Psyche
alle pijlers
wie kan mij helpen?!
woensdag 14 oktober 2009 om 21:39
Hoi,
Ik hoop dat iemand van jullie mij echt kan helpen! Ik ben een eind- twintiger en in mijn verleden veel gepest op de lagere school. Op de Midddelbare school ging dit gewoon door. Zo erg dat ik op een bepaald moment helemaal ben vastgelopen. Na hele lastige jaren heb ik weer mezelf op de rails gezet. Momenteel worstel ik nog met enkele gevolgen: heel laag zelfbeeld, geen vrienden, geen sociale activiteiten, weinig ervaring op liefdesgebied, niet alle gevoelens meer toelaten. Vroeger had ik een hele grote muur om me heen, die is gelukkig wel weg. Maar ik krijg vaak te horen dat weinig dingen me raken. Ik heb geprobeerd hulp te zoeken voor de overige problemen. Bij de GGZ en bij een particuliere therapeut.Nergens vond ik begrip en het gevoel dat ze me konden helpen. Nu is het zo dat ik ook erg wantrouwend ben tegenover hulp, begrijp me goed ben dit niet naar mensen in het algemeen. Maar wel naar andere deskundigen. Ik heb gegoogeld, maar mij llukt het niet om een deskundig iemand te vinden. Ik hoop echt dat iemand van jullie een deskundige kent op pestgebied. Wie kan me helpen? Ik ben al jaren met mezelf in conflict en ik probeer er steeds weer voor te knokken, maar ik merk de laatste tijd dat ik er niet meer zo in geloof dat mijn leven ooit oke zal worden. Ik wordt er dan ook heel erg moedeloos van. Ik heb laatst weer met een hulpverlener gesproken, maar ik ben eigenlijk al vanaf het begin wantrouwend zodat die persoon ook eigenlijk geen kans krijgt. Voor mij is het gevoel over die persoon niet goed, aan de andere kant twijfel ik of ik uberhaupt nog wel gevoel heb, en zo ja wat voel ik dan. Ik heb het idee dat ik de laaste tijd het idee dat ik helemaal niet weet wie ik ben. Kennissen wonen samen, heb een rijk sociaal leven en ik worstel nog steeds met mijn vervelende verleden. Daarnaast ook nog werkeloos op dit moment. Er zijn regelmatig mometen dat ik echt mijn leven niet meer zie zitten. hellup!
Ik hoop dat iemand van jullie mij echt kan helpen! Ik ben een eind- twintiger en in mijn verleden veel gepest op de lagere school. Op de Midddelbare school ging dit gewoon door. Zo erg dat ik op een bepaald moment helemaal ben vastgelopen. Na hele lastige jaren heb ik weer mezelf op de rails gezet. Momenteel worstel ik nog met enkele gevolgen: heel laag zelfbeeld, geen vrienden, geen sociale activiteiten, weinig ervaring op liefdesgebied, niet alle gevoelens meer toelaten. Vroeger had ik een hele grote muur om me heen, die is gelukkig wel weg. Maar ik krijg vaak te horen dat weinig dingen me raken. Ik heb geprobeerd hulp te zoeken voor de overige problemen. Bij de GGZ en bij een particuliere therapeut.Nergens vond ik begrip en het gevoel dat ze me konden helpen. Nu is het zo dat ik ook erg wantrouwend ben tegenover hulp, begrijp me goed ben dit niet naar mensen in het algemeen. Maar wel naar andere deskundigen. Ik heb gegoogeld, maar mij llukt het niet om een deskundig iemand te vinden. Ik hoop echt dat iemand van jullie een deskundige kent op pestgebied. Wie kan me helpen? Ik ben al jaren met mezelf in conflict en ik probeer er steeds weer voor te knokken, maar ik merk de laatste tijd dat ik er niet meer zo in geloof dat mijn leven ooit oke zal worden. Ik wordt er dan ook heel erg moedeloos van. Ik heb laatst weer met een hulpverlener gesproken, maar ik ben eigenlijk al vanaf het begin wantrouwend zodat die persoon ook eigenlijk geen kans krijgt. Voor mij is het gevoel over die persoon niet goed, aan de andere kant twijfel ik of ik uberhaupt nog wel gevoel heb, en zo ja wat voel ik dan. Ik heb het idee dat ik de laaste tijd het idee dat ik helemaal niet weet wie ik ben. Kennissen wonen samen, heb een rijk sociaal leven en ik worstel nog steeds met mijn vervelende verleden. Daarnaast ook nog werkeloos op dit moment. Er zijn regelmatig mometen dat ik echt mijn leven niet meer zie zitten. hellup!
woensdag 21 oktober 2009 om 18:15
Hej Jooniey,
Wat goed van je dat je dit aangeeft op 't forum!
