Relaties
alle pijlers
2 verschillende levens? wat nu....
donderdag 11 juni 2009 om 12:34
Mijn vriend en ik zijn nu ongeveer een jaar samen. Hadden het altijd erg leuk samen maar de laatste tijd gaat het wat minder.
We hebben elkaar via het 'stappen' leren kennen, meteen was er een klik en waren we niet meer bij elkaar weg te slaan.
Mijn vriend is al jaren van het stappen, gaat naar grote feesten (festivals), clubs etc... het liefst ook zo vaak mogelijk, elk weekend dus. Toen hij mij leerde kennen werd dat wel wat minder, en zei ook dat hij door mij 'meer rust had gevonden" en niet meer zo behoefte had aan elk weekend tot in de late/vroege uurtjes door te gaan en door te halen. Maar daar merk ik de laatste tijd bar weinig van...
Begrijp me niet verkeerd, ik hou er ook van op zijn tijd eens flink te gaan stappen/ de kroeg in, maar gewoon niet elk weekend!
Wil meer dan dat, bv lekker uit eten, bioscoopje pakken, dagje strand of spontaan weekend weg of lekker met vrienden thuis borrelen etc...
Ik ben altijd degene die met dat soort dingen kom, hij zelden. Hebben we het al vaak over gehad, maar hij heeft er blijkbaar minder behoefte aan dan ik, en gaat liever gewoon met vrienden (en ik ga vaak dan wel mee) stappen.
Wat nou mijn punt is, is dat ik hier gewoon heel erg moe van word, zijn we een avond samen thuis en belt er weer iemand "of hij ook komt" en dan zie ik zijn blik alweer. Ik weet gewoon dat hij graag wil, en dan zeg ik dat en dan geeft hij dat ook wel toe, maar zegt hij ook dat 'hij het ook fijn vind om met mij samen te zijn'
JOHHH denk ik dan, dat lijkt me nogal logisch als je een relatie hebt, maar soms vraag ik me wel eens af of hij wel er aan toe is voor een serieuse relatie!??? Hij word dit jaar 30 en het enigste waar hij mee bezig is, is werken en het weekend; als het eventjes kan stappen, en dan ook het gebruiken van drugs, waar we dus ook regelmatig ruzie om hebben. En ik ben in het verleden ook niet helemaal zuiver geweest, maar dat was een periode/fase in mijn leven dat ik dat eventjes deed, soort van experimenteren toen ik jonger was denk ik.... en dat doe ik dus nu ook niet meer, maar dat is ook iets wat hij gewoon wil en blijft doen, tijdens het stappen
Ik weet gewoon niet of ik met hem wel een toekomst zie, hij is met hele andere dingen bezig dan ik. Voor mij is er meer dan alleen maar stappen in het weekend en zondag gaar op de bank liggen.
Alsnog hou ik wel ontzettend veel van hem, en hebben we het buiten dit heel leuk samen, is hij lief voor me en betrouwbaar. Alleen over dit onderwerp komen we er niet uit. Dat is zijn leven, en heb mijn leven wat ik anders leef.
Passen onze levens wel samen? Hebben we een toekomst samen? ik hou ontzettend veel van hem en wil hem echt niet kwijt, maar diep in mijn hart vraag ik af of dit wel gaat werken voor de toekomst.
Ik heb geen zin om elk weekend op een of ander feest te staan, tussen allemaal mensen die ver heen zijn. En tuurlijk kan hij dan zonder mij gaan, maar ja dan zijn we bijna nooit meer het weekend samen
Sorry voor het lange verhaal! Maar wie kan mij advies of tips geven?
Ik voel me hier heel erg kut over en weet het gewoon even niet meer wat ik moet doen....
Liefs!
We hebben elkaar via het 'stappen' leren kennen, meteen was er een klik en waren we niet meer bij elkaar weg te slaan.
Mijn vriend is al jaren van het stappen, gaat naar grote feesten (festivals), clubs etc... het liefst ook zo vaak mogelijk, elk weekend dus. Toen hij mij leerde kennen werd dat wel wat minder, en zei ook dat hij door mij 'meer rust had gevonden" en niet meer zo behoefte had aan elk weekend tot in de late/vroege uurtjes door te gaan en door te halen. Maar daar merk ik de laatste tijd bar weinig van...
Begrijp me niet verkeerd, ik hou er ook van op zijn tijd eens flink te gaan stappen/ de kroeg in, maar gewoon niet elk weekend!
Wil meer dan dat, bv lekker uit eten, bioscoopje pakken, dagje strand of spontaan weekend weg of lekker met vrienden thuis borrelen etc...
