Relaties
alle pijlers
17 jaar ouder
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:40
Hallo lieve lezers,
Ik wil mezelf allereerst graag even voorstellen. Ik ben Roos, 22 jaar oud en lees al een poosje mee:-)!
Ik heb een kleine 3 maanden geleden een hele leuke man leren kennen. Het klikt op zover ik weet alle fronten. We hebben super leuke en hele gezellige avonden gehad en ik ben nu ongeveer wel zo ver dat ik weet dat ik nog wel een poosje met deze kanjer door wil en hij met mij... Heel fijn en heel leuk uiteraard alleen het enige (voor ons kleine) nadeel is, is dat hij 39 is en ik 22.
Nu is dat voor ons geen probleem, (wat zeur je dan zullen jullie nu wel denken) maar als mijn familie (moeder,vader, broer,zus, opa,oma,ooms en tantes) hier achter komen dan zal er spreekwoordelijk gezegd een heleboel zwaaien. Ik ben over het algemeen stapelgek met mijn lieve familie maar ik denk niet dat zij nog net zo gek met mij zijn als ze erachter komen dat ik heb besloten een gescheiden vader mee naar huis te nemen.
Mijn familie is behoorlijk strict in dit soort zaken en zou er als het bij een ander zou gebeuren schande van spreken.
Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ik woon nog gewoon thuis namelijk.
Ik wil mezelf allereerst graag even voorstellen. Ik ben Roos, 22 jaar oud en lees al een poosje mee:-)!
Ik heb een kleine 3 maanden geleden een hele leuke man leren kennen. Het klikt op zover ik weet alle fronten. We hebben super leuke en hele gezellige avonden gehad en ik ben nu ongeveer wel zo ver dat ik weet dat ik nog wel een poosje met deze kanjer door wil en hij met mij... Heel fijn en heel leuk uiteraard alleen het enige (voor ons kleine) nadeel is, is dat hij 39 is en ik 22.
Nu is dat voor ons geen probleem, (wat zeur je dan zullen jullie nu wel denken) maar als mijn familie (moeder,vader, broer,zus, opa,oma,ooms en tantes) hier achter komen dan zal er spreekwoordelijk gezegd een heleboel zwaaien. Ik ben over het algemeen stapelgek met mijn lieve familie maar ik denk niet dat zij nog net zo gek met mij zijn als ze erachter komen dat ik heb besloten een gescheiden vader mee naar huis te nemen.
Mijn familie is behoorlijk strict in dit soort zaken en zou er als het bij een ander zou gebeuren schande van spreken.
Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ik woon nog gewoon thuis namelijk.
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:43
Dan wordt het misschien tijd om op jezelf te gaan wonen.
Ik ben moeder van een dochter (39) die ook met een man thuiskwam die gescheiden was, 2 kinderen had en 7 jaar ouder was. Leeftijd is maar een getal hoor. Ik zag dat zij gelukkig was met hem (na 11 jaar nog steeds trouwens) en dat is -vind ik- voor een ouder toch het belangrijkste: Dat jouw kind gelukkig is, of dit nu met een man/vrouw is, met of zonder kinderen, ouder of jonger...
Ik ben moeder van een dochter (39) die ook met een man thuiskwam die gescheiden was, 2 kinderen had en 7 jaar ouder was. Leeftijd is maar een getal hoor. Ik zag dat zij gelukkig was met hem (na 11 jaar nog steeds trouwens) en dat is -vind ik- voor een ouder toch het belangrijkste: Dat jouw kind gelukkig is, of dit nu met een man/vrouw is, met of zonder kinderen, ouder of jonger...
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:47
Tja op zich kan ik me voorstellen dat je familie even zal moeten slikken, het is toch een aardig verschil en deze man komt met behoorlijk wat bagage.
Hoe heb je hem leren kennen als ik mag vragen?
Zelf heb ik veel op een datingsite gezeten via internet en mijn ervaring is dat mannen van 35-55 jaar graag meiden van mijn leeftijd zouden daten ( 24 ). Kreeg 9 van de 10 keer berichtjes van mannen boven de 40.
als je echt serieus bent met deze man en het word nog serieuzer gewoon vertellen thuis, je kan zoiets moeilijk verbergen natuurlijk.
