Psyche
alle pijlers
Verder van mij af schrijven
zaterdag 27 februari 2016 om 14:51
Op 02 juni 2013 opende ik op de zwangerpijler een topic omdat ik in het ziekenhuis lag met gebroken vliezen. Ik was toen 20 weken zwanger van een tweeling en had een zoontje van toen 10 maanden (forumnaam Mini). Onze dochters zijn op 27-06-2013 geboren en overleden. Het topic heeft me veel steun geboden in deze moeilijke periode en de tijd daarna.
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 7 april 2016 om 08:43
Gisteravond een heel fijn en lang gesprek gehad met Maxi.
We hebben het gehad over waar ik het laatst met mijn psycholoog over had. Over de meisjes, het accepteren, de keuze die wij destijds gemaakt hebben.
Ook hebben we het over zijn therapie gehad. Dat gaf ook een hoop duidelijkheid in zijn gedachtenpatroon. Ik had namelijk in zijn therapie boek gelezen en zag daar dingen staan waar ik best boos om werd. Dingen waar hij blijkbaar mee zit maar mij niet wil vertellen en er daarom dus ook onbegrip en miscommunicatie ontstaat.
Hij zit ook meer in de knoop dan dat hij doet voorkomen.
Hij zei zelf dat als deze groepstherapie is afgelopen, hij aan de volgende groep wil deel nemen, deze therapie dus nog een keer wil doen.
Ook hebben we het over de kinderen gehad en onze aanpak.
Later in bed zei hij nog tegen mij dat hij het fijn vond dat we zo gepraat hebben.
En dat vond ik ook.
Nu wel een beetje brak want we lagen er laat in en Nano hield daar natuurlijk geen rekening mee.
Summerwoman, lief dat je mee denkt maar ik denk ten eerste niet dat we er voor in aanmerking komen en ten tweede denk ik niet dat het goed is om nog iemand bij ons gezin te betrekken. Ik zou ook niet weten in wat voor vorm ik dat moet zien.
We hebben het gehad over waar ik het laatst met mijn psycholoog over had. Over de meisjes, het accepteren, de keuze die wij destijds gemaakt hebben.
Ook hebben we het over zijn therapie gehad. Dat gaf ook een hoop duidelijkheid in zijn gedachtenpatroon. Ik had namelijk in zijn therapie boek gelezen en zag daar dingen staan waar ik best boos om werd. Dingen waar hij blijkbaar mee zit maar mij niet wil vertellen en er daarom dus ook onbegrip en miscommunicatie ontstaat.
Hij zit ook meer in de knoop dan dat hij doet voorkomen.
Hij zei zelf dat als deze groepstherapie is afgelopen, hij aan de volgende groep wil deel nemen, deze therapie dus nog een keer wil doen.
Ook hebben we het over de kinderen gehad en onze aanpak.
Later in bed zei hij nog tegen mij dat hij het fijn vond dat we zo gepraat hebben.
En dat vond ik ook.
Nu wel een beetje brak want we lagen er laat in en Nano hield daar natuurlijk geen rekening mee.
Summerwoman, lief dat je mee denkt maar ik denk ten eerste niet dat we er voor in aanmerking komen en ten tweede denk ik niet dat het goed is om nog iemand bij ons gezin te betrekken. Ik zou ook niet weten in wat voor vorm ik dat moet zien.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 7 april 2016 om 20:29
Ja inderdaad, het kost soms even tijd en moeite maar ergens vinden we elkaar wel weer.
Alleen vanmiddag ging het even mis.
Ik had het gesprek gehad op de psz, daarna nog even snel naar de action en toen naar huis. Helaas veel pijn aan mijn knie. Maxi lag even op bed, Nano sliep maar Mini wilde niet. Heb had ik uit bed gehaald.
Maxi ging rond half 3 richting de sportschool om les te geven aan een HAVO groep. Ik heb hem gezegd dat hij maar voor de boodschappen en het eten moest zorgen.
Dat hij weg was, was het echt weer hels thuis. Vooral door Nano, die bleef maar krijsen en janken en zichzelf op de grond gooien. Super driftig. Uiteraard reageerde Mini daarop.... enfin erg pittig.
Maxi kwam om 10 voor 5 thuis, zonder boodschappen. En hij deelde mede dat hij kwart over 6 weer weg moest om les te geven.
