Relaties
alle pijlers
Begrijp het niet
zondag 22 oktober 2017 om 17:36
2 weken geleden werd ik gedumpt via een telefoontje, dit heb ik niet zien aankomen. Mijn vriend heeft niks laten merken en was de hele tijd gewoon hartstikke leuk en lief tegen mij.
Als het op gevoelige onderwerpen aankomt is hij geen prater. Dus na het telefoontje ging hij mij negeren via de app. Ik maakte mezelf helemaal gek... Wat zal er aan de hand zijn dacht ik, en telkens probeerde ik te zoeken naar antwoorden. Mijn telefoontjes werden niet opgenomen, op whatsapp werd ik geblokkeerd maar op FB hield hij me wel als vriend om mij in de gaten te houden. Hij zag vorige week dat ik een foto had geliked van een oude bekende van mij. En ja hoor, toen kreeg ik gelijk een sms wie dat wel niet was en of ik nu al met een ander bezig was. Terwijl ik 24/7 met hem in mijn hoofd bezig was! Ik gaf aan dat het gewoon een oude bekende was en waarom hij nu wel ineens contact kon zoeken, terwijl die serieuze gesprekken ontloopt. Hij zei; laat ook maar en weer werd ik genegeerd.
Sinds eergisteren reageerde hij ineens via FB dat hij anders met zijn gevoel om gaat als anderen en dat ie gewoon appart is. Hij zegt dat er ech geen ander is en dat hij bijna heel de dag zit te gamen en er ook niet meer over wil praten want volgens hem heeftie me al uitleg gegeven. Via FB doet hij ook erg kortaf maar reageerd wel. Hij is niet meer zoals ik hem kende... Hij wil wel contact houden maar ik mag geen hoop meer hebben. Maar als ik mijn verstand gebruik denk ik bij mezelf; zo'n vent hoef ik ook niet die zo onduidelijk is!
Ik ben gefrustreerd... nog steeds zoek ik naar antwoorden, ookal zeggen mensen van vergeet hem want hij is het niet waard. Ik krijg geen rust in mijn hoofd en betrek alles op mezelf dat ik niet leuk genoeg ben/was. En zit telkens te denken wat er in zijn hoofd om gaat.. Waarom kan hij niet gewoon met mij praten? Hij is niet meer wie hij was.
Heeft iemand ervaring met zo'n situatie? Ik heb het hele weekend leuke dingen ondernomen maar hij blijft in mijn hoofd dwalen. Zoekend naar antwoorden en ik voel mij zo verlaten.. Hij heeft me 2 keer eerder weg gestoten om iets kleins en zegt dat hij onzeker is door zijn verleden, hij beweerd namelijk dat hij ptss heeft door een extreem pestverleden. Ik heb hem altijd geprobeerd te steunen in alles en we hadden echt bijna nooit woorden!
Ik laat hem nu met rust, want mijn verstand zegt dat het ook geen nut heeft om tegen hem te gaan praten. Maar mijn hart blijft stiekem hoop houden, wat helemaal geen zin meer heeft anders gebeurde dit allemaal niet.
Hoe kan iemand die zo lief voor je was, je zo in 1 keer afstoten en doen alsof het hem niks doet? Dit is wat ik absoluut niet begrijp!!!
Als het op gevoelige onderwerpen aankomt is hij geen prater. Dus na het telefoontje ging hij mij negeren via de app. Ik maakte mezelf helemaal gek... Wat zal er aan de hand zijn dacht ik, en telkens probeerde ik te zoeken naar antwoorden. Mijn telefoontjes werden niet opgenomen, op whatsapp werd ik geblokkeerd maar op FB hield hij me wel als vriend om mij in de gaten te houden. Hij zag vorige week dat ik een foto had geliked van een oude bekende van mij. En ja hoor, toen kreeg ik gelijk een sms wie dat wel niet was en of ik nu al met een ander bezig was. Terwijl ik 24/7 met hem in mijn hoofd bezig was! Ik gaf aan dat het gewoon een oude bekende was en waarom hij nu wel ineens contact kon zoeken, terwijl die serieuze gesprekken ontloopt. Hij zei; laat ook maar en weer werd ik genegeerd.
Sinds eergisteren reageerde hij ineens via FB dat hij anders met zijn gevoel om gaat als anderen en dat ie gewoon appart is. Hij zegt dat er ech geen ander is en dat hij bijna heel de dag zit te gamen en er ook niet meer over wil praten want volgens hem heeftie me al uitleg gegeven. Via FB doet hij ook erg kortaf maar reageerd wel. Hij is niet meer zoals ik hem kende... Hij wil wel contact houden maar ik mag geen hoop meer hebben. Maar als ik mijn verstand gebruik denk ik bij mezelf; zo'n vent hoef ik ook niet die zo onduidelijk is!
Ik ben gefrustreerd... nog steeds zoek ik naar antwoorden, ookal zeggen mensen van vergeet hem want hij is het niet waard. Ik krijg geen rust in mijn hoofd en betrek alles op mezelf dat ik niet leuk genoeg ben/was. En zit telkens te denken wat er in zijn hoofd om gaat.. Waarom kan hij niet gewoon met mij praten? Hij is niet meer wie hij was.
Heeft iemand ervaring met zo'n situatie? Ik heb het hele weekend leuke dingen ondernomen maar hij blijft in mijn hoofd dwalen. Zoekend naar antwoorden en ik voel mij zo verlaten.. Hij heeft me 2 keer eerder weg gestoten om iets kleins en zegt dat hij onzeker is door zijn verleden, hij beweerd namelijk dat hij ptss heeft door een extreem pestverleden. Ik heb hem altijd geprobeerd te steunen in alles en we hadden echt bijna nooit woorden!
Ik laat hem nu met rust, want mijn verstand zegt dat het ook geen nut heeft om tegen hem te gaan praten. Maar mijn hart blijft stiekem hoop houden, wat helemaal geen zin meer heeft anders gebeurde dit allemaal niet.
