Relaties
alle pijlers
bevestiging nodig
dinsdag 21 september 2010 om 16:00
Hallo,
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. Als hij weg is moet ik hem ook constant kunnen bellen of sms. Mijn vriend ik geen prater en kan ook niet goed complimentjes geven of zeggen wat hij voelt. Dit alles maakt mij zo onzeker. Hij is ook altijd te laat en wil vaak dingen alleen doen. Ik wil dan altijd mee met hem ,maar hij zegt altijd dat hij tijd voor zijn eigen nodig heeft . We hebben bijna iedere dag ruzie door deze dingen . Wat kan ik hier aan doen ? Waarom kan mijn vriend mij niet gewoon de bevestiging geven in plaats van boos te worden ?
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. Als hij weg is moet ik hem ook constant kunnen bellen of sms. Mijn vriend ik geen prater en kan ook niet goed complimentjes geven of zeggen wat hij voelt. Dit alles maakt mij zo onzeker. Hij is ook altijd te laat en wil vaak dingen alleen doen. Ik wil dan altijd mee met hem ,maar hij zegt altijd dat hij tijd voor zijn eigen nodig heeft . We hebben bijna iedere dag ruzie door deze dingen . Wat kan ik hier aan doen ? Waarom kan mijn vriend mij niet gewoon de bevestiging geven in plaats van boos te worden ?
dinsdag 21 september 2010 om 18:46
Liefste evaka,
Je bent het waard van jezelf te houden. En als je je liefde dan toch op iets of iemand anders moet projecteren, doe het dan op een aardbei. Of een appel. Of een fris stukje komkomer.
Zeg, aarbeitje ik hou van jou, hou jij ook van mij?
En dan eet je die aardbei heeeel langzaam he-le-maal op.
Dan voel je het zoetzure rode sap in je mond en wéet je gewoon, het is liefde. Liefde voor jezelf. Voor jou helemaal alleen.
Maar hou in GODSNAAM op met jezelf zo verschrikkelijk te vernederen tegenover een manspersoon waar je ook nog eens exacte antwoorden van eist.
Je bent het waard van jezelf te houden. En als je je liefde dan toch op iets of iemand anders moet projecteren, doe het dan op een aardbei. Of een appel. Of een fris stukje komkomer.
Zeg, aarbeitje ik hou van jou, hou jij ook van mij?
En dan eet je die aardbei heeeel langzaam he-le-maal op.
Dan voel je het zoetzure rode sap in je mond en wéet je gewoon, het is liefde. Liefde voor jezelf. Voor jou helemaal alleen.
Maar hou in GODSNAAM op met jezelf zo verschrikkelijk te vernederen tegenover een manspersoon waar je ook nog eens exacte antwoorden van eist.
dinsdag 21 september 2010 om 18:55
Het kan ook zijn dat je bevestiging zoekt doordat hij niet echt laat blijken dat hij om je geeft.
Mischien toont hij te weinig affectie.
Het klinkt gewoon niet helemaal goed en misschien kan je bij jezelf nagaan waar je je wel in eerdere relaties eventueel goed bij voelde? Of anders vriendschappen. Die gingen misschien wel makkelijker en meer vanzelf.
Je zou allebei elkaar graag willen zien.
Dat dat een beetje 50/50 ligt bij allebei.
Mischien toont hij te weinig affectie.
Het klinkt gewoon niet helemaal goed en misschien kan je bij jezelf nagaan waar je je wel in eerdere relaties eventueel goed bij voelde? Of anders vriendschappen. Die gingen misschien wel makkelijker en meer vanzelf.
Je zou allebei elkaar graag willen zien.
Dat dat een beetje 50/50 ligt bij allebei.
dinsdag 21 september 2010 om 21:49
Ai ik herken het ook, heb dit ook heel erg gedaan..
In mijn geval had mijn ex in het begin juist ontzettend veel (té veel) aandacht voor mij en vroeg hij juist bevestiging en was onzeker...
Toen dat veranderde (180 graden wel te verstaan) nadat hij me binnen had gehaald en in een mooi huis had gezet, werden bij ons de rollen omgedraaid..