Hoe heb je hem leren kennen als ik mag vragen?
Zelf heb ik veel op een datingsite gezeten via internet en mijn ervaring is dat mannen van 35-55 jaar graag meiden van mijn leeftijd zouden daten ( 24 ). Kreeg 9 van de 10 keer berichtjes van mannen boven de 40.
als je echt serieus bent met deze man en het word nog serieuzer gewoon vertellen thuis, je kan zoiets moeilijk verbergen natuurlijk.
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:48
Dat wordt politiek bedrijven.
Wie is het gemakkelijkst aan jouw kant te krijgen? Daar beginnen. Starten met dat je iets heel ergs moet zeggen... (valt dit ineens wel mee). Of 'ik heb het gevoel dat ik tegen jou alles kan zeggen', even wachten tot de ander hiermee instemt en dan dit vertellen.
Als ze het er niet mee eens zijn, niet er tegen ingaan en ruzie maken, maar meebewegen dat je al hun argumenten begrijpt.
Dan je vingers crossed houden en je vader spierverslappers voeren als je vriend zich voor het eerst voor komt stellen
Wie is het gemakkelijkst aan jouw kant te krijgen? Daar beginnen. Starten met dat je iets heel ergs moet zeggen... (valt dit ineens wel mee). Of 'ik heb het gevoel dat ik tegen jou alles kan zeggen', even wachten tot de ander hiermee instemt en dan dit vertellen.
Als ze het er niet mee eens zijn, niet er tegen ingaan en ruzie maken, maar meebewegen dat je al hun argumenten begrijpt.
Dan je vingers crossed houden en je vader spierverslappers voeren als je vriend zich voor het eerst voor komt stellen
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:49
Leeftijd zegt niet alles.
Het ligt eraan hoe jij als 22-jarige bent en hoe hij als 39-jarige is.
Ben jij een afhankelijk, jeugdig type dat nog moet gaan studeren en niet weet hoe voor jezelf te zorgen en hij een 39-jarige met kinderen die alles al in orde heeft en een serieus leven heeft met een omgeving waarin ook iedereen een volwassen gezinsleven geeft, dan denk ik niet dat het gaat werken. Denken en leven jullie op een gelijke wijze dan lijkt mij dat leeftijdsverschil niet dramatisch.
Het ligt eraan hoe jij als 22-jarige bent en hoe hij als 39-jarige is.
Ben jij een afhankelijk, jeugdig type dat nog moet gaan studeren en niet weet hoe voor jezelf te zorgen en hij een 39-jarige met kinderen die alles al in orde heeft en een serieus leven heeft met een omgeving waarin ook iedereen een volwassen gezinsleven geeft, dan denk ik niet dat het gaat werken. Denken en leven jullie op een gelijke wijze dan lijkt mij dat leeftijdsverschil niet dramatisch.
dinsdag 25 oktober 2011 om 18:51
Ik kan me voorstellen dat je familie niet zo staat te springen en dan vind ik het leeftijdsverschil minder erg dan de kids die hij al heeft en jou gelijk stiefmama maakt en hun dus stief opa en oma. Dat krijg je allemaal kado. Zou daar zelf ook goed overnadenken of dat jouw toekomst wel is.
Maar denk dat als je ervoor wilt gaan je ff door de zure appel heen moet. Veel kunnen je er toch als ouders niet aan doen.
Maar denk dat als je ervoor wilt gaan je ff door de zure appel heen moet. Veel kunnen je er toch als ouders niet aan doen.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:02
quote:EvyBlissy schreef op 25 oktober 2011 @ 18:49:
Gewoon eerlijk en open vertellen. Je bent een volwassen vrouw namelijk gedraag je ook zo en ga het huis uit!
Nou Dat laatste slaat nergens op. Misschien zit ze nog op school?
Je kan heus wel volwasse zijn en nog thuis wonen. Het heeft niks met elkaar te maken.