En toen schoot ik dus behoorlijk uit mn slof tegen hem. En, niet handig, de kinderen en mijn moeder waren daarbij.
En nu is hij dus boos op mij omdat ik in discussie ben gegaan met hun erbij. Overigens is hij niet weg gegaan om kwart over 6 maar nadat de kinderen op bed lagen.
Het gesprek op de psz ging opzich redelijk.
Ik heb mijn ongenoegen geuit over hun afwachtende houding.
Ze hebben met spoed een afspraak gemaakt met hun orthopedagoog. Deze is maandag. Zij komt dan observeren. En die orthopedagoog adviseerde om een andere instantie in te schakelen voor ons.
Ik heb gezegd, prima dat jullie dat willen, maar dan wel voor jullie zelf. Wij zitten immers al bij de opvoedpoli.
Die instantie is gespecialiseerd in gedragsstoornissen, zij kunnen de juffen dan evt adviseren en begeleiden. Maar ik wil er niets mee te maken hebben
Ook had de juf een soort samenvatting op papier gezet over wat zij allemaal gezien heeft de afgelopen tijd.
En dat was best heftig om allemaal zwart op wit te zien.
Mijn Mini, mijn lieve knulletje die zo met zichzelf in de knoop zit, zo worstelt, zich ook zo afzet en afzondert. Het doet me echt pijn.
Alleen vanmiddag ging het even mis.
Ik had het gesprek gehad op de psz, daarna nog even snel naar de action en toen naar huis. Helaas veel pijn aan mijn knie. Maxi lag even op bed, Nano sliep maar Mini wilde niet. Heb had ik uit bed gehaald.
Maxi ging rond half 3 richting de sportschool om les te geven aan een HAVO groep. Ik heb hem gezegd dat hij maar voor de boodschappen en het eten moest zorgen.
Dat hij weg was, was het echt weer hels thuis. Vooral door Nano, die bleef maar krijsen en janken en zichzelf op de grond gooien. Super driftig. Uiteraard reageerde Mini daarop.... enfin erg pittig.
Maxi kwam om 10 voor 5 thuis, zonder boodschappen. En hij deelde mede dat hij kwart over 6 weer weg moest om les te geven.
En toen schoot ik dus behoorlijk uit mn slof tegen hem. En, niet handig, de kinderen en mijn moeder waren daarbij.
En nu is hij dus boos op mij omdat ik in discussie ben gegaan met hun erbij. Overigens is hij niet weg gegaan om kwart over 6 maar nadat de kinderen op bed lagen.
Het gesprek op de psz ging opzich redelijk.
Ik heb mijn ongenoegen geuit over hun afwachtende houding.
Ze hebben met spoed een afspraak gemaakt met hun orthopedagoog. Deze is maandag. Zij komt dan observeren. En die orthopedagoog adviseerde om een andere instantie in te schakelen voor ons.
Ik heb gezegd, prima dat jullie dat willen, maar dan wel voor jullie zelf. Wij zitten immers al bij de opvoedpoli.
Die instantie is gespecialiseerd in gedragsstoornissen, zij kunnen de juffen dan evt adviseren en begeleiden. Maar ik wil er niets mee te maken hebben
Ook had de juf een soort samenvatting op papier gezet over wat zij allemaal gezien heeft de afgelopen tijd.
En dat was best heftig om allemaal zwart op wit te zien.
Mijn Mini, mijn lieve knulletje die zo met zichzelf in de knoop zit, zo worstelt, zich ook zo afzet en afzondert. Het doet me echt pijn.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 7 april 2016 om 20:54
Prima als Maxi af en toe weg wil, maar dan zal hij wel elke keer oppas moeten regelen naar mijn mening.
Ik vind het niet kunnen dat jij er alleen voor staat in jouw situatie (!)
En pech dan dat anderen erbij waren, het was vast nodig (punt).
Kan me goed voorstellen dat zo'n verslag/samenvatting pijnlijk is
Wel heb je prima punten duidelijk aangegeven en kom je voor jezelf op. Top!
Wel zal er een samenwerking dienen plaats te vinden met psz en thuis, dus allemaal op 1 lijn proberen te komen voor het beste resultaat.
Weetje, soms denk ik bij mezelf dat ik zo'n druk leven heb, alles in de versnelling want werk/huishouden/zorg kinderen/sociale contacten... Pppffff zoveel moeten waar ik zo erg van baal.
