Relaties
alle pijlers
Even mijn hart luchten.
donderdag 26 mei 2011 om 08:44
Hai dames,
Na een paar maanden afwezigheid heb ik toch maar weer een account aan gemaakt, omdat ik het forum nogal mis en graag even wil praten over wat er allemaal is gebeurd de afgelopen maanden.
Sommige zullen zich misschien nog herrinneren dat ik een topic geopend heb over dat ik zwanger was van mijn vriend ondanks dat onze relatie nog niet zo stabiel was.
Nou toen ik voor mijn 13 weken echo ging bleek er geen hartslag te zijn, kindje dood. Vriend en ik enorm overstuur natuurlijk, want ondanks dat het een ongeplande zwangerschap was keken we nu wel erg uit naar het kindje.
De grond viel dus onder onze voeten weg, we hebben gehuild tot we geen tranen meer over hadden. Diezelfde dag heb ik nog gewerkt, ik had geen keuze, hoe ik die dag doorgekomen ben weet ik echt niet.
Maar goed daarna ging het snel bergafwaarts met onze relatie, we hadden veel ruzie en problemen. Het verdriet van de miskraam maakte ons boos op elkaar ondanks dat we er beide niks aan konden doen. Mijn vriend was ook nog op zoek naar een huis, en dat zorgde ook voor ruzie. Hij had zijn oog op een huis dat hij per se wilde hebben, en waar ik de kriebels van kreeg. Ik vond het echt een vreselijk huis en gaf aan dat ik daar niet wilde wonen. Kreeg als antwoord dat hij daar dan wel alleen ging wonen.
Hij gedroeg zich zoals ik hem kende: een verwend nest.
Na nog wat weken ruzie en veel nadenk tijd, heb ik er een punt achter gezet. Het gaat gewoon nooit werken tussen ons.
Hij was er kapot van, ik ook wel hoor maar hij meer.
Hij wilde niet stoppen, vond dat ik te snel opgaf enz.
Ik pakte hem alles af, de vrouw van zijn leven, zijn kindje, zijn droomhuis.
Maar mijn knoop was doorgehakt, ik zou zonder hem verder gaan.
Ik haalde mijn spullen op bij hem en begon mijn eigen leven. Woon nu dus nog steeds bij mijn moeder en vind dat wel goed zo.
Het is een zware tijd geweest voor me maar ik merk dat het nu eindelijk wat beter gaat, de pijn word iets minder elke dag. Maar ik merk wel dat ik niet weet wat ik met mijn leven aan moet.
En de mannen die ik ken ( single mannen ) vliegen van alle kanten op me af om met me uit te gaan terwijl ik alleen maar denk: laat me even met rust.
Wat ik wil met dit topic: tja misschien advies over hoe ik mijn leven weer op de rails krijg. Maar ik wilde voornamelijk even mijn hart luchten, voel me gewoon beetje depressief vandaag. Slaap ook slecht de laatste maanden.
Na een paar maanden afwezigheid heb ik toch maar weer een account aan gemaakt, omdat ik het forum nogal mis en graag even wil praten over wat er allemaal is gebeurd de afgelopen maanden.
Sommige zullen zich misschien nog herrinneren dat ik een topic geopend heb over dat ik zwanger was van mijn vriend ondanks dat onze relatie nog niet zo stabiel was.
Nou toen ik voor mijn 13 weken echo ging bleek er geen hartslag te zijn, kindje dood. Vriend en ik enorm overstuur natuurlijk, want ondanks dat het een ongeplande zwangerschap was keken we nu wel erg uit naar het kindje.
De grond viel dus onder onze voeten weg, we hebben gehuild tot we geen tranen meer over hadden. Diezelfde dag heb ik nog gewerkt, ik had geen keuze, hoe ik die dag doorgekomen ben weet ik echt niet.