Ik werd dood- en doodonzeker omdat hij van een lieve en geïnteresseerde man veranderde in een workaholic die totaal geen rekening meer hield met mij(n wensen)...
En oh wat vond hij het zwaar vermoeiend als ik 's avonds nog wat aandacht en bevestiging van hem vroeg, daar had hij helemaal geen zin in want hij had immers al zo hard gewerkt en wilde geen gezeik aan zijn kop...
Geloof me, het ligt echt niet altijd aan jezelf!!!
Maar je kunt er wel ZELF iets aan doen!
Inderdaad door hulp te zoeken en in therapie te gaan; zie het als een cadeautje voor jezelf!
In mijn geval had mijn ex in het begin juist ontzettend veel (té veel) aandacht voor mij en vroeg hij juist bevestiging en was onzeker...
Toen dat veranderde (180 graden wel te verstaan) nadat hij me binnen had gehaald en in een mooi huis had gezet, werden bij ons de rollen omgedraaid..
Ik werd dood- en doodonzeker omdat hij van een lieve en geïnteresseerde man veranderde in een workaholic die totaal geen rekening meer hield met mij(n wensen)...
En oh wat vond hij het zwaar vermoeiend als ik 's avonds nog wat aandacht en bevestiging van hem vroeg, daar had hij helemaal geen zin in want hij had immers al zo hard gewerkt en wilde geen gezeik aan zijn kop...
Geloof me, het ligt echt niet altijd aan jezelf!!!
Maar je kunt er wel ZELF iets aan doen!
Inderdaad door hulp te zoeken en in therapie te gaan; zie het als een cadeautje voor jezelf!
dinsdag 21 september 2010 om 21:51
*volgt het voorbeeld van Liselore*
Ik ben/ was net zo als jij.
Ik heb ook bevestiging nodig.
alleen heb ik geleerd dat bevestiging uit jezelf komt.
Op het moment dat mijn vriend mij niet de bevestiging geeft die ik nodig heb reageer ik nu met: oke, dan niet, dat komt wel weer.
Eerder zou ik helemaal panisch worden, bellen sms'en, achter elkaar door.
Ik heb zelf een vriend gehad die dit ook bij mij deed.
Toen pas had ik door hoe verschrikkelijk irritant ik bezig was.
Jij wilt toch dat jouw vriend je ziet als een mooie sterke vrouw op wie hij trots kan zijn?
Dat lukt niet op deze manier.
Op deze manier gaat hij je zien als een zielig afhankelijk vrouwtje die niet alleen kan zijn.
Hij zal op een gegeven moment zich gaan irriteren.
Stoppen met uitleggen/ vertellen wat hij doet.
Zijn telefoon uitzetten.
Geen contact meer opnemen.
En dat is nou net waar jij zo bang voor bent.
Maar hier steven je wel op af.
Ik WEET dat het moeilijk is.
Ik ken het rotgevoel wat je dan hebt.
Maar alsjeblieft, onderneem zelf dingen.
Zoek een hobby, ga lekker iets gezelligs doen met je vriendinnen.
Focus je aandacht op andere bezigheden.
Kortom: bouw een leven op naast je vriend.
Dan wordt hij trots op je en komt hij vanzelf weer bij je terug.
Op het moment dat jij hem geen aandacht geeft, gaat hij jou aandacht geven.
En dat doe je niet door bot te doen, niet door chagrijnig te reageren.
Gewoon lief tegen hem doen, maar niet afhankelijk.
Hij is verliefd op je geworden om wie je was.
En laten we eerlijk zijn, hij moet een aanvulling zijn, geen invulling.
Op deze manier wordt hij en jullie relatie een obsessie voor je.
Heb je last van verlatingsangst?
Praat eens met de huisarts, zoek gelijkgestemden op op internet of bij een psych.
Maak je leven leuk, dat geeft je zelfvertrouwen en dat maakt je weer aantrekkelijk.
Ik ben/ was net zo als jij.
Ik heb ook bevestiging nodig.
alleen heb ik geleerd dat bevestiging uit jezelf komt.
Op het moment dat mijn vriend mij niet de bevestiging geeft die ik nodig heb reageer ik nu met: oke, dan niet, dat komt wel weer.
