Relaties
alle pijlers
eetstoornis?
vrijdag 18 mei 2018 om 10:25
Er zijn trouwens genoeg jonge mensen die om deze reden een prille relatie verbreken. Het grote verschil met kanker is dat manipuleren en liegen niet bij de ziekte horen. Bij een eetstoornis is dat wel zo en juist dat is zo ziekmakend voor relaties in de omgevingMwTheelepel schreef: ↑18-05-2018 10:19Dat is een hele normale vraag die artsen ook stellen in zo een geval, het wel of niet hebben van een menstruatie is zeker wel een van de dingen die meegenomen wordt maar niet het enige natuurlijk. Het wegblijven van de menstruatie is wel een duidelijk teken van ondervoeding namelijk.
Mensen met een eetstoornis zien de realiteit vaak heel anders en hun eigen gedrag dus ook. Ergens weten ze het wel denk ik, net als een verslaafde weet dat gebruiken niet goed is. Maar door erover in gesprek te gaan kan iemand het niet meer wegstoppen en die erkenning van het eigen probleem is heel belangrijk, dat is de eerste stap naar herstel. Daarom haal ik ook de verslaafde erbij, verslaafde weten prima dat spuiten eigenlijk niet goed voor ze is maar toch worden er interventies georganiseerd om iemand met zijn situatie te confronteren in de hoop dat die persoon hulp accepteert. Bij een eetstoornis is dat eigenlijk niet anders. Als TO met haar in gesprek gaat maakt hij het echt voor haar en kan ze niet meer zomaar haar kop in het zand steken en hopelijk helpt dat haar om hulp te gaan zoeken. Stellen dat ze volwassen is en het zelf moet uitzoeken is dan ook te makkelijk. Een eetstoornis is een ziekte, net als diabetes of kanker en voor geen van alle kiest iemand. Ik vind dat vele hier wel heel hard zijn nu het over een psychische ziekte gaat, ik kan me niet voorstellen dat er allerlei mensen geroepen hadden dat hij weg moest gaan als zijn vriendin kanker had gekregen terwijl dat het hele leven ook ernstig beïnvloed en de behandeling jaren kan duren en er geen garantie is op herstel en de mogelijkheid een gezin te stichten.
vrijdag 18 mei 2018 om 10:33
MwTheelepel schreef: ↑18-05-2018 10:19Dat is een hele normale vraag die artsen ook stellen in zo een geval, het wel of niet hebben van een menstruatie is zeker wel een van de dingen die meegenomen wordt maar niet het enige natuurlijk. Het wegblijven van de menstruatie is wel een duidelijk teken van ondervoeding namelijk.
Mensen met een eetstoornis zien de realiteit vaak heel anders en hun eigen gedrag dus ook. Ergens weten ze het wel denk ik, net als een verslaafde weet dat gebruiken niet goed is. Maar door erover in gesprek te gaan kan iemand het niet meer wegstoppen en die erkenning van het eigen probleem is heel belangrijk, dat is de eerste stap naar herstel. Daarom haal ik ook de verslaafde erbij, verslaafde weten prima dat spuiten eigenlijk niet goed voor ze is maar toch worden er interventies georganiseerd om iemand met zijn situatie te confronteren in de hoop dat die persoon hulp accepteert. Bij een eetstoornis is dat eigenlijk niet anders. Als TO met haar in gesprek gaat maakt hij het echt voor haar en kan ze niet meer zomaar haar kop in het zand steken en hopelijk helpt dat haar om hulp te gaan zoeken. Stellen dat ze volwassen is en het zelf moet uitzoeken is dan ook te makkelijk. Een eetstoornis is een ziekte, net als diabetes of kanker en voor geen van alle kiest iemand. Ik vind dat vele hier wel heel hard zijn nu het over een psychische ziekte gaat, ik kan me niet voorstellen dat er allerlei mensen geroepen hadden dat hij weg moest gaan als zijn vriendin kanker had gekregen terwijl dat het hele leven ook ernstig beïnvloed en de behandeling jaren kan duren en er geen garantie is op herstel en de mogelijkheid een gezin te stichten.
Door artsen idd .
Dan is de vraag op zijn plaats.
Ik vind het alleen geen graadmeter die als enige de ernst bepaald.
Ik ben bekend met een eetstoornis, heb er zelf lang onder geleden.
De boel opengooien is zeker iets wat to moet doen.
Hij heeft immers ook last van hoe het gaat in de relatie.
Het kan een zetje geven naar hulp.
Echter blijft ze een volwassen vrouw..
Hoe hard dat ook klinkt, Ze zal het toch zelf moeten uitzoeken .
vrijdag 18 mei 2018 om 11:25
Als ze de pil gebruikt, weet je niet of ze ongesteld wordt. Dan is er sowieso geen eisprong. Niet dat dat veel uitmaakt (ongesteld of niet), maar dat wilde ik even duidelijk maken.Frederick schreef: ↑18-05-2018 09:39Ze wordt nog wel ongesteld maar neemt geregeld haar anticonceptie een paar maanden door. We zitten nog wel in een min of meer veilige zone want er wordt nog wel gegeten. Daarom moeten we het nu aanpakken zodat het niet erger wordt. Een van de grootste problemen op dit moment is de projectie naar mij toe. De controle die ze daar zoekt is haast ondraaglijk. Veel van wat jullie zeggen is heel herkenbaar, zoals bang zijn maar even veel te eten als iemand anders.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 18 mei 2018 om 12:19
dat is geen menstruatie maar een onttrekkingsbloeding.