Maar goed daarna ging het snel bergafwaarts met onze relatie, we hadden veel ruzie en problemen. Het verdriet van de miskraam maakte ons boos op elkaar ondanks dat we er beide niks aan konden doen. Mijn vriend was ook nog op zoek naar een huis, en dat zorgde ook voor ruzie. Hij had zijn oog op een huis dat hij per se wilde hebben, en waar ik de kriebels van kreeg. Ik vond het echt een vreselijk huis en gaf aan dat ik daar niet wilde wonen. Kreeg als antwoord dat hij daar dan wel alleen ging wonen.
Hij gedroeg zich zoals ik hem kende: een verwend nest.
Na nog wat weken ruzie en veel nadenk tijd, heb ik er een punt achter gezet. Het gaat gewoon nooit werken tussen ons.
Hij was er kapot van, ik ook wel hoor maar hij meer.
Hij wilde niet stoppen, vond dat ik te snel opgaf enz.
Ik pakte hem alles af, de vrouw van zijn leven, zijn kindje, zijn droomhuis.
Maar mijn knoop was doorgehakt, ik zou zonder hem verder gaan.
Ik haalde mijn spullen op bij hem en begon mijn eigen leven. Woon nu dus nog steeds bij mijn moeder en vind dat wel goed zo.
Het is een zware tijd geweest voor me maar ik merk dat het nu eindelijk wat beter gaat, de pijn word iets minder elke dag. Maar ik merk wel dat ik niet weet wat ik met mijn leven aan moet.
En de mannen die ik ken ( single mannen ) vliegen van alle kanten op me af om met me uit te gaan terwijl ik alleen maar denk: laat me even met rust.
Wat ik wil met dit topic: tja misschien advies over hoe ik mijn leven weer op de rails krijg. Maar ik wilde voornamelijk even mijn hart luchten, voel me gewoon beetje depressief vandaag. Slaap ook slecht de laatste maanden.
donderdag 26 mei 2011 om 09:04
Je bernt op de goede weg, hebt alleen nog ff wat meer geduld nodig. Wat je hebt meegemaakt heeft er behoorlijk ingehakt. Probeer leuke dingen te gaan doen, zoek je vriendinnen op, je te concentreren op je werk, kijken of je een leuk huisje kan krijgen. Mocht dit op korte termijn niet lukken maak er dan met je ouders wat van en vooral ga voorlopig niet op date. Het heeft allemal tijd nodig. Je komt er heus wel. Sterkte
donderdag 26 mei 2011 om 09:08
Ja ik weet het vlinder, maar ik heb het gewoon even erg moeilijk. De behoefte om uit huis te gaan heb ik nog niet, mijn familie is troost voor me. Mijn moeder en broertje zijn erg goed voor me.
Ik heb niet echt veel vriendinnen maar ik vind wel steun bij mijn beste vriend. Op werk gaat het prima gelukkig, krijg een steeds betere band met mijn collega's.
Verder probeer ik mezelf op te peppen, ik heb wel vaker zware tijden gekend. Maar ik merk dat ik het moeilijk heb met mijn zwakke kanten, ik ben niet gewend van mezelf dat ik zo zwak ben. Ben een ras overlever. En nu voel ik me niet zo.
Ik heb niet echt veel vriendinnen maar ik vind wel steun bij mijn beste vriend. Op werk gaat het prima gelukkig, krijg een steeds betere band met mijn collega's.
Verder probeer ik mezelf op te peppen, ik heb wel vaker zware tijden gekend. Maar ik merk dat ik het moeilijk heb met mijn zwakke kanten, ik ben niet gewend van mezelf dat ik zo zwak ben. Ben een ras overlever. En nu voel ik me niet zo.
donderdag 26 mei 2011 om 09:17
Soms moet je door een emotie heen om er beter uit te komen en het heeft geen nut om je zwak te noemen. Daarmee haal je alleen jezelf naar beneden en je zuigt alle energie uit je. Accepteer gewoon dat het tijd nodig heeft en wees trots op jezelf dat je een punt achter de relatie hebt gezet. Dat is vele malen stoerder dan bij elkaar blijven.