Misschien dat je iets hebt aan deze topic: Ik heb geen vrienden
Bij psychologische hulp (in welke vorm dan ook) gaat het toch vooral om de klik met de therapeut/maatschappelijk werker/psycholoog. Als je je bij die persoon niet op je gemak voelt, zal het niet echt iets worden... Heel lastig en dubbel dus... want je zult iemand wel een kans moeten geven, maar als je merkt dat het niet klikt... tja...
Misschien dat er op dit forum ook wel topics zijn waarin jij juist iets voor iemand anders kan betekenen. Soms weet je juist iets kleins dat een ander verder kan helpen, op welk gebied dan ook!
Veel succes in ieder geval!
Wat goed van je dat je dit aangeeft op 't forum!
Misschien dat je iets hebt aan deze topic: Ik heb geen vrienden
Bij psychologische hulp (in welke vorm dan ook) gaat het toch vooral om de klik met de therapeut/maatschappelijk werker/psycholoog. Als je je bij die persoon niet op je gemak voelt, zal het niet echt iets worden... Heel lastig en dubbel dus... want je zult iemand wel een kans moeten geven, maar als je merkt dat het niet klikt... tja...
Misschien dat er op dit forum ook wel topics zijn waarin jij juist iets voor iemand anders kan betekenen. Soms weet je juist iets kleins dat een ander verder kan helpen, op welk gebied dan ook!
Veel succes in ieder geval!
Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?!
donderdag 22 oktober 2009 om 15:35
Hallo Jooniey,
Misschien is dit iets voor je:
Het model van Droog is een soort van schema dat je gebruiken kunt als iemand in gevecht is met zichzelf of stukken van zichzelf of met bijvoorbeeld mensen of omstandigheden. Het model geeft inzicht hoe dat vechten ontstaat én gestopt kan worden.
Als het vechten stopt kan er namelijk wat beter gekeken worden wat er op een wat dieper niveau in iemand aan de gang is waardoor uberhaubt vechten ontstaat in plaats van verwonderd zijn, vragen kunnen stellen, of bijvoorbeeld grenzen kunnen aangeven zonder boosheid of frustratie....
Al met al kan het Model van Droog een bijdrage leveren aan een wat harmonieuzer leven voor jezelf én je omstandigheden c.q. omgeving..
Kijk voor meer info- of als je interesse hebt in het boek, op www.droog.info
Sterkte!
Misschien is dit iets voor je:
Het model van Droog is een soort van schema dat je gebruiken kunt als iemand in gevecht is met zichzelf of stukken van zichzelf of met bijvoorbeeld mensen of omstandigheden. Het model geeft inzicht hoe dat vechten ontstaat én gestopt kan worden.
Als het vechten stopt kan er namelijk wat beter gekeken worden wat er op een wat dieper niveau in iemand aan de gang is waardoor uberhaubt vechten ontstaat in plaats van verwonderd zijn, vragen kunnen stellen, of bijvoorbeeld grenzen kunnen aangeven zonder boosheid of frustratie....
Al met al kan het Model van Droog een bijdrage leveren aan een wat harmonieuzer leven voor jezelf én je omstandigheden c.q. omgeving..
Kijk voor meer info- of als je interesse hebt in het boek, op www.droog.info
Sterkte!
donderdag 22 oktober 2009 om 20:38
Bedankt voor jullie reacties!
Ik heb veel nagedacht, en heb ook nog veel zorgen, ben dan ook erg moe.
Ik zal later wat uitgebreider reageren. Al met al heb ik een klein beetje meer rust door jullie lieve en eerlijke reacties. Maar er zijn nog ook veel grote zorgen.
Ik zie een beetje heel erg op tegen bepaalde dingen in de toekomst.
Ik heb veel nagedacht, en heb ook nog veel zorgen, ben dan ook erg moe.
Ik zal later wat uitgebreider reageren. Al met al heb ik een klein beetje meer rust door jullie lieve en eerlijke reacties. Maar er zijn nog ook veel grote zorgen.
