Dromen, niet durven?

09-04-2011 08:13 25 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vraag me af of iemand 't herkent.

Bij het lezen van reisboeken, zien van reisprogramma's e.d. krijg ik echt zóveel zin om verre reizen te gaan maken. Dan wil ik naar Australie, Afrika, Bali etc. Ik word helemaal enthousiast als ik zulke reizen zie. En iets wat ik ook al heel lang, heel graag wil; vrijwilligerswerk in een weeshuis in ZA.

Maar zodra ik dan iets gepland heb en het komt dichterbij, dan durf ik niet meer. Zie ik op tegen het vliegen, lang van huis weg zijn, bang dat er iets fout gaat etc. Ik heb op reis ook eigenlijk altijd heimwee, dus dat is ook iets wat mij wel belemmert.

Nu dus weer met een reis naar Marokko en eerder al met een reis naar Zuid-Afrika. (die ik dus ook geannuleerd heb)



Ben benieuwd als je het herkent; wat doe jij, ga je het juist wel doen, of blijf je dan maar veilig in NL?
Misschien moet je eerst 'ns naar 'n westers land gaan (Australie, Nieuw Zeeland etc.) ipv iets extreems als in 'n weeshuis in Afrika gaan zitten. In westerse landen voel je je sneller thuis en je zult ook veel westerse toeristen tegen komen. Bovendien kun je veel makkelijker met 't thuisfront in contact blijven (internet) in wat modernere gebieden.



Ik heb doorgaans niet echt heimwee tijdens reizen, maar vorig jaar heb ik iemand erg gemist maar gelukkig hebben we vrijwel elke dag gebeld/gemaild/gesmst (dat was ook wel te merken aan de telefoonrekening, haha)
Alle reacties Link kopieren
Tja, ik ben dus afgelopen zomer alleen twee weken naar Londen geweest, maar zelfs dat was niet zo'n succes. Het was een taalreis en er waren ook echt wel leuke momenten, maar ik heb ook gewoon echt veel heimwee gehad. (& ben eerder naar huis gegaan.)



Maar dan toch, 2 maanden na zo'n ervaring begint het te kriebelen en ga ik weer reisboeken uitpluizen, omdat ik zo graag naar afrika e.d. wil. Stom, want ik probeer het dan wéer, terwijl het in Londen al lastig was!

Ik heb een grote wereldkaart op m'n kamer en veel boeken met reisverhalen, vind reisprogramma's geweldig en wil er zo graag allemaal heen, maarja met de combi van niet durven, heimwee enzo is dat weer niet echt handig..
En als je nu 'ns met 'n groepsreis mee gaat? Heb je aanspraak van Nederlandse medereizigers.



Persoonijk vind ik het ook veel uitmaken hoe de bevolking van 'n land is. Dan zijn ZO Azie en de westerse verre landen toch 'n stuk geschikter dan iets in Afrika.
Alle reacties Link kopieren
En samen gaan? Jij en je zus, broer, vriendin, vriend, familie?
Alle reacties Link kopieren
En dan inderdaad eerst Duitsland of België. Met de auto, ben je zo weer thuis als het echt niet gaat.



Of is het de periode? Dan begin je eerst met een week, dichtbij. Scheelt ook in de kosten.
Ik kan ook heimwee hebben als ik op reis ben. Toch ben ik meerdere keren, drie, langer weggeweest.

Bij mij hielp het wel om langer op een plek te blijven. Dus stage in Engeland en vrijwilligerswerk in Zuid-Amerika. Meteen beginnen en je nuttig maken. Op die manier mijn 'huis' verplaatsen ging goed. Twee maanden werken op een zeilboot in Turkije dus niet. Daar lag je elke dag in een andere haven, dus geen vaste plek.



Uiteindelijk weet ik waar ik slecht zonder kan. Interactie met dieren en kinderen en uit kunnen kijken over water, als in een slootje. Dus zorg ik ervoor ergens langer op een plek te zijn en te werken met kinderen...

Mijn volgende reis, Zuid-Afrika staat alweer in de planning.
O ja, twee weken met de tent in Spanje is voor mij niets, dan ben ik na een week ziek.

Weekje rondreis ergens gaat net.
Op dezelfde plaats blijven vind ik juist vervelend. Dan krijg je tijd om na te denken. In beweging blijven en dus om de 2-3 dagen naar 'n nieuwe locatie met nieuwe bezienswaardigheden en activiteiten houdt je lekker bezig en geeft meer afleiding om niet aan thuis te denken.
Alle reacties Link kopieren
Twee jaar geleden ben ik met mijn moeder naar Zuid Afrika geweest, dat was een georganiseerde groepsreis en toen eigenlijk zowat geen last gehad van heimwee.