Maar dan lees ik jouw situatie en maak ik in gedachte een diepe buiging voor jou, pppffff respect, steeds maar weer.... Maar zoals ik al vaker zeg: het is genoeg! Jij hebt je portie nu allang al gehad en moet nu echt alle tijd en ruimte krijgen te herstellen en te verwerken.
Vandaag klonk als een pittige dag, geestelijk en lichamelijk dus op tijd naar bed???
Ik vind het niet kunnen dat jij er alleen voor staat in jouw situatie (!)
En pech dan dat anderen erbij waren, het was vast nodig (punt).
Kan me goed voorstellen dat zo'n verslag/samenvatting pijnlijk is
Wel heb je prima punten duidelijk aangegeven en kom je voor jezelf op. Top!
Wel zal er een samenwerking dienen plaats te vinden met psz en thuis, dus allemaal op 1 lijn proberen te komen voor het beste resultaat.
Weetje, soms denk ik bij mezelf dat ik zo'n druk leven heb, alles in de versnelling want werk/huishouden/zorg kinderen/sociale contacten... Pppffff zoveel moeten waar ik zo erg van baal.
Maar dan lees ik jouw situatie en maak ik in gedachte een diepe buiging voor jou, pppffff respect, steeds maar weer.... Maar zoals ik al vaker zeg: het is genoeg! Jij hebt je portie nu allang al gehad en moet nu echt alle tijd en ruimte krijgen te herstellen en te verwerken.
Vandaag klonk als een pittige dag, geestelijk en lichamelijk dus op tijd naar bed???
donderdag 7 april 2016 om 21:05
Ach Minameut, ik heb het niet zwaarder dan een ander hoor. En ook jij mag gewoon balen. Ik heb niet eens werk, dat lijkt me helemaal een geregel, geren en gevlieg..
Ja, het was een pittige dag en gedurende dag neem ik me altijd voor om optijd naar bed te gaan maar het lukt me eigenlijk nooit.
Ik vind het zo zonde van de uurtjes die ik eindelijk even voor mezelf heb. En die vul ik dan graag in met nutteloze dingen.
Ja, het was een pittige dag en gedurende dag neem ik me altijd voor om optijd naar bed te gaan maar het lukt me eigenlijk nooit.
Ik vind het zo zonde van de uurtjes die ik eindelijk even voor mezelf heb. En die vul ik dan graag in met nutteloze dingen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 7 april 2016 om 21:08
Niet zo gek hoor, dat het soms escaleert. Jullie zitten allebei niet goed in jullie vel.
Naast het verlies van de meisjes, twee knulletjes die heel veel van jullie vergen, hebben jullie ieder je eigen problemen.
Het is gewoon een beetje veel allemaal, zowel voor jou, als voor Maxi.
Wel heb ik het idee dat jij meer de gever en Maxi de nemer is in jullie relatie.
Jij bent altijd bezig om het iedereen naar de zin te maken en maxi zorgt dat hij er af en toe even tussenuit kan.
Naast dat maxi het ook moeilijk heeft vind ik hem soms toch egoïstisch ten koste van jou.
Jij daarentegen, probeert naast je problemen, het gezin draaiende te houden, soms ten koste van jezelf.
Maar hoe moeilijk het ook is, jullie zijn nog steeds samen. Dat zegt toch ook wel wat over jullie relatie.
Ik denk dat veel stellen dit jullie niet nadoen.
En vergeet niet, het gras bij de buren is altijd groener.
Naast het verlies van de meisjes, twee knulletjes die heel veel van jullie vergen, hebben jullie ieder je eigen problemen.
Het is gewoon een beetje veel allemaal, zowel voor jou, als voor Maxi.
Wel heb ik het idee dat jij meer de gever en Maxi de nemer is in jullie relatie.
Jij bent altijd bezig om het iedereen naar de zin te maken en maxi zorgt dat hij er af en toe even tussenuit kan.
Naast dat maxi het ook moeilijk heeft vind ik hem soms toch egoïstisch ten koste van jou.
Jij daarentegen, probeert naast je problemen, het gezin draaiende te houden, soms ten koste van jezelf.
Maar hoe moeilijk het ook is, jullie zijn nog steeds samen. Dat zegt toch ook wel wat over jullie relatie.
Ik denk dat veel stellen dit jullie niet nadoen.
