Psyche
alle pijlers
verwerken verlies vader
zondag 26 oktober 2014 om 18:49
Herkenbaar, bij mij zeker u de eerste jaren rond zijn sterfdag vaste prik- was ik van slag. Het is bijna november het jaar is weer rond. Toch tijd om stil bij te staan.
Ik deed altijd iets leuks, liefst met broers en moeder, iets dat we met hem erbij gedaan zouden kunnen hebben.
Tegenwoordig vertel ik aan mijn kinderen wie hij was, verhaaltjes. Zo blijft hij er een beetje bij.
Ik deed altijd iets leuks, liefst met broers en moeder, iets dat we met hem erbij gedaan zouden kunnen hebben.
Tegenwoordig vertel ik aan mijn kinderen wie hij was, verhaaltjes. Zo blijft hij er een beetje bij.
zondag 26 oktober 2014 om 19:33
Ik ken het, mijn vader is in november 2010 overleden, ook binnen 3 maanden.
Ik had er veel moeite mee - ook door de omstandigheden eromheen.
Ik praat nu met iemand die gespecialiseerd is in rouwverwerking en dat helpt. Je kan je verhaal kwijt en krijgt handvaten aangereikt om met het verlies om te gaan en het een plek te geven.
Denk er eens over na...niks mis mee om er wat hulp bij te zoeken!
Sterkte!
Ik had er veel moeite mee - ook door de omstandigheden eromheen.
Ik praat nu met iemand die gespecialiseerd is in rouwverwerking en dat helpt. Je kan je verhaal kwijt en krijgt handvaten aangereikt om met het verlies om te gaan en het een plek te geven.
Denk er eens over na...niks mis mee om er wat hulp bij te zoeken!
Sterkte!
zondag 26 oktober 2014 om 19:45
Ik snap je gevoel heel goed, maar je brengt je eigen verdriet over op je zoontje. Dat lijkt mij niet zo goed.
Het feit dat je zoontje kusjes geeft aan opa op de foto of hem in de nacht ziet is volgens mij niet heel natuurlijk en heb je zelf gecreerd. Niet dat ik het veroordeel, maar je zoontje krijgt er heel veel van mee.
Mijn moeder is overleden toen oudste 1,5 was en de jongste nog niet geboren. Ze weten dat ze is overleden en er zijn ook foto's, maar we praten er niet met veel verdriet over. Meer over hoe ze was. Niet dagelijks maar soms komt het ter sprake.
Je moet gaan verwerken.. het lijkt er op dat je daar in al die jaren geen aandacht aan hebt kunnen besteden .
Het feit dat je zoontje kusjes geeft aan opa op de foto of hem in de nacht ziet is volgens mij niet heel natuurlijk en heb je zelf gecreerd. Niet dat ik het veroordeel, maar je zoontje krijgt er heel veel van mee.
Mijn moeder is overleden toen oudste 1,5 was en de jongste nog niet geboren. Ze weten dat ze is overleden en er zijn ook foto's, maar we praten er niet met veel verdriet over. Meer over hoe ze was. Niet dagelijks maar soms komt het ter sprake.
Je moet gaan verwerken.. het lijkt er op dat je daar in al die jaren geen aandacht aan hebt kunnen besteden .
zondag 26 oktober 2014 om 20:03
Herkenbaar mijn moeder is 8 wkn voor mijn bevalling van mijn oudste overleden feb 2011.
Mijn oudste weet ook dat haar oma niet meer leeft en heeft het dan over witte oma zo nu en dan. Soms ben ik wel verdrietig meer omdat muziek mij aan haar herinnerd die je dan hoort. Of als sterfdag nadert, maar dan komt ze naar mij toe mis je oma? Dan reageer ik daar wel op maar blijf er dan niet op doorgaan, en dan kring ik meestal een dikke knuffel.
Ik heb toen na de bevalling ook hulp gezocht, ik kon de verwerking niet alleen aan. Dus ik kwam via de ha terecht bij een lifestyle coach, heb ik heel veel aan gehad.
Ik raad je aan om dat ook te gaan doen, je moet wat met dat verdriet. Het gaat nooit helemaal over, ik heb echt nog wel donkere dagen. Maar de volgende dag schijnt dan toch weer de zon.
Sterkte ?
Mijn oudste weet ook dat haar oma niet meer leeft en heeft het dan over witte oma zo nu en dan. Soms ben ik wel verdrietig meer omdat muziek mij aan haar herinnerd die je dan hoort. Of als sterfdag nadert, maar dan komt ze naar mij toe mis je oma? Dan reageer ik daar wel op maar blijf er dan niet op doorgaan, en dan kring ik meestal een dikke knuffel.
Ik heb toen na de bevalling ook hulp gezocht, ik kon de verwerking niet alleen aan. Dus ik kwam via de ha terecht bij een lifestyle coach, heb ik heel veel aan gehad.
Ik raad je aan om dat ook te gaan doen, je moet wat met dat verdriet. Het gaat nooit helemaal over, ik heb echt nog wel donkere dagen. Maar de volgende dag schijnt dan toch weer de zon.
Sterkte ?