Ik zie een beetje heel erg op tegen bepaalde dingen in de toekomst.
zaterdag 24 oktober 2009 om 22:26
Lieve allemaal,
Ik heb me aangemeld bij die stichting en nu is het afwachten. Eigenlijk gaat het niet zo goed, voel me somber, eenzaam. Ben hele dagen alleen en maar piekeren, op werkgebied is er ook niet veel vooruitgang. Ik voel me leeg, vraag me af of mijn leven me nog wel wat te bieden heeft. En of er uberhaupt wel iets is dat me zou kunnen helpen, of moet ik het gewoon opgeven en het heft zelf in handen nemen.. Dus het gaat een beetje klote.
Ik heb me aangemeld bij die stichting en nu is het afwachten. Eigenlijk gaat het niet zo goed, voel me somber, eenzaam. Ben hele dagen alleen en maar piekeren, op werkgebied is er ook niet veel vooruitgang. Ik voel me leeg, vraag me af of mijn leven me nog wel wat te bieden heeft. En of er uberhaupt wel iets is dat me zou kunnen helpen, of moet ik het gewoon opgeven en het heft zelf in handen nemen.. Dus het gaat een beetje klote.
zaterdag 24 oktober 2009 om 23:55
maandag 26 oktober 2009 om 11:53
Jooniey, wat naar om te lezen dat het niet goed met je gaat. Maar je hebt wel hele goede eerste stappen gezet.
Misschien is het ook een goed idee om toch even bij je huisarts langs te gaan en dit ook met hem/haar te bespreken.
Een luisterend oor extra is nooit mis en misschien verwijst hij je wel door naar een hele goede psych of heeft hij andere opties.
Hou je taai meid, en vertel ook hier je verhaal. Ik hou het topic redelijk vaak in de gaten en kom het hier gewoon lekker spuien.
Dikke kus, Barbabella
Misschien is het ook een goed idee om toch even bij je huisarts langs te gaan en dit ook met hem/haar te bespreken.
Een luisterend oor extra is nooit mis en misschien verwijst hij je wel door naar een hele goede psych of heeft hij andere opties.
Hou je taai meid, en vertel ook hier je verhaal. Ik hou het topic redelijk vaak in de gaten en kom het hier gewoon lekker spuien.
Dikke kus, Barbabella
"ik ben het, Barbabelladingdong"
maandag 26 oktober 2009 om 15:22
Oh Jooniey,
Ik schrik een beetje van je reactie. Wat naar dat je je zo voelt.
Ik herken je gevoelens en heb er ook vaak over gefantaseerd, soms doe ik dat nog steeds, maar eigenlijk wil ik niet dood. Ik wil gewoon dit leven wat ik leid niet. Geldt dat ook voor jou? Wil je me beloven als je er weer aan denkt dat eerst hier verteld? Als je je eenzaam voelt, praat dan met ons. Je kan hier altijd zeggen wat je wilt en er alijd wel iemand die naar je wil luisteren. Je bent niet alleen en als je een beetje op het forum rondsnuffelt merk je dat je ook zeker niet de enige bent.
Overigens vind je hier ook veel vrouwen die ondanks trauma's, depressies, psychoses, stoornissen etc toch weer een beetje bovenop zijn gekomen. In de vorige viva vertelde Sara (zie foto hiernaast) haar verhaal. Je hoeft geen voorbeeld aan haar te nemen, maar ik hoop dat ziet dat er altijd, hoe klein en minimaal het ook is, er een sprankje hoop is; dat het goed komt, dat het beter gaat, dat er dingen kunnen veranderen.
Ik ken je niet, maar leef wel heel erg met je mee en ik wil niet dat je jezelf iets aan doet. De mensen die wel kennen al helemaal niet....
sterkte en dikke kus
PI
Ik schrik een beetje van je reactie. Wat naar dat je je zo voelt.
Ik herken je gevoelens en heb er ook vaak over gefantaseerd, soms doe ik dat nog steeds, maar eigenlijk wil ik niet dood. Ik wil gewoon dit leven wat ik leid niet. Geldt dat ook voor jou? Wil je me beloven als je er weer aan denkt dat eerst hier verteld? Als je je eenzaam voelt, praat dan met ons. Je kan hier altijd zeggen wat je wilt en er alijd wel iemand die naar je wil luisteren. Je bent niet alleen en als je een beetje op het forum rondsnuffelt merk je dat je ook zeker niet de enige bent.
Overigens vind je hier ook veel vrouwen die ondanks trauma's, depressies, psychoses, stoornissen etc toch weer een beetje bovenop zijn gekomen. In de vorige viva vertelde Sara (zie foto hiernaast) haar verhaal. Je hoeft geen voorbeeld aan haar te nemen, maar ik hoop dat ziet dat er altijd, hoe klein en minimaal het ook is, er een sprankje hoop is; dat het goed komt, dat het beter gaat, dat er dingen kunnen veranderen.