Ik ben altijd degene die met dat soort dingen kom, hij zelden. Hebben we het al vaak over gehad, maar hij heeft er blijkbaar minder behoefte aan dan ik, en gaat liever gewoon met vrienden (en ik ga vaak dan wel mee) stappen.
Wat nou mijn punt is, is dat ik hier gewoon heel erg moe van word, zijn we een avond samen thuis en belt er weer iemand "of hij ook komt" en dan zie ik zijn blik alweer. Ik weet gewoon dat hij graag wil, en dan zeg ik dat en dan geeft hij dat ook wel toe, maar zegt hij ook dat 'hij het ook fijn vind om met mij samen te zijn'
JOHHH denk ik dan, dat lijkt me nogal logisch als je een relatie hebt, maar soms vraag ik me wel eens af of hij wel er aan toe is voor een serieuse relatie!??? Hij word dit jaar 30 en het enigste waar hij mee bezig is, is werken en het weekend; als het eventjes kan stappen, en dan ook het gebruiken van drugs, waar we dus ook regelmatig ruzie om hebben. En ik ben in het verleden ook niet helemaal zuiver geweest, maar dat was een periode/fase in mijn leven dat ik dat eventjes deed, soort van experimenteren toen ik jonger was denk ik.... en dat doe ik dus nu ook niet meer, maar dat is ook iets wat hij gewoon wil en blijft doen, tijdens het stappen
Ik weet gewoon niet of ik met hem wel een toekomst zie, hij is met hele andere dingen bezig dan ik. Voor mij is er meer dan alleen maar stappen in het weekend en zondag gaar op de bank liggen.
Alsnog hou ik wel ontzettend veel van hem, en hebben we het buiten dit heel leuk samen, is hij lief voor me en betrouwbaar. Alleen over dit onderwerp komen we er niet uit. Dat is zijn leven, en heb mijn leven wat ik anders leef.
Passen onze levens wel samen? Hebben we een toekomst samen? ik hou ontzettend veel van hem en wil hem echt niet kwijt, maar diep in mijn hart vraag ik af of dit wel gaat werken voor de toekomst.
Ik heb geen zin om elk weekend op een of ander feest te staan, tussen allemaal mensen die ver heen zijn. En tuurlijk kan hij dan zonder mij gaan, maar ja dan zijn we bijna nooit meer het weekend samen
Sorry voor het lange verhaal! Maar wie kan mij advies of tips geven?
Ik voel me hier heel erg kut over en weet het gewoon even niet meer wat ik moet doen....
Liefs!
donderdag 11 juni 2009 om 12:39
quote:Toen hij mij leerde kennen werd dat wel wat minder, en zei ook dat hij door mij 'meer rust had gevonden" en niet meer zo behoefte had aan elk weekend tot in de late/vroege uurtjes door te gaan en door te halen.Dat was toen het allemaal nog nieuw was, jullie relatie. Als een relatie vertrouwt wordt dan is de kans aanwezig (zelfs groot) dat iemand weer z'n oude levenspatroon oppakt. Denk dat dat nu bij jullie is gebeurd. Kan best zijn dat ie over 'n paar jaar uitgekeken is op stappen, maar ik zou er niet vanuit gaan. Misschien passen jullie idd niet echt bij elkaar qua levensinvulling. Lijkt mij ook helemaal niets zo'n partner die elk weekend een nacht doorhaalt en dan overdag ligt te ontkateren.
donderdag 11 juni 2009 om 12:53
quote:Rootje24 schreef op 11 juni 2009 @ 12:34:
zijn we een avond samen thuis en belt er weer iemand "of hij ook komt" en dan zie ik zijn blik alweer. Ik weet gewoon dat hij graag wil, en dan zeg ik dat en dan geeft hij dat ook wel toe, maar zegt hij ook dat 'hij het ook fijn vind om met mij samen te zijn'
Is het ook niet dat hij moeilijk nee kan zeggen? Het lijkt wel alsof hij bang is dat hij iets mist als hij eens niet bij een feestje is...
Hij is nu 30 zeg je, wil hij dit leven ook als hij 40 is?
Want als ik jouw verhaal zo lees, ben jij dan niet meer bij hem.
Hij is de enige die dit patroon kan doorbreken.
zijn we een avond samen thuis en belt er weer iemand "of hij ook komt" en dan zie ik zijn blik alweer. Ik weet gewoon dat hij graag wil, en dan zeg ik dat en dan geeft hij dat ook wel toe, maar zegt hij ook dat 'hij het ook fijn vind om met mij samen te zijn'
Is het ook niet dat hij moeilijk nee kan zeggen? Het lijkt wel alsof hij bang is dat hij iets mist als hij eens niet bij een feestje is...