Praat anders eens met je huisarts, want vooral het verliezen van een kindje lijkt me nogal heftig om alleen te verwerken. Sterkte
Praat anders eens met je huisarts, want vooral het verliezen van een kindje lijkt me nogal heftig om alleen te verwerken. Sterkte
donderdag 26 mei 2011 om 09:19
donderdag 26 mei 2011 om 09:22
Je hebt gelijk vlinder. Ik weet dat het tijd nodig heeft maar ik hou me wel in mijn achterhoofd dat het beter is voor het kindje dat hij niet geboren is. Want geheid dat onze relatie dan alsnog fout gegaan was en dan had ik hem alsnog alleen moeten opvoeden. Dus het is achteraf beter zo, voor het kindje, voor mij voor mijn ex. Ik verwerk het niet alleen hoor, ik vind veel steun bij mijn moeder en mijn beste vriend.
Ik ben ook trots dat ik de relatie nu echt afgesloten heb, dat had ik na de eerste keer al meteen zo moeten laten. Ik heb ook geen behoefte meer om nu terug naar hem te gaan, wat ik na de eerste break up wel had.
Het is beter voor ons beide zo. Maar het kind, tja dat mis ik best wel vaak. Dat lege gevoel in mijn buik.
Ga nu werken, lees wel meer als ik terug ben. alvast bedankt voor de reacties.
Ik ben ook trots dat ik de relatie nu echt afgesloten heb, dat had ik na de eerste keer al meteen zo moeten laten. Ik heb ook geen behoefte meer om nu terug naar hem te gaan, wat ik na de eerste break up wel had.
Het is beter voor ons beide zo. Maar het kind, tja dat mis ik best wel vaak. Dat lege gevoel in mijn buik.
Ga nu werken, lees wel meer als ik terug ben. alvast bedankt voor de reacties.
donderdag 26 mei 2011 om 09:29
Even een dikke voor jou.
Besef je wel, wat je de laatste tijd voor je kiezen hebt gehad?
Kindje verloren, partner kwijt, verhuisd.
Meis, dit zijn er 3 van 3.
Van de stressmeter.
En wil je nu wel als de wiedeweerga heel lief voor je zelf zijn?
Dat verdien je zo!
Fijn dat je het naar je zin hebt, bij je moeder en broer.
Neem, en geef je zelf alle tijd dit te verwerken.
Besef je wel, wat je de laatste tijd voor je kiezen hebt gehad?
Kindje verloren, partner kwijt, verhuisd.
Meis, dit zijn er 3 van 3.
Van de stressmeter.
En wil je nu wel als de wiedeweerga heel lief voor je zelf zijn?
Dat verdien je zo!
Fijn dat je het naar je zin hebt, bij je moeder en broer.
Neem, en geef je zelf alle tijd dit te verwerken.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
donderdag 26 mei 2011 om 10:00
TO, hoe veel verdriet je de afgelopen maanden hebt gehad, misschien ben je nu wel beter af, zeker als je straks weer in rustiger vaarwater zit. Als je vriend zich zo anders is gaan opstellen en jouw de schuld geeft van alles wat er fout gaat in zijn leven, dan zou hij dat ook gedaan hebben als jullie nog samen waren.
Sterkte met de verwerking van alles. De toekomst heeft straks vast veel moois voor je in petto.
Sterkte met de verwerking van alles. De toekomst heeft straks vast veel moois voor je in petto.
donderdag 26 mei 2011 om 12:05
Heel dapper dat je de relatie hebt verbroken.
Bij zoiets heftigs als de miskraam merk je dat je in heel moeilijke situaties kennelijk geen steun hebt aan elkaar. En dat is moeilijk, want er zullen in het leven vaker zware situaties zijn.
Groot gelijk dat je even niks van andere mannen moet weten. Neem lekker tijd voor jezelf.
Bij zoiets heftigs als de miskraam merk je dat je in heel moeilijke situaties kennelijk geen steun hebt aan elkaar. En dat is moeilijk, want er zullen in het leven vaker zware situaties zijn.