En vergeet niet, het gras bij de buren is altijd groener.
donderdag 7 april 2016 om 21:27
quote:janneke44 schreef op 07 april 2016 @ 21:08:
Wel heb ik het idee dat jij meer de gever en Maxi de nemer is in jullie relatie.
Jij bent altijd bezig om het iedereen naar de zin te maken en maxi zorgt dat hij er af en toe even tussenuit kan.
Naast dat maxi het ook moeilijk heeft vind ik hem soms toch egoïstisch ten koste van jou.
Jij daarentegen, probeert naast je problemen, het gezin draaiende te houden, soms ten koste van jezelf.
Dit klopt denk ik wel. Ik geef dan ook wat makkelijker dan ik neem.
Denk eerder aan de ander dan aan mezelf. Hoewel het me wel steeds beter af gaat hoor.
Maar nu, Maxi maakte tijdens het eten de opmerking dar hij geen discussie wil maken waar zijn kinderen bij zijn en al helemaal niet waar zijn schoonmoeder bij is.
Ik weet dat hij hier nog op terug gaat komen en ik ben gewoon bang voor ruzie. Eigenlijk hebben we nooit ruzie, dingen sluimeren eerder bij ons. Wat natuurlijk ook niet goed is. En omdat hij zeker wel een punt heeft, ik had hem ook apart kunnen nemen, ben ik toch bang om daarop aangesproken te worden.
Ik voel me rot dat ik zo gedaan heb waar mijn moeder bij was.
Wel heb ik het idee dat jij meer de gever en Maxi de nemer is in jullie relatie.
Jij bent altijd bezig om het iedereen naar de zin te maken en maxi zorgt dat hij er af en toe even tussenuit kan.
Naast dat maxi het ook moeilijk heeft vind ik hem soms toch egoïstisch ten koste van jou.
Jij daarentegen, probeert naast je problemen, het gezin draaiende te houden, soms ten koste van jezelf.
Dit klopt denk ik wel. Ik geef dan ook wat makkelijker dan ik neem.
Denk eerder aan de ander dan aan mezelf. Hoewel het me wel steeds beter af gaat hoor.
Maar nu, Maxi maakte tijdens het eten de opmerking dar hij geen discussie wil maken waar zijn kinderen bij zijn en al helemaal niet waar zijn schoonmoeder bij is.
Ik weet dat hij hier nog op terug gaat komen en ik ben gewoon bang voor ruzie. Eigenlijk hebben we nooit ruzie, dingen sluimeren eerder bij ons. Wat natuurlijk ook niet goed is. En omdat hij zeker wel een punt heeft, ik had hem ook apart kunnen nemen, ben ik toch bang om daarop aangesproken te worden.
Ik voel me rot dat ik zo gedaan heb waar mijn moeder bij was.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 7 april 2016 om 21:42
Misschien was het inderdaad niet zo handig maar he, jij bent ook maar een mens! Soms gebeurt zoiets. Als hij erop terug komt kun je toch je excuses (voor het moment, niet voor wat je zei) aanbieden en eventueel nieuwe afspraken maken? Of begin er straks zelf gewoon even over. Soms is het juist wél goed dingen uit te spreken, zelfs als er ruzie van komt.
Ik ben het trouwens eens met Janneke, jullie zijn ondanks alles nog bij elkaar en dat zegt heel wat.
Ik ben het trouwens eens met Janneke, jullie zijn ondanks alles nog bij elkaar en dat zegt heel wat.
donderdag 7 april 2016 om 21:57
Misschien is het beter om hem de wind uit de zeilen te nemen.
Op het moment dat hij erover begint gewoon zeggen, sorry had ik niet moeten doen waar de kinderen en m'n moeder bij waren. Als hij door blijft gaan, gewoon nog een keer sorry en er verder niet op in gaan.
Hopelijk komt het fijne gevoel van gisteravond straks weer terug.
Op het moment dat hij erover begint gewoon zeggen, sorry had ik niet moeten doen waar de kinderen en m'n moeder bij waren. Als hij door blijft gaan, gewoon nog een keer sorry en er verder niet op in gaan.
Hopelijk komt het fijne gevoel van gisteravond straks weer terug.
vrijdag 8 april 2016 om 14:45
Hoi estrellas,
Hij kwam toch thuis zonder boodschappen? Om een tijd dat er toch eten op tafel moet komen voor de kinderen?
