wat moet ik doen?
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:02
Wat moet je doen als je zeer sporadisch contact hebt met een van je ouders (alleen via de sms) en diegene is zeer ernstig ziek?
Ik heb mijn vader nu ruim een jaar niet gezien. Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer.
Contact tussen ons is nooit heel close geweest. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of 6 was en ze zijn allebei weer hertrouwd.
Ik heb, totdat ik uit huis ging, bij mijn moeder en stiefvader gewoond. Mijn stiefvader heeft mij dus eigenlijk opgevoed en ik zie hem dan ook als mijn vader.
Mijn vader is opnieuw getrouwd met een vrouw met kinderen, dat is dus zijn gezin.
Hoe het gaat met de ziekte van mijn vader lees ik via berichten op hyves (!!) die zijn gezin daar plaatst.
Sporadisch ontvang ik een sms van mijn vader hoe het met hem gaat.
Nu ontving ik een bericht van een van zijn (stief)kinderen via (weer) hyves dat het heel slecht met hem gaat en dat hij er zo’n verdriet van heeft dat hij zijn eigen kinderen (mijn broertje en ik) niet meer ziet. Bericht was geschreven op een niet zo vriendelijke manier en speelt erg in op mijn schuldgevoel.
Mijn vader heeft nooit gebeld, gemaild of geschreven dat hij ons zo graag wilt zien. Het gaat altijd via zijn omgeving.
Ook heeft hij nooit moeite gedaan om bij mij langs te komen of gewoon eens te bellen of mailen hoe het gaat.
Mensen in mijn omgeving zeggen dat het niet uit moet maken dat hij nu ernstig ziek is, dat dan opeens alles koek en ei zou moeten zijn. Dat ik hem nu ook niet zie of spreek en dat zal niet veranderen als hij sterft.
Ik twijfel of ik bij hem langs zal gaan. Het voelt meer als een verplichting dan dat ik het echt wil.
Wie zit in dezelfde situatie of heeft er in deze situatie gezeten?
Ik heb mijn vader nu ruim een jaar niet gezien. Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer.
Contact tussen ons is nooit heel close geweest. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of 6 was en ze zijn allebei weer hertrouwd.
Ik heb, totdat ik uit huis ging, bij mijn moeder en stiefvader gewoond. Mijn stiefvader heeft mij dus eigenlijk opgevoed en ik zie hem dan ook als mijn vader.
Mijn vader is opnieuw getrouwd met een vrouw met kinderen, dat is dus zijn gezin.
Hoe het gaat met de ziekte van mijn vader lees ik via berichten op hyves (!!) die zijn gezin daar plaatst.
Sporadisch ontvang ik een sms van mijn vader hoe het met hem gaat.
Nu ontving ik een bericht van een van zijn (stief)kinderen via (weer) hyves dat het heel slecht met hem gaat en dat hij er zo’n verdriet van heeft dat hij zijn eigen kinderen (mijn broertje en ik) niet meer ziet. Bericht was geschreven op een niet zo vriendelijke manier en speelt erg in op mijn schuldgevoel.
Mijn vader heeft nooit gebeld, gemaild of geschreven dat hij ons zo graag wilt zien. Het gaat altijd via zijn omgeving.
Ook heeft hij nooit moeite gedaan om bij mij langs te komen of gewoon eens te bellen of mailen hoe het gaat.
Mensen in mijn omgeving zeggen dat het niet uit moet maken dat hij nu ernstig ziek is, dat dan opeens alles koek en ei zou moeten zijn. Dat ik hem nu ook niet zie of spreek en dat zal niet veranderen als hij sterft.
Ik twijfel of ik bij hem langs zal gaan. Het voelt meer als een verplichting dan dat ik het echt wil.
Wie zit in dezelfde situatie of heeft er in deze situatie gezeten?
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:48
quote:tulpje1977 schreef op 23 augustus 2011 @ 11:44:
Mijn dilema is of ik het doe omdat mijn vader er behoefte aan heeft of dat ik er zelf behoefte aan heb?
dat weet je niet en dat kun je nu ook niet weten, misschien achteraf. Zelfs als je gaat voor hem doe je daar volgens mij niet slecht aan. Je kunt iets voor iemand willen doen, ook al vind je hem verder niet sympatiek.