Eerder zou ik helemaal panisch worden, bellen sms'en, achter elkaar door.
Ik heb zelf een vriend gehad die dit ook bij mij deed.
Toen pas had ik door hoe verschrikkelijk irritant ik bezig was.
Jij wilt toch dat jouw vriend je ziet als een mooie sterke vrouw op wie hij trots kan zijn?
Dat lukt niet op deze manier.
Op deze manier gaat hij je zien als een zielig afhankelijk vrouwtje die niet alleen kan zijn.
Hij zal op een gegeven moment zich gaan irriteren.
Stoppen met uitleggen/ vertellen wat hij doet.
Zijn telefoon uitzetten.
Geen contact meer opnemen.
En dat is nou net waar jij zo bang voor bent.
Maar hier steven je wel op af.
Ik WEET dat het moeilijk is.
Ik ken het rotgevoel wat je dan hebt.
Maar alsjeblieft, onderneem zelf dingen.
Zoek een hobby, ga lekker iets gezelligs doen met je vriendinnen.
Focus je aandacht op andere bezigheden.
Kortom: bouw een leven op naast je vriend.
Dan wordt hij trots op je en komt hij vanzelf weer bij je terug.
Op het moment dat jij hem geen aandacht geeft, gaat hij jou aandacht geven.
En dat doe je niet door bot te doen, niet door chagrijnig te reageren.
Gewoon lief tegen hem doen, maar niet afhankelijk.
Hij is verliefd op je geworden om wie je was.
En laten we eerlijk zijn, hij moet een aanvulling zijn, geen invulling.
Op deze manier wordt hij en jullie relatie een obsessie voor je.
Heb je last van verlatingsangst?
Praat eens met de huisarts, zoek gelijkgestemden op op internet of bij een psych.
Maak je leven leuk, dat geeft je zelfvertrouwen en dat maakt je weer aantrekkelijk.
dinsdag 21 september 2010 om 21:53
quote:evaka schreef op 21 september 2010 @ 16:00:
Hallo,
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. Als hij weg is moet ik hem ook constant kunnen bellen of sms. Mijn vriend ik geen prater en kan ook niet goed complimentjes geven of zeggen wat hij voelt. Dit alles maakt mij zo onzeker. Hij is ook altijd te laat en wil vaak dingen alleen doen. Ik wil dan altijd mee met hem ,maar hij zegt altijd dat hij tijd voor zijn eigen nodig heeft . We hebben bijna iedere dag ruzie door deze dingen . Wat kan ik hier aan doen ? Waarom kan mijn vriend mij niet gewoon de bevestiging geven in plaats van boos te worden ?
Waarom kan jij die bevestiging niet gewoon uit jezelf halen? Dan ben je én leuker om als vriendin te hebben én langer zijn vriendin én hebben jullie niet elke dag ruzie én kan hij gewoon ademhalen.
Ik blijf van mening, hoeveel bevestiging je ook nodig moge hebben; zonder ademen gaat ie dood, en dan kan ie je helemaal niets meer geven. Laat staan bevestiging.
Een tip; Lees de door Char aangehaalde topics en achteraan aansluiten.
Hallo,
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. Als hij weg is moet ik hem ook constant kunnen bellen of sms. Mijn vriend ik geen prater en kan ook niet goed complimentjes geven of zeggen wat hij voelt. Dit alles maakt mij zo onzeker. Hij is ook altijd te laat en wil vaak dingen alleen doen. Ik wil dan altijd mee met hem ,maar hij zegt altijd dat hij tijd voor zijn eigen nodig heeft . We hebben bijna iedere dag ruzie door deze dingen . Wat kan ik hier aan doen ? Waarom kan mijn vriend mij niet gewoon de bevestiging geven in plaats van boos te worden ?
Waarom kan jij die bevestiging niet gewoon uit jezelf halen? Dan ben je én leuker om als vriendin te hebben én langer zijn vriendin én hebben jullie niet elke dag ruzie én kan hij gewoon ademhalen.
Ik blijf van mening, hoeveel bevestiging je ook nodig moge hebben; zonder ademen gaat ie dood, en dan kan ie je helemaal niets meer geven. Laat staan bevestiging.