Hoe kan iemand die zo lief voor je was, je zo in 1 keer afstoten en doen alsof het hem niks doet? Dit is wat ik absoluut niet begrijp!!!
maandag 23 oktober 2017 om 12:31
Nope, hij heeft geen 1 keer gevraagd hoe ik me voelde. Als hij nu tegen mij praat via FB dan is het over simpele dingen zoals dat hij gaat gamen of vraagt wat ik dus aan het doen ben. Zodra ik iets wilde vragen over "ons" dan werd ie boos en zei hij dat hij alles toen via dat telefoontje (15min) al had uitgelegd of hij zegt; begin je nou weer? Ik durf niks meer te vragen. Maar ik ben wel zo dom om eerlijk te antwoorden als hij vraagt waar ik ben, of die keer dat hij zomaar dacht dat ik bij een ander was.Gerardd1975 schreef: ↑23-10-2017 11:44De leegte die je van binnen voelt is niet jouw leegte, het is zijn leegte. Je voelt helemaal niet jouw eigen gevoelens, zo lijkt het, maar die van hem. Hij dumpt jou over de telefoon en laat je in tranen achter (inderdaad, dat is niet iets wat een echte vent doet) en wat voel je? Je bent bezig met hem, hoe hij zich voelt, je voelt de leegte die in hem zit (want hoe leeg moet je wel niet zijn als je iemand anders zoiets aan doet?). Ik neem aan dat je er ook wel voor hem was in de relatie en dat ik vermoed dat hij wel het een en ander mankeerde en dit is de dank voor al jouw liefde die je er in hebt gestopt. Stank voor dank: gedumpt over de telefoon en daarna genegeerd. Wat een smeerlap. Hij is ook nog eens zo arrogant dat hij denkt dat hij dit gewoon maar met je te kunnen doen en hij blijft het gewoon doen.
Natuurlijk miste je een arm om je heen: Je bent gewoon in de steek gelaten door hem. Dat is niet iets wat geliefden bij elkaar doen en je hebt dat niet verdiend.
Zie je hoe verrot je bent als je iemand in tranen achterlaat? Heeft hij naar je gevraagd? Is hij zo met jou bezig als jij met hem bezig bent? Vraagt hij of je een arm om je heen nodig hebt? Checkt hij even bij je of alles wel ok is? Nee dus.
Je zoekt naar antwoorden en ik zal je die geven: Stop de redder te zijn en accepteer dat je nu zijn ware aard hebt gezien en dat het best een egoïstische klootzak is. Jij wilde hem redden, jij wilde hem liefde geven en hem (zoals jij het in je hoofd zag) er bovenop helpen. Maar hij doet dat allemaal niet voor jou maar speelt gewoon met je gevoelens.
Voel je eigen gevoelens maar eens: verdriet, teleurstelling, in de steek gelaten zijn, de woede dat hij zoiets flikt, de ondankbaarheid van hem. Voel dat alles maar eens.
Het voelt telkens alsof het hem niks doet, en op sommige momenten wel weer. Ik begrijp zijn gedrag niet? Maar het is tijd om los te laten en mijn eigen gevoel te accepteren ipv telkens stil staan bij hem.
redrose91 wijzigde dit bericht op 23-10-2017 12:32
0.08% gewijzigd
maandag 23 oktober 2017 om 12:42
Hallo!Bolters schreef: ↑23-10-2017 12:17Ha RedRose,
Zag dat je al gewezen bent op mijn eigen topic. We zitten idd in een redelijk vergelijkbare situatie. Behalve dat ik in onze relatie tijdens ruzies echt een klootzak kon zijn, is het wel zonder dat ik het zag aankomen uitgegaan, inmiddels ruim 3 maanden geleden. En dat terwijl we de week ervoor nog bezig waren met een kindje krijgen en een huis kopen.
In het begin heb ik me heel afhankelijk van haar opgesteld, gevraagd of ze terug kon komen, gezegd dat ik alles beter zou doen. Dit tot irritatie van haar en kreeg alleen maar meer te horen dat ze rust nodig had. Maar vervolgens begon ze mij vaker te benaderen. Helaas vrijwel nooit voor een normaal gesprek, maar precies met dezelfde verwijten uit jouw verhaal: ik zou wel een ander hebben en waar hing ik nou weer uit? Hoe vaak ik ook bleef zeggen dat ik geen ander had en dat ik met haar bezig was, maakte niet uit. Ze bleef erbij en begon me te verwijten dat omdat ik al een ander had (niet het geval dus) mijn liefde voor haar nooit echt was geweest. Diezelfde avond zat ze zelf met een gozer te daten, maar dat terzijde.
Wij hebben elkaar nu alweer bijna een week geblokt op alles en dat valt me erg zwaar. NIet omdat ik denk dat het nog goed kan komen, wel omdat ik me daar te oud en misschien ook wel te goed voor voel. En niet kan begrijpen dat je zo met iemand om kunt gaan waar je in eerste instantie alles mee hebt gedeeld.
Net als jij betrek ik het allemaal op mezelf (ik misschien nog wel meer omdat ik tijdens ruzies idd niet oke ben geweest naar haar). En dat terwijl iedereen in mijn omgeving (en ook hier op het forum) zegt dat ik dat niet moet doen omdat dit gedrag echt iets van haar nu is. En dus niks met mij te maken heeft. Maar het is moeilijk en ik twijfel iedere dag om de blok er af te halen en te kijken wat er gebeurt. Maar tot nu toe niet gedaan.
Hoe is de situatie nu bij jullie? Blok er nog op?