Groot gelijk dat je even niks van andere mannen moet weten. Neem lekker tijd voor jezelf.
donderdag 26 mei 2011 om 12:09
quote:Ikbenanoniem schreef op 26 mei 2011 @ 10:00:
TO, hoe veel verdriet je de afgelopen maanden hebt gehad, misschien ben je nu wel beter af, zeker als je straks weer in rustiger vaarwater zit. Als je vriend zich zo anders is gaan opstellen en jouw de schuld geeft van alles wat er fout gaat in zijn leven, dan zou hij dat ook gedaan hebben als jullie nog samen waren.
Sterkte met de verwerking van alles. De toekomst heeft straks vast veel moois voor je in petto.
Helemaal mee eens.
Een dikke knuffel voor TO
Neem de tijd om alles wat er gebeurd is te verwerken en op het viva forum mag je altijd je hart luchten hoor!
TO, hoe veel verdriet je de afgelopen maanden hebt gehad, misschien ben je nu wel beter af, zeker als je straks weer in rustiger vaarwater zit. Als je vriend zich zo anders is gaan opstellen en jouw de schuld geeft van alles wat er fout gaat in zijn leven, dan zou hij dat ook gedaan hebben als jullie nog samen waren.
Sterkte met de verwerking van alles. De toekomst heeft straks vast veel moois voor je in petto.
Helemaal mee eens.
Een dikke knuffel voor TO
Neem de tijd om alles wat er gebeurd is te verwerken en op het viva forum mag je altijd je hart luchten hoor!
donderdag 26 mei 2011 om 12:16
Hoi
Als ik het zo lees dan komt het allereerste in mij op; jij moet even helemaal niks. Geen huis zoeken, niet daten, niks oplossen even helemaal niets. Gewoon even van dag tot dag bekijken waar je zin in hebt. Voel je je een beetje goed dan ga je wat leuks doen met bv je familie, voel je je niet goed dan lekker met een kop thee op de bank. Even jezelf niets opleggen. Verwerken kost tijd en dat kan je niet dwingen. Geef jezelf eens drie maanden de tijd en neem dan pas een beslissing over wat je wilt. Sterkte
Als ik het zo lees dan komt het allereerste in mij op; jij moet even helemaal niks. Geen huis zoeken, niet daten, niks oplossen even helemaal niets. Gewoon even van dag tot dag bekijken waar je zin in hebt. Voel je je een beetje goed dan ga je wat leuks doen met bv je familie, voel je je niet goed dan lekker met een kop thee op de bank. Even jezelf niets opleggen. Verwerken kost tijd en dat kan je niet dwingen. Geef jezelf eens drie maanden de tijd en neem dan pas een beslissing over wat je wilt. Sterkte
donderdag 26 mei 2011 om 14:33
quote:Eindeloos schreef op 26 mei 2011 @ 09:29:
Even een dikke voor jou.
Besef je wel, wat je de laatste tijd voor je kiezen hebt gehad?
Kindje verloren, partner kwijt, verhuisd.
Meis, dit zijn er 3 van 3.
Van de stressmeter.
En wil je nu wel als de wiedeweerga heel lief voor je zelf zijn?
Dat verdien je zo!
Fijn dat je het naar je zin hebt, bij je moeder en broer.
Neem, en geef je zelf alle tijd dit te verwerken.
Heel lief dat je het zo zegt. Al ben ik maar 2 van de 2 kwijt, ik ben niet verhuisd. Ik woonde nog bij mijn moeder , maar zou in juli naar mijn ex toe verhuizen om daar in Brabant samen ons kindje op te voeden. Maar ja dat gaat dus niet door. Maar het is goed zo, mensen om me heen zeggen wel dat ik er goed uit zie, dat ik wel ben gaan stralen. Zo voel ik me ook wel, ik voel me bevrijd.
Als ik diep in mijn hart kijk was dit toekomstplaatje nog niks voor mij, ik heb nooit kinderen gewild. Maar dankzij die echo dacht ik er anders over, toen wilde ik het ineens zo graag.
