Relaties
alle pijlers
De vriendin van mijn vriend
zaterdag 24 juli 2010 om 17:37
Ik vroeg me af hoe jullie tegen het volgende aankijken:
Mijn vriend heeft al jaren een vriendin (platonisch). Ze zien elkaar zo eens in de paar maanden of weken en dan gaan ze samen naar de film, uit eten of thuis een filmpje kijken. Tot zover geen probleem. Alleen heb ik haar in de 4 jaar dat vriend en ik samen zijn nog nooit ontmoet. Ik wilde daar eens verandering in brengen, omdat ik ondertussen best nieuwsgierig naar haar ben geworden. Voor elkaars verjaardag nodigen ze elkaar op de een of andere manier nooit uit. Dus toen heb ik maar een keer voorgesteld om eens wat met zijn drietjes te gaan doen, zodat ik haar ook eens kon ontmoeten. Of dat ze een keer bij ons thuis kwam als ik er ook was, zodat we elkaar even konden zien. De rest van zijn vrienden heb ik immers ook al vanaf het begin allemaal ontmoet, dus vond het op een gegeven moment eigenlijk een beetje vreemd worden dat ik haar nog nooit gezien had.
Maar, zo kreeg ik te horen van vriend, hij heeft er geen behoefte aan om met zijn drieen af te spreken. Ze hebben altijd gewoon met zijn tweeen afgesproken, ook voordat hij mij kende, dus hij zou het vreemd vinden om nu ineens met zijn drieen af te spreken. Ze kent ook geen van zijn andere vrienden. Ik hoef er ook echt niet elke keer bij te zijn, maar zou het gewoon leuk vinden haar eens te ontmoeten, zodat ik ook eens weet met wie hij altijd naar de film en uit eten gaat.
Ik vertrouw hem, maar vind het vreemd dat hij ons niet aan elkaar voor wil stellen. Ik snap ook waarom dat zo'n grote moeite zou zijn, maar hij vindt het te geforceerd omdat ze dat nooit eerder gedaan hebben. Ik weet wel dat zij van mijn bestaan afweet trouwens. Ik heb er nu wel een vervelend gevoel bij als hij met haar afspreekt. Vriend weet dit en we hebben er ook discussies over, maar nog steeds vindt hij het niet nodig om ons aan elkaar Dvoor te stellen en vindt hij mij wantrouwend. Hij zegt dat het gewoon een vriendschap is en dat ik hem moet vertrouwen. Dit doe ik ook wel, maar ik heb alleen het gevoel dat er geen rekening wordt gehouden met mijn gevoelens en dat vind ik naar.
Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Zouden jullie hier ook moeite mee hebben of maak ik een probleem van niets?
Mijn vriend heeft al jaren een vriendin (platonisch). Ze zien elkaar zo eens in de paar maanden of weken en dan gaan ze samen naar de film, uit eten of thuis een filmpje kijken. Tot zover geen probleem. Alleen heb ik haar in de 4 jaar dat vriend en ik samen zijn nog nooit ontmoet. Ik wilde daar eens verandering in brengen, omdat ik ondertussen best nieuwsgierig naar haar ben geworden. Voor elkaars verjaardag nodigen ze elkaar op de een of andere manier nooit uit. Dus toen heb ik maar een keer voorgesteld om eens wat met zijn drietjes te gaan doen, zodat ik haar ook eens kon ontmoeten. Of dat ze een keer bij ons thuis kwam als ik er ook was, zodat we elkaar even konden zien. De rest van zijn vrienden heb ik immers ook al vanaf het begin allemaal ontmoet, dus vond het op een gegeven moment eigenlijk een beetje vreemd worden dat ik haar nog nooit gezien had.
Maar, zo kreeg ik te horen van vriend, hij heeft er geen behoefte aan om met zijn drieen af te spreken. Ze hebben altijd gewoon met zijn tweeen afgesproken, ook voordat hij mij kende, dus hij zou het vreemd vinden om nu ineens met zijn drieen af te spreken. Ze kent ook geen van zijn andere vrienden. Ik hoef er ook echt niet elke keer bij te zijn, maar zou het gewoon leuk vinden haar eens te ontmoeten, zodat ik ook eens weet met wie hij altijd naar de film en uit eten gaat.
Ik vertrouw hem, maar vind het vreemd dat hij ons niet aan elkaar voor wil stellen. Ik snap ook waarom dat zo'n grote moeite zou zijn, maar hij vindt het te geforceerd omdat ze dat nooit eerder gedaan hebben. Ik weet wel dat zij van mijn bestaan afweet trouwens. Ik heb er nu wel een vervelend gevoel bij als hij met haar afspreekt. Vriend weet dit en we hebben er ook discussies over, maar nog steeds vindt hij het niet nodig om ons aan elkaar Dvoor te stellen en vindt hij mij wantrouwend. Hij zegt dat het gewoon een vriendschap is en dat ik hem moet vertrouwen. Dit doe ik ook wel, maar ik heb alleen het gevoel dat er geen rekening wordt gehouden met mijn gevoelens en dat vind ik naar.
Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Zouden jullie hier ook moeite mee hebben of maak ik een probleem van niets?
zaterdag 24 juli 2010 om 17:40
zaterdag 24 juli 2010 om 17:43
Ik vind niet dat je een probleem maakt om niets. Ook al spreken ze altijd alleen met z'n tweetjes af, daarom is het nog niet raar dat jullie een keer met z'n drieën afspreken. Zoals jij zelf al zegt, jij kent zijn andere vrienden ook, daar is zij toch ook 1 van? Dus ik krijg hier een beetje een nare bijsmaak van....
Ik zou het hem nog een keer duidelijk uitleggen, dat je er echt behoefte aan hebt om haar een keer te ontmoeten, zodat je weet wie ze is.... Ik vind niet dat je dan te veel van hem vraagt.
Ik zou het hem nog een keer duidelijk uitleggen, dat je er echt behoefte aan hebt om haar een keer te ontmoeten, zodat je weet wie ze is.... Ik vind niet dat je dan te veel van hem vraagt.
zaterdag 24 juli 2010 om 17:44
Hum, ik zou het niet vertrouwen, maar goed, zo ben ik. Het komt op mij een beetje over alsof hij met haar buiten de deur snoept en die twee werelden (jij en zij) uit elkaar wilt houden.
Maar goed, het kan ook zomaar zijn dat er niets is hoor, en dat hij haar gewoon niet voor het blok wil zetten. Vraag anders eens aan haar wat zij van het idee vind?
Maar goed, het kan ook zomaar zijn dat er niets is hoor, en dat hij haar gewoon niet voor het blok wil zetten. Vraag anders eens aan haar wat zij van het idee vind?
zaterdag 24 juli 2010 om 17:47
Ik vind het niet meer dan normaal dat je mettertijd (na 4 jaar is toch echt wel de max) de "intieme" kring van je partner hebt ontmoet. Je hoeft de deur niet bij elkaar plat te lopen, maar een kennismaking op z'n minst? Ik zou er een naar gevoel aan overhouden. Als zij écht alleen maar een platonische vriendin is, dan zou hij toch met alle liefde van de wereld jou aan haar voor willen stellen?
Wat zou, behalve dat het een minnares is, de reden kunnen zijn voor hem om dit niet te doen?
Ladies, verruim mijn geest..
Wat zou, behalve dat het een minnares is, de reden kunnen zijn voor hem om dit niet te doen?
Ladies, verruim mijn geest..
zaterdag 24 juli 2010 om 17:48
Ik zou het niet vreemd vinden, ik heb ook (mannelijke) vrienden met een vriendin die ik nooit ontmoet heb. Dat is zelfs in de meeste gevallen zo - in onze vriendengroep is het niet echt gebruikelijk om aanhang mee te nemen. Maar stel dat ik ze in de stad tegen zou komen, dan zouden ze me vast wel voorstellen aan haar.
zaterdag 24 juli 2010 om 17:49
Ik vind dat je vriend er raar over doet en ik vind het niet chique dat hij jou wantrouwend noemt; je hebt er in 4 jaar nooit moeilijk over gedaan en het enige wat je vraagt is om haar even te ontmoeten. En naar wat ik begrijp, hoeft dat voor jou niet eens een avondvullend programma te zijn maar is een kop koffie en dat zij daarna wat gaan doen, ook voldoende.
zaterdag 24 juli 2010 om 17:50
Zou een normale 'vriendin' het ook niet gewoon leuk vinden om JOU te ontmoeten?
Misschien vraagt zij er ook weleens naar bij hem? Maar zegt hij dat niet tegen jou?
Ik vind het wel een beetje vreemd. Echte vrienden komen toch ook bij elkaar over de vloer, en zijn toch geinteresseerd wat de ander bezighoud? Jij bent het belangrijkste in zijn leven als het goed is, waarom wil hij dat achterhouden voor haar..vind ik raar.
Aan de andere kant zou ik hem echt niet gaan pushen, misschien is hij erg gesteld op een stukje van zichzelf, die hij al had voordat hij jou kende...en wil hij dat niet kwijt. Misschien gaat het niet om haar persoonlijk maar om dat ene stukje wat hem herinnerd aan zijn eigen leven, zijn eigen identiteit?
Misschien vraagt zij er ook weleens naar bij hem? Maar zegt hij dat niet tegen jou?
Ik vind het wel een beetje vreemd. Echte vrienden komen toch ook bij elkaar over de vloer, en zijn toch geinteresseerd wat de ander bezighoud? Jij bent het belangrijkste in zijn leven als het goed is, waarom wil hij dat achterhouden voor haar..vind ik raar.
Aan de andere kant zou ik hem echt niet gaan pushen, misschien is hij erg gesteld op een stukje van zichzelf, die hij al had voordat hij jou kende...en wil hij dat niet kwijt. Misschien gaat het niet om haar persoonlijk maar om dat ene stukje wat hem herinnerd aan zijn eigen leven, zijn eigen identiteit?
zaterdag 24 juli 2010 om 17:53
Bedankt voor de reacties
Ik heb hem al meerdere malen gezegd dat ik er behoefte aan heb haar een keer te ontmoeten, omdat ik me er nu vervelend onder voel en ik het gevoel heb dat dat gevoel weg zal gaan als ik gewoon een keer kan zien hoe en wie zij is. Maar vriend blijft erbij dat hij hier geen behoefte aan heeft en dat er niets aan de hand is en ik daar op moet vertrouwen. Vooral dat staat me erg tegen: dat hij blijkbaar zo'n kleine moeite niet voor mij wil doen om mijn vervelende gevoel weg te nemen. Maar hij blijft maar zeggen dat het echt nergens voor nodig is dat ik me vervelend voel.
Ik heb er inderdaad ook aan gedacht om haar dan zelf eens te benaderen via hyves. Ik heb dit ook tegen vriend gezegd en hij zei dat ik dat dan moest doen als ik dat wilde. Zit er nog een beetje over te dubben, want misschien is dat voor haar ook een beetje vreemd als ik ineens contact met haar zoek..
Ik heb ook al vaak gevraagd wat nu de reden is dat hij ons niet wil voorstellen en dat ik ook geen andere reden kan bedenken dan dat er iets speelt tussen die twee. Maar hij zegt maar dat dat echt niet zo is en dat ze al jaren met zijn tweeen afspreken, en dat ze het prettig vinden om ook een vriend (-in) te hebben die verder niemand van hun vrienden kent. Of zo. Snap het ook echt niet.
Ik heb hem al meerdere malen gezegd dat ik er behoefte aan heb haar een keer te ontmoeten, omdat ik me er nu vervelend onder voel en ik het gevoel heb dat dat gevoel weg zal gaan als ik gewoon een keer kan zien hoe en wie zij is. Maar vriend blijft erbij dat hij hier geen behoefte aan heeft en dat er niets aan de hand is en ik daar op moet vertrouwen. Vooral dat staat me erg tegen: dat hij blijkbaar zo'n kleine moeite niet voor mij wil doen om mijn vervelende gevoel weg te nemen. Maar hij blijft maar zeggen dat het echt nergens voor nodig is dat ik me vervelend voel.
Ik heb er inderdaad ook aan gedacht om haar dan zelf eens te benaderen via hyves. Ik heb dit ook tegen vriend gezegd en hij zei dat ik dat dan moest doen als ik dat wilde. Zit er nog een beetje over te dubben, want misschien is dat voor haar ook een beetje vreemd als ik ineens contact met haar zoek..
Ik heb ook al vaak gevraagd wat nu de reden is dat hij ons niet wil voorstellen en dat ik ook geen andere reden kan bedenken dan dat er iets speelt tussen die twee. Maar hij zegt maar dat dat echt niet zo is en dat ze al jaren met zijn tweeen afspreken, en dat ze het prettig vinden om ook een vriend (-in) te hebben die verder niemand van hun vrienden kent. Of zo. Snap het ook echt niet.
zaterdag 24 juli 2010 om 17:54
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Het mixt gewoon niet goed, en dat kan de vriendschap de kop kosten terwijl er niets aan de hand is.
Ik had jaren een vriend waarmee ik eigenlijk voornamelijk zo nu en dan lunchte en verder in hele korte ontmoetingen tussendoor en mailtjes een hele warme vriendschap onderhield. Hij nooit 'gevoelens' voor mij, ik nooit voor hem. Uiteindelijk wilde zijn vrouw mij ontmoeten (en mijn man hem). Twee keer gedaan. Zat ik opeens met zijn (hele aardige) vrouw te praten terwijl ik nooit contact met haar zou hebben gelegd als ik haar bij sporten of op het werk zou zijn tegen gekomen, en hij zat met mijn man over 'mannendingen' te praten. Zijn vrouw en mijn man hadden niks met elkaar, dus die trokken totaal niet naar elkaar, en wij deden maar heel netjes ons best om het totaalplaatje zo leuk mogelijk te houden. Daarna wilde zij 'gezellig' met mij afspreken en mijn man vond hem veel te knap en interessant om met mij om te laten gaan. Vriendschap bloedde dood. En absoluut zonder enige valide reden.
Jullie zijn vier jaar samen, je zegt zeker te weten dat het een platonische vriendschap is, láát je man gewoon.
Ik had jaren een vriend waarmee ik eigenlijk voornamelijk zo nu en dan lunchte en verder in hele korte ontmoetingen tussendoor en mailtjes een hele warme vriendschap onderhield. Hij nooit 'gevoelens' voor mij, ik nooit voor hem. Uiteindelijk wilde zijn vrouw mij ontmoeten (en mijn man hem). Twee keer gedaan. Zat ik opeens met zijn (hele aardige) vrouw te praten terwijl ik nooit contact met haar zou hebben gelegd als ik haar bij sporten of op het werk zou zijn tegen gekomen, en hij zat met mijn man over 'mannendingen' te praten. Zijn vrouw en mijn man hadden niks met elkaar, dus die trokken totaal niet naar elkaar, en wij deden maar heel netjes ons best om het totaalplaatje zo leuk mogelijk te houden. Daarna wilde zij 'gezellig' met mij afspreken en mijn man vond hem veel te knap en interessant om met mij om te laten gaan. Vriendschap bloedde dood. En absoluut zonder enige valide reden.
Jullie zijn vier jaar samen, je zegt zeker te weten dat het een platonische vriendschap is, láát je man gewoon.
zaterdag 24 juli 2010 om 17:54
zaterdag 24 juli 2010 om 17:59
Jullie zeggen precies de dingen die ik ook tegen hem gezegd heb Ik vroeg me ook af of zij nooit eens had voorgesteld om mij een keer te ontmoeten. Maar hij zegt dat ze het wel eens over mij hebben en dat ze dan geinteresseerd is in wat ik doe en zo, maar nooit dat ze me wil ontmoeten.
Het hoeft ook inderdaad geen avondvullend programma te zijn, gewoon even voorstellen en een kort praatje vind ik al prima. Maar zelfs dat vindt hij dan ongemakkelijk en geforceerd of zo.
De rest van zijn vrienden kennen elkaar onderling ook en hij vindt het prettig dat zij juist iemand is die verder niemand kent en dat wil hij ook zo houden.
Het hoeft ook inderdaad geen avondvullend programma te zijn, gewoon even voorstellen en een kort praatje vind ik al prima. Maar zelfs dat vindt hij dan ongemakkelijk en geforceerd of zo.
De rest van zijn vrienden kennen elkaar onderling ook en hij vindt het prettig dat zij juist iemand is die verder niemand kent en dat wil hij ook zo houden.
zaterdag 24 juli 2010 om 18:02
quote:Doornroosje75 schreef op 24 juli 2010 @ 17:59:
Ja maar Twinkeling, je kunt elkaar toch een keertje ontmoeten, bakkie koffie, halfuurtje... en dan klaar! Je hoeft toch niet met zijn 3-en (of 4-en) activiteiten te gaan ontwikkelen?Ik weet niet of dat kan. Geen idee hoe tevreden/gerustgesteld een partner blijft na een korte kennismaking. Bovendien geeft het me ook een soort ballotage gevoel. Zoals je vroeger je vriendjes en vriendinnetjes een kwartier voor vertrek naar het schoolfeest liet komen zodat je ouders konden zien dat je met fatsoenlijke kinderen omging. Bovendien maakt zo'n kennismaking de dynamiek anders. Als iemand 'bekend' is, lijkt het veel vanzelfsprekender om de inhoud van de vriendschap ook te bespreken.
Ja maar Twinkeling, je kunt elkaar toch een keertje ontmoeten, bakkie koffie, halfuurtje... en dan klaar! Je hoeft toch niet met zijn 3-en (of 4-en) activiteiten te gaan ontwikkelen?Ik weet niet of dat kan. Geen idee hoe tevreden/gerustgesteld een partner blijft na een korte kennismaking. Bovendien geeft het me ook een soort ballotage gevoel. Zoals je vroeger je vriendjes en vriendinnetjes een kwartier voor vertrek naar het schoolfeest liet komen zodat je ouders konden zien dat je met fatsoenlijke kinderen omging. Bovendien maakt zo'n kennismaking de dynamiek anders. Als iemand 'bekend' is, lijkt het veel vanzelfsprekender om de inhoud van de vriendschap ook te bespreken.
zaterdag 24 juli 2010 om 18:05
Tuffers, ze woont in dezelfde stad, maar we zijn haar nog nooit tegen gekomen.
Twinkeling, het is niet mijn intentie om in het vervolg vaak met zijn allen af te spreken. Ik zou gewoon graag eens willen weten wat voor meisje het eigenlijk is en gewoon eens kennis maken.
Mijn vriend zei ook wel zoiets als wat jij beschrijft, dat hij bang is dat die vriendschap verstoord zou worden (weet niet meer precies hoe hij het zei, maar iets in die richting)
Twinkeling, het is niet mijn intentie om in het vervolg vaak met zijn allen af te spreken. Ik zou gewoon graag eens willen weten wat voor meisje het eigenlijk is en gewoon eens kennis maken.
Mijn vriend zei ook wel zoiets als wat jij beschrijft, dat hij bang is dat die vriendschap verstoord zou worden (weet niet meer precies hoe hij het zei, maar iets in die richting)
zaterdag 24 juli 2010 om 18:28
zaterdag 24 juli 2010 om 18:30
quote:Duptidup schreef op 24 juli 2010 @ 17:59:
Jullie zeggen precies de dingen die ik ook tegen hem gezegd heb Ik vroeg me ook af of zij nooit eens had voorgesteld om mij een keer te ontmoeten. Maar hij zegt dat ze het wel eens over mij hebben en dat ze dan geinteresseerd is in wat ik doe en zo, maar nooit dat ze me wil ontmoeten.
Het hoeft ook inderdaad geen avondvullend programma te zijn, gewoon even voorstellen en een kort praatje vind ik al prima. Maar zelfs dat vindt hij dan ongemakkelijk en geforceerd of zo.
De rest van zijn vrienden kennen elkaar onderling ook en hij vindt het prettig dat zij juist iemand is die verder niemand kent en dat wil hij ook zo houden.Ik vind "de rest van zijn vrienden" wel iets heel anders dan zijn relatie!
Jullie zeggen precies de dingen die ik ook tegen hem gezegd heb Ik vroeg me ook af of zij nooit eens had voorgesteld om mij een keer te ontmoeten. Maar hij zegt dat ze het wel eens over mij hebben en dat ze dan geinteresseerd is in wat ik doe en zo, maar nooit dat ze me wil ontmoeten.
Het hoeft ook inderdaad geen avondvullend programma te zijn, gewoon even voorstellen en een kort praatje vind ik al prima. Maar zelfs dat vindt hij dan ongemakkelijk en geforceerd of zo.
De rest van zijn vrienden kennen elkaar onderling ook en hij vindt het prettig dat zij juist iemand is die verder niemand kent en dat wil hij ook zo houden.Ik vind "de rest van zijn vrienden" wel iets heel anders dan zijn relatie!
zaterdag 24 juli 2010 om 18:32
Ok, dan stemt ze toe in een kopje koffie, is ze bloedmooi, vreselijk sexy en je valt totaal niet meer op naast haar. Wat dan?? Voel je je dan beter omdat je nu weet met wie hij af en toe afspreekt zonder dat er wat aan de hand is? Zij heeft een vriendschap met hem, hij met haar en jij bent daar geen partij in.
zaterdag 24 juli 2010 om 18:37
Het is wel een moeilijk punt. Ik kan opzich de redenen die Twinkeling aanhaalt wel begrijpen, maar als je zoiets nog nooit meegemaakt hebt hoe kun je er dan al zó moeilijk over doen? Uit de mond het toetsenbord van Twinkeling klinkt het logisch, omdat zij het beargumenteert met haar ervaring. Ik zou dergelijke consequenties niet eens kunnen bedenken als ik nooit iets soortgelijks heb meegemaakt. Des te vreemder zou ik het vinden als deze consequenties een reden zijn voor de vriend van TO om zijn vriendin niet voor te stellen. . Of klinkt dit nou heel onlogisch?
To, ik denk dat je voor jezelf moet bepalen waar je je prettig bij voelt en wat je nu uiteindelijk wilt. Als hij niet toegeeft zul je haar dus niet ontmoeten? Kun je daarmee leven? Zou je het kunnen accepteren?
Ik, en nog wat anderen met mij, niet, maar heb je daar iets aan?
To, ik denk dat je voor jezelf moet bepalen waar je je prettig bij voelt en wat je nu uiteindelijk wilt. Als hij niet toegeeft zul je haar dus niet ontmoeten? Kun je daarmee leven? Zou je het kunnen accepteren?
Ik, en nog wat anderen met mij, niet, maar heb je daar iets aan?
zaterdag 24 juli 2010 om 18:40
quote:twinkeling schreef op 24 juli 2010 @ 17:54:
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Het mixt gewoon niet goed, en dat kan de vriendschap de kop kosten terwijl er niets aan de hand is.
Hoezo het mixt gewoon niet goed, ze hebben elkaar nog niet eens ontmoet en ik lees nergens dat dat de reden van de vriend van to is waarom hij zo spastisch over een ontmoeting doet.
Ik had jaren een vriend waarmee ik eigenlijk voornamelijk zo nu en dan lunchte en verder in hele korte ontmoetingen tussendoor en mailtjes een hele warme vriendschap onderhield. Hij nooit 'gevoelens' voor mij, ik nooit voor hem. Uiteindelijk wilde zijn vrouw mij ontmoeten (en mijn man hem). Twee keer gedaan. Zat ik opeens met zijn (hele aardige) vrouw te praten terwijl ik nooit contact met haar zou hebben gelegd als ik haar bij sporten of op het werk zou zijn tegen gekomen, en hij zat met mijn man over 'mannendingen' te praten. Zijn vrouw en mijn man hadden niks met elkaar, dus die trokken totaal niet naar elkaar, en wij deden maar heel netjes ons best om het totaalplaatje zo leuk mogelijk te houden. Daarna wilde zij 'gezellig' met mij afspreken en mijn man vond hem veel te knap en interessant om met mij om te laten gaan. Vriendschap bloedde dood. En absoluut zonder enige valide reden.
Sorry hoor, maar je doet nu net alsof het door zijn vrouw en jouw man is gekomen dat jullie vriendschap doodbloedde. Daar ben je/zijn jullie nog altijd zelf bij geweest en je hebt er zo te lezen zelf voor gekozen om je door je man min of meer te laten verbieden met wie jij wel en niet om mag gaan. Tja....
Jullie zijn vier jaar samen, je zegt zeker te weten dat het een platonische vriendschap is, láát je man gewoon.Kom nou, het is toch niet meer dan normaal dat je de vrienden (net als zijn familie) van je partner eens ontmoet. Dit hoeft uiteraard helemaal niet te betekenen dat je vervolgens ook vrienden met elkaar moet worden of in geval van to in het vervolg altijd met zijn 3-en moet afspreken.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Het mixt gewoon niet goed, en dat kan de vriendschap de kop kosten terwijl er niets aan de hand is.
Hoezo het mixt gewoon niet goed, ze hebben elkaar nog niet eens ontmoet en ik lees nergens dat dat de reden van de vriend van to is waarom hij zo spastisch over een ontmoeting doet.
Ik had jaren een vriend waarmee ik eigenlijk voornamelijk zo nu en dan lunchte en verder in hele korte ontmoetingen tussendoor en mailtjes een hele warme vriendschap onderhield. Hij nooit 'gevoelens' voor mij, ik nooit voor hem. Uiteindelijk wilde zijn vrouw mij ontmoeten (en mijn man hem). Twee keer gedaan. Zat ik opeens met zijn (hele aardige) vrouw te praten terwijl ik nooit contact met haar zou hebben gelegd als ik haar bij sporten of op het werk zou zijn tegen gekomen, en hij zat met mijn man over 'mannendingen' te praten. Zijn vrouw en mijn man hadden niks met elkaar, dus die trokken totaal niet naar elkaar, en wij deden maar heel netjes ons best om het totaalplaatje zo leuk mogelijk te houden. Daarna wilde zij 'gezellig' met mij afspreken en mijn man vond hem veel te knap en interessant om met mij om te laten gaan. Vriendschap bloedde dood. En absoluut zonder enige valide reden.
Sorry hoor, maar je doet nu net alsof het door zijn vrouw en jouw man is gekomen dat jullie vriendschap doodbloedde. Daar ben je/zijn jullie nog altijd zelf bij geweest en je hebt er zo te lezen zelf voor gekozen om je door je man min of meer te laten verbieden met wie jij wel en niet om mag gaan. Tja....
Jullie zijn vier jaar samen, je zegt zeker te weten dat het een platonische vriendschap is, láát je man gewoon.Kom nou, het is toch niet meer dan normaal dat je de vrienden (net als zijn familie) van je partner eens ontmoet. Dit hoeft uiteraard helemaal niet te betekenen dat je vervolgens ook vrienden met elkaar moet worden of in geval van to in het vervolg altijd met zijn 3-en moet afspreken.
zaterdag 24 juli 2010 om 18:41
quote:feeks schreef op 24 juli 2010 @ 18:32:
Ok, dan stemt ze toe in een kopje koffie, is ze bloedmooi, vreselijk sexy en je valt totaal niet meer op naast haar. Wat dan?? Voel je je dan beter omdat je nu weet met wie hij af en toe afspreekt zonder dat er wat aan de hand is? Zij heeft een vriendschap met hem, hij met haar en jij bent daar geen partij in.
Je hoeft toch ook geen partij daarin te hebben, maar als vrienden zijnde kun je toch wel één keer voorgesteld worden aan de partner? Na een verkering van 3 weken hoeft het niet, maar na 4 jaar? TO is toch -lijkt mij- inmiddels een deel van zijn leven?
Koffie drinken hoeft niet eens. Alleen "hoi, Claire. Karlijn. Karlijn. Claire" ik noem maar wat..
Ok, dan stemt ze toe in een kopje koffie, is ze bloedmooi, vreselijk sexy en je valt totaal niet meer op naast haar. Wat dan?? Voel je je dan beter omdat je nu weet met wie hij af en toe afspreekt zonder dat er wat aan de hand is? Zij heeft een vriendschap met hem, hij met haar en jij bent daar geen partij in.
Je hoeft toch ook geen partij daarin te hebben, maar als vrienden zijnde kun je toch wel één keer voorgesteld worden aan de partner? Na een verkering van 3 weken hoeft het niet, maar na 4 jaar? TO is toch -lijkt mij- inmiddels een deel van zijn leven?
Koffie drinken hoeft niet eens. Alleen "hoi, Claire. Karlijn. Karlijn. Claire" ik noem maar wat..