Ik heb je verhaal gelezen inderdaad en erg herkenbaar. Ik heb me dus ook gedragen als een heks in een ruzie, maar verder was ik denk ik altijd wel lief en leuk tegen hem. Hij wilde stoppen omdat ik dus gemene dingen heb gezegd uit frustratie... we hadden elkaar 2 weken niet gezien en er hing totaal geen spanning tussen ons, dus ik werd erg onzeker, verdrietig en telleurgesteld waardoor ik boos riep; je doet ook niks voor mij, je houd niet van me en " of wil je dat ik het bij een ander zoek?!" Vooral dat laatste heeft hem gekwetst en dat snap ik volkomen!!! Ik had beter moeten nadenken en heb wel 20 keer mijn excuses aangeboden en natuurlijk meende ik dat niet. Als je boos bent en onzeker kan je soms stomme dingen doen of zeggen. Echter is dit eerder nooit voorgekomen en de volgende dag huilde hij zelf en smeekte mij terug want hij had het uitgemaakt en dat vond hij nog erger dan wat ik had gedaan. De hele week ging het gewoon supergoed en hij zei allemaal lieve woorden tegen me... maar na precies een week een telefoontje dat hij alsnog wilde stoppen want hij voelde zich gekwetst.
Hij had me dus geblokt via whatsapp en inmiddels heeft hij een ander telnr die ik niet heb. Zijn fb is op nonactief gezet en hij heeft een ander account aangemaakt met niet zn eigen naam. Daarop bericht hij me sinds 3 dagen, maar wel echt bar weinig hoor! Hij reageerd kortaf en wil niet over "ons" praten. Maar zodra hij dus denkt dat ik ergens ben hoor ik gelijk wat van hem, dit is inmiddels 3 keer voorgekomen. Terwijl ik echt niet met anderen bezig ben. Verder laat hij niks van zijn kant komen dus beter kap ik alles af denk ik?
Als ik jou was liet ik de blok er op. Blijkbaar kan jouw ex toch geen normaal gesprek met jou voeren. En mocht het zo zijn, dan kan het beter face to face en niet via de app aangezien jullie dicht bij elkaar wonen.
maandag 23 oktober 2017 om 12:43
maandag 23 oktober 2017 om 12:46
Ik kan er echt kort over zijn: beter stop je met hem. En ja, ik weet dat dat haast onmogelijk is omdat ik hetzelfde probleem heb. Maar jij zit er nog 'kort' op, bij mij heeft het drie maanden geduurd en iedere keer dacht ik dat ze haar boosheid wel opzij zou schuiven en normaal contact zou zoeken. Maar het werd juist alleen maar erger..Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 12:42Hallo!
Ik heb je verhaal gelezen inderdaad en erg herkenbaar. Ik heb me dus ook gedragen als een heks in een ruzie, maar verder was ik denk ik altijd wel lief en leuk tegen hem. Hij wilde stoppen omdat ik dus gemene dingen heb gezegd uit frustratie... we hadden elkaar 2 weken niet gezien en er hing totaal geen spanning tussen ons, dus ik werd erg onzeker, verdrietig en telleurgesteld waardoor ik boos riep; je doet ook niks voor mij, je houd niet van me en " of wil je dat ik het bij een ander zoek?!" Vooral dat laatste heeft hem gekwetst en dat snap ik volkomen!!! Ik had beter moeten nadenken en heb wel 20 keer mijn excuses aangeboden en natuurlijk meende ik dat niet. Als je boos bent en onzeker kan je soms stomme dingen doen of zeggen. Echter is dit eerder nooit voorgekomen en de volgende dag huilde hij zelf en smeekte mij terug want hij had het uitgemaakt en dat vond hij nog erger dan wat ik had gedaan. De hele week ging het gewoon supergoed en hij zei allemaal lieve woorden tegen me... maar na precies een week een telefoontje dat hij alsnog wilde stoppen want hij voelde zich gekwetst.
Hij had me dus geblokt via whatsapp en inmiddels heeft hij een ander telnr die ik niet heb. Zijn fb is op nonactief gezet en hij heeft een ander account aangemaakt met niet zn eigen naam. Daarop bericht hij me sinds 3 dagen, maar wel echt bar weinig hoor! Hij reageerd kortaf en wil niet over "ons" praten. Maar zodra hij dus denkt dat ik ergens ben hoor ik gelijk wat van hem, dit is inmiddels 3 keer voorgekomen. Terwijl ik echt niet met anderen bezig ben. Verder laat hij niks van zijn kant komen dus beter kap ik alles af denk ik?
Als ik jou was liet ik de blok er op. Blijkbaar kan jouw ex toch geen normaal gesprek met jou voeren. En mocht het zo zijn, dan kan het beter face to face en niet via de app aangezien jullie dicht bij elkaar wonen.
We wonen inderdaad vlak bij elkaar, maar zien elkaar eigenlijk helemaal nooit meer. Soms denk ik dat blok eraf halen laat zien dat ik er wat volwassener mee omga en dat ze dan mss ook denkt van 'huh, doet het hem niks meer'. Maar soms denk ik ook: ik laat het maar gewoon staan. Moeilijk!
maandag 23 oktober 2017 om 12:53
Ik moet er ook mee stoppen. Vanaf vandaag ga ik hem niet meer berichten uit mezelf en als hij contact opneemt (wat ik me haast niet kan voorstellen) dan ga ik ook kortaf doen, misschien kinderachtig maar ik denk dat dit voor mijzelf gaat helpen!Bolters schreef: ↑23-10-2017 12:46Ik kan er echt kort over zijn: beter stop je met hem. En ja, ik weet dat dat haast onmogelijk is omdat ik hetzelfde probleem heb. Maar jij zit er nog 'kort' op, bij mij heeft het drie maanden geduurd en iedere keer dacht ik dat ze haar boosheid wel opzij zou schuiven en normaal contact zou zoeken. Maar het werd juist alleen maar erger..
We wonen inderdaad vlak bij elkaar, maar zien elkaar eigenlijk helemaal nooit meer. Soms denk ik dat blok eraf halen laat zien dat ik er wat volwassener mee omga en dat ze dan mss ook denkt van 'huh, doet het hem niks meer'. Maar soms denk ik ook: ik laat het maar gewoon staan. Moeilijk!
