Relaties
alle pijlers
Depressieve partner
vrijdag 17 augustus 2018 om 20:30
Hoi..
Ik ben/was bijna 13 jaar samen met mijn man. Hebben kindje van 2. Mijn man heeft uit zijn jeugd hele zware rugzak. Grootste ding is liefdeloze opvoeding. Sinds de geboorte van onze dochter is hij ook met zichzelf in de knoop geraakt. Helaas ziet hij onze relatie daarvan als schuld. Onze communicatie is inderdaad niet heel goed. Veel onbegrip. Sinds een maand heeft hij de relatie verbroken.
En dan appt hij dat hij mij mist. En ons kindje. En dag erna is hij weer afstandelijk. Zit 7 dagen per week innde kroeg. En heeft er zelfs nog een baantje bij genomen om dat te bekostigen. Ook echt niks voor hem. Ik constateer een depressie of burn out. Hij gaat wel naar psycholoog. Wat al grote stap is. Hij is nu 1x geweest. Dus dat is pas beginnetje.
Ik vind dit echt rete moeilijk. Omdat ik zie dat dit niet mijn man is. En hij zegt me te missen. Geduld en wachten. Hopen dat hij terugkomt als hij weer helder is. Of loslaten.. ik snap dat er niet een kant en klare oplossing is. Was dat maar zo. Maar soms is een idee of mening van een ander weleens waardevol
X
Ik ben/was bijna 13 jaar samen met mijn man. Hebben kindje van 2. Mijn man heeft uit zijn jeugd hele zware rugzak. Grootste ding is liefdeloze opvoeding. Sinds de geboorte van onze dochter is hij ook met zichzelf in de knoop geraakt. Helaas ziet hij onze relatie daarvan als schuld. Onze communicatie is inderdaad niet heel goed. Veel onbegrip. Sinds een maand heeft hij de relatie verbroken.
En dan appt hij dat hij mij mist. En ons kindje. En dag erna is hij weer afstandelijk. Zit 7 dagen per week innde kroeg. En heeft er zelfs nog een baantje bij genomen om dat te bekostigen. Ook echt niks voor hem. Ik constateer een depressie of burn out. Hij gaat wel naar psycholoog. Wat al grote stap is. Hij is nu 1x geweest. Dus dat is pas beginnetje.
Ik vind dit echt rete moeilijk. Omdat ik zie dat dit niet mijn man is. En hij zegt me te missen. Geduld en wachten. Hopen dat hij terugkomt als hij weer helder is. Of loslaten.. ik snap dat er niet een kant en klare oplossing is. Was dat maar zo. Maar soms is een idee of mening van een ander weleens waardevol
X
vrijdag 17 augustus 2018 om 22:14
Dit.
Wat moeilijk zeg! Je staat eigenlijk machteloos. Pas op met wat je zelf constateert, daar zijn professionals voor. Hoe rot ook, dit is zijn proces. Het enige wat jij kunt doen, is een stabiele en voorspelbare omgeving bieden voor je kind. Maak jezelf niet afhankelijk van zijn grillen en ga niet met hem mee in het aan/uit gedoe. Laat hem eerst serieuze stappen zetten qua hulpverlening. Daarna kun je nog zien.
Voorlopig sta je er dus alleen voor. Dat is al pittig genoeg, dus niet zijn sores ook nog op je schouders nemen. Zorg goed voor jezelf en je kindje.
Sterkte.