Reizen
alle pijlers
Angs voor vakantie
donderdag 23 juni 2016 om 11:05
Het is weer bijna zover. Ik ga op vakantie.
Ieder jaar levert dat weer veel grote problemen op. Bij mij althans.
Ik werk het hele jaar hard en ben meestal rond juni/juli toe aan een weekje helemaal niks. Even weg. Weg van het werk, weg van al die bekende gezichten. Zelfs even weg van social media en mijn vertrouwde omgeving.
Heerlijk, zou je denken. Niks is minder waar. De eerste dagen voor mijn vakantie voel ik mij niet goed. Ik ben een soort van zenuwachtig en angstig tegelijk. Als ik eenmaal op bestemming ben dan gaat het wel en kom ik ook wel tot rust, maar de dag voor ik terug ga naar huis is het weer mis. Soms zo erg dat ik zelfs koorts krijg.
Ik ben niet bang aangelegd, maar als ik op vakantie ga wel. Ik ben bang om te vliegen. Ik ben bang voor aanslagen op het vliegveld. Ik ben bang voor ongelukken op vakantie. Kortom, ik ben mezelf totaal niet als ik (onder)weg ben.
Ik vraag mij soms af waarom ik überhaupt op vakantie ga. Maar meestal boek ik in december mijn volgende vakantie en denk tegen die tijd: 'Kom op. volgend jaar ga je er gewoon van genieten'. Maar hoe dichterbij mijn tripje komt, hoe enger ik het vind.
Zijn er meer mensen die hier last van hebben? Zo ja, zijn er tips of trucs om dit tegen te gaan?
Ieder jaar levert dat weer veel grote problemen op. Bij mij althans.
Ik werk het hele jaar hard en ben meestal rond juni/juli toe aan een weekje helemaal niks. Even weg. Weg van het werk, weg van al die bekende gezichten. Zelfs even weg van social media en mijn vertrouwde omgeving.
Heerlijk, zou je denken. Niks is minder waar. De eerste dagen voor mijn vakantie voel ik mij niet goed. Ik ben een soort van zenuwachtig en angstig tegelijk. Als ik eenmaal op bestemming ben dan gaat het wel en kom ik ook wel tot rust, maar de dag voor ik terug ga naar huis is het weer mis. Soms zo erg dat ik zelfs koorts krijg.
Ik ben niet bang aangelegd, maar als ik op vakantie ga wel. Ik ben bang om te vliegen. Ik ben bang voor aanslagen op het vliegveld. Ik ben bang voor ongelukken op vakantie. Kortom, ik ben mezelf totaal niet als ik (onder)weg ben.
Ik vraag mij soms af waarom ik überhaupt op vakantie ga. Maar meestal boek ik in december mijn volgende vakantie en denk tegen die tijd: 'Kom op. volgend jaar ga je er gewoon van genieten'. Maar hoe dichterbij mijn tripje komt, hoe enger ik het vind.
Zijn er meer mensen die hier last van hebben? Zo ja, zijn er tips of trucs om dit tegen te gaan?
donderdag 23 juni 2016 om 12:58
Misschien heb ik de eerste dagen en nachten van de vakantie gewoon teveel tijd om over dingen na te denken ofzo. Normaal gesproken raas ik maar door en slaap ik 's nachts als een blok omdat ik echt moe ben. Ik zit overdag nooit op een stoel dingen te overpeinzen. Geen tijd voor.
Ik denk echt dat dat er mee te maken heeft.
Ik denk echt dat dat er mee te maken heeft.
donderdag 23 juni 2016 om 14:33
Heel herkenbaar! Ik beschouw vakanties als een verplichting die ik moet vervullen voor het gezin. En wij gaan meerdere keren per jaar dus ik heb continue stress. Maakt niets uit waar we naar toe gaan. Op de mooiste bestemming vind ik altijd iets om over te piekeren en stressen. Niet meegaan is helaas nog geen optie bij ons aangezien de 2 jongste nog erg jong zijn. Ik kan niet wachten tot ze een jaar of 15 zijn, kunnen ze lekker alleen met hun vader gaan.
donderdag 23 juni 2016 om 15:29
Poeh, met verbazing lees ik dit topic. Gelukkig heb ik hier geen last van!
Het klinkt vooral als een psychisch probleem, een angst om geen controle te hebben. Dat héb je ook niet op vakantie. Maar thuis ook niet. Het hele leven is één groot onbeheersbaar 'loslaten'.