Als jij de blok er af haalt geef je haar weer ruimte en dat vind zij wss alleen maar leuk. De blok er op houden is juist een volwassen houding. Laten zien dat je je niet zo laat behandelen... makkelijk gezegd want zelf ben ik dus ook niet zo.
maandag 23 oktober 2017 om 13:00
Nou, gefeliciteerd, dan heb je dus hem echt leren kennen. Dat kan het voordeel zijn van een break-up: Je leert iemand echt kennen en ziet hem voor wie hij is. Hij vraagt dus gewoon niet hoe je je voelt en jij bent wel bezig met hem (in plaats van met jezelf).Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 12:31Nope, hij heeft geen 1 keer gevraagd hoe ik me voelde. Als hij nu tegen mij praat via FB dan is het over simpele dingen zoals dat hij gaat gamen of vraagt wat ik dus aan het doen ben. Zodra ik iets wilde vragen over "ons" dan werd ie boos en zei hij dat hij alles toen via dat telefoontje (15min) al had uitgelegd of hij zegt; begin je nou weer? Ik durf niks meer te vragen. Maar ik ben wel zo dom om eerlijk te antwoorden als hij vraagt waar ik ben, of die keer dat hij zomaar dacht dat ik bij een ander was.
Het voelt telkens alsof het hem niks doet, en op sommige momenten wel weer. Ik begrijp zijn gedrag niet? Maar het is tijd om los te laten en mijn eigen gevoel te accepteren ipv telkens stil staan bij hem.
Dus hij is met zichzelf bezig, jij bent met hem bezig, en niemand is met jouw gevoelens bezig.
Jij laat toe dat iemand zegt 'begin je nou weer?' terwijl jij in zo'n kwetsbare positie (want net gedumpt) zit? Hij heeft de euvele moed om boos te worden op een moment dat jij wat steun nodig hebt? En laat je hier niets wijs maken door mensen die zeggen dat omdat het uit is dat je daarom geen steun hoeft te verwachten. Mensen die je geliefden waren (of horen te zijn) hebben ook de plicht om een relatie netjes te beëindigen en je niet als onwaardige afval aan de kant te zetten.
Niet handig van je om dat ene te zeggen in een moment van ruzie maar aan de andere kant was dat wel begrijpelijk, in the heat of the moment, en heb je je daarvoor geëxcuseerd. Als iemand je het dan nadraagt is dat alleen maar omdat ze een stok zoeken om jou te slaan.
Ik zei al eerder dat jij in zijn gevoelens staat in plaats van in je eigen. Jij hoort woedend te zijn maar hij is. Jij hoort getroost te zijn maar in plaats daarvan troost je hem/ben je met hem bezig.
maandag 23 oktober 2017 om 13:05
Dit moet je doen maar je mag het best eerst even in laten werken en daarna moet je het nog verwerken. Het is niet altijd makkelijk iemand los te laten en zeker niet als je nog een beetje closure zoekt. Maar de closure moet je niet bij hem gaan zoeken want hij zal daar alleen met meer woede en ellende op reageren. Bespaar jezelf dat leed.
Het zou kunnen dat als je afstand neemt en hem blokkeert dat hij moeite gaat doen om je terug te krijgen in zijn spelletje. Vergeet dan niet dat hij er niet voor je was. Dat hij zich als een rotzak heeft gedragen. Hij zal merken dat zijn macht over jou wegglipt en dat kan er toe leiden dat hij nog aan je gaat trekken. Als jij dan toch weer op hem reageert zal het allemaal gewoon weer van voren af aan beginnen. Hoe dan ook, of je nou wel of niet wat doet, je bent zo te lezen beter af zonder hem en de tijd zal jou dat ook wel leren.
maandag 23 oktober 2017 om 13:17
Als ik jou was zou ik niet per definitie kortaf doen, maar hem vooral geen verantwoording aflegt waar je bent en met wie. Maak hem duidelijk dat je hem die verantwoording niet meer verschuldigd bent. Dat heeft bij mij ook een heleboel verpest namelijk terwijl het toch nooit genoeg voor 'ze' is.Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 12:53Ik moet er ook mee stoppen. Vanaf vandaag ga ik hem niet meer berichten uit mezelf en als hij contact opneemt (wat ik me haast niet kan voorstellen) dan ga ik ook kortaf doen, misschien kinderachtig maar ik denk dat dit voor mijzelf gaat helpen!
Als jij de blok er af haalt geef je haar weer ruimte en dat vind zij wss alleen maar leuk. De blok er op houden is juist een volwassen houding. Laten zien dat je je niet zo laat behandelen... makkelijk gezegd want zelf ben ik dus ook niet zo.
En qua blok, snap wat je zegt. Maar denk je niet dat ik het ook laat zien door de blok eraf te halen en mocht ze dan nog wat sturen (en dat verwacht ik ook niet) juist heel netjes maar afstandelijk te doen?
Speelt ook mee dat zij de blok er als eerste opgooide. Had fijner geweest als ik dat was
maandag 23 oktober 2017 om 13:19
Met een blok, kan hij weinig trekken want ze is dan onbereikbaar. Ik verwacht eerder dat hij dan zeer snel naar een ander zal gaan als rebound. En daar later spijt van krijgt.Gerardd1975 schreef: ↑23-10-2017 13:05Dit moet je doen maar je mag het best eerst even in laten werken en daarna moet je het nog verwerken. Het is niet altijd makkelijk iemand los te laten en zeker niet als je nog een beetje closure zoekt. Maar de closure moet je niet bij hem gaan zoeken want hij zal daar alleen met meer woede en ellende op reageren. Bespaar jezelf dat leed.