Een tip; Lees de door Char aangehaalde topics en achteraan aansluiten.
dinsdag 21 september 2010 om 23:38
quote:Chardonnay schreef op 21 september 2010 @ 18:07:
Dat vraag ik me dus ook af. Hoe was jouw leven voordat je hem tegenkwam TO?Ik ben natuurlijk to niet en kan niet voor haar antwoorden, maar ik merk zelf dat ik, nu er weer een man in mij geinteresseerd is en ik in hem, hoe vreselijk onzeker ik ben geworden. Ik dacht dat ik het toch aardig verwerkt had (man is er vorig jaar vandoor gegaan met een ander) en er eigenlijk nog nauwelijks last van had. Tot hij een paar weken geleden in mijn leven stapte. Ik hoop dat hij er weinig van meekrijgt, ik probeer het heel erg bij mezelf te houden. Er is niets wat hij fout doet. Toch merk ik dat hij voelt/weet/merkt hoe onzeker ik ben. Besloten morgen een afspraak met de dok te maken en om een doorverwijzing te vragen. Dit is niet wie ik ben, ja op dit moment wel, en zeker niet wie ik wil zijn. Ik ken dit ook helemaal niet van mezelf en ik stoor me er mateloos aan. En als ik dat al zo voel, hoe moet hij zich dan voelen? Ik weet niet of dit een antwoord is op je vraag, maar ik was me dus niet bewust van mijn onzekerheid tot hij in mijn leven kwam. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Dat vraag ik me dus ook af. Hoe was jouw leven voordat je hem tegenkwam TO?Ik ben natuurlijk to niet en kan niet voor haar antwoorden, maar ik merk zelf dat ik, nu er weer een man in mij geinteresseerd is en ik in hem, hoe vreselijk onzeker ik ben geworden. Ik dacht dat ik het toch aardig verwerkt had (man is er vorig jaar vandoor gegaan met een ander) en er eigenlijk nog nauwelijks last van had. Tot hij een paar weken geleden in mijn leven stapte. Ik hoop dat hij er weinig van meekrijgt, ik probeer het heel erg bij mezelf te houden. Er is niets wat hij fout doet. Toch merk ik dat hij voelt/weet/merkt hoe onzeker ik ben. Besloten morgen een afspraak met de dok te maken en om een doorverwijzing te vragen. Dit is niet wie ik ben, ja op dit moment wel, en zeker niet wie ik wil zijn. Ik ken dit ook helemaal niet van mezelf en ik stoor me er mateloos aan. En als ik dat al zo voel, hoe moet hij zich dan voelen? Ik weet niet of dit een antwoord is op je vraag, maar ik was me dus niet bewust van mijn onzekerheid tot hij in mijn leven kwam. Als je begrijpt wat ik bedoel.
woensdag 22 september 2010 om 08:48
zijn een jaar samen , en waarom ik zo ben geworden ? In mijn vorige relaties altijd bedrogen geweest ,vroeger als kind nooit echt veel aandacht gekregen ,vandaar de onzekerheid denk ik , ook mijn vriend heeft een relatie van 11 jaar gehad en heeft het toen uitgemaakt voor iemand anders ,en daar heeft hij al jaren spijt van gehad ,en dat ben ik via zijn vrienden te weten gekomen en ja hij heeft nog steeds contact met haar en dat maakt het ook niet gemakkelijk . En als hij dan contact met haar heeft liegt hij er ook nog over . Praten dat kan hij niet , meestal wordt hij boos. Als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest ,is hij wel altijd heel lief ,en laat hij zien dat hij mij gemist heeft ,maar als we gewoon samenleven dan zegt hij bijna nooit iets over zijn gevoelens.
woensdag 22 september 2010 om 09:16
Ik kan me wel voorstellen dat zijn contact met zijn ex je verontrust. Vooral op de manier zoals het nu gaat: hij liegt erover.
Wat let je om hem te vertellen dat het jou niet lekker zit, hoe hij hiermee omgaat? Na een jaar relatie mag je wel om duidelijkheid vragen. Als hij zo moeilijk blijft doen over het uiten van zijn gevoelens t.o.v. jou, kun je je misschien beter afvragen of jouw vriend wel echt bij jou past...