Dus het maakt inderdaad wel uit of het met een bekende is, alleen is het probleem dat er niemand mee kan/wil, dus ik moet alleen/groepsreis. En anders laat ik het reizen afhangen van of zij willen en dat vind ik ook jammer.

Naar Marokko is wel een groepsreis met 4 nederlanders en 10 belgen. Alleen ken ik hen niet, dus voor mij maakt het dan weinig verschil, denk ik.



Feder, wat fijn dat je weet waar je slecht zonder kan en dat als je zorgt dat dat aanwezig is, dat de heimwee dan minder is! Ik kan me inderdaad ook voorstellen dat het minder wordt als het meer als "thuis" wordt.



Qua periode maakt het wel uit, maar ik ben al ingekort van een maand naar 2 weken.. Moet toch haalbaar zijn, als je 22 bent, vind ik. Maar blijkbaar toch niet..:S
Alle reacties Link kopieren
Hmm lastig, naar mijn idee is heimwee iets waar je even doorheen moet

Mijn 1e groepsreis (zonder bekende) toen ik 18 was kamperen in italie vond ik de eerste 3 dagen afschuwelijk, ik kon niet wennen aan de groep, kon niet slapen in een tent en wilde alleen maar naar huis. Met mezelf de deal gemaakt dat ik tot de 4e dag zou blijven omdat we toen naar Venetie gingen en dat was zo gaaf dat het daarna gelijk beter ging, alsof er ineens een omslagpunt was Ik denk dus dat het toch ook beetje doorzetten is.



Nu net terug van 4 maanden alleen rondreizen door Australië en van te voren was ik zoo bang voor heimwee maar het is heel goed gegaan eerste 2 maanden helemaal geen heimwee, toen enkele tegenslagen en daardoor af en toen behoorlijk heimwee gehad waarbij de tel. gesprekken met het thuisfront me er wel echt doorheen gesleept hebben, maar het is zo'n ervaring die zou ik voor geen goud hebben willen missen en ik ben ontzettend blij dat ik niet te snel terug gekeerd ben



Ik denk dus dat je eigenlijk gewoon even door je heimwee heen moet, ik denk dat langer op een vaste plek blijven ook wel helpt en idd gaan werken of vrijwilligerswerk of veel groepsexcursies omdat je dan verzekerd ben van mensen om je heen
Ik ben vrij vaak met groepsreizen mee gegaan in m'n eentje, maar mijn ervaring is dat je heel erg snel al 'n band krijgt met je medereizigers en veel gezelligheid met elkaar deelt. Je hebt immers dezelfde interesses. Er zijn ook vriendschappen uit voort gekomen waarmee ik nog vaker op reis ben geweest.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben vroeger veel alleen op reis geweest. Eerste keer was een week ponykamp toen ik 11 was, dus vroeg begonnen. Later ook 3 maanden in Ghana gezeten. Zo'n 24 uur van te voren wil ik echt niet, tot huilen aan toe. Altijd doorgezet en de eerste dagen zijn moeilijk, maar daarna werd het genieten.

Wel eens met alle tips om eerst een 'makkelijk' land te kiezen. In Afrikaanse landen had ik vaker heimwee. Nooit groepsreizen gedaan, dus daar geen tips over.
Alle reacties Link kopieren
ik heb het ook altijd de eerste momenten, dat ik mn huis en katten gedag moet zeggen, maar als ik dan eenmaal de deur heb dichtgedaan en op de mooie bestemming aankom, dan is het altijd zo verdwenen!
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 09 april 2011 @ 08:53:

Persoonijk vind ik het ook veel uitmaken hoe de bevolking van 'n land is. Dan zijn ZO Azie en de westerse verre landen toch 'n stuk geschikter dan iets in Afrika.Gek, ik vond de bevolking in Afrika juist erg vriendelijk!!
Alle reacties Link kopieren
@nammma Ik vind ze op beide plekken vriendelijk. Maar in afrika viel ik veel meer op en was de hele levenstijl het meest verschillend ten opzichte van hier in Nederland.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik trouwens deed is voordat ik ging de mensen die belangrijk voor me waren (zijn) iets in een boekje te laten schrijven. Dat mocht ik dan pas lezen als ik het moeilijk had. Omdat de mensen wisten waarvoor het was stonden er verhalen in hoe trots ze op me waren, etc. Dat hielp me wel door een dipje heen.
Alle reacties Link kopieren
Kan me weinig bij heimwee voorstellen, maar als je je naar voelt, waarom neem je dan toch stappen om te reizen? Ik vind kookprogramma's ook leuk om te zien, heb dan ook zin om te koken, maar weet dat als ik het eenmaal moet doen, er voor mij de lol af is. Je hoeft echt van niemand te reizen, hoor.
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 09 april 2011 @ 09:54:

Ik ben vrij vaak met groepsreizen mee gegaan in m'n eentje, maar mijn ervaring is dat je heel erg snel al 'n band krijgt met je medereizigers en veel gezelligheid met elkaar deelt. Je hebt immers dezelfde interesses. Er zijn ook vriendschappen uit voort gekomen waarmee ik nog vaker op reis ben geweest.



Die ervaring heb ik ook.

Ik was ook altijd bang dat ik heimwee zou krijgen, maar ik heb het nooit gehad (ik ging altijd ruim 3 weken op vakantie en ver weg).

Maar het is wel een verschil als je helemaal alleen gaat of je gaat met een bekende of met een groepsreis.



In mei ga ik weer met een groepsreis weg. Ik zou nooit alleen gaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou juist een paniekaanval krijgen bij het idee van een groepsreis... met een aantal lui opgescheept zitten waarvan je niet weet hoe het klikt. *ril*
Alle reacties Link kopieren
Nee ik herken het niet maar dat komt omdat ik altijd met vriend op reis ga,ben wel eens met een vriendin weg geweest maar dat is altijd maar een dag of 4.

Kan me wel voorstellen dat als je alleen gaat dat je dat dan meer hebt,ik zou dan toch ook voor een groepreis kiezen(al ben ik niet zo'n groepenmens) of toch iemand in de kennissenkring of via via proberen te regelen.
quote:Nammma schreef op 09 april 2011 @ 10:21:

[...]





Gek, ik vond de bevolking in Afrika juist erg vriendelijk!!

Ik vond ze opdringeriger dan Aziaten. Noordelijk Afrika spant de kroon. En het continu moeten oppassen omdat 't gevaarlijk is op straat wegens kans op berovingen maakt 't er ook niet beter op (ook in zuidelijk Afrika van toepassing)



Als vrouw alleen in ZO Azie kun je gewoon lekker over straat, ook als het al donker is.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het gelukkig niet, want het lijkt me echt iets afschuwlijks heimwee...

Natuurlijk ken ik wel het gevoel in het begin dat alles vreemd is, je niemand kent, niet weet hoe wat hoort en waar je moet slapen maar het geeft me juist een kick om het op te lossen....

Hiermee probeer ik te zeggen dat een beetje spanning er ook wel bij hoort.



Misschien is het een idee om niet meteen twee weken te boeken maar een keer een lang weekend ergens heen, als dat goed gaat een week etc... en kies in eerste instantie inderdaad bestemmingen waar je je verwant bij voelt....





Succes en vooral geniet!
Alle reacties Link kopieren
toen ik voor het eerst op reis ging, dacht ik bij mezelf waar ben ik aan begonnen. de laatste nacht thuis ook niet kunnen slapen van de zenuwen, maar toen ik eenmaal in de taxi naar het hotel zat was alle spanning weg. zo overrompeld door alles wat ik zag op straat dat ik er niet over nadacht dat ik alleen aan de andere kant van de wereld zat. wanneer je alleen reis zonder groep kom je genoeg mensen tegen onderweg, wanneer je een tour boekt zijn er ook andere mensen. maar het is soms ook heerlijk om alleen rond te slenteren. vooraf is het zo spannend maar als ik er op terug kijk was het te gek en ga dit jaar weer.

ik had toen voor azie gekozen omdat ik altijd hoorde dat het veilig en goed te bereizen was
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het wel. Ik heb dat eigenlijk alleen als ik in mijn eentje ergens naar toe ga. Maar juist als je dan doorzet voel je je achteraf dubbel zo sterk.

Ik ben ook in afrika geweest en verschillende keren voor meerdere maanden in het buitenland. Ik heb daar vooraf vele slapeloze nachten over gehad. En ook in het buitenland flink last van heimwee soms. Maar dan juist doorzetten, als je helemaal op jezelf bent aangewezen maakt dat je groeit als persoon. Nu ik er zo over nadenken, voelde ik me precies hetzelfde toen ik op kamers ging wonen. Bij elk spannend avontuur dat je aangaat eigenlijk.

En net als bij elk avontuur voel je je achteraf echt sterker als je het in je eentje rooit, ondanks de heimwee.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven