Relaties
alle pijlers
Ex verstoort relatie
zondag 19 september 2010 om 02:10
Hallo allemaal,
Lees regematig mee en heb nu zelf een vraag over hoe we verder moeten.
Heb sinds 2,5 jaar een heel lieve vriend. Hij heeft 3 kinderen (14, 17 en 19 jaar) en ik ook. Zijn ex heeft een vriend, waarmee ze zo goed als samenwoont. (om de andere week woont hij de hele week bij haar) Voor hij een relatie kreeg heeft ze kenbaar gemaakt het moeilijk te vinden om hem met een andere vrouw te zien. Ze wilde verjaardagen, sinterklaas e.d. samen met de vader van de kinderen blijven vieren (voor de kinderen, want ze waren immers een gezin), maar deed ondertussen wel afstandelijk tegen mijn vriend.
Nu het volgende. Door haar gedrag wilde mijn vriend niet meer dingen samen met haar doen en vond dat ze ieder, nu ze een nieuwe relatie hebben, hun nieuwe leven moesten uitbouwen. Ze is erg boos geworden, want zij waren immers een gezin en hij liet zijn "gezin" in de steek.
Ondertussen had een van de kinderen mij meegevraagd om, samen met zijn vader, iets bij te wonen. Moeders was er ook.
Ter plekke heeft ze me heel erg lelijk weggezet. Na afloop heb ik geprobeerd haar duidelijk te maken dat hun kinderen een vader en moeder hebben en dat ik alleen maar dezelfde rol heb als haar vriend. Ze heeft me echt iets verschrikkelijks gezegd, wat te maken heeft met mijn situatie. Kan er hier niet echt op in gaan, maar het deed heel erg veel pijn. Toen was het voor mij klaar en heb ik haar gezegd waar het op stond.
Nu heeft ze de kinderen bewerkt om niet meer met mij om te mogen gaan. Mijn kinderen zien mijn vriend dus wel, maar omgekeerd zie ik hen niet meer. Vriend is bang dat zijn kinderen weggaan en hem ook niet meer willen zien.
Hoe moeten we nu verder, want dit is onredelijk.
Zij domineert alles. Ze was het ook niet eens met de keuze van vriendin van een van haar kinderen. Deze relatie is nu uit. Ze heeft het meisje net zo lang zitten treiteren, totdat ze zich niet meer welkom voelde en heeft uiteindelijk de relatie verbroken.
Bij ons is ze ook bezig, maar het lijkt er op dat de kinderen bang voor haar zijn. Ze heeft ook redelijk wat geld en koopt de kids om met dure kleding en ook dat ze "onterft" worden, althans dat horen we, en dat schijn toch wel erg belangrijk te zijn om te doen wat mama wil.
Hebben jullie tips wat we hier mee moeten en hoe we mama op haar plek kunnen zetten?
Lees regematig mee en heb nu zelf een vraag over hoe we verder moeten.
Heb sinds 2,5 jaar een heel lieve vriend. Hij heeft 3 kinderen (14, 17 en 19 jaar) en ik ook. Zijn ex heeft een vriend, waarmee ze zo goed als samenwoont. (om de andere week woont hij de hele week bij haar) Voor hij een relatie kreeg heeft ze kenbaar gemaakt het moeilijk te vinden om hem met een andere vrouw te zien. Ze wilde verjaardagen, sinterklaas e.d. samen met de vader van de kinderen blijven vieren (voor de kinderen, want ze waren immers een gezin), maar deed ondertussen wel afstandelijk tegen mijn vriend.
Nu het volgende. Door haar gedrag wilde mijn vriend niet meer dingen samen met haar doen en vond dat ze ieder, nu ze een nieuwe relatie hebben, hun nieuwe leven moesten uitbouwen. Ze is erg boos geworden, want zij waren immers een gezin en hij liet zijn "gezin" in de steek.
Ondertussen had een van de kinderen mij meegevraagd om, samen met zijn vader, iets bij te wonen. Moeders was er ook.
Ter plekke heeft ze me heel erg lelijk weggezet. Na afloop heb ik geprobeerd haar duidelijk te maken dat hun kinderen een vader en moeder hebben en dat ik alleen maar dezelfde rol heb als haar vriend. Ze heeft me echt iets verschrikkelijks gezegd, wat te maken heeft met mijn situatie. Kan er hier niet echt op in gaan, maar het deed heel erg veel pijn. Toen was het voor mij klaar en heb ik haar gezegd waar het op stond.
Nu heeft ze de kinderen bewerkt om niet meer met mij om te mogen gaan. Mijn kinderen zien mijn vriend dus wel, maar omgekeerd zie ik hen niet meer. Vriend is bang dat zijn kinderen weggaan en hem ook niet meer willen zien.
Hoe moeten we nu verder, want dit is onredelijk.
Zij domineert alles. Ze was het ook niet eens met de keuze van vriendin van een van haar kinderen. Deze relatie is nu uit. Ze heeft het meisje net zo lang zitten treiteren, totdat ze zich niet meer welkom voelde en heeft uiteindelijk de relatie verbroken.