Ik ben wel benieuwd: hebben de mensen met vakantie-angst van hierboven, ook in het dagelijks leven last van control freak issues?
Over die angsten en waar ze vandaan komen, en wat je eraan kan doen, zou je eens kunnen gaan praten met een psychotherapeut of hapto-therapeut.
Waarschijnlijk helpen feitelijke argumenten helemaal niet, maar misschien toch wat tips:
- Probeer er goed bij stil te staan dat het tijdelijk is. Denk terug aan die keren dat het allemaal over ging zodra je op de bestemming was.
- Schrijf vooraf je angsten tot in detail uit. Lees ze achteraf nog eens goed na en vink af wat er allemaal echt gebeurd is. Waarschijnlijk niks! Of het ging wel mis maar het loste zich vanzelf goed op, of er gebeurde JUIST iets leuks doordat iets anders mis ging.
Pak dat lijstje er ook voor een volgende vakantie weer bij.
- Ga na wat er nou echt achter die angstgevoelens zit. Niet de cijfers en feiten, dat is wel duidelijk. Want 'thuis' en in het Nederlandse verkeer gebeuren veel meer ongelukken en weet ik veel wat. Maar wat dan wel? En wat kan je daarmee? Eventueel dus met hulp van een professional.
- Als je ondanks alles echt niet over vliegangst heen komt (of wilt komen), ga dan gewoon niet meer vliegen. Als vakantie echt alleen maar stress oplevert, ga dan gewoon NIET. Niemand zegt toch dat het moet? (Ook @Emmeline, er zijn toch zat alleenstaande ouders die ook met hun kinderen op vakantie gaan? Waarom zou jouw man dat niet kunnen? Moet jij elke keer door de hel om hem tevreden te stellen? Waarom is hij belangrijker dan jij?)
Sterkte en succes.
Het klinkt vooral als een psychisch probleem, een angst om geen controle te hebben. Dat héb je ook niet op vakantie. Maar thuis ook niet. Het hele leven is één groot onbeheersbaar 'loslaten'.
Ik ben wel benieuwd: hebben de mensen met vakantie-angst van hierboven, ook in het dagelijks leven last van control freak issues?
Over die angsten en waar ze vandaan komen, en wat je eraan kan doen, zou je eens kunnen gaan praten met een psychotherapeut of hapto-therapeut.
Waarschijnlijk helpen feitelijke argumenten helemaal niet, maar misschien toch wat tips:
- Probeer er goed bij stil te staan dat het tijdelijk is. Denk terug aan die keren dat het allemaal over ging zodra je op de bestemming was.
- Schrijf vooraf je angsten tot in detail uit. Lees ze achteraf nog eens goed na en vink af wat er allemaal echt gebeurd is. Waarschijnlijk niks! Of het ging wel mis maar het loste zich vanzelf goed op, of er gebeurde JUIST iets leuks doordat iets anders mis ging.
Pak dat lijstje er ook voor een volgende vakantie weer bij.
- Ga na wat er nou echt achter die angstgevoelens zit. Niet de cijfers en feiten, dat is wel duidelijk. Want 'thuis' en in het Nederlandse verkeer gebeuren veel meer ongelukken en weet ik veel wat. Maar wat dan wel? En wat kan je daarmee? Eventueel dus met hulp van een professional.
- Als je ondanks alles echt niet over vliegangst heen komt (of wilt komen), ga dan gewoon niet meer vliegen. Als vakantie echt alleen maar stress oplevert, ga dan gewoon NIET. Niemand zegt toch dat het moet? (Ook @Emmeline, er zijn toch zat alleenstaande ouders die ook met hun kinderen op vakantie gaan? Waarom zou jouw man dat niet kunnen? Moet jij elke keer door de hel om hem tevreden te stellen? Waarom is hij belangrijker dan jij?)
Sterkte en succes.
You can never have too many hats, gloves and shoes
donderdag 23 juni 2016 om 17:05
quote:patsy--stone schreef op 23 juni 2016 @ 15:29:
Poeh, met verbazing lees ik dit topic. Gelukkig heb ik hier geen last van!
Het klinkt vooral als een psychisch probleem, een angst om geen controle te hebben. Dat héb je ook niet op vakantie. Maar thuis ook niet. Het hele leven is één groot onbeheersbaar 'loslaten'.