Ik zou op dat moment ook eerder een opmerking eruit gooien, ongeacht wie daarbij is, hoe hij dat nu kan vergeten.
Hij heeft hier ook een aandeel in, het kan niet zo zijn dat jij nu op je tong moest bijten vanwege mams en kinderen terwijl hij het op dat moment gewoon had verkloot. Nee, dan had hij er maar voor moeten zorgen dat de boodschappen er waren, dan had jij er geen opmerking over hoeven maken. Je kan zeggen dat je het jammer vind dat het op dat moment druk was met anderen in huis, maar dat je toch echt baalde dat hij zonder boodschappen thuis kwam en of hij zich daar ook in kan vinden.
Persoonlijk vind ik dat zwaarder wegen dan zijn reputatie naar kinderen en schoonmoeder.
Is het verder misschien een idee dat jullie samen in de avond gaan zitten praten als een van jullie een therapiesessie heeft gehad? Dat je daarover verteld en ervaringen deelt? Dan wordt het misschien structureler, verbindt je het meteen aan thuis en kom je er op die manier misschien verder mee samen.
Hier gaat Dorian volgende week naar de psz. Ik ben erg benieuwd hoe hij (en ik!) het zullen houden
Hij kwam toch thuis zonder boodschappen? Om een tijd dat er toch eten op tafel moet komen voor de kinderen?
Ik zou op dat moment ook eerder een opmerking eruit gooien, ongeacht wie daarbij is, hoe hij dat nu kan vergeten.
Hij heeft hier ook een aandeel in, het kan niet zo zijn dat jij nu op je tong moest bijten vanwege mams en kinderen terwijl hij het op dat moment gewoon had verkloot. Nee, dan had hij er maar voor moeten zorgen dat de boodschappen er waren, dan had jij er geen opmerking over hoeven maken. Je kan zeggen dat je het jammer vind dat het op dat moment druk was met anderen in huis, maar dat je toch echt baalde dat hij zonder boodschappen thuis kwam en of hij zich daar ook in kan vinden.
Persoonlijk vind ik dat zwaarder wegen dan zijn reputatie naar kinderen en schoonmoeder.
Is het verder misschien een idee dat jullie samen in de avond gaan zitten praten als een van jullie een therapiesessie heeft gehad? Dat je daarover verteld en ervaringen deelt? Dan wordt het misschien structureler, verbindt je het meteen aan thuis en kom je er op die manier misschien verder mee samen.
Hier gaat Dorian volgende week naar de psz. Ik ben erg benieuwd hoe hij (en ik!) het zullen houden
vrijdag 8 april 2016 om 15:03
In aanvulling op doreia. Kom op maxi, schoonmoeder kent hem nou al hoe lang, 18 jaar? Als hij moet vrezen voor zijn reputatie om één zo'n momentje van (terechte) boosheid, dan is er al eerder iets flink mis gegaan met zijn reputatie bij schoonmoeder. Ik vind dit een beetje flauw, want hij komt hiermee voorbij te gaan aan de essentie, die doreia net ook al aanstipte.
Wij hebben sinds het nieuwe jaar een keer per week savonds familieberaad. Waarin we praktische zaken bespreken zoals schoolkeuze, maar ook een 'podium' hebben om kleine en grote irritatiepuntjes op tafel te gooien. Omdat het op andere momenten niet goed uitkomt of verkeerd zou vallen, of wat dan ook. Ik moet zeggen dat het goed werkt. Maar het vraagt wel discipline om elke week weer, ook als je moe bent, te zeggen: laten we even koffie pakken en gaan zitten samen. Wij doen dit ook op een vaste avond daarom.
Wij hebben sinds het nieuwe jaar een keer per week savonds familieberaad. Waarin we praktische zaken bespreken zoals schoolkeuze, maar ook een 'podium' hebben om kleine en grote irritatiepuntjes op tafel te gooien. Omdat het op andere momenten niet goed uitkomt of verkeerd zou vallen, of wat dan ook. Ik moet zeggen dat het goed werkt. Maar het vraagt wel discipline om elke week weer, ook als je moe bent, te zeggen: laten we even koffie pakken en gaan zitten samen. Wij doen dit ook op een vaste avond daarom.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
vrijdag 8 april 2016 om 16:46
Klinkt goed Pointdexter. Vriend en ik hebben geen kinderen, dus hier is tijd voor elkaar vrij maken en naar elkaar luisteren niet zo'n probleem.
