenten zeggen dat ik minder naar school wil ivm persoonlijke problemen, dan raadden ze me denk ik aan om een minder zware studie te kiezen. En het huishouden moet (helaas) wel gedaan worden.
@yasmijn, ik huur samen met mijn vriend een appartement, met een hypotheek heb ik nog niks te maken.
@pinguin, ik kan niet tegen mijn docenten zeggen dat ik minder naar school wil ivm persoonlijke problemen, dan raadden ze me denk ik aan om een minder zware studie te kiezen. En het huishouden moet (helaas) wel gedaan worden.
Some flies are too awesome for the wall
dinsdag 12 februari 2013 om 16:22
dinsdag 12 februari 2013 om 16:31
Femselien; waarom de vraag niet eens omdraaien? Wat maakt jou eigenlijk gelukkig? Niet alleen om nu eens even heel duidelijk te pinpointen wat het probleem nu is, maar omdat je daarmee meteen een recept voor de oplossing in handen hebt.
Er zullen een aantal dingen veranderd moeten worden, aantal dingen die haaks staan op wat jou gelukkig maakt bijstellen of schrappen en het toevoegen van een aantal gelukkigmakers. Maar ook; wát is geluk eigenlijk voor jou en daarmee uiteindelijk ook; wat is ongeluk?
Door zo heel bewust bezig te zijn en tegelijkertijd een focus op het oplossen sla je 2 vliegen in 1 klap. Natuurlijk zul je daar soms dingen bij moeten stellen naar de realiteit. Je kan wel heel hard bedenken dat je zielsgelukkig wordt van een wereldrecord vestigen tijdens een Olympische Spelen, maar wetende dat je hartstikke a-sportief bent dan is streven naar dat record een succesrecept voor falen. De kern zoeken en die vertalen naar haalbare doelen is dan erg handig. Dus bijv. dat record staat niet zo zeer voor zo nodig zo'n sportloopbaan, maar voor hoe goed je je voelt na sporten en het beste uit jezelf te halen. Daar rolt dan een doel uit van gaan sporten en jouw eigen grenzen stukje bij beetje verleggen, jouw tijden verbeteren. Haalbaar en dus veel hogere, realistischere kans op het daadwerkelijk contente gevoel.
Daag gedachten eens uit; huishouden móet wel gedaan worden? Nu wil je geen deelneemster worden van de tv-programma's waarbij een professional cleaningbedrijf nodig is om jouw schimmelberg tot huis om te toveren maar er zitten vele tinten grijs tussen zwart en wit. Veel dingen kunnen best iets minder vaak, anders of bijv. uitbesteed.
Het denken in "moeten" kan ook een grote betonblok aan voeten worden. Sleur, altijd maar dat "moeten" en het gevoel krijgen dat "mogen" of "willen" er niet meer toe doen. Wees daarin gerust een advocaat van de duivel, wat móet nu eigenlijk echt? En moet dat altijd wel op die wijze, frequentie, door jou etc. etc.?
Er zullen een aantal dingen veranderd moeten worden, aantal dingen die haaks staan op wat jou gelukkig maakt bijstellen of schrappen en het toevoegen van een aantal gelukkigmakers. Maar ook; wát is geluk eigenlijk voor jou en daarmee uiteindelijk ook; wat is ongeluk?
Door zo heel bewust bezig te zijn en tegelijkertijd een focus op het oplossen sla je 2 vliegen in 1 klap. Natuurlijk zul je daar soms dingen bij moeten stellen naar de realiteit. Je kan wel heel hard bedenken dat je zielsgelukkig wordt van een wereldrecord vestigen tijdens een Olympische Spelen, maar wetende dat je hartstikke a-sportief bent dan is streven naar dat record een succesrecept voor falen. De kern zoeken en die vertalen naar haalbare doelen is dan erg handig. Dus bijv. dat record staat niet zo zeer voor zo nodig zo'n sportloopbaan, maar voor hoe goed je je voelt na sporten en het beste uit jezelf te halen. Daar rolt dan een doel uit van gaan sporten en jouw eigen grenzen stukje bij beetje verleggen, jouw tijden verbeteren. Haalbaar en dus veel hogere, realistischere kans op het daadwerkelijk contente gevoel.
Daag gedachten eens uit; huishouden móet wel gedaan worden? Nu wil je geen deelneemster worden van de tv-programma's waarbij een professional cleaningbedrijf nodig is om jouw schimmelberg tot huis om te toveren maar er zitten vele tinten grijs tussen zwart en wit. Veel dingen kunnen best iets minder vaak, anders of bijv. uitbesteed.
Het denken in "moeten" kan ook een grote betonblok aan voeten worden. Sleur, altijd maar dat "moeten" en het gevoel krijgen dat "mogen" of "willen" er niet meer toe doen. Wees daarin gerust een advocaat van de duivel, wat móet nu eigenlijk echt? En moet dat altijd wel op die wijze, frequentie, door jou etc. etc.?
when you wish upon a star...
dinsdag 12 februari 2013 om 17:32
dinsdag 12 februari 2013 om 18:24
quote:femselien schreef op 12 februari 2013 @ 16:10:
@pinguin, ik kan niet tegen mijn docenten zeggen dat ik minder naar school wil ivm persoonlijke problemen, dan raadden ze me denk ik aan om een minder zware studie te kiezen. En het huishouden moet (helaas) wel gedaan worden.