Ik ken je niet, maar leef wel heel erg met je mee en ik wil niet dat je jezelf iets aan doet. De mensen die wel kennen al helemaal niet....
sterkte en dikke kus
PI
dinsdag 3 november 2009 om 15:07
Hi Jooniey,
Jammer dat het zo slecht gaat, maar goed dat je iemand hebt gevonden die je opvangt. Da is toch al en kleine of misschien wel grote stap in de juiste richting. Daarbij heb je je ook nog aangemeld bij een instantie. Dat is al weer een stap in de goede richting ( stap naar een fijner leventje). Wees ook een beetje trots op jezelf. Ik denk dat iedereen wel weet hoe moeilijk het is om om hulp te vragen en ook nog eens naar hulpverlening te stappen.
Ik hoop dat je toch af en toe laat weten hoe het met je gaat.
Veel sterkte de komende tijd!
groetjes + dikke knuf PI
Jammer dat het zo slecht gaat, maar goed dat je iemand hebt gevonden die je opvangt. Da is toch al en kleine of misschien wel grote stap in de juiste richting. Daarbij heb je je ook nog aangemeld bij een instantie. Dat is al weer een stap in de goede richting ( stap naar een fijner leventje). Wees ook een beetje trots op jezelf. Ik denk dat iedereen wel weet hoe moeilijk het is om om hulp te vragen en ook nog eens naar hulpverlening te stappen.
Ik hoop dat je toch af en toe laat weten hoe het met je gaat.
Veel sterkte de komende tijd!
groetjes + dikke knuf PI
zaterdag 7 november 2009 om 13:25
hallo jooniey
ik heb mee gelezen met jouw topic.
je bent niet de enige die dit door maakt! en wees ook niet bang dat mensen jouw ideeën raar vinden! ik vind het super goed van je dat je hulp hebt gezocht en gevonden.....daar is veel moed voor nodig.
geef die moed aub nooit op!!!!
ik kan mijzelf heel goed spiegelen aan jouw verhaal.
alleen had ik mijn moed bijna opgegeven. liep bij een psycholoog. als ik binnen kwam zei zij: nou zeg het maar....
lekker pedagogisch verantwoord!
tips heb ik helaas niet, maar ik wilde je via deze weg aanmoedigen en je complimenteren met je doorzettingsvermogen. je bent verder gaan zoeken en dat is het moelijkste. zo te lezen in je laatste post heb je iemand gevonden die jij vertrouwd.
laat je nog wel weten hoe het met je gaat?
waneer jij daar behoefte aan hebt natuurlijk...
groetjes en sterkte!
ik heb mee gelezen met jouw topic.
je bent niet de enige die dit door maakt! en wees ook niet bang dat mensen jouw ideeën raar vinden! ik vind het super goed van je dat je hulp hebt gezocht en gevonden.....daar is veel moed voor nodig.
geef die moed aub nooit op!!!!
ik kan mijzelf heel goed spiegelen aan jouw verhaal.
alleen had ik mijn moed bijna opgegeven. liep bij een psycholoog. als ik binnen kwam zei zij: nou zeg het maar....
lekker pedagogisch verantwoord!
tips heb ik helaas niet, maar ik wilde je via deze weg aanmoedigen en je complimenteren met je doorzettingsvermogen. je bent verder gaan zoeken en dat is het moelijkste. zo te lezen in je laatste post heb je iemand gevonden die jij vertrouwd.
laat je nog wel weten hoe het met je gaat?
waneer jij daar behoefte aan hebt natuurlijk...
groetjes en sterkte!
woensdag 20 januari 2010 om 10:13
Lieve allemaal,
Een aantal maanden geleden heb ik een post geopend. Ik kreeg allerlei tips en ik heb hulp gezocht. Ik wil jullie laten weten dat het al beter met me gaat, maar ik ben er nog niet. Maar ik wou toch eventjes ietsje van me laten horen.
Ik vind het hartverwarmdend hoe de reacties waren, dit heeft me erg goed gedaan. Momenteel ben ik veel dingen aan het opschrijven en probeer dingen een plaatsje te geven. Dus op dit moment ben ik nog erg met mezelf bezig. Maar ik wou toch eventjes iets van me laten horen.