Ik ben wel benieuwd: hebben de mensen met vakantie-angst van hierboven, ook in het dagelijks leven last van control freak issues?
Over die angsten en waar ze vandaan komen, en wat je eraan kan doen, zou je eens kunnen gaan praten met een psychotherapeut of hapto-therapeut.
Waarschijnlijk helpen feitelijke argumenten helemaal niet, maar misschien toch wat tips:
- Probeer er goed bij stil te staan dat het tijdelijk is. Denk terug aan die keren dat het allemaal over ging zodra je op de bestemming was.
- Schrijf vooraf je angsten tot in detail uit. Lees ze achteraf nog eens goed na en vink af wat er allemaal echt gebeurd is. Waarschijnlijk niks! Of het ging wel mis maar het loste zich vanzelf goed op, of er gebeurde JUIST iets leuks doordat iets anders mis ging.
Pak dat lijstje er ook voor een volgende vakantie weer bij.
- Ga na wat er nou echt achter die angstgevoelens zit. Niet de cijfers en feiten, dat is wel duidelijk. Want 'thuis' en in het Nederlandse verkeer gebeuren veel meer ongelukken en weet ik veel wat. Maar wat dan wel? En wat kan je daarmee? Eventueel dus met hulp van een professional.
- Als je ondanks alles echt niet over vliegangst heen komt (of wilt komen), ga dan gewoon niet meer vliegen. Als vakantie echt alleen maar stress oplevert, ga dan gewoon NIET. Niemand zegt toch dat het moet? (Ook @Emmeline, er zijn toch zat alleenstaande ouders die ook met hun kinderen op vakantie gaan? Waarom zou jouw man dat niet kunnen? Moet jij elke keer door de hel om hem tevreden te stellen? Waarom is hij belangrijker dan jij?)
Sterkte en succes.
Voor mezelf is het echt puur en alleen het vliegen waar ik doodsangsten bij uitsta. En toch ben ik wel al heel de wereld over gevlogen omdat ik graag een aantal bestemmingen wilde zien. Het wordt de laatste jaren wel erger heb ik het idee.. Want waar ik eerst alleen angst had voor een technisch mankement is daar nu nog angst voor een aanslag of uit de lucht geschoten (mh17) worden bij gekomen. En dus gevoelsmatig dubbel zoveel kans op de Sjaak zijn.
Dan kun je idd zeggen "ik blijf thuis en man gaat alleen met kinderen". Maar ik denk dat ik dat alleen nog maar enger vind. Want ik weet dat rationeel gezien de kans niet heel groot is dat net dat vliegtuig neerstort. Maar emotioneel wil
ik al helemaal niet dat mijn gezin gaat vliegen zonder mij. Wat heb ik er dan aan om thuis te blijven als hun zouden verongelukken? Dan ben ik er liever bij..
Ik snap wel dat thuisblijven een optie is als je gewoon het hele op vakantie gaan niks vindt. Maar voor mij is het dus alleen angst voor t vliegen en dat weegt gelukkig niet zwaarder dan het plezier van de vakantie. Maar ik ben wel echt angstig die dagen voor het vliegen.
En er komen vast nog genoeg jaren dat de kinderen zonder ons in een vliegtuig gaan stappen maar daar wil ik nog hélemaal niet aan denken.
Poeh, met verbazing lees ik dit topic. Gelukkig heb ik hier geen last van!
Het klinkt vooral als een psychisch probleem, een angst om geen controle te hebben. Dat héb je ook niet op vakantie. Maar thuis ook niet. Het hele leven is één groot onbeheersbaar 'loslaten'.
Ik ben wel benieuwd: hebben de mensen met vakantie-angst van hierboven, ook in het dagelijks leven last van control freak issues?
Over die angsten en waar ze vandaan komen, en wat je eraan kan doen, zou je eens kunnen gaan praten met een psychotherapeut of hapto-therapeut.
Waarschijnlijk helpen feitelijke argumenten helemaal niet, maar misschien toch wat tips:
- Probeer er goed bij stil te staan dat het tijdelijk is. Denk terug aan die keren dat het allemaal over ging zodra je op de bestemming was.
- Schrijf vooraf je angsten tot in detail uit. Lees ze achteraf nog eens goed na en vink af wat er allemaal echt gebeurd is. Waarschijnlijk niks! Of het ging wel mis maar het loste zich vanzelf goed op, of er gebeurde JUIST iets leuks doordat iets anders mis ging.