Wat let je om hem te vertellen dat het jou niet lekker zit, hoe hij hiermee omgaat? Na een jaar relatie mag je wel om duidelijkheid vragen. Als hij zo moeilijk blijft doen over het uiten van zijn gevoelens t.o.v. jou, kun je je misschien beter afvragen of jouw vriend wel echt bij jou past...
Only dead fish go with the flow
woensdag 22 september 2010 om 09:25
quote:evaka schreef op 22 september 2010 @ 08:48:
zijn een jaar samen , en waarom ik zo ben geworden ? In mijn vorige relaties altijd bedrogen geweest ,vroeger als kind nooit echt veel aandacht gekregen ,vandaar de onzekerheid denk ik , ook mijn vriend heeft een relatie van 11 jaar gehad en heeft het toen uitgemaakt voor iemand anders ,en daar heeft hij al jaren spijt van gehad ,en dat ben ik via zijn vrienden te weten gekomen en ja hij heeft nog steeds contact met haar en dat maakt het ook niet gemakkelijk . En als hij dan contact met haar heeft liegt hij er ook nog over . Praten dat kan hij niet , meestal wordt hij boos. Als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest ,is hij wel altijd heel lief ,en laat hij zien dat hij mij gemist heeft ,maar als we gewoon samenleven dan zegt hij bijna nooit iets over zijn gevoelens.
Als je heel eerlijk bent TO, wil je jouw vriend dan als partner of wil je gewoon graag een partner?
Hij liegt, hij praat niet over zijn gevoelens terwijl jij daar kennelijk behoefte aan hebt, hij kan niet praten maar wel boos worden.
Is dit wel de man voor jou?
zijn een jaar samen , en waarom ik zo ben geworden ? In mijn vorige relaties altijd bedrogen geweest ,vroeger als kind nooit echt veel aandacht gekregen ,vandaar de onzekerheid denk ik , ook mijn vriend heeft een relatie van 11 jaar gehad en heeft het toen uitgemaakt voor iemand anders ,en daar heeft hij al jaren spijt van gehad ,en dat ben ik via zijn vrienden te weten gekomen en ja hij heeft nog steeds contact met haar en dat maakt het ook niet gemakkelijk . En als hij dan contact met haar heeft liegt hij er ook nog over . Praten dat kan hij niet , meestal wordt hij boos. Als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest ,is hij wel altijd heel lief ,en laat hij zien dat hij mij gemist heeft ,maar als we gewoon samenleven dan zegt hij bijna nooit iets over zijn gevoelens.
Als je heel eerlijk bent TO, wil je jouw vriend dan als partner of wil je gewoon graag een partner?
Hij liegt, hij praat niet over zijn gevoelens terwijl jij daar kennelijk behoefte aan hebt, hij kan niet praten maar wel boos worden.
Is dit wel de man voor jou?
woensdag 22 september 2010 om 10:39
quote:sannemer schreef op 21 september 2010 @ 23:38:
[...]
Ik ben natuurlijk to niet en kan niet voor haar antwoorden, maar ik merk zelf dat ik, nu er weer een man in mij geinteresseerd is en ik in hem, hoe vreselijk onzeker ik ben geworden. Ik dacht dat ik het toch aardig verwerkt had (man is er vorig jaar vandoor gegaan met een ander) en er eigenlijk nog nauwelijks last van had. Tot hij een paar weken geleden in mijn leven stapte. Ik hoop dat hij er weinig van meekrijgt, ik probeer het heel erg bij mezelf te houden. Er is niets wat hij fout doet. Toch merk ik dat hij voelt/weet/merkt hoe onzeker ik ben. Besloten morgen een afspraak met de dok te maken en om een doorverwijzing te vragen. Dit is niet wie ik ben, ja op dit moment wel, en zeker niet wie ik wil zijn. Ik ken dit ook helemaal niet van mezelf en ik stoor me er mateloos aan. En als ik dat al zo voel, hoe moet hij zich dan voelen? Ik weet niet of dit een antwoord is op je vraag, maar ik was me dus niet bewust van mijn onzekerheid tot hij in mijn leven kwam. Als je begrijpt wat ik bedoel.
sannemer, jouw onzekerheid is op zich wel logisch te verklaren. Het lijkt me ook heel moeilijk om een nieuwe partner te vertrouwen, terwijl je nog maar een jaar geleden bent gedumpt voor een ander.