Mijn dilema is of ik het doe omdat mijn vader er behoefte aan heeft of dat ik er zelf behoefte aan heb?
dat weet je niet en dat kun je nu ook niet weten, misschien achteraf. Zelfs als je gaat voor hem doe je daar volgens mij niet slecht aan. Je kunt iets voor iemand willen doen, ook al vind je hem verder niet sympatiek.
Het is zoals het is
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:49
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:53
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:56
quote:biol schreef op 23 augustus 2011 @ 11:53:
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.Wat bedoel je precies met deze keuze?
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.Wat bedoel je precies met deze keuze?
dinsdag 23 augustus 2011 om 11:58
[quote]biol schreef op 23 augustus 2011 @ 11:53:
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.[/quote]
De reden om deze keuze te maken is met grote waarschijnlijkheid dat hem dat beter uit kwam, puur egoistisch dus.
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.[/quote]
De reden om deze keuze te maken is met grote waarschijnlijkheid dat hem dat beter uit kwam, puur egoistisch dus.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:01
quote:malu3 schreef op 23 augustus 2011 @ 11:58:
[quote]biol schreef op 23 augustus 2011 @ 11:53:
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.[/quote]
De reden om deze keuze te maken is met grote waarschijnlijkheid dat hem dat beter uit kwam, puur egoistisch dus.Tjonge, die man ligt op zijn sterfbed, dan lijkt het mij dat enig welwillendheid wel op z'n plaats is. Waarom zo hard en bitter?
[quote]biol schreef op 23 augustus 2011 @ 11:53:
@malu. Ergens is dat waar maar ik denk, nee ik weet, dat het niet zo zwart wit is. Soms kies je als persoon voor een andere weg. Juist om het leven makkelijker te maken voor hen om wie je zoveel geeft.
Dat besef je je alleen niet altijd of op tijd.
Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen toch denk ik dat de vader van TO zijn redenen heeft gehad om deze keuze te maken.[/quote]
De reden om deze keuze te maken is met grote waarschijnlijkheid dat hem dat beter uit kwam, puur egoistisch dus.Tjonge, die man ligt op zijn sterfbed, dan lijkt het mij dat enig welwillendheid wel op z'n plaats is. Waarom zo hard en bitter?
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:04
To, ik zou in jouw situatie nog wel contact met je vader zoeken, al is het voor beiden ws niet makkelijk, maar zo kunnen jullie het wel mooi afsluiten, krijg je misschien antwoorden op vragen die je altijd al had. En die 1e stap kan altijd nog via een sms
Als je besluit om geen toenadering te zoeken, zul je misschien achteraf spijt hebben. Of je daarmee verder wil leven, zul je voor jezelf op een rij moeten zien te krijgen.
Ik wens je veel wijsheid en succes toe bij het nemen van je beslissingen.
Als je besluit om geen toenadering te zoeken, zul je misschien achteraf spijt hebben. Of je daarmee verder wil leven, zul je voor jezelf op een rij moeten zien te krijgen.
Ik wens je veel wijsheid en succes toe bij het nemen van je beslissingen.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:08
Tja tulpje, nogmaals.. Loep me even en zoek mijn topics van een aantal jaar terug.
De keuze waar ik op doel kan zijn om de rust te bewaren voor jou, voor je moeder of wat dan ook. Ik ken jouw hele verhaal niet. Dat doet er ook niet toe. Ik weet alleen dat mijn vader in zo'n zelfde positie zat. Jarenlang heb ik hem verweten ons te verwaarlozen. Tot ik erachter kwam dat het uit liefde voor ons was. Er was zo ontzettend veel gebeurd. Mijn vader wilde ons rust geven. Rust van alle hysterie om alles heen.
Dat heeft hem veel verdriet gedaan. En had ik het toen maar helder gezien. Dat had een hoop hartezeer gescheeld.. Bij zowel hem als mij..
De keuze waar ik op doel kan zijn om de rust te bewaren voor jou, voor je moeder of wat dan ook. Ik ken jouw hele verhaal niet. Dat doet er ook niet toe. Ik weet alleen dat mijn vader in zo'n zelfde positie zat. Jarenlang heb ik hem verweten ons te verwaarlozen. Tot ik erachter kwam dat het uit liefde voor ons was. Er was zo ontzettend veel gebeurd. Mijn vader wilde ons rust geven. Rust van alle hysterie om alles heen.