Even een uitstapje: Ik kan me herinneren dat wij vroeger thuis, vanaf dat mijn zusje en ik ongeveer 12 en 14 waren, één keer per week familievergadering hadden. Iedereen mocht dan om de beurt iets bespreken dat hij/zij belangrijk vond. Mijn moeder 'notuleerde' in een notitieblokje en we maakten ook concrete afspraken. Bijvoorbeeld: "Papa brengt één keer per week naar bed." Als puber vond ik het heel fijn dat er op zo'n moment zo naar me geluisterd werd. Later is wel de klad erin gekomen trouwens, het structurele is natuurlijk altijd lastig.
Even een uitstapje: Ik kan me herinneren dat wij vroeger thuis, vanaf dat mijn zusje en ik ongeveer 12 en 14 waren, één keer per week familievergadering hadden. Iedereen mocht dan om de beurt iets bespreken dat hij/zij belangrijk vond. Mijn moeder 'notuleerde' in een notitieblokje en we maakten ook concrete afspraken. Bijvoorbeeld: "Papa brengt één keer per week naar bed." Als puber vond ik het heel fijn dat er op zo'n moment zo naar me geluisterd werd. Later is wel de klad erin gekomen trouwens, het structurele is natuurlijk altijd lastig.
vrijdag 8 april 2016 om 18:18
Los van de emotionele zaken die deze discussie teweegbracht bij jullie. Kun je deze dingen niet voor zijn door bijv de boodschappen een keer per week te doen/laten bezorgen nav een eet-schema. Dan is die irritatie weg, hoef je niet elke dag te bedenken wat jullie eten etc. En misschien kan dit voor meer zaken (duidelijke afspraken over wanneer sporten, wanneer wie bij de kinderen blijft, wanneer tijd voor jezelf etc). Zomaar wat gedachten van mij.
Fijn zonnig weekend gewenst
Fijn zonnig weekend gewenst
vrijdag 8 april 2016 om 18:46
Maxi zou gelijk na de les boodschappen doen maar was zn portemonnee vergeten. We eten normaal rond half 6, dat gingen we dus niet redden.
Praten naar aanleiding van therapie of structureel 1 keer in de week is inderdaad een goed idee. Of het advies wat de psycholoog had opvolgen met de onderwerpenlijst.
We moeten er echt even een weg in vinden. Vaak zijn we allebei gewoon moe en blij als we de tv aan kunnen knallen als de jongens op bed liggen.
Een weekmenu zouden we inderdaad ook weer moeten maken. Het is alleen momenteel zo'n rotonderwerp, dat eten
Daarbij komt dat ik nu gewoon zo aan huis gebonden ben.
Gisteren dat kleine rondje in de action en naar de apotheek heeft mijn knie niet leuk gevonden. Ik loop vandaag echt weer mank.
Denk dat ik maar weer een afspraak ga maken met de fysio. Het is inmiddels 5 weken geleden dat ik van de trap gevallen ben.
Praten naar aanleiding van therapie of structureel 1 keer in de week is inderdaad een goed idee. Of het advies wat de psycholoog had opvolgen met de onderwerpenlijst.
We moeten er echt even een weg in vinden. Vaak zijn we allebei gewoon moe en blij als we de tv aan kunnen knallen als de jongens op bed liggen.
Een weekmenu zouden we inderdaad ook weer moeten maken. Het is alleen momenteel zo'n rotonderwerp, dat eten
Daarbij komt dat ik nu gewoon zo aan huis gebonden ben.
Gisteren dat kleine rondje in de action en naar de apotheek heeft mijn knie niet leuk gevonden. Ik loop vandaag echt weer mank.
Denk dat ik maar weer een afspraak ga maken met de fysio. Het is inmiddels 5 weken geleden dat ik van de trap gevallen ben.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
vrijdag 8 april 2016 om 19:39
Begrijpelijk hoor. Kun je de boodschappen niet online bestellen (geen idee waar jij de boodschappen doet dus weet niet of dit mogelijk is)? Dan hoef je maar een keer per week er voor te gaan zitten en ben je misschien minder met het onderwerp eten bezig?
Wat rot van jouw knie. Zou fijn zijn als de fysio wat voor jou kan betekenen.