Het zou kunnen dat als je afstand neemt en hem blokkeert dat hij moeite gaat doen om je terug te krijgen in zijn spelletje. Vergeet dan niet dat hij er niet voor je was. Dat hij zich als een rotzak heeft gedragen. Hij zal merken dat zijn macht over jou wegglipt en dat kan er toe leiden dat hij nog aan je gaat trekken. Als jij dan toch weer op hem reageert zal het allemaal gewoon weer van voren af aan beginnen. Hoe dan ook, of je nou wel of niet wat doet, je bent zo te lezen beter af zonder hem en de tijd zal jou dat ook wel leren.
maandag 23 oktober 2017 om 13:21
Je hebt helemaal gelijk! Er mag gewoon niet meer over gepraat worden, alsof we nu vage kennissen zijn. Ik heb het gevoel dat hij mij in die ene week aan het lijntje heeft gehouden. Terwijl hij echt hard huilde die week er voor en me zei dat ie me echt nooit meer ging verlaten, want het deed hem zoveel pijn. Ik ging er in mee want ik hou zielsveel van die vent.Gerardd1975 schreef: ↑23-10-2017 13:00Nou, gefeliciteerd, dan heb je dus hem echt leren kennen. Dat kan het voordeel zijn van een break-up: Je leert iemand echt kennen en ziet hem voor wie hij is. Hij vraagt dus gewoon niet hoe je je voelt en jij bent wel bezig met hem (in plaats van met jezelf).
Dus hij is met zichzelf bezig, jij bent met hem bezig, en niemand is met jouw gevoelens bezig.
Jij laat toe dat iemand zegt 'begin je nou weer?' terwijl jij in zo'n kwetsbare positie (want net gedumpt) zit? Hij heeft de euvele moed om boos te worden op een moment dat jij wat steun nodig hebt? En laat je hier niets wijs maken door mensen die zeggen dat omdat het uit is dat je daarom geen steun hoeft te verwachten. Mensen die je geliefden waren (of horen te zijn) hebben ook de plicht om een relatie netjes te beëindigen en je niet als onwaardige afval aan de kant te zetten.
Niet handig van je om dat ene te zeggen in een moment van ruzie maar aan de andere kant was dat wel begrijpelijk, in the heat of the moment, en heb je je daarvoor geëxcuseerd. Als iemand je het dan nadraagt is dat alleen maar omdat ze een stok zoeken om jou te slaan.
Ik zei al eerder dat jij in zijn gevoelens staat in plaats van in je eigen. Jij hoort woedend te zijn maar hij is. Jij hoort getroost te zijn maar in plaats daarvan troost je hem/ben je met hem bezig.
Het lijkt alsof hij geen gevoel heeft. En het maakt hem blijkbaar niks uit hoe ik me voel. Want geen 1 keer heeft hij gevraagd hoe het gaat... het is alleen maar in zijn eigen belang om te checken of er geen ander is. Voor de rest boeit het hem niet wat ik doe.
maandag 23 oktober 2017 om 13:25
Exact dit is wat hij doet: in zijn eigen belang vragen of je een ander hebt. Maar geloof me (ook al geloof ik dat in mijn eigen situatie ook niet/moeilijk), de reden dat hij het vraagt is dus omdat hij om je geeft. Anders boeide het hem niet.Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 13:21Je hebt helemaal gelijk! Er mag gewoon niet meer over gepraat worden, alsof we nu vage kennissen zijn. Ik heb het gevoel dat hij mij in die ene week aan het lijntje heeft gehouden. Terwijl hij echt hard huilde die week er voor en me zei dat ie me echt nooit meer ging verlaten, want het deed hem zoveel pijn. Ik ging er in mee want ik hou zielsveel van die vent.
Het lijkt alsof hij geen gevoel heeft. En het maakt hem blijkbaar niks uit hoe ik me voel. Want geen 1 keer heeft hij gevraagd hoe het gaat... het is alleen maar in zijn eigen belang om te checken of er geen ander is. Voor de rest boeit het hem niet wat ik doe.
maandag 23 oktober 2017 om 13:30
Geen idee of hij om me geeft. Anders had ie niet zo gedaan lijkt mij? Dan zet je niet je partner zo makkelijk aan de kant en negeermodus. Ik snap zijn gedrag gewoon niet, en ik denk dat ik het ook niet meer hoef te snappen aangezien ik er zelf zo aan onder door ga.
maandag 23 oktober 2017 om 13:33
Je kan de blok er afhalen en misschien doet zij het dan ook. Maar je kan beter niet uit jezelf gaan berichten. Denk jij zelf dat zij een normaal gesprek met je kan voeren? Zo te lezen is ze alleen maar kwaad maar ook jaloers/onzeker. Ik denk dat je er niet veel mee gaat bereiken... alleen maar ellende en het kost ons energie. Het beste is denk ik dat we loslaten en zien wat er gebeurd. Als ze echt om ons geven komen ze wel terug, maar daar ga ik niet van uit na alles.Bolters schreef: ↑23-10-2017 13:17Als ik jou was zou ik niet per definitie kortaf doen, maar hem vooral geen verantwoording aflegt waar je bent en met wie. Maak hem duidelijk dat je hem die verantwoording niet meer verschuldigd bent. Dat heeft bij mij ook een heleboel verpest namelijk terwijl het toch nooit genoeg voor 'ze' is.
En qua blok, snap wat je zegt. Maar denk je niet dat ik het ook laat zien door de blok eraf te halen en mocht ze dan nog wat sturen (en dat verwacht ik ook niet) juist heel netjes maar afstandelijk te doen?
Speelt ook mee dat zij de blok er als eerste opgooide. Had fijner geweest als ik dat was
maandag 23 oktober 2017 om 13:50
Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 13:21Je hebt helemaal gelijk! Er mag gewoon niet meer over gepraat worden, alsof we nu vage kennissen zijn. Ik heb het gevoel dat hij mij in die ene week aan het lijntje heeft gehouden. Terwijl hij echt hard huilde die week er voor en me zei dat ie me echt nooit meer ging verlaten, want het deed hem zoveel pijn. Ik ging er in mee want ik hou zielsveel van die vent. Dus jij was er wel voor hem maar hij is er niet voor jou. Hij verwachtte waarschijnlijk ook dat je er toen voor hem moest zijn (en waarschijnlijk nu moet je nog steeds als een hondje gedienstig zijn want hij heeft wel de gore moed berichten te sturen met vragen die hem uitkomen) maar jij kunt nu in de stront zakken want hij heeft jou nu niet nodig.