Dat heeft hem veel verdriet gedaan. En had ik het toen maar helder gezien. Dat had een hoop hartezeer gescheeld.. Bij zowel hem als mij..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:09
Ik krijg al jaren geen verjaardagskaart of cadeau meer van mijn vader. Ook mijn vriend heeft nooit wat voor zijn verjaardag gekregen.
Ik heb van zijn stiefkinderen+aanhang behoorlijke verwijten gekregen dat ik met kerst niet langs kom maar wel naar mijn moeder toe ga....Ja, mijn moeder spreek ik zowat dagelijks en die heeft wel interesse in mijn leven.
Voordat hij ziek werd, hoorde ik nauwelijks wat van hem. De berichten die ik nu van hem krijg gaan alleen over zijn ziekte. Hij zal nooit gewoon spontaan eens vragen hoe het met mij gaat.
Mijn eerste herinneringen van mijn jeugd zijn ruziende ouders. Mijn ouders zijn gescheiden toen mijn vader dreigde om nu ook zjin kinderen te gaan slaan..Mijn moeder sloeg hij toen al.
Mijn vader kan dan wel heel veel verdriet hebben over dat hij zijn eigen kinderen nooit ziet maar hij heeft nooit ons aan laten weten dat hij daar behoefte aan heeft.
Misschien klink ik egoistisch maar dit speelt al zo lang en het heeft me heel veel pijn gedaan.
Ik heb van zijn stiefkinderen+aanhang behoorlijke verwijten gekregen dat ik met kerst niet langs kom maar wel naar mijn moeder toe ga....Ja, mijn moeder spreek ik zowat dagelijks en die heeft wel interesse in mijn leven.
Voordat hij ziek werd, hoorde ik nauwelijks wat van hem. De berichten die ik nu van hem krijg gaan alleen over zijn ziekte. Hij zal nooit gewoon spontaan eens vragen hoe het met mij gaat.
Mijn eerste herinneringen van mijn jeugd zijn ruziende ouders. Mijn ouders zijn gescheiden toen mijn vader dreigde om nu ook zjin kinderen te gaan slaan..Mijn moeder sloeg hij toen al.
Mijn vader kan dan wel heel veel verdriet hebben over dat hij zijn eigen kinderen nooit ziet maar hij heeft nooit ons aan laten weten dat hij daar behoefte aan heeft.
Misschien klink ik egoistisch maar dit speelt al zo lang en het heeft me heel veel pijn gedaan.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:12
Is dat een maatstaf voor liefde dan? Een verjaardagskaart?
Ik had mijn vader al 10 jaar niet gezien of gesproken. Geen enkel teken van leven... Toen we zijn huis gingen leeghalen waren daar ineens allerlei uitingen van liefde voor ons.
Liefde zit in veel dingen. Soms ook in het afstand nemen.
Ik had mijn vader al 10 jaar niet gezien of gesproken. Geen enkel teken van leven... Toen we zijn huis gingen leeghalen waren daar ineens allerlei uitingen van liefde voor ons.
Liefde zit in veel dingen. Soms ook in het afstand nemen.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:15
quote:biol schreef op 23 augustus 2011 @ 12:09:
@ malu, ik vind dat je een hoop domme dingen zegt die door niets onderbouwt zijn..Dat mag jij vinden maar uit hetgeen TO schrijft, maak ik op dat het nou niet bepaald een liefdevolle vader is geweest waar zijn kinderen op konden bouwen en ik begrijp helemaal dat zij zich nu niet direct geroepen voelt om de man van zijn veel te late schuldgevoel af te helpen.
@ malu, ik vind dat je een hoop domme dingen zegt die door niets onderbouwt zijn..Dat mag jij vinden maar uit hetgeen TO schrijft, maak ik op dat het nou niet bepaald een liefdevolle vader is geweest waar zijn kinderen op konden bouwen en ik begrijp helemaal dat zij zich nu niet direct geroepen voelt om de man van zijn veel te late schuldgevoel af te helpen.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:17
quote:malu3 schreef op 23 augustus 2011 @ 12:15:
[...]