Ik zie dat ik het verkeerd heb uitgelegd over de ruzies tussen mij en ex vriend. Hij steunde me zeker weten, ook tijdens de miskraam en de abortuspillen enz. Hij was er voor me, masseerde mijn rug toen ik soort van weeen had. Hij praatte er met me over. Hij was er zeker voor me.
Maar al dat gedoe met het huis deed me beseffen dat we gewoon van verschillende werelden komen.
En met dat huis hield hij niet genoeg rekening met wat ik wilde idd.
Verwerken kost idd veel tijd, en ik ben een beetje bang dat ik ga ontsporen. Ik slaap niet goed, ik drink meer dan normaal. Ik heb afgelopen vrijdag gezoend met een wildvreemde ( iets wat ik niet snel doe ). Ik weet het gewoon even niet meer.
Iedereen bedankt voor de lieve woorden.
Even een dikke voor jou.
Besef je wel, wat je de laatste tijd voor je kiezen hebt gehad?
Kindje verloren, partner kwijt, verhuisd.
Meis, dit zijn er 3 van 3.
Van de stressmeter.
En wil je nu wel als de wiedeweerga heel lief voor je zelf zijn?
Dat verdien je zo!
Fijn dat je het naar je zin hebt, bij je moeder en broer.
Neem, en geef je zelf alle tijd dit te verwerken.
Heel lief dat je het zo zegt. Al ben ik maar 2 van de 2 kwijt, ik ben niet verhuisd. Ik woonde nog bij mijn moeder , maar zou in juli naar mijn ex toe verhuizen om daar in Brabant samen ons kindje op te voeden. Maar ja dat gaat dus niet door. Maar het is goed zo, mensen om me heen zeggen wel dat ik er goed uit zie, dat ik wel ben gaan stralen. Zo voel ik me ook wel, ik voel me bevrijd.
Als ik diep in mijn hart kijk was dit toekomstplaatje nog niks voor mij, ik heb nooit kinderen gewild. Maar dankzij die echo dacht ik er anders over, toen wilde ik het ineens zo graag.
Ik zie dat ik het verkeerd heb uitgelegd over de ruzies tussen mij en ex vriend. Hij steunde me zeker weten, ook tijdens de miskraam en de abortuspillen enz. Hij was er voor me, masseerde mijn rug toen ik soort van weeen had. Hij praatte er met me over. Hij was er zeker voor me.
Maar al dat gedoe met het huis deed me beseffen dat we gewoon van verschillende werelden komen.
En met dat huis hield hij niet genoeg rekening met wat ik wilde idd.
Verwerken kost idd veel tijd, en ik ben een beetje bang dat ik ga ontsporen. Ik slaap niet goed, ik drink meer dan normaal. Ik heb afgelopen vrijdag gezoend met een wildvreemde ( iets wat ik niet snel doe ). Ik weet het gewoon even niet meer.
Iedereen bedankt voor de lieve woorden.
donderdag 26 mei 2011 om 16:40
Trouwens nog wat aanvulling: mijn contract is verlengd dus ik blijf nog een jaar op school werken. Iets waar ik erg blij mee ben, dus dat is weer een lichtpuntje.
Na de break tussen mij en ex ben ik een week alleen op zakynthos geweest, even heerlijk alleen op vakantie. Had dat nog nooit eerder gedaan, maar vond het super.
Die rust, de Griekse mensen, het eiland. Ja dat had me erg goed gedaan. Maar sinds een paar dagen voel ik me weer wat minder. Het gevoel dat ik wel leef maar niet echt aanwezig ben zeg maar. Moeilijk uit te leggen.
Na de break tussen mij en ex ben ik een week alleen op zakynthos geweest, even heerlijk alleen op vakantie. Had dat nog nooit eerder gedaan, maar vond het super.