Gewoon eerlijk en open vertellen. Je bent een volwassen vrouw namelijk gedraag je ook zo en ga het huis uit!
Nou Dat laatste slaat nergens op. Misschien zit ze nog op school?
Je kan heus wel volwasse zijn en nog thuis wonen. Het heeft niks met elkaar te maken.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:06
Tja, wat willen je ouders doen dan? Verbieden, straf geven, je naar je kamer sturen?
Je bent volwassen en leeft je eigen leven. Dus ze kunnen er van alles van vinden, maar dat is niet zo relevant. Ze wennen er vast wel aan. Ze zullen wel moeten!
En, niet meer zo gek met jou zijn als je deze man thuis presenteert? Is de liefde van je familie dáárvan afhankelijk? Ik mag toch hopen van niet zeg.
En ga het huis uit! Als je 22 bent wordt het toch wel eens tijd om je te gaan losmaken van je ouders.
Je bent volwassen en leeft je eigen leven. Dus ze kunnen er van alles van vinden, maar dat is niet zo relevant. Ze wennen er vast wel aan. Ze zullen wel moeten!
En, niet meer zo gek met jou zijn als je deze man thuis presenteert? Is de liefde van je familie dáárvan afhankelijk? Ik mag toch hopen van niet zeg.
En ga het huis uit! Als je 22 bent wordt het toch wel eens tijd om je te gaan losmaken van je ouders.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:06
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:14
Hoi Roos,
Dat is een lastige. Ik was 20, mijn latere echtgenoot was 36.... mijn ouders waren 'not amused' (understatement). Manlief was ook gescheiden en had twee kinderen. Manlief scheelde slechts 7 jaar met m'n moeder...
Het was lastig in het begin. Hou je van hem, zet dan gewoon door. Hij is dan immers het liefste dat je hebt. Als je familie ziet dat het goed zit en dat jullie het goed hebben met elkaar zullen ze wel bijtrekken, zoals Nammma ook zegt. Idd leeftijd is maar een getal! (bij mij waren ze bang dat ik 'leuk voor even' was, maar voor ons was het bloedserieus vanaf het allereerste begin). Liefs, Irene
Dat is een lastige. Ik was 20, mijn latere echtgenoot was 36.... mijn ouders waren 'not amused' (understatement). Manlief was ook gescheiden en had twee kinderen. Manlief scheelde slechts 7 jaar met m'n moeder...
Het was lastig in het begin. Hou je van hem, zet dan gewoon door. Hij is dan immers het liefste dat je hebt. Als je familie ziet dat het goed zit en dat jullie het goed hebben met elkaar zullen ze wel bijtrekken, zoals Nammma ook zegt. Idd leeftijd is maar een getal! (bij mij waren ze bang dat ik 'leuk voor even' was, maar voor ons was het bloedserieus vanaf het allereerste begin). Liefs, Irene
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:16
quote:hipslala schreef op 25 oktober 2011 @ 19:06:
Met 22 op school?
Ik mag hopen van niet.
Dan ben je vaak blijven zitten.
Studeren is wel een optie. Maar als student ga je toch uit huis?
Tenzij er ernstige geldcrisis is of sprake is van een beperking/ziekte vind ik niet dat je op je 22e een reden hebt om nog bij papa en mams te zitten.Ik volg op dit moment inderdaad nog een opleiding als alles volgens plan verloopt hoop ik volgend jaar september af te studeren. Heb 3 jaar een kamer in Amsterdam gehad maar die heb ik vorig jaar november opgezegd omdat ik 9 maanden naar het buitenland ben geweest. Ben nu dus sinds Juli weer terug in Nederland vandaar dat ik weer eventjes thuis zit, het is vrij lastig om een beetje een fatsoenlijk kamer/woonruimte te vinden in Amsterdam.
Met 22 op school?
Ik mag hopen van niet.
Dan ben je vaak blijven zitten.
Studeren is wel een optie. Maar als student ga je toch uit huis?