Dat mag jij vinden maar uit hetgeen TO schrijft, maak ik op dat het nou niet bepaald een liefdevolle vader is geweest waar zijn kinderen op konden bouwen en ik begrijp helemaal dat zij zich nu niet direct geroepen voelt om de man van zijn veel te late schuldgevoel af te helpen.Het gaat niet om de vader, het gaat om de dochter.
[...]
Dat mag jij vinden maar uit hetgeen TO schrijft, maak ik op dat het nou niet bepaald een liefdevolle vader is geweest waar zijn kinderen op konden bouwen en ik begrijp helemaal dat zij zich nu niet direct geroepen voelt om de man van zijn veel te late schuldgevoel af te helpen.Het gaat niet om de vader, het gaat om de dochter.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:17
quote:biol schreef op 23 augustus 2011 @ 12:12:
Is dat een maatstaf voor liefde dan? Een verjaardagskaart?
Ik had mijn vader al 10 jaar niet gezien of gesproken. Geen enkel teken van leven... Toen we zijn huis gingen leeghalen waren daar ineens allerlei uitingen van liefde voor ons.
Liefde zit in veel dingen. Soms ook in het afstand nemen.
Het is een voorbeeld van dat hij zeer weinig moeite heeft gedaan om iets voor ons te doen terwijl hij wel verwachte dat wij elk jaar bij hem op zijn verjaardag kwamen.
Er zijn nog wel meer dingen gebeurd maar daar ga ik verder niet op in nu.
Is dat een maatstaf voor liefde dan? Een verjaardagskaart?
Ik had mijn vader al 10 jaar niet gezien of gesproken. Geen enkel teken van leven... Toen we zijn huis gingen leeghalen waren daar ineens allerlei uitingen van liefde voor ons.
Liefde zit in veel dingen. Soms ook in het afstand nemen.
Het is een voorbeeld van dat hij zeer weinig moeite heeft gedaan om iets voor ons te doen terwijl hij wel verwachte dat wij elk jaar bij hem op zijn verjaardag kwamen.
Er zijn nog wel meer dingen gebeurd maar daar ga ik verder niet op in nu.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:20
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:24
Tulpje, ik kan geen beslissingen voor jou maken. Ik kan jouw gevoel niet veranderen. Ik kan alleen hopen dat de beslissing die je maakt een keuze is die je je levenlang voldoening geeft.
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:26
quote:marthesyl schreef op 23 augustus 2011 @ 12:20:
Een jaar geleden had je toch een reden om hem te zien. Is best lang geleden, maar het is ook niet zo dat je je vader voor het laatst hebt gezien toen je 2 was, bijvoorbeeld.
Is die reden om hem te zien nu opeens weg? Ik bedoel: wat maakt dat je nu wél twijfelt, en toen niet?
voordat ik hem voor het laatst zag, had ik hem ook al tijd niet gezien. Gewoon geen behoefte aan door oa de dingen die er zijn gebeurd.
De laatste keer dat ik hem zag,was op zijn verjaardag, en dat was meer een verplichting dan dat ik dat erg leuk vond.
Kijk,ik weet dat het mijn biologische vader is maar ik zie hem niet als een vaderfiguur, dat is mijn stiefvader waar ik een hele goede band mee heb en ook veel gemeen mee heb.
Mijn vader was op dat moment ook al ziek maar dat dat mij nou het gevoel gaf van ik moet hem vaker zien....nee, dat gevoel had ik helemaal niet.
Nu komt het toch allemaal heel dichtbij en is dat gewoon erg lastig.
Een jaar geleden had je toch een reden om hem te zien. Is best lang geleden, maar het is ook niet zo dat je je vader voor het laatst hebt gezien toen je 2 was, bijvoorbeeld.
Is die reden om hem te zien nu opeens weg? Ik bedoel: wat maakt dat je nu wél twijfelt, en toen niet?
voordat ik hem voor het laatst zag, had ik hem ook al tijd niet gezien. Gewoon geen behoefte aan door oa de dingen die er zijn gebeurd.
De laatste keer dat ik hem zag,was op zijn verjaardag, en dat was meer een verplichting dan dat ik dat erg leuk vond.
Kijk,ik weet dat het mijn biologische vader is maar ik zie hem niet als een vaderfiguur, dat is mijn stiefvader waar ik een hele goede band mee heb en ook veel gemeen mee heb.