Eigenlijk is het een trauma, die je nog verwerken moet en dat maakt het opbouwen van een nieuwe relatie best moeilijk.
Goed van je dat je hulp zoekt om dat te verwerken. Als jij en je nieuwe vriend iets verder zijn, kun je er ook met hem over praten. Het duidelijk gelinkt aan een enorm slechte ervaring ut het (nog best recente) verleden en dat schuif je nu eenmaal niet zomaar opzij. Natuurlijk is het wel fijn als jij ook weer een liefdevolle relatie op kan bouwen met iemand, waarbij je de ander weer vertrouwt. En dat je daarbij hulp zoekt, lijkt me zeker niet overdreven.
Jij wil in ieder geval wel weer werken aan dat vertrouwen en je ervoor inzetten. Vind ik echt goed van je en ik wens je daarbij veel sterkte!
[...]
Ik ben natuurlijk to niet en kan niet voor haar antwoorden, maar ik merk zelf dat ik, nu er weer een man in mij geinteresseerd is en ik in hem, hoe vreselijk onzeker ik ben geworden. Ik dacht dat ik het toch aardig verwerkt had (man is er vorig jaar vandoor gegaan met een ander) en er eigenlijk nog nauwelijks last van had. Tot hij een paar weken geleden in mijn leven stapte. Ik hoop dat hij er weinig van meekrijgt, ik probeer het heel erg bij mezelf te houden. Er is niets wat hij fout doet. Toch merk ik dat hij voelt/weet/merkt hoe onzeker ik ben. Besloten morgen een afspraak met de dok te maken en om een doorverwijzing te vragen. Dit is niet wie ik ben, ja op dit moment wel, en zeker niet wie ik wil zijn. Ik ken dit ook helemaal niet van mezelf en ik stoor me er mateloos aan. En als ik dat al zo voel, hoe moet hij zich dan voelen? Ik weet niet of dit een antwoord is op je vraag, maar ik was me dus niet bewust van mijn onzekerheid tot hij in mijn leven kwam. Als je begrijpt wat ik bedoel.
sannemer, jouw onzekerheid is op zich wel logisch te verklaren. Het lijkt me ook heel moeilijk om een nieuwe partner te vertrouwen, terwijl je nog maar een jaar geleden bent gedumpt voor een ander.
Eigenlijk is het een trauma, die je nog verwerken moet en dat maakt het opbouwen van een nieuwe relatie best moeilijk.
Goed van je dat je hulp zoekt om dat te verwerken. Als jij en je nieuwe vriend iets verder zijn, kun je er ook met hem over praten. Het duidelijk gelinkt aan een enorm slechte ervaring ut het (nog best recente) verleden en dat schuif je nu eenmaal niet zomaar opzij. Natuurlijk is het wel fijn als jij ook weer een liefdevolle relatie op kan bouwen met iemand, waarbij je de ander weer vertrouwt. En dat je daarbij hulp zoekt, lijkt me zeker niet overdreven.
Jij wil in ieder geval wel weer werken aan dat vertrouwen en je ervoor inzetten. Vind ik echt goed van je en ik wens je daarbij veel sterkte!
Only dead fish go with the flow
woensdag 22 september 2010 om 12:24
quote:evaka schreef op 21 september 2010 @ 16:00:
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. .
Beste Evaka,
Wat jij doet is KILLING. Je brengt eigenhandig op deze manier je relatie om zeep. Elke keer hetzelfde vragen. Normaal toch dat hij op den duur kwaad en pissig op je wordt.
Je weet nu dat hij om je geeft. En nu moet je met dat vragen ophouden. Zorg dat je jezelf in de hand houdt want dit gaat anders echt fout hoor. Mannen houden niet van een "zeiktwijf" die altijd maar loopt te zeuren.