Pak dat lijstje er ook voor een volgende vakantie weer bij.
- Ga na wat er nou echt achter die angstgevoelens zit. Niet de cijfers en feiten, dat is wel duidelijk. Want 'thuis' en in het Nederlandse verkeer gebeuren veel meer ongelukken en weet ik veel wat. Maar wat dan wel? En wat kan je daarmee? Eventueel dus met hulp van een professional.
- Als je ondanks alles echt niet over vliegangst heen komt (of wilt komen), ga dan gewoon niet meer vliegen. Als vakantie echt alleen maar stress oplevert, ga dan gewoon NIET. Niemand zegt toch dat het moet? (Ook @Emmeline, er zijn toch zat alleenstaande ouders die ook met hun kinderen op vakantie gaan? Waarom zou jouw man dat niet kunnen? Moet jij elke keer door de hel om hem tevreden te stellen? Waarom is hij belangrijker dan jij?)
Sterkte en succes.
Voor mezelf is het echt puur en alleen het vliegen waar ik doodsangsten bij uitsta. En toch ben ik wel al heel de wereld over gevlogen omdat ik graag een aantal bestemmingen wilde zien. Het wordt de laatste jaren wel erger heb ik het idee.. Want waar ik eerst alleen angst had voor een technisch mankement is daar nu nog angst voor een aanslag of uit de lucht geschoten (mh17) worden bij gekomen. En dus gevoelsmatig dubbel zoveel kans op de Sjaak zijn.
Dan kun je idd zeggen "ik blijf thuis en man gaat alleen met kinderen". Maar ik denk dat ik dat alleen nog maar enger vind. Want ik weet dat rationeel gezien de kans niet heel groot is dat net dat vliegtuig neerstort. Maar emotioneel wil
ik al helemaal niet dat mijn gezin gaat vliegen zonder mij. Wat heb ik er dan aan om thuis te blijven als hun zouden verongelukken? Dan ben ik er liever bij..
Ik snap wel dat thuisblijven een optie is als je gewoon het hele op vakantie gaan niks vindt. Maar voor mij is het dus alleen angst voor t vliegen en dat weegt gelukkig niet zwaarder dan het plezier van de vakantie. Maar ik ben wel echt angstig die dagen voor het vliegen.
En er komen vast nog genoeg jaren dat de kinderen zonder ons in een vliegtuig gaan stappen maar daar wil ik nog hélemaal niet aan denken.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
donderdag 23 juni 2016 om 20:33
@carrie-bradshaw, misschien lijken er meer dingen te gebeuren met vliegtuigen dan voorheen (al moet je ook oude kapingen niet vergeten), maar als je dat aantal afzet tegen het totaal aantal vluchten, wat explosief gestegen is (pun intended), dan is het denk ik procentueel juist gedaald. Iets meer ongelukken, véééél meer vluchten. Ik heb er geen getallen bij maar blijkbaar gaat het daar ook niet om want vliegen is nog steeds veel veiliger dan in een auto stappen maar daar is bijna niemand bang voor.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 24 juni 2016 om 15:01
woensdag 29 juni 2016 om 23:04
quote:PeterRusso schreef op 28 juni 2016 @ 07:50:
Ik merk dat de angst die ik nu ervaar ook voortkomt uit het feit dat ik voor het eerst in mijn leven niet via Schiphol vlieg.
Ik vlieg vanaf Duitsland. Op de een of andere manier geeft mij dat een onprettig gevoel..Wat is de grootste reden om nu dan voor Duitsland te hebben gekozen? Bestemming onbekend vanaf Schiphol? Misschien kan het jou doen geruststellen als je gewoon van te voren al een dagje daarheen gaat, of bel van te voren met het vliegveld in Duitsland en informeer naar zaken wat je fijn vindt te weten.
Ik merk dat de angst die ik nu ervaar ook voortkomt uit het feit dat ik voor het eerst in mijn leven niet via Schiphol vlieg.
Ik vlieg vanaf Duitsland. Op de een of andere manier geeft mij dat een onprettig gevoel..Wat is de grootste reden om nu dan voor Duitsland te hebben gekozen? Bestemming onbekend vanaf Schiphol? Misschien kan het jou doen geruststellen als je gewoon van te voren al een dagje daarheen gaat, of bel van te voren met het vliegveld in Duitsland en informeer naar zaken wat je fijn vindt te weten.