Aan beide beweringen twijfel ik sterk. Die studie kun je natuurlijk ook langer over doen. En dat huishouden kun je natuurlijk laten liggen. Hoezo moet het spik en span zijn? Je kan toch gewoon een keertje pizza eten, een keertje een maaltijd salade en nog een keertje friet? Dan hoef je al de helft van de week niks aan het huishouden te doen.
Maar nu kom ik met ideeën, terwijl jij beter weet waar je gelukkig van wordt.
@pinguin, ik kan niet tegen mijn docenten zeggen dat ik minder naar school wil ivm persoonlijke problemen, dan raadden ze me denk ik aan om een minder zware studie te kiezen. En het huishouden moet (helaas) wel gedaan worden.
Aan beide beweringen twijfel ik sterk. Die studie kun je natuurlijk ook langer over doen. En dat huishouden kun je natuurlijk laten liggen. Hoezo moet het spik en span zijn? Je kan toch gewoon een keertje pizza eten, een keertje een maaltijd salade en nog een keertje friet? Dan hoef je al de helft van de week niks aan het huishouden te doen.
Maar nu kom ik met ideeën, terwijl jij beter weet waar je gelukkig van wordt.
dinsdag 12 februari 2013 om 18:50
TO ik herken erg veel! ik ben ook een persoontje die
erg veel moet van zichzelf.
Handig is om als je weer wat moet van jezelf eerst af te vragen
wat je wil en waar je behoefte aan hebt.
wat betreft het huishouden: daar hoef je toch niet iedere dag uren aan te besteden? (tenzij je een soort mevrouw Helderder bent... dan kan je je afvragen of je dood gaat als je niet iedere dag de plee/badkamer/bed/stofzuigen enz doet...)
om eerlijk te zijn vind ik het ook erg moeilijk hoor, om uit mn hoofd te zetten dat ik wat moet... ik weet hoe lastig het is.
wat betreft koken: er zijn genoeg lekkere verse dingen te maken die echt geen uren duren.
bovendien van af en toe een frietje enz wat monsterpinguin zegt vergaat de wereld ook niet hoor...
erg veel moet van zichzelf.
Handig is om als je weer wat moet van jezelf eerst af te vragen
wat je wil en waar je behoefte aan hebt.
wat betreft het huishouden: daar hoef je toch niet iedere dag uren aan te besteden? (tenzij je een soort mevrouw Helderder bent... dan kan je je afvragen of je dood gaat als je niet iedere dag de plee/badkamer/bed/stofzuigen enz doet...)
om eerlijk te zijn vind ik het ook erg moeilijk hoor, om uit mn hoofd te zetten dat ik wat moet... ik weet hoe lastig het is.
wat betreft koken: er zijn genoeg lekkere verse dingen te maken die echt geen uren duren.
bovendien van af en toe een frietje enz wat monsterpinguin zegt vergaat de wereld ook niet hoor...
dinsdag 12 februari 2013 om 20:06
Bedankt voor de reacties, het klopt inderdaad dat ik alles voor elkaar wil hebben: schoon huis, hoge cijfers, lekker/gezond koken, druk sociaal leven, werken etc. Nu ik samenwoon merk ik dat dat soort dingen niet meer vanzelf gaan, maar dat ik dat zelf draaiende moet houden.
Ongeveer een maand geleden begon dat ongelukkige gevoel, dus misschien begon het me toen pas op te breken?
Ongeveer een maand geleden begon dat ongelukkige gevoel, dus misschien begon het me toen pas op te breken?
Some flies are too awesome for the wall
woensdag 13 februari 2013 om 12:05
En als je samen woont, dan deel je toch de zorgen voor het huishouden?
Je hoort het niet te zeggen, maar voor je studie: Een zes is ook voldoende. Je hoeft niet altijd het maximale uit jezelf te halen. Probeer het eens!
Vrienden hoef je niet elke week te zien, dus weten best dat je er voor ze bent als het echt nodig is.
Werken: Hoeveel geld heb je werkelijk nodig en wat is luxe?
Als ik je zo hoor, is het meer een mentale kwestie dan iets met hormonen. Misschien toch een paar keer met een psycholoog of andere -loog praten over je hang naar perfectie (en daar ben je echt niet de enige in. Het is een veelgehoorde klacht van jonge vrouwen)
Je hoort het niet te zeggen, maar voor je studie: Een zes is ook voldoende. Je hoeft niet altijd het maximale uit jezelf te halen. Probeer het eens!
Vrienden hoef je niet elke week te zien, dus weten best dat je er voor ze bent als het echt nodig is.
Werken: Hoeveel geld heb je werkelijk nodig en wat is luxe?
Als ik je zo hoor, is het meer een mentale kwestie dan iets met hormonen. Misschien toch een paar keer met een psycholoog of andere -loog praten over je hang naar perfectie (en daar ben je echt niet de enige in. Het is een veelgehoorde klacht van jonge vrouwen)