Sterkte Evaka, en hou je in. Afgesproken? Nu is het nog niet te laat.
Ik heb constant bevestiging nodig . Ik vraag bijna om de twee dagen aan mijn vriend zie je mij nog graag ? Meestal wordt hij hier boos om ,en zegt hij afwezig ja , en dan vraag ik zie je mij echt graag ,dan wordt hij nog bozer en zegt da heb ik zojuist toch al gezegd. .
Beste Evaka,
Wat jij doet is KILLING. Je brengt eigenhandig op deze manier je relatie om zeep. Elke keer hetzelfde vragen. Normaal toch dat hij op den duur kwaad en pissig op je wordt.
Je weet nu dat hij om je geeft. En nu moet je met dat vragen ophouden. Zorg dat je jezelf in de hand houdt want dit gaat anders echt fout hoor. Mannen houden niet van een "zeiktwijf" die altijd maar loopt te zeuren.
Sterkte Evaka, en hou je in. Afgesproken? Nu is het nog niet te laat.
woensdag 22 september 2010 om 13:05
En weer ben ik het helemaal eens met Dave (ook al in een ander topic). Ik denk dat je het verleden niet goed hebt verwerkt.
Ik ben ook gedumpt voor een ander na een lange relatie en toen heb ik een paar jaar nodig gehad om weer gelukkig te worden met mezelf. Ik wilde gewoon geen nwe relatie, ik bleef achter met veel woede en verdriet.
Hoe begrijpelijk het ook is dat je bevestiging zoekt, dit is gewoon niet goed voor je relatie.
Ik ben ook gedumpt voor een ander na een lange relatie en toen heb ik een paar jaar nodig gehad om weer gelukkig te worden met mezelf. Ik wilde gewoon geen nwe relatie, ik bleef achter met veel woede en verdriet.
Hoe begrijpelijk het ook is dat je bevestiging zoekt, dit is gewoon niet goed voor je relatie.
woensdag 22 september 2010 om 15:53
ik besef dat wel ,dat ik door zoveel bevestiging nodig te hebben ,onze relatie kapot maak , maar het is altijd sterker als mezelf , als we ruzie krijgen , en hij wordt echt boos op mijn ,heb ik altijd keer op keer de neiging om te vragen of hij mij nog graag ziet , ik ben al vrij snel met hem gaan samenwonen (hij heeft een huis),en één keer hebben we zo een ruzie gehad ,dat hij zei dat ik mijn spullen maar moest pakken , en toen is hij boos vertrokken ,achteraf was hij blij dat ik niet vertrokken was , maar als we nu ruzie hebben weet hij dat hij mij daar het meest mee kwetst ,en keer op keer moet ik mijn spullen pakken ,hij zegt wel dat hij dit niet meent , maar hij doet het toch maar steeds opnieuw , en ja da zijn allemaal zo van die dingen die mijn onzekerheid nog erger maken ,en als ik er dan met hem over praat zegt hij wel dat hij het niet meer gaat doen maar hij doet het toch keer op keer. Ik ben ook altijd heel onrustig tot hij terug thuis is , ook al weet ik waar hij heen is , ik wil hier echt vanaf !!!
woensdag 22 september 2010 om 20:50
quote:evaka schreef op 22 september 2010 @ 08:48:
zijn een jaar samen , en waarom ik zo ben geworden ? In mijn vorige relaties altijd bedrogen geweest ,vroeger als kind nooit echt veel aandacht gekregen ,vandaar de onzekerheid denk ik , ook mijn vriend heeft een relatie van 11 jaar gehad en heeft het toen uitgemaakt voor iemand anders ,en daar heeft hij al jaren spijt van gehad ,en dat ben ik via zijn vrienden te weten gekomen en ja hij heeft nog steeds contact met haar en dat maakt het ook niet gemakkelijk . En als hij dan contact met haar heeft liegt hij er ook nog over . Praten dat kan hij niet , meestal wordt hij boos. Als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest ,is hij wel altijd heel lief ,en laat hij zien dat hij mij gemist heeft ,maar als we gewoon samenleven dan zegt hij bijna nooit iets over zijn gevoelens.