Liefs jooniey
Een aantal maanden geleden heb ik een post geopend. Ik kreeg allerlei tips en ik heb hulp gezocht. Ik wil jullie laten weten dat het al beter met me gaat, maar ik ben er nog niet. Maar ik wou toch eventjes ietsje van me laten horen.
Ik vind het hartverwarmdend hoe de reacties waren, dit heeft me erg goed gedaan. Momenteel ben ik veel dingen aan het opschrijven en probeer dingen een plaatsje te geven. Dus op dit moment ben ik nog erg met mezelf bezig. Maar ik wou toch eventjes iets van me laten horen.
Liefs jooniey
donderdag 21 januari 2010 om 22:13
Zag je dat je post weer is komen bovendrijven. Goed om te horen dat het alweer een beetje beter gaat. Toen je begon zat je er op z'n zachts gezegd wel erg zwaar doorheen. Ik vind het echt super knap van je dat je er weer een beetje uit aan het krabbelen bent. Ik denk dat veel forummers kunnen bevestigen hoe moeilijk dat is. respect!
hoop dat het elke dag een beetje beter gaat, al is het maar een piep klein beetje. Vind ook erg fijn om sowieso weer iets van je te horen.
dikke knuf.
hoop dat het elke dag een beetje beter gaat, al is het maar een piep klein beetje. Vind ook erg fijn om sowieso weer iets van je te horen.
dikke knuf.
zaterdag 20 november 2010 om 22:34
Lieve forummeiden,
Een hele poos geleden had ik dit topic geopend. En ik kreeg daar hele lieve reacties op, die mij echt ontroerd hebben. In de tussentijd ben ik met mezelf aan de slag gegaan. Na aanleiding van een aantal tips van jullie heb ik iemand gevonden bij wie ik mijn verhaal kwijt kon. Iemand die empathisch is, die die mij begreep. Dit heeft me erg goed gedaan. Gelukkig ben ik op dit moment weer stabiel in mijn emoties. Helaas is het zo dat ze mij op dit moment niet verder kan helpen. Ik woon daar niet in de buurt, en waar ik wel woon kent ze geen deskundigen. Ik worstel nog met een geen basis- zelfvertrouwen, tegen de toekomst opzien en nog meer kleine dingen. Dus hoe dit nu verder goed komt weet ik niet. En toch gaat het wel goed met mij. Omdat er op het forum een aantal topmeiden ( eigenlijk zijn dat er heel veel) zijn, hier even een kleine update van mij.
Een hele poos geleden had ik dit topic geopend. En ik kreeg daar hele lieve reacties op, die mij echt ontroerd hebben. In de tussentijd ben ik met mezelf aan de slag gegaan. Na aanleiding van een aantal tips van jullie heb ik iemand gevonden bij wie ik mijn verhaal kwijt kon. Iemand die empathisch is, die die mij begreep. Dit heeft me erg goed gedaan. Gelukkig ben ik op dit moment weer stabiel in mijn emoties. Helaas is het zo dat ze mij op dit moment niet verder kan helpen. Ik woon daar niet in de buurt, en waar ik wel woon kent ze geen deskundigen. Ik worstel nog met een geen basis- zelfvertrouwen, tegen de toekomst opzien en nog meer kleine dingen. Dus hoe dit nu verder goed komt weet ik niet. En toch gaat het wel goed met mij. Omdat er op het forum een aantal topmeiden ( eigenlijk zijn dat er heel veel) zijn, hier even een kleine update van mij.
maandag 22 november 2010 om 02:55
Wat lief van je! ook een knuffel voor jou. Fijn dat het ietsje beter gaat. Zag in je andere topic dat er weer lieve en nuttige reacties zijn gegeven. Er zijn hier genoeg mensen met een pestverleden en die zullen wel een en ander herkennen - je echt begrijpen. Het is zo oneerlijk, heb je als kind al zo'n nare tijd en blijft het je achtervolgen. En moet je uiteindelijk weer alles zelf oplossen al dan niet met therapie wat ook weer zo pijnlijk klan zijn.
Maar je bent al een heel eind gekomen en ik denk dat je er ook helemaal gaat komen ( lees je gaat inzien dat je een fantastisch leuke meid bent).
Het doet ook mijn goed, dat je berichtjes als steun of fijn hebt ervaren. dank je.
Maar je bent al een heel eind gekomen en ik denk dat je er ook helemaal gaat komen ( lees je gaat inzien dat je een fantastisch leuke meid bent).
Het doet ook mijn goed, dat je berichtjes als steun of fijn hebt ervaren. dank je.