Het lijkt alsof hij geen gevoel heeft. En het maakt hem blijkbaar niks uit hoe ik me voel. Want geen 1 keer heeft hij gevraagd hoe het gaat... Goh, dat zegt toch alles? Je hebt hem dus leren kennen. het is alleen maar in zijn eigen belang om te checken of er geen ander is. Het draait dus allemaal om hem en het feit dat je kwetsbaar bent maakt hem niet uit. Hij maakt dus gewoon misbruik van je. Leuke vent hoor. Voor de rest boeit het hem niet wat ik doe. Dan heb je toch alle antwoorden?
maandag 23 oktober 2017 om 13:53
Ik weet 100 procent zeker dat hij om je geeft, maar dat hij zijn eigen gevoelens geen plek kan geven. Anders zat hij niet om je te huilen en anders reageerde hij ook niet boos. Als je niet om iemand geeft, is er toch ook geen enkele reden om boos te zijn of gevoelens te hebben? Dan zou het hem helemaal niks doen. En ja, ik weet het, bij mijn eigen ex kom ik ook niet bij dat gevoel, maar het is natuurlijk wel zo.Redrose91 schreef: ↑23-10-2017 13:33Je kan de blok er afhalen en misschien doet zij het dan ook. Maar je kan beter niet uit jezelf gaan berichten. Denk jij zelf dat zij een normaal gesprek met je kan voeren? Zo te lezen is ze alleen maar kwaad maar ook jaloers/onzeker. Ik denk dat je er niet veel mee gaat bereiken... alleen maar ellende en het kost ons energie. Het beste is denk ik dat we loslaten en zien wat er gebeurd. Als ze echt om ons geven komen ze wel terug, maar daar ga ik niet van uit na alles.
Wat betreft de blok: dat zou dan ook de intentie zijn. Ontblokken, maar zelfs niks sturen en vanzelf zien of zij ook ontblokt en dan iets stuurt. En dan netjes/respectvol reageren maar geen verantwoording meer afleggen. Maar ik ben er echt nog niet uit. Aan de ene kant vind ik het een fijn idee dat ik dan niet verantwoordelijk ben voor zo'n blok, aan de andere kant vind ik het ook weer iets als mezelf kwetsbaar opstellen en haar daarmee een soort 'kracht' geven.
maandag 23 oktober 2017 om 14:05
Als je geeft om iemand anders dan gebeurt er heel wat anders en niet dit. Dat is niet geven om de ander. Dit is een focus hebben op de ander.Bolters schreef: ↑23-10-2017 13:53Ik weet 100 procent zeker dat hij om je geeft, maar dat hij zijn eigen gevoelens geen plek kan geven. Anders zat hij niet om je te huilen en anders reageerde hij ook niet boos. Als je niet om iemand geeft, is er toch ook geen enkele reden om boos te zijn of gevoelens te hebben?
maandag 23 oktober 2017 om 14:33
Hoi Redrose91,
Natuurlijk ken ik je (ex-)vriend niet, maar dit gedrag herken ik wel.
Eerst bij anderen en tot drie maanden geleden bij mezelf. Omdat ik zelf had ervaren dat iemand je ineens als een pion buitenspel kan zetten, was dat als het ware ook voor mezelf een optie geworden toen het niet zo lekker liep in mijn relatie. Gelukkig is mijn vriendin, naast ontzettend lief, ook iemand die niet opgeeft. Uiteindelijk is zij door mijn muur gebroken en heb ik haar heel erg lief, juist omdat ze zoveel van mij gepikt heeft. Ze liet zich niet afschrikken. Achteraf gezien 'testte' ik haar hiermee onbewust. Ik zeg niet dat jouw partner net als ik is, maar ergens misschien wel. Als ik jou was, dan zou ik al het initiatief bij die jongen laten. Wat bij mij werkte, was dat mijn vriendin zei, nadat ik het drie keer had uitgemaakt: "Als je het nog een keer uitmaakt, dan ben ik weg, voorgoed, hoeveel ik ook van je hou". Door haar toon wist ik dat het menens was en toen is bij mij de verandering begonnen van al mijn gevoel (voor haar) wél toelaten. Als er gedoe was of is in onze relatie, dan denk ik niet meteen dat de oplossing is de relatie te verbreken, nee ik praat nu. Met moeite, maar ik doe het wel. Mijn begripvolle vriendin speelt hier een grote rol in. Als jij een lief, zachtaardig en begripvol karakter hebt, dan mag je daar heel trots op zijn.
Ik hoop dat je wat aan mijn post hebt. Zoals ik al eerder zei, misschien is jouw vriend wel heel anders dan ik, maar misschien ook niet.
Natuurlijk ken ik je (ex-)vriend niet, maar dit gedrag herken ik wel.
Eerst bij anderen en tot drie maanden geleden bij mezelf. Omdat ik zelf had ervaren dat iemand je ineens als een pion buitenspel kan zetten, was dat als het ware ook voor mezelf een optie geworden toen het niet zo lekker liep in mijn relatie. Gelukkig is mijn vriendin, naast ontzettend lief, ook iemand die niet opgeeft. Uiteindelijk is zij door mijn muur gebroken en heb ik haar heel erg lief, juist omdat ze zoveel van mij gepikt heeft. Ze liet zich niet afschrikken. Achteraf gezien 'testte' ik haar hiermee onbewust. Ik zeg niet dat jouw partner net als ik is, maar ergens misschien wel. Als ik jou was, dan zou ik al het initiatief bij die jongen laten. Wat bij mij werkte, was dat mijn vriendin zei, nadat ik het drie keer had uitgemaakt: "Als je het nog een keer uitmaakt, dan ben ik weg, voorgoed, hoeveel ik ook van je hou". Door haar toon wist ik dat het menens was en toen is bij mij de verandering begonnen van al mijn gevoel (voor haar) wél toelaten. Als er gedoe was of is in onze relatie, dan denk ik niet meteen dat de oplossing is de relatie te verbreken, nee ik praat nu. Met moeite, maar ik doe het wel. Mijn begripvolle vriendin speelt hier een grote rol in. Als jij een lief, zachtaardig en begripvol karakter hebt, dan mag je daar heel trots op zijn.