Dus hij is gewoon niet betrouwbaar?
Daar kun je óf onzeker door worden en bevestiging voor vragen, óf gewoon mee stoppen omdat jij niet in die positie wil worden gezet door iemand die van je zou moeten houden.
En jij moet steeds je spullen pakken? En jij pikt dat? Wat heb je geregeld voor als jullie relatie uit gaat? Heb je een samenlevingscontract/ inschrijving voor een woning/ uitwijkmogelijkheden? Hoe sta je ervoor als het uit gaat?
Hij weet dat je toch wel blijft, en dat hij kan liegen en daarmee wegkomt. Als hij zegt dat je moet springen, vraag jij waarschijnlijk: "hoe hoog?"
Hij heeft je welzijn in zijn hand, heeft jou in zijn macht blijkbaar. Wat een liefde. Je voelt het denk ik goed aan; hij houdt niet van je (of tot op een bepaalde hoogte), hij vindt het wel makkelijk zo.
Pak die spullen in en vertrek. Doe je het niet nu, doe het dan de volgende keer dat hij het zegt maar laat in godsnaam niet zo over je heenlopen. Trek je verantwoordelijkheid weer naar jezelf toe en stop dit.
zijn een jaar samen , en waarom ik zo ben geworden ? In mijn vorige relaties altijd bedrogen geweest ,vroeger als kind nooit echt veel aandacht gekregen ,vandaar de onzekerheid denk ik , ook mijn vriend heeft een relatie van 11 jaar gehad en heeft het toen uitgemaakt voor iemand anders ,en daar heeft hij al jaren spijt van gehad ,en dat ben ik via zijn vrienden te weten gekomen en ja hij heeft nog steeds contact met haar en dat maakt het ook niet gemakkelijk . En als hij dan contact met haar heeft liegt hij er ook nog over . Praten dat kan hij niet , meestal wordt hij boos. Als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest ,is hij wel altijd heel lief ,en laat hij zien dat hij mij gemist heeft ,maar als we gewoon samenleven dan zegt hij bijna nooit iets over zijn gevoelens.
Dus hij is gewoon niet betrouwbaar?
Daar kun je óf onzeker door worden en bevestiging voor vragen, óf gewoon mee stoppen omdat jij niet in die positie wil worden gezet door iemand die van je zou moeten houden.
En jij moet steeds je spullen pakken? En jij pikt dat? Wat heb je geregeld voor als jullie relatie uit gaat? Heb je een samenlevingscontract/ inschrijving voor een woning/ uitwijkmogelijkheden? Hoe sta je ervoor als het uit gaat?
Hij weet dat je toch wel blijft, en dat hij kan liegen en daarmee wegkomt. Als hij zegt dat je moet springen, vraag jij waarschijnlijk: "hoe hoog?"
Hij heeft je welzijn in zijn hand, heeft jou in zijn macht blijkbaar. Wat een liefde. Je voelt het denk ik goed aan; hij houdt niet van je (of tot op een bepaalde hoogte), hij vindt het wel makkelijk zo.
Pak die spullen in en vertrek. Doe je het niet nu, doe het dan de volgende keer dat hij het zegt maar laat in godsnaam niet zo over je heenlopen. Trek je verantwoordelijkheid weer naar jezelf toe en stop dit.
woensdag 22 september 2010 om 21:51
Als je er niks aan doet, zal je dit in evt. volgende relaties ook hebben... Geloof me, ik spreek uit ervaring en het is doodzonde, want die onzekerheid maakt heel veel stuk. Ik ben er zelf nog niet voor in therapie geweest, ik ga gewoon elke keer keihard op mn bek en leer daar weer (even) van en weet dus echt wel hoe vervelend het al voor jezelf is, laat staan voor de ander. Ik denk, dat je na een jaar toch niet meer steeds bevestiging moet hebben, dan moet het goed zitten, goed voelen. Ik heb geen vaste relatie, maak dit alleen elke keer mee als ik een scharrel heb en weet dat die onzekerheid niet te lang moet duren!
Doe er wat mee, dat kan hij niet, dat moet jij doen!
Doe er wat mee, dat kan hij niet, dat moet jij doen!