Hij is nu 30 zeg je, wil hij dit leven ook als hij 40 is?
Want als ik jouw verhaal zo lees, ben jij dan niet meer bij hem.
Hij is de enige die dit patroon kan doorbreken.
donderdag 11 juni 2009 om 13:02
Ik kan ook niks anders dan het accepteren. En inderdaad hij is weer terug gevallen in zijn eigen patroon, en daarom vraag ik me ook af of hij echt wel een relatie wil.
Hij zegt van wel, maar hij laat het niet merken! Kijk als we samen zijn hebben we het erg leuk, niks op aan te merken. Ik heb zo'n gevoel dat dit nog wel een paar jaar doorgaat, dit hoort gewoon bij hem. Ik wil hem ook helemaal niet veranderen, hij is wie hij is.
Hij zegt ook dat hij graag overal bij wil zijn om niks te missen, ook al weet hij dat dat nooit zo kan.
We hebben het hier al zo vaak over gehad, en hij wil heel graag met mij zijn en ziet een toekomst, maar wil ook gewoon door gaan met vaak stappen en gek doen met vrienden.
Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen,. wil het echt niet uit maken maar weet niet of ik hier wel gelukkig van word!
Hij zegt van wel, maar hij laat het niet merken! Kijk als we samen zijn hebben we het erg leuk, niks op aan te merken. Ik heb zo'n gevoel dat dit nog wel een paar jaar doorgaat, dit hoort gewoon bij hem. Ik wil hem ook helemaal niet veranderen, hij is wie hij is.
Hij zegt ook dat hij graag overal bij wil zijn om niks te missen, ook al weet hij dat dat nooit zo kan.
We hebben het hier al zo vaak over gehad, en hij wil heel graag met mij zijn en ziet een toekomst, maar wil ook gewoon door gaan met vaak stappen en gek doen met vrienden.
Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen,. wil het echt niet uit maken maar weet niet of ik hier wel gelukkig van word!
donderdag 11 juni 2009 om 13:31
Hij wil mij en onze relatie, maar ook het blijven stappen.
Alleen heeft nu een vriendin die dat niet elk weekend wil (maar alsnog wel vaak!, dus daar ligt het niet aan...)
Vind het soms ook en beetje egoistisch van hem, denkt voornamelijk aan zich zelf, wat HIJ wil, en niet ik. Hij doet eigenlijk gewoon wat hij zelf wil, en als we dan wat met zijn tweeen wat doen komt dat van mij uit, geeft me vaak een rot gevoel omdat ik me dan afvraag of die liever andere dingen aan het doen zou willen zijn.
Alleen heeft nu een vriendin die dat niet elk weekend wil (maar alsnog wel vaak!, dus daar ligt het niet aan...)
Vind het soms ook en beetje egoistisch van hem, denkt voornamelijk aan zich zelf, wat HIJ wil, en niet ik. Hij doet eigenlijk gewoon wat hij zelf wil, en als we dan wat met zijn tweeen wat doen komt dat van mij uit, geeft me vaak een rot gevoel omdat ik me dan afvraag of die liever andere dingen aan het doen zou willen zijn.
donderdag 11 juni 2009 om 13:31
quote:Rootje24 schreef op 11 juni 2009 @ 13:02:
Ik kan ook niks anders dan het accepteren. En inderdaad hij is weer terug gevallen in zijn eigen patroon, en daarom vraag ik me ook af of hij echt wel een relatie wil.
Hij zegt van wel, maar hij laat het niet merken! Kijk als we samen zijn hebben we het erg leuk, niks op aan te merken. Ik heb zo'n gevoel dat dit nog wel een paar jaar doorgaat, dit hoort gewoon bij hem. Ik wil hem ook helemaal niet veranderen, hij is wie hij is.
Hij zegt ook dat hij graag overal bij wil zijn om niks te missen, ook al weet hij dat dat nooit zo kan.
We hebben het hier al zo vaak over gehad, en hij wil heel graag met mij zijn en ziet een toekomst, maar wil ook gewoon door gaan met vaak stappen en gek doen met vrienden.
Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen,. wil het echt niet uit maken maar weet niet of ik hier wel gelukkig van word!Aan jou te kiezen wat jij wil!
Ik kan ook niks anders dan het accepteren. En inderdaad hij is weer terug gevallen in zijn eigen patroon, en daarom vraag ik me ook af of hij echt wel een relatie wil.
Hij zegt van wel, maar hij laat het niet merken! Kijk als we samen zijn hebben we het erg leuk, niks op aan te merken. Ik heb zo'n gevoel dat dit nog wel een paar jaar doorgaat, dit hoort gewoon bij hem. Ik wil hem ook helemaal niet veranderen, hij is wie hij is.