Mijn vader was op dat moment ook al ziek maar dat dat mij nou het gevoel gaf van ik moet hem vaker zien....nee, dat gevoel had ik helemaal niet.
Nu komt het toch allemaal heel dichtbij en is dat gewoon erg lastig.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:27
Het lijkt of je vindt dat het een teken zou zijn van 'toegeven' of 'zwakheid' als je 'komt opdraven'.
Ik zie het anders. Ik vind juist dat het waardigheid in zich heeft als je naar hem toe zou gaan. En zeg dan gerust wat je allemaal dwars zit of heeft gezeten.
Ik kan me voorstellen dat je graag zou willen dat je vader uiteindelijk begrijpt dat hij jullie veel heeft gekwetst. Wellicht kun je hier alsnog een goed gesprek over hebben met hem.
Ondanks dat ik er niet aan twijfel dat hij fout heeft gezeten vroeger, kunnen sommige dingen misschien toch wel in een ander licht komen te staan. Hij hoeft zich nu in ieder geval niet anders meer voor te doen dan hij is, de eventuele stoer-doenerij gaat er wel af als je op sterven ligt.
Ik zie het anders. Ik vind juist dat het waardigheid in zich heeft als je naar hem toe zou gaan. En zeg dan gerust wat je allemaal dwars zit of heeft gezeten.
Ik kan me voorstellen dat je graag zou willen dat je vader uiteindelijk begrijpt dat hij jullie veel heeft gekwetst. Wellicht kun je hier alsnog een goed gesprek over hebben met hem.
Ondanks dat ik er niet aan twijfel dat hij fout heeft gezeten vroeger, kunnen sommige dingen misschien toch wel in een ander licht komen te staan. Hij hoeft zich nu in ieder geval niet anders meer voor te doen dan hij is, de eventuele stoer-doenerij gaat er wel af als je op sterven ligt.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:29
quote:biol schreef op 23 augustus 2011 @ 12:24:
Tulpje, ik kan geen beslissingen voor jou maken. Ik kan jouw gevoel niet veranderen. Ik kan alleen hopen dat de beslissing die je maakt een keuze is die je je levenlang voldoening geeft.
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..
Ik heb mijn vader meerdere malen via mail en brief verteld hoe mijn gevoelens zijn. Hij heeft nooit de behoefte gehad om hierop te reageren. Ik praat niet makkelijk met mijn vader, we hebben eigenlijk maar heel weinig gemeen, andere interesses, andere kijk op het leven.
Er is geen ruzie tussen mij en mijn vader.
Tulpje, ik kan geen beslissingen voor jou maken. Ik kan jouw gevoel niet veranderen. Ik kan alleen hopen dat de beslissing die je maakt een keuze is die je je levenlang voldoening geeft.
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..
Ik heb mijn vader meerdere malen via mail en brief verteld hoe mijn gevoelens zijn. Hij heeft nooit de behoefte gehad om hierop te reageren. Ik praat niet makkelijk met mijn vader, we hebben eigenlijk maar heel weinig gemeen, andere interesses, andere kijk op het leven.
Er is geen ruzie tussen mij en mijn vader.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:31
quote:biol schreef op 23 augustus 2011 @ 12:24:
Tulpje, ik kan geen beslissingen voor jou maken. Ik kan jouw gevoel niet veranderen. Ik kan alleen hopen dat de beslissing die je maakt een keuze is die je je levenlang voldoening geeft.
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..Ik heb deze situatie van nabij meegemaakt; daarom kan ik mij heel goed in TO verplaatsen. En wat jij zegt 'soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken' kan waar zijn maar ook net zo goed niet. Er zijn legio voorbeelden van 'ouders' die zich niks aan het welzijn van hun kinderen gelegen laten liggen. Dat dat in jouw geval niet zo was, is alleen maar fijn voor jou achteraf.
Ik vind trouwens iemand dom noemen omdat deze peroon een andere mening heeft dan de jouwe pas dom.
Tulpje, ik kan geen beslissingen voor jou maken. Ik kan jouw gevoel niet veranderen. Ik kan alleen hopen dat de beslissing die je maakt een keuze is die je je levenlang voldoening geeft.