Gaat Maxi er nog uit met de jongens dit weekend? Hier gaan de koeien weer voor het eerst naar buiten. Heerlijk om te zien die dansende dames
Wat rot van jouw knie. Zou fijn zijn als de fysio wat voor jou kan betekenen.
Gaat Maxi er nog uit met de jongens dit weekend? Hier gaan de koeien weer voor het eerst naar buiten. Heerlijk om te zien die dansende dames
vrijdag 8 april 2016 om 20:15
Online bestellen heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Wel eens gekeken of dat kon, toen ik zwanger was van Nano maar dat kon niet in mijn postcode.
Maxi is vanmiddag, toen Nano en ik op bed lagen, met Mini de stad in gegaan. Er stonden daar enorme hijskranen. Hij heeft daar met Mini gekeken, zittend op een bankje bij de bakker. En aangezien ze daar toch zaten, gelijk maar een lekkere krentenbol gegeten. Later kwam de bakker koekjes brengen.
Maxi had gevraagd of Mini in een grote tractor mocht zitten en dat mocht. En daarna hebben ze verder gekeken vanaf een terras, samen met de buurjongen die toevallig langs kwam.
Een super leuke middag voor Mini. Hij is helemaal geobsedeerd door hijskranen, tractors en noem maar op (totdat ze lawaai maken dan )
Morgen gaat Maxi mee met een vechter naar een kickboksgala en is dus vanaf half 3 weg.
Zondagmiddag heb ik een babyshower.
Geen koeien kijken dus
Maar het klinkt wel onwijs leuk! Ik weet niet eens of zoiets hier in de buurt is.
Maxi is vanmiddag, toen Nano en ik op bed lagen, met Mini de stad in gegaan. Er stonden daar enorme hijskranen. Hij heeft daar met Mini gekeken, zittend op een bankje bij de bakker. En aangezien ze daar toch zaten, gelijk maar een lekkere krentenbol gegeten. Later kwam de bakker koekjes brengen.
Maxi had gevraagd of Mini in een grote tractor mocht zitten en dat mocht. En daarna hebben ze verder gekeken vanaf een terras, samen met de buurjongen die toevallig langs kwam.
Een super leuke middag voor Mini. Hij is helemaal geobsedeerd door hijskranen, tractors en noem maar op (totdat ze lawaai maken dan )
Morgen gaat Maxi mee met een vechter naar een kickboksgala en is dus vanaf half 3 weg.
Zondagmiddag heb ik een babyshower.
Geen koeien kijken dus
Maar het klinkt wel onwijs leuk! Ik weet niet eens of zoiets hier in de buurt is.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
vrijdag 8 april 2016 om 21:50
Het eten blijft een beetje hetzelfde. Nog steeds volgens mijn eigen veilige lijst.
Ik kom eens wat aan en val eens wat af maar blijf redelijk rond hetzelfde gewicht hangen.
Vorige keer bij mijn psycholoog kreeg ik de keuze waar ik het over wilde hebben. Toen besloten om het over de meisjes te hebben, vooral naar aanleiding van het "loslaten" waar ik het met de coach over had.
Alleen aan het eind van het gesprek zei ze wel dat ze het de volgende keer echt weer over het eten wilde hebben. Evt weer met EMDR.
Ik merk aan mezelf dat ik het eigenlijk een beetje laat rusten, er niet te veel aandacht aan wil besteden en het wel best vind. Ondanks dat het wel in mijn hoofd zit.
Ik heb nu eigenlijk genoeg wat mijn aandacht nodig heeft. O.a. Mini en eigenlijk gewoon goed de dag door komen.
Ik kom eens wat aan en val eens wat af maar blijf redelijk rond hetzelfde gewicht hangen.
Vorige keer bij mijn psycholoog kreeg ik de keuze waar ik het over wilde hebben. Toen besloten om het over de meisjes te hebben, vooral naar aanleiding van het "loslaten" waar ik het met de coach over had.
Alleen aan het eind van het gesprek zei ze wel dat ze het de volgende keer echt weer over het eten wilde hebben. Evt weer met EMDR.
Ik merk aan mezelf dat ik het eigenlijk een beetje laat rusten, er niet te veel aandacht aan wil besteden en het wel best vind. Ondanks dat het wel in mijn hoofd zit.
Ik heb nu eigenlijk genoeg wat mijn aandacht nodig heeft. O.a. Mini en eigenlijk gewoon goed de dag door komen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