Bij ons is ze ook bezig, maar het lijkt er op dat de kinderen bang voor haar zijn. Ze heeft ook redelijk wat geld en koopt de kids om met dure kleding en ook dat ze "onterft" worden, althans dat horen we, en dat schijn toch wel erg belangrijk te zijn om te doen wat mama wil.
Hebben jullie tips wat we hier mee moeten en hoe we mama op haar plek kunnen zetten?
zondag 19 september 2010 om 02:33
Dat was ook mijn idee, maar als dat voor onze relatie betekent dat we stil blijven staan, zo niet achteruit gaan, door haar bemoeienis, dan vind ik dat ik daar vragen over kan stellen bij mijn vriend, want zij kan en mag onder geen enkele voorwaarde bepalen wat er bij ons gebeurd. Zij mag niet roulen en dat doet ze nu wel. Zij mag alles: ze woont compleet samen, al geeft ze dat niet toe, terwijl wij alleen maar stappen terug doen. Daar heeft zij het recht niet toe. Mijn vriend weet niet hoe hij daar mee om moet gaan, maar dit stuit wel op problemen, want het ondermijnt de voortgang van onze relatie. En dat gaat ook mij aan, dus mag ik aan de bel trekken.
zondag 19 september 2010 om 02:40
zondag 19 september 2010 om 02:42
zondag 19 september 2010 om 03:01
Zij heeft 9 jaar geleden de relatie verbroken, maar zij verwacht dat ze gebruik kan maken vam 2 mannen, haar nieuwe vriend en een ex die naar haar pijpen danst.
Mijn vriend zegt haar niet tegemoet te komen en niet onder invloed te staan van ex. In zijn directe acties is dat absoluut zo, maar ex bewerkt wel degelijk zijn kinderen. Haar vriend is heilig en hoort bij haar gezin, maar haar ex mag niets. Waar ik me boos over kan maken is dat mijn vriend blijkbaar toch bang is voor de reactie van zijn kinderen, dus indirect door haar invloed wordt. Heb hem dat bezegd. Zijn kinderen worden op dit moment nooit met mij geconfronteerd, terwijl dat bij mijn kinderen omgekeerd wel het geval is. Die vinden dat ook oneeerlijk. In het weekend zien we elkaar nooit, want zijn kinderen zijn bij hem. Ik trek dat niet meer, en heb vriend gevraagd om na te denken over wat hij hiermee wil: zijn kinderen wel/niet bij onze relatie betrekken en zoniet, waarom niet? Ik heb na een relatie van 2,5 jaar recht om de redenen daarvoor te weten. Zo ja, welke stappen zetten we en hoe gaan we verder?
Ik vind dat ik recht heb om te weten waar ik aan toe ben.
Vind je dit een normale situatie dan? Nou ik niet!!!!!
Mijn vriend zegt haar niet tegemoet te komen en niet onder invloed te staan van ex. In zijn directe acties is dat absoluut zo, maar ex bewerkt wel degelijk zijn kinderen. Haar vriend is heilig en hoort bij haar gezin, maar haar ex mag niets. Waar ik me boos over kan maken is dat mijn vriend blijkbaar toch bang is voor de reactie van zijn kinderen, dus indirect door haar invloed wordt. Heb hem dat bezegd. Zijn kinderen worden op dit moment nooit met mij geconfronteerd, terwijl dat bij mijn kinderen omgekeerd wel het geval is. Die vinden dat ook oneeerlijk. In het weekend zien we elkaar nooit, want zijn kinderen zijn bij hem. Ik trek dat niet meer, en heb vriend gevraagd om na te denken over wat hij hiermee wil: zijn kinderen wel/niet bij onze relatie betrekken en zoniet, waarom niet? Ik heb na een relatie van 2,5 jaar recht om de redenen daarvoor te weten. Zo ja, welke stappen zetten we en hoe gaan we verder?
Ik vind dat ik recht heb om te weten waar ik aan toe ben.
Vind je dit een normale situatie dan? Nou ik niet!!!!!
zondag 19 september 2010 om 03:06
samengestelde gezinnen zijn niet normaal dus dat klopt. Verder lees ik veel emotie en aannames tov ex. Met zulke veroordelingen verstoor je de relatie alleen maar meer. Dat je vriend niet tegen haar opkan is ook niet jouw zaak. Als je echter niet een relatie wilt zoals het nu is, dan kan je het maar het beste uitmaken
zondag 19 september 2010 om 03:13
quote:Aubrey schreef op 19 september 2010 @ 02:40:
Ik snap je frustratie maar als jij daarmee in gevecht gaat zijn er alleen verliezers. Je hebt nu wat opgebouwd, laat dat niet verpesten door die ex. Geef haar tijd en ruimte om te wennen. Het is ook haar frustratie over een mislukte relatie en gezinsleven die haar parten speelt.
9 jaar na dato, met een vriend van 3,5 jaar mag je toch verwachten dat ze kan accepteren dat ex een nieuwe vriendin heeft.
Is wennen aan een nieuwe situatie niet een beetje erg overdreven?
Mijn vriend ziet zijn