Zoveelste terugval in mijn psyche

.

Praat erover met je hulpverlening, neem aan dat je die hebt. Sterkte!

Wat een rotsituatie zeg, kan me voorstellen dat je ondertussen niet meer weet wat je moet doen. Ik zou bespreken met je vaste behandelaar wat je hier neer hebt gezet. Je gevoel dat het nooit meer goedkomt etc. En het feit dat je nog geen diagnose hebt natuurlijk, dan kan er passende therapie en e.v medicijnen gevonden worden. Weet je omgeving wat er precies speelt? Als dit niet zo is, kan dit misschien verklaren waarom het geduld verloren word. En mensen hebben vaak minder begrip voor dingen die ze niet begrijpen, dit wil dus niet zeggen dat het aan jou ligt!

Gebruik je al medicatie? Ik heb geen idee hoeveel terugvallen een mens aankan. Ik zou hulp zoeken en net zolang zoeken totdat je iemand vind die je wel begrijpt.

Klinkt moeilijk.



Maar hoezo vinden ze dat er geen haast bij is? Nachten achter elkaar wakker én agressief lijkt me wel een reden tot ingrijpen. Daar heb jij niks aan natuurlijk maar het klinkt alsof de hulpverlening een beetje laks is.



Sterkte.

Elya, je diagnose is depressie, lees ik uit je OP.

Wat is daar praktisch aan behandeld?

Sterkte meid. Vind het rot voor je. Ik had zelf baat bij haptotherapie. Ken je dat? Anders is het denk ik wel een google-actie waard. Ik gun iedereen mijn positieve ervaring daarmee. Ik realiseer me echter ook dat ik niet jouw klachten heb of had. Maar als je een haptotherapeut hebt gevonden, iemand bij wie het vertrouwt voelt, dan is het heel fijn om die aandacht te krijgen. Misschien levert het je een nieuw inzicht op. Liefs.

quote:elya1 schreef op 08 januari 2013 @ 19:28:

Lief dat jullie meedenken,



Toch een afspraak bij mijn psychiater kunnen regelen voor morgen gelukkig. Ik heb eerder zware depressies gehad en matige psychoses. De Diagnoses die ter sprake zijn gekomen zijn Bipolaire Stoornis, Adhd en Persoonlijkheidsstoornis. Maar geen enkele arts schijnt het zeker te weten. Zoals ik al eerder zei ben ik bang dat het nooit meer goed komt en dan vind ik het geen menswaardig bestaan. In tegenstelling tot de rest van de wereld zou ik heel graag in een hokje worden geplaatst. Dan weet ik waar ik aan toe ben!



Heb je je afspraak al gehad, TO? Ik snap niet waarom er geen echte diagnose is gedaan: voor adhd bv. bestaat gewoon een test. Een psych. kan volgens de DSM toch een diagnose maken...

Kun je dit niet heel gericht aan je psych. vragen? Ik weet hoe belangrijk is om een "etiketje" te krijgen: dat geeft veel rust en duidelijkheid.

Lieve Elya, eerst een hele dikke knuffel. Ik weet wèl wat je doormaakt. Ik heb zesenhalf jaar geleden een psychose gehad. Ik heb destijds ook niet snel genoeg de juiste hulp gehad, waardoor het uiteindelijk uit de hand liep, ik met een IBS werd opgenomen en in de separeer werd geknald. Ik ben uiteindelijk drie maanden opgenomen geweest. Gelukkig reageerde ik wèl heel goed op de medicatie.



Ik heb nog twee keer een terugval gehad, door PTSS, die aanvankelijk met succes behandeld is met medicatie, waar ik na een tijd weer mee mocht stoppen. Helaas is de PTSS verleden jaar weer teruggekomen, toen mijn psycholoog en ik tijdens therapie de deksel van de beerput schoven. Die hadden we beter kunnen laten liggen... Ik schoot weer in een psychose. Heel kortdurend, ik was me er ook totaal van bewust dat het fout zat en heb wederom zelf gevraagd om medicijnen (1e keer ook) Maar goed, dat kan ook veel makkelijker als je weet waar je goed op reageert. Je weet dan, ik neem nu dit en uiteindelijk gaat het goed komen. Niet dat dat dan ook gelijk zo voelt, maar je wéét het ergens wel. Toch was ook deze keer de nasleep erg lang.



Ik kan me voorstellen dat je je behoorlijk machteloos voelt als je nergens goed op lijkt te reageren. Want wanneer houdt het dan eindelijk 's op. Ik hoop dat je psychiater je vandaag verder heeft kunnen helpen. De symptomen die je hebt liegen er niet om. Daar moet zeker wat aan worden gedaan om te voorkomen dat je verder afglijdt. En agressie zeg je, noem vooral dat ook! Zeg desnoods dat je het gevoel hebt dat je jezelf niet in de hand hebt.



Ik weet niet of de GGZ in jouw buurt een crisisdienst heeft die jij zelf ook kan bellen? Indien nodig altijd gebruik van maken!



Nogmaals, een hele dikke knuf! Ik weet hoe het is om jezelf af te voelen glijden...

Wat ik daar trouwens aan toe wil voegen; je eerste opname is een jaar geleden. Je geeft aan dat je al verschillende medicijnen hebt gehad. Ben je er wel van bewust dat je een medicijn echt de kans moet geven. Als je echt flink in de war bent kan het echt lang duren voordat je je beter gaat voelen. En van sommige medicijnen (zoals het medicijn dat ik het eerste had; haldol) verdwijnen de verwarde symptomen, maar krijg je heel ernstige bijwerkingen. Ik had een bakje voor het kwijlen, kon amper lopen en moest weer leren schrijven. Viel in slaap terwijl je tegen me zat te praten. Maar dat werd beter. Omdat Haldol een paardenmiddel is ben ik daarna ben op andere medicatie overgezet. Deze heb ik dus met intervallen gebruikt en sinds kort gebruik ik weer andere, omdat ik me er nu van bewust ben dat ik toch beter levenslang medicatie kan blijven gebruiken. Van mijn vorige (Zyprexa) werd ik snel dik. Nu ik nieuwe heb (Seroquel) heb ik daar geen last meer van.



Ik weet niet hoe jij precies bedoelt dat het niet werkt? Bedoel je dat je telkens terugvalt? Of te veel last hebt van bijwerkingen?



Edit: ik zit je relaas nog een keer te lezen en zie nu dat je voor je opname al jaren hulpverlening hebt gehad. Neem aan dat je dus al wel langer medicatie gebruikt en dit verhaal daarmee dus mosterd is.