Hij zegt ook dat hij graag overal bij wil zijn om niks te missen, ook al weet hij dat dat nooit zo kan.
We hebben het hier al zo vaak over gehad, en hij wil heel graag met mij zijn en ziet een toekomst, maar wil ook gewoon door gaan met vaak stappen en gek doen met vrienden.
Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen,. wil het echt niet uit maken maar weet niet of ik hier wel gelukkig van word!Aan jou te kiezen wat jij wil!
donderdag 11 juni 2009 om 13:36
donderdag 11 juni 2009 om 13:55
Dit hebben we al wel vaker besproken, en dat doen we dan ook wel, gaan we samen iets leuks doen, of blijven lekker een avodnje thuis ofzo. Maar het moet altijd vanuit mij komen, en als er dan weer iemand voorstelt om te gaan stappen en ik hoor hem dan vertellen dat hij met mij iets gaat doen, en ze proberen hem over te halen, en hij weer zegt 'nee ik heb het beloofd bla bla' Ga ik me soms nog zelfs schuldig erover voelen
donderdag 11 juni 2009 om 14:10
Schuldig waarover? Omdat je jullie tijd samen niet altijd wilt delen met een paar honderd feestgangers? Hij zou zich schuldig moeten voelen over het feit dat hij die verantwoordelijkheid bij jou neerlegd. En dan min of meer aan de telefoon zegt dat hij van jou niet mag. Je bent zijn moeder niet en hij is geen 20 meer.
En dat je het uitzoeken van activiteiten voor jullie samen lastig vindt kan ik me best voorstellen. Als elk feest beter is dan wat jij te bieden hebt... dat is toch te erg.
En dat je het uitzoeken van activiteiten voor jullie samen lastig vindt kan ik me best voorstellen. Als elk feest beter is dan wat jij te bieden hebt... dat is toch te erg.
donderdag 11 juni 2009 om 14:18
Zo te horen is hij niet echt van plan om wat minder weg te gaan..
Soms zijn periodes in een relaties fases. Misschien dat hij het binnenkort een stuk minder gaat doen. Wat ik wel geleerd is dat je je moet aanpassen en niemand is perfect, maar als je zoveel gaat aanpassen dat je jezelf helemaal kwijt raakt dan gaat het mis..
Jij kan het beste vertellen waar je in die fase bent..
Soms zijn periodes in een relaties fases. Misschien dat hij het binnenkort een stuk minder gaat doen. Wat ik wel geleerd is dat je je moet aanpassen en niemand is perfect, maar als je zoveel gaat aanpassen dat je jezelf helemaal kwijt raakt dan gaat het mis..
Jij kan het beste vertellen waar je in die fase bent..
donderdag 11 juni 2009 om 14:18
Gaat t om het stappen of omdat hij geen tijd voor jou maakt? Dat vind ik op een of andere manier toch wel twee heel verschillende dingen.
Ik ben heel druk, heb een paar tijdverslindende hobbies een baan én een studie. M'n lover zegt daar wel eens wat over, dat ik er alweer in het weekend vroeg uit moet of 's avonds bijna nooit thuis op de bank zit. Maar dan denk ik wel 'tja dat hoort bij mij, daar word ik gelukkig van'. Ik vind niet dat jij voor je vriend kan bepalen hoe hij zijn tijd indeelt.
Maar als je je zorgen maakt om zijn gezondheid, altijd maar dat stappen, ieder weekend doorhalen en drugs, dan vind ik dat je volledig in je recht staat om er iets van te zeggen. Dat ís ook niet gezond en inderdaad, hoe ziet hij dat in de toekomst? En ieder weekend maar naar de klote, dan ben je best afhankelijk ervan geworden, dat kan niet gezond zijn.
Ik ben heel druk, heb een paar tijdverslindende hobbies een baan én een studie. M'n lover zegt daar wel eens wat over, dat ik er alweer in het weekend vroeg uit moet of 's avonds bijna nooit thuis op de bank zit. Maar dan denk ik wel 'tja dat hoort bij mij, daar word ik gelukkig van'. Ik vind niet dat jij voor je vriend kan bepalen hoe hij zijn tijd indeelt.
Maar als je je zorgen maakt om zijn gezondheid, altijd maar dat stappen, ieder weekend doorhalen en drugs, dan vind ik dat je volledig in je recht staat om er iets van te zeggen. Dat ís ook niet gezond en inderdaad, hoe ziet hij dat in de toekomst? En ieder weekend maar naar de klote, dan ben je best afhankelijk ervan geworden, dat kan niet gezond zijn.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