Ik hoop dat je wat aan mijn post hebt. Zoals ik al eerder zei, misschien is jouw vriend wel heel anders dan ik, maar misschien ook niet.
maandag 23 oktober 2017 om 14:41
Het is haar verantwoordelijkheid niet om door die muur te breken. Als er al een muur is, het kan ook gewoon iemand zijn die altijd zich zo gedraagt en mensen op deze manier misbruikt. Het is echt lafjes dat jij drie keer een relatie verbreekt bij je vriendin. Echt heel kwetsend. Dat je dan ook nog niet eens besluit dat je haar verder laat en aan jezelf gaat werken maar nee, opnieuw heb je haar nodig en gebruik je haar. En nu praat je, met moeite. Nou lekker dan. Dit verhaal hoeft helemaal niet te overlappen met die van TO en dan nog zou ik TO adviseren hem lekker te laten voor wat het is en een veel respectvoller vriend te zoeken. ZELFS ALS (en dit is niet zeker) dit om een muurtje gaat: Hij gedraagt zich respectloos, vraagt niet naar haar, dumpt haar over de telefoon, geeft geen uitleg, ZELFS ALS je in de knoei zit met jezelf zegt het een hoop dat je zo met geliefden omgaat.erisaltijdhoop schreef: ↑23-10-2017 14:33Hoi Redrose91,
Natuurlijk ken ik je (ex-)vriend niet, maar dit gedrag herken ik wel.
Eerst bij anderen en tot drie maanden geleden bij mezelf. Omdat ik zelf had ervaren dat iemand je ineens als een pion buitenspel kan zetten, was dat als het ware ook voor mezelf een optie geworden toen het niet zo lekker liep in mijn relatie. Gelukkig is mijn vriendin, naast ontzettend lief, ook iemand die niet opgeeft. Uiteindelijk is zij door mijn muur gebroken en heb ik haar heel erg lief, juist omdat ze zoveel van mij gepikt heeft. Ze liet zich niet afschrikken. Achteraf gezien 'testte' ik haar hiermee onbewust. Ik zeg niet dat jouw partner net als ik is, maar ergens misschien wel. Als ik jou was, dan zou ik al het initiatief bij die jongen laten. Wat bij mij werkte, was dat mijn vriendin zei, nadat ik het drie keer had uitgemaakt: "Als je het nog een keer uitmaakt, dan ben ik weg, voorgoed, hoeveel ik ook van je hou". Door haar toon wist ik dat het menens was en toen is bij mij de verandering begonnen van al mijn gevoel (voor haar) wél toelaten. Als er gedoe was of is in onze relatie, dan denk ik niet meteen dat de oplossing is de relatie te verbreken, nee ik praat nu. Met moeite, maar ik doe het wel. Mijn begripvolle vriendin speelt hier een grote rol in. Als jij een lief, zachtaardig en begripvol karakter hebt, dan mag je daar heel trots op zijn.
Ik hoop dat je wat aan mijn post hebt. Zoals ik al eerder zei, misschien is jouw vriend wel heel anders dan ik, maar misschien ook niet.
maandag 23 oktober 2017 om 14:49
"Het is echt lafjes dat jij drie keer een relatie verbreekt bij je vriendin. Echt heel kwetsend. Dat je dan ook nog niet eens besluit dat je haar verder laat en aan jezelf gaat werken maar nee, opnieuw heb je haar nodig en gebruik je haar. En nu praat je, met moeite. Nou lekker dan."
Gerardd1975, ik vind het nogal wat dat je mij laf noemt en zegt dat ik mijn vriendin gebruik. Ik houd zielsveel van haar, maar door eerdere, kwetsende ervaringen in de liefde had ik erg veel moeite om te gaan met deze wederzijdse echte liefde. IK vind het kwetsend dat je zo snel een oordeel trekt.
Verder overlapt mijn verhaal misschien niet met de TO, maar misschien heeft ze wat aan bepaalde aspecten van mijn verhaal. Daar is een topic voor, niet?
Gerardd1975, ik vind het nogal wat dat je mij laf noemt en zegt dat ik mijn vriendin gebruik. Ik houd zielsveel van haar, maar door eerdere, kwetsende ervaringen in de liefde had ik erg veel moeite om te gaan met deze wederzijdse echte liefde. IK vind het kwetsend dat je zo snel een oordeel trekt.
Verder overlapt mijn verhaal misschien niet met de TO, maar misschien heeft ze wat aan bepaalde aspecten van mijn verhaal. Daar is een topic voor, niet?
maandag 23 oktober 2017 om 15:05
Het is heel erg kwetsend om het uit te maken met iemand. Jij doet dat drie keer. Dat vind ik heel erg kwetsend.erisaltijdhoop schreef: ↑23-10-2017 14:49"Het is echt lafjes dat jij drie keer een relatie verbreekt bij je vriendin. Echt heel kwetsend. Dat je dan ook nog niet eens besluit dat je haar verder laat en aan jezelf gaat werken maar nee, opnieuw heb je haar nodig en gebruik je haar. En nu praat je, met moeite. Nou lekker dan."
Gerardd1975, ik vind het nogal wat dat je mij laf noemt en zegt dat ik mijn vriendin gebruik. Ik houd zielsveel van haar, maar door eerdere, kwetsende ervaringen in de liefde had ik erg veel moeite om te gaan met deze wederzijdse echte liefde. IK vind het kwetsend dat je zo snel een oordeel trekt.
Verder overlapt mijn verhaal misschien niet met de TO, maar misschien heeft ze wat aan bepaalde aspecten van mijn verhaal. Daar is een topic voor, niet?
Je schrijft: "Omdat ik zelf had ervaren dat iemand je ineens als een pion buitenspel kan zetten, was dat als het ware ook voor mezelf een optie geworden". Wat de reden ook is: Dat is laf, kwetsend en gemeen om een ander dat aan te doen en als je zelf dat mee hebt gemaakt dan weet je dus hoe kwetsend dat is en toch deed je het wel, drie keer. Je schrijf verbloemend 'als het ware' maar je hebt dus drie keer die relatie verbroken.