Die rust, de Griekse mensen, het eiland. Ja dat had me erg goed gedaan. Maar sinds een paar dagen voel ik me weer wat minder. Het gevoel dat ik wel leef maar niet echt aanwezig ben zeg maar. Moeilijk uit te leggen.
vrijdag 27 mei 2011 om 21:20
Pff heb even een hele zware dag. Ik ben erg emotioneel, mis mijn ex ineens heel erg. Heb dat nog niet eerder zo erg gehad.
Ben constant aan het janken, wil eigenlijk alleen maar in de armen van mijn ex kruipen en janken. Maar dat gaat niet meer gebeuren.
Wil eigenlijk alleen maar hard schreeuwen en met dingen gooien. Alles komt er ineens heel erg hard uit geknald.
Wat een baaldag.
Ben constant aan het janken, wil eigenlijk alleen maar in de armen van mijn ex kruipen en janken. Maar dat gaat niet meer gebeuren.
Wil eigenlijk alleen maar hard schreeuwen en met dingen gooien. Alles komt er ineens heel erg hard uit geknald.
Wat een baaldag.
vrijdag 27 mei 2011 om 22:01
Rogue, bouw een stapel kussens, zet lekker harde herrie aan en mep er even flink op los dan! In de lucht slaan kan ook bij gebrek aan kussens.
Als je boosheid dan een beetje op de achtergrond begint te raken, kan en mag je ook gewoon verdrietig zijn!
En misschien is professionele hulp ook een optie? Want dit is niet niks wat je te verstouwen krijgt..
Als je boosheid dan een beetje op de achtergrond begint te raken, kan en mag je ook gewoon verdrietig zijn!
En misschien is professionele hulp ook een optie? Want dit is niet niks wat je te verstouwen krijgt..
vrijdag 27 mei 2011 om 22:07
Dat meppen heb ik al gedaan. Heb jaren op vechtsport gezeten dus had nog handschoenen de muur keeg het zwaar te verduren, de muziek heb ik weggelaten aangezien de buren gisteren al kwamen klagen over lawaai.
Weet je wat het is, ik heb me heel lang goed gevoeld, ben weinig verdrietig geweest en nu ineens komt er veel emotie uit.
Ik mis het kindje in mijn buik niet zo erg, maar mijn ex even wel heel erg. Waarom precies weet ik eigenlijk niet.
Ik heb gewoon heel veel zin om uit te gaan en te dansen voor mijn leven, heb alleen niemand om mee weg te gaan.
Weet je wat het is, ik heb me heel lang goed gevoeld, ben weinig verdrietig geweest en nu ineens komt er veel emotie uit.
Ik mis het kindje in mijn buik niet zo erg, maar mijn ex even wel heel erg. Waarom precies weet ik eigenlijk niet.
Ik heb gewoon heel veel zin om uit te gaan en te dansen voor mijn leven, heb alleen niemand om mee weg te gaan.
vrijdag 27 mei 2011 om 22:14
Is ook niet gek, als je je een tijd zo goed hebt gevoeld is nu het contrast gewoon heel groot.
En dat je je ex mist, ook niet meer dan normaal lijkt me! Je hebt samen nogal wat heftigs meegemaakt. Toen ik verliefd was miste ik 'vriend' ook heel erg toen ik hem niet meer zag.
Ook al was het meer dan duidelijk dat het niks werd.
Je gevoel kan behoorlijk met je op de loop gaan, maar dat zal langzaam maar zeker bijtrekken. En tot die tijd gewoon lekker doen waar je behoefte aan hebt (oké, geen dingen waar je spijt van krijgt), en jezelf vooral niks verwijten.
Je kan nou eenmaal niet altijd sterk zijn/ lijken.
En dat je je ex mist, ook niet meer dan normaal lijkt me! Je hebt samen nogal wat heftigs meegemaakt. Toen ik verliefd was miste ik 'vriend' ook heel erg toen ik hem niet meer zag.
Ook al was het meer dan duidelijk dat het niks werd.
Je gevoel kan behoorlijk met je op de loop gaan, maar dat zal langzaam maar zeker bijtrekken. En tot die tijd gewoon lekker doen waar je behoefte aan hebt (oké, geen dingen waar je spijt van krijgt), en jezelf vooral niks verwijten.
Je kan nou eenmaal niet altijd sterk zijn/ lijken.
vrijdag 27 mei 2011 om 22:37
Dank je wel madeliefje. Zit nu even met ex op de chat, al merk ik veel wrok bij hem. Ik geef te makkelijk op, dat zit nou eenmaal in me, dat soort opmerkingen. Hij vind dat we er gewoon harder voor hadden moeten vechten. Misschien heeft hij gelijk, ik heb alleen een instinct dat bang is voor relaties. Ik geloof er namelijk niet zo in.
Maar goed ik kan idd niet altijd sterk zijn of lijken maar dat wil ik wel. Ik toon mijn zwaktes bijna nooit. Toen we er net achter kwamen dat ons kindje dood was en ik gewerkt heb die dag, heb ik geen traan op werk gelaten. Ik wilde sterk blijven.
Thuis heb ik toen heel erg gehuild.
Het is ook iets heftigs ja een missed abortion zoals ze het noemden maar toch ben ik er nu blij mee omdat ik weet dat ex en ik niet voor elkaar gemaakt zijn.
Misschien moet ik maar even niet meer chatten met hem.
zijn wrok tegen me doet me verdriet maar ik snap het wel.
Maar goed ik kan idd niet altijd sterk zijn of lijken maar dat wil ik wel. Ik toon mijn zwaktes bijna nooit. Toen we er net achter kwamen dat ons kindje dood was en ik gewerkt heb die dag, heb ik geen traan op werk gelaten. Ik wilde sterk blijven.
Thuis heb ik toen heel erg gehuild.
Het is ook iets heftigs ja een missed abortion zoals ze het noemden maar toch ben ik er nu blij mee omdat ik weet dat ex en ik niet voor elkaar gemaakt zijn.
Misschien moet ik maar even niet meer chatten met hem.
zijn wrok tegen me doet me verdriet maar ik snap het wel.
zondag 29 mei 2011 om 14:47
Ik heb vandaag een betere dag. Ben weer aan het schrijven aan mijn boek en heb lekker geslapen.
Merk dat het goed voor me is om weer lekker inspiratie te hebben om te schrijven. Heb een tijd lang totaal geen inspratie gehad, aangezien mijn hoofd veel te vol zat met ellende.
Ik heb wel besloten om mijn ex voorlopig even niet meer te spreken op msn, het laatste gesprek heeft me best veel pijn gedaan.
Ik probeer mezelf langzaam weer uit de goot te trekken.
Merk dat het goed voor me is om weer lekker inspiratie te hebben om te schrijven. Heb een tijd lang totaal geen inspratie gehad, aangezien mijn hoofd veel te vol zat met ellende.
Ik heb wel besloten om mijn ex voorlopig even niet meer te spreken op msn, het laatste gesprek heeft me best veel pijn gedaan.
Ik probeer mezelf langzaam weer uit de goot te trekken.
zondag 29 mei 2011 om 14:57
Dank je Bailey.
Was gisteren bij mijn oma, keek even in haar foto boek. Toen ze 70 werd hebben we allemaal foto's gemaakt voor haar met de hele familie enzo. Heel mooi boekje geworden maar mijn ex staat op bijna alle foto's. Keek gisteren dat boekje even door en kreeg er even een brok van in mijn keel. Er staan ook foto's in van hem met zijn handen op mijn toen nog zwangere buik.
Was helemaal de kluts kwijt na die foto's.
Was gisteren bij mijn oma, keek even in haar foto boek. Toen ze 70 werd hebben we allemaal foto's gemaakt voor haar met de hele familie enzo. Heel mooi boekje geworden maar mijn ex staat op bijna alle foto's. Keek gisteren dat boekje even door en kreeg er even een brok van in mijn keel. Er staan ook foto's in van hem met zijn handen op mijn toen nog zwangere buik.
Was helemaal de kluts kwijt na die foto's.