Tenzij er ernstige geldcrisis is of sprake is van een beperking/ziekte vind ik niet dat je op je 22e een reden hebt om nog bij papa en mams te zitten.Ik volg op dit moment inderdaad nog een opleiding als alles volgens plan verloopt hoop ik volgend jaar september af te studeren. Heb 3 jaar een kamer in Amsterdam gehad maar die heb ik vorig jaar november opgezegd omdat ik 9 maanden naar het buitenland ben geweest. Ben nu dus sinds Juli weer terug in Nederland vandaar dat ik weer eventjes thuis zit, het is vrij lastig om een beetje een fatsoenlijk kamer/woonruimte te vinden in Amsterdam.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:56
Ook ja hipsala en het is niet te betalen voor een student.
mijn broer en ik wonen ook nog thuis, ( 21, ik 24 ) we studeren beide niet meer maar werken.
We wonen vlakbij amsterdam. Ik sta al vanaf mijn 18e ingeschreven bij woningnet en mijn broer ook, maar op welke woning hij ook reageert ( ook met mijn naam ) hij heeft geen schijn van kans. Altijd 80ste op de lijst.
Een studentenhuis kom je niet in als je niet studeert en daar gruwelen we beide ook bij.
Zelf heb ik wel bij mijn ex op mezelf gewoont maar ja dat is nu uit dus woon ik nu weer thuis, aangezien ik geen geld had voor een eigen woning.
vind dat altijd zo makkelijk praten: ga maar uit huis, word maar volwassen.
Mijn broer en ik draaien hier het huishouden en mijn moeder woont de halve week bij haar vriend. We koken, wassen strijken, betalen kostgeld enz.
Wat is daar niet zelfstandig aan dan?
mijn broer en ik wonen ook nog thuis, ( 21, ik 24 ) we studeren beide niet meer maar werken.
We wonen vlakbij amsterdam. Ik sta al vanaf mijn 18e ingeschreven bij woningnet en mijn broer ook, maar op welke woning hij ook reageert ( ook met mijn naam ) hij heeft geen schijn van kans. Altijd 80ste op de lijst.
Een studentenhuis kom je niet in als je niet studeert en daar gruwelen we beide ook bij.
Zelf heb ik wel bij mijn ex op mezelf gewoont maar ja dat is nu uit dus woon ik nu weer thuis, aangezien ik geen geld had voor een eigen woning.
vind dat altijd zo makkelijk praten: ga maar uit huis, word maar volwassen.
Mijn broer en ik draaien hier het huishouden en mijn moeder woont de halve week bij haar vriend. We koken, wassen strijken, betalen kostgeld enz.
Wat is daar niet zelfstandig aan dan?
dinsdag 25 oktober 2011 om 20:10
quote:hipslala schreef op 25 oktober 2011 @ 18:50:
Oh en eerst je vriend voorstellen en dan pas de leeftijd vermelden.
Als hij gevoelsmatig 'binnen' is, dan kijken je ouders denk ik minder naar die leeftijd.Dat lijkt me ook het beste, en als je familie ziet hoe jullie met elkaar omgaan en hoe gelukkig jullie zijn staan ze er misschien ook wat milder tegenover. En uiteindelijk is het jou leven en kan jou familie niet jou man uitkiezen. Misschien kan je je familie er al licht op voorbereiden door te vertellen dat misschien een vriendin dit meemaakt? Dan kan je hun reactie peilen en daarop inspelen.. Succes in ieder geval
Oh en eerst je vriend voorstellen en dan pas de leeftijd vermelden.
Als hij gevoelsmatig 'binnen' is, dan kijken je ouders denk ik minder naar die leeftijd.Dat lijkt me ook het beste, en als je familie ziet hoe jullie met elkaar omgaan en hoe gelukkig jullie zijn staan ze er misschien ook wat milder tegenover. En uiteindelijk is het jou leven en kan jou familie niet jou man uitkiezen. Misschien kan je je familie er al licht op voorbereiden door te vertellen dat misschien een vriendin dit meemaakt? Dan kan je hun reactie peilen en daarop inspelen.. Succes in ieder geval