Je schrijft ook: " Wat bij mij werkte, was dat mijn vriendin zei, nadat ik het drie keer had uitgemaakt: "Als je het nog een keer uitmaakt, dan ben ik weg, voorgoed, hoeveel ik ook van je hou". Door haar toon wist ik dat het menens was". Met andere woorden: Je was met jezelf bezig en niet met haar. Als ze die toon dus niet zo menens was dan had je haar nog wat langer laten bungelen? Ze is niet je therapeut hoor. Bovendien klinkt de relatie nog steeds niet wederkerig. Zij is lief en zorgzaam en jij hebt haar een paar keer aan de kant gezet en zij moet nu nog steeds moet moeite dingen uit je trekken.
Je mag er zelf van vinden wat je ervan vindt. Ik ontken niet dat jij misschien je eigen problemen hebt, dat kan, dat vind ik heel vervelend voor je, maar dat maakt het er allemaal niet mooier op. Jammer dat je dat kwetsend vindt, het is niet de bedoeling iemand te kwetsen, maar het verhaal is zoals het is. Wellicht dat de ex van TO wat gemener is dan jij. Dat kan, daar heb ik het nu vooral over.
TO wordt ook buitenspel gezet, krijgt woede in plaats van antwoorden op haar vragen, wordt via de telefoon gedumpt, wordt gecontroleerd, het maakt me dan niet uit waar die ex mee worstelt (ALS er al sprake is van een muurtje - iemand kan ook een muurtje hebben/problemen hebben en tegelijk laf en egoïstisch zijn. Die dingen sluiten elkaar niet uit.
TO moet nu niet de focus op hem leggen maar op hoe ze goed voor zichzelf zorgt en een vriend krijgt waarmee het wederkerig is.
maandag 23 oktober 2017 om 15:11
Weet je, Gerardd1975, ik vind dat je behoorlijk wat aannames doet nu. Je kent mijn karakter niet, mijn verleden niet, mijn intenties niet. Je weet niet hoezeer en hoe hard ik ook aan mezelf heb gewerkt en dat nog steeds doe, je weet niet wat ik voel voor mijn vriendin, je weet eigenlijk vrij weinig. Alles wat je nu typt, schrijf je op basis van een paar zinnen hier. Daarom stop ik nu ook met schrijven in dit topic.
maandag 23 oktober 2017 om 15:23
Toch bedankt voor je verhaal hoor! Ik herken mijn ex er alleen niet in en zal ook niet zo ver gaan als het wel een muur is om die te doorbreken, daarvoor voel ik mezelf TE gekwetst. Mijn ex is normaal niet gemeen aangelegd maar wel iemand die wegloopt van problemen. Wat zijn gedrag verder betekend heb ik geen idee van, want op deze manier ken ik hem niet. Fijn dat jij je vriendin weer terug hebt en wees er zuinig op!erisaltijdhoop schreef: ↑23-10-2017 15:11Weet je, Gerardd1975, ik vind dat je behoorlijk wat aannames doet nu. Je kent mijn karakter niet, mijn verleden niet, mijn intenties niet. Je weet niet hoezeer en hoe hard ik ook aan mezelf heb gewerkt en dat nog steeds doe, je weet niet wat ik voel voor mijn vriendin, je weet eigenlijk vrij weinig. Alles wat je nu typt, schrijf je op basis van een paar zinnen hier. Daarom stop ik nu ook met schrijven in dit topic.
maandag 23 oktober 2017 om 15:25
Is dit een grap?erisaltijdhoop schreef: ↑23-10-2017 15:11Weet je, Gerardd1975, ik vind dat je behoorlijk wat aannames doet nu. Je kent mijn karakter niet, mijn verleden niet, mijn intenties niet. Je weet niet hoezeer en hoe hard ik ook aan mezelf heb gewerkt en dat nog steeds doe, je weet niet wat ik voel voor mijn vriendin, je weet eigenlijk vrij weinig. Alles wat je nu typt, schrijf je op basis van een paar zinnen hier. Daarom stop ik nu ook met schrijven in dit topic.
Heb je het nu, metaforisch gezien uitgemaakt met mij? En hoppa je geeft mij (en ieder ander hier) ook gelijk de silent treatment door te stoppen met schrijven in dit topic?
Een vos verliest schijnbaar wel zijn haren maar niet zijn streken. Sorry hoor, maar je laat je wel heel erg kennen nu want dit is dus compleet passend bij wat ik hierboven zei 
Je had ook kunnen zeggen 'goh, nee zo zit het niet, bovendien maakt het niet uit want het gaat hier om TO blabla' maar jij voelt je, op een forum waar niemand je kent, helemaal persoonlijk aangevallen en je stopt ook gelijk met schrijven. Daarmee geef je anderen eerder het idee dat ik gelijk heb hoor (terwijl het me totaal niet interesseert of ik gelijk heb want ik ken je niet persoonlijk) en het lijkt me dus niet echt een handige respons maar dat laat ik bij jou.
Maar goed, ik laat dit gedrag dus volledig bij jou. Je had ook mee kunnen discussiëren. Als je je gelijk zo verongelijkt gedraagt heb ik veel liever dat je ook niet meer op mij reageert en ik zal geheel wederkerig zijn en ook niet meer reageren op jou en respecteer dus die beslissing van jou. Tenslotte gaat het hier om TO.
maandag 23 oktober 2017 om 15:31
Maar mensen... begrijpen jullie het gedrag van mijn ex? Dat hij zo makkelijk afstand neemt, mij aan de kant zet, 1,5 week lang mij negeerd en nu gewoon heel kortaf reageerd? Zelf denk ik dat hij mentaal nog veel te leren heeft (ik zelf ook wel overigens). Zal dit allemaal kunnen meespelen door zijn verleden? Of is dit gewoon wie hij werkelijk zal zijn?