Ik herken veel in jouw verhaal. Mijn zus staat er ook zo in. Soms verafschuw ik haar koppigheid. Maar ik heb me neergelegd bij het feit dat zij er anders in staat.
Nogmaals, ik wens je veel wijsheid.
En @ malu, als je nooit in zo'n situatie hebt gezeten kan je niet over zoiets oordelen. Soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken.
Als ik van TO's nick uit kan gaan is ze een volwassen vrouw. Ruzie's die dan gemaakt worden zijn 2-zijdig. TO is hier dus ook Debet aan. Waarmee ik niet wil zeggen dat TO zelf de schuld heeft. Maar wel dat TO hier ook al eerder een verandering in had kunnen aanbrengen..Ik heb deze situatie van nabij meegemaakt; daarom kan ik mij heel goed in TO verplaatsen. En wat jij zegt 'soms ben je juist geen waardeloze ouder als je de keuze maakt om geen contact te zoeken' kan waar zijn maar ook net zo goed niet. Er zijn legio voorbeelden van 'ouders' die zich niks aan het welzijn van hun kinderen gelegen laten liggen. Dat dat in jouw geval niet zo was, is alleen maar fijn voor jou achteraf.
Ik vind trouwens iemand dom noemen omdat deze peroon een andere mening heeft dan de jouwe pas dom.
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:36
Ik heb ook niet veel gemeen met mijn vader, ook geen ruzie, maar hij heeft mij ook nooit iets misdaan. Mijn ouders waren wel bij elkaar tot mijn moeder overleed. Nu heeft hij een leuke nieuwe vrouw.
Mijn situatie is dus heel anders, maar ook ik vermaak me niet altijd in gesprekken met mijn vader. Maar het is wel mijn vader.
Voor jou zal er niet het gevoel zijn zoals ik dat heb, maar zou het ook niet voor jouzelf uiteindelijk prettig zijn om afscheid van hem te hebben genomen? Al is het iets eenzijdigs.
Als je je een jaar geleden hebt laten beïnvloeden en je bent 'bezweken' voor de verplichting naar zijn verjaardag te gaan, is er misschien toch genoeg om ook nu te gaan.
Want wat is nu precies het bezwaar eigenlijk? Ik bedoel het niet onaardig hoor, maar is dat alleen dat je graag een statement wil maken?
Als je het contact helemaal had willen verbreken, dan had dat allang gekund. Nu is er in wezen nog maar 1 moment, dus waarom voor dat ene moment dan nog afhaken...
Mijn situatie is dus heel anders, maar ook ik vermaak me niet altijd in gesprekken met mijn vader. Maar het is wel mijn vader.
Voor jou zal er niet het gevoel zijn zoals ik dat heb, maar zou het ook niet voor jouzelf uiteindelijk prettig zijn om afscheid van hem te hebben genomen? Al is het iets eenzijdigs.
Als je je een jaar geleden hebt laten beïnvloeden en je bent 'bezweken' voor de verplichting naar zijn verjaardag te gaan, is er misschien toch genoeg om ook nu te gaan.
Want wat is nu precies het bezwaar eigenlijk? Ik bedoel het niet onaardig hoor, maar is dat alleen dat je graag een statement wil maken?
Als je het contact helemaal had willen verbreken, dan had dat allang gekund. Nu is er in wezen nog maar 1 moment, dus waarom voor dat ene moment dan nog afhaken...
dinsdag 23 augustus 2011 om 12:38
@malu, dat mag.. Dat jij dat vindt. Alleen ga jij uit van het negatieve van de vader van TO en ik niet..
Ik denk dat zowel jouw als mijn verleden onze meningen erg kleurt en dat is ok. Zoveel mensen, zoveel meningen.
Ik hoop dat to een beslissing maakt die er voor zorgt dat ze over 10, 20 of zelfs 50 jaar nog steeds met hetzelfde gevoel terug denkt aan haar keuze als dat ze nu doet..
Ik denk dat zowel jouw als mijn verleden onze meningen erg kleurt en dat is ok. Zoveel mensen, zoveel meningen.
Ik hoop dat to een beslissing maakt die er voor zorgt dat ze over 10, 20 of zelfs 50 jaar nog steeds met hetzelfde gevoel terug denkt aan haar keuze als dat ze nu doet..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!