dat menstrueren doet er trouwens niet toe
er zijn ook hele zieke meiden die nog wel menstrueren en bijv. niet te mager zijn. toch kunnen ze door hun eetgedrag (bijv. eetbuien en braken en laxeren) in een levensbedreigende situatie terechtkomen
vrijdag 18 mei 2018 om 12:41
Precies,S-Meds schreef: ↑18-05-2018 12:19dat is geen menstruatie maar een onttrekkingsbloeding.
dat menstrueren doet er trouwens niet toe
er zijn ook hele zieke meiden die nog wel menstrueren en bijv. niet te mager zijn. toch kunnen ze door hun eetgedrag (bijv. eetbuien en braken en laxeren) in een levensbedreigende situatie terechtkomen
Ik vind het daarom dan ook een beetje zinloos om bij het onderwerp menstruatie te blijven hangen.
Daar kan je weinig over haar psyche en de ernst uit concluderen.
Sowieso vind ik de informatie te summier en kunnen wij ook geen harde conclusies trekken of er sprake is van een ernstige eetstoornis.
Daar zijn echt proffesionals voor nodig om die diagnose te stellen die dit met uitgebreidere informatie en kennis doen.
Ik durf wel te stellen dat het vooralsnog klinkt dat ze in ieder geval een gespannen relatie met eten heeft.
Maar ga gewoon met haar praten to
Jullie zijn een jaar samen dus ik mag aannemen dat je inmiddels vertrouwd genoeg bent met elkaar om je zorg uit te spreken en het over de toekomst te hebben samen.
Ik zou pas verder bekijken na een gesprek hoe met de situatie om te gaan en hoe je de toekomst met haar wil invullen ( en zij met jou natuurlijk
)Een eetstoornis is te genezen tot een leefbare situatie.
De kans op genezing hangt van verschillende factoren af.
Motivatie, de lengte van de aanwezigheid van een eetstoornis ( hoe korter deze bestaat, hoe groter de kans op genezing), de achtergrond van het onstaan van de eetstoornis, hoe hard iemand het nodig blijft hebben als copinggedrag , etc.
Mocht er sprake zijn van een eetstoornis, dan zou ik zeker kenbaar maken welke wensen je voor de toekomst hebt ( kinderen krijgen , zoals je benoemt)
Schep voor haar ook duidelijkheid wat het hebben van een eetstoornis voor gevolgen heeft voor jullie toekomst.
En dat ook jij daar een keuze in wil kunnen maken.
Ik hoop voor jullie dat er een goed en rustig gesprek tot stand kan komen.
vrijdag 18 mei 2018 om 12:59
Dat is geen menstruatie.
Maar zoals Meds en Connie al zeiden, wel of niet menstrueren zegt niet veel.
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 19 mei 2018 om 11:22
Als er sprake is van een eetstoornis (denk het wel, alleen al door de preoccupatie met eten) is het misschien belangrijk om het eerst te hebben over haar eigenwaarde. Blijkbaar gelooft ze dat ze genoeg eten niet verdient of ze vindt zichzelf dik. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat acceptatie heel belangrijk is. Complimenten geven en de eventuele schaamte wegnemen. En daarna natuurlijk naar de huisarts. Zoek wel goede hulp anders werk je nog meer problemen in de hand. Zoek anders eens op human concern!
'You can't always get what you want'
zaterdag 19 mei 2018 om 13:46
Mensen met een eetstoornis zijn de hele dag obsessief bezig met eten, wel eten, niet eten, wat eten anderen. Dus dat ze zo met jouw eten bezig is zegt al genoeg.
Hier kan je haar zelf niet mee helpen. Probeer het aan haar huisarts duidelijk te maken, misschien dat die een keer door kan vragen bij haar zodat er een kwartje valt.
Of ga samen met haar familie een gesprek aan met haar, als je met meerdere bent kan ze er niet omheen. Een soort 'interventie' ofzo. Bespreek dit van tevoren wel met een hulpverlener, want je hebt ook een plan nodig voor het vervolg, mocht ze open staan voor hulp.
Hier kan je haar zelf niet mee helpen. Probeer het aan haar huisarts duidelijk te maken, misschien dat die een keer door kan vragen bij haar zodat er een kwartje valt.
Of ga samen met haar familie een gesprek aan met haar, als je met meerdere bent kan ze er niet omheen. Een soort 'interventie' ofzo. Bespreek dit van tevoren wel met een hulpverlener, want je hebt ook een plan nodig voor het vervolg, mocht ze open staan voor hulp.
zondag 20 mei 2018 om 00:11
een eetstoornis is heel wat complexer dan denken dat je te dik bent of gebrek aan eigenwaarde. veel en veel complexerSigmundFreud221b schreef: ↑19-05-2018 11:22Als er sprake is van een eetstoornis (denk het wel, alleen al door de preoccupatie met eten) is het misschien belangrijk om het eerst te hebben over haar eigenwaarde. Blijkbaar gelooft ze dat ze genoeg eten niet verdient of ze vindt zichzelf dik. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat acceptatie heel belangrijk is. Complimenten geven en de eventuele schaamte wegnemen. En daarna natuurlijk naar de huisarts. Zoek wel goede hulp anders werk je nog meer problemen in de hand. Zoek anders eens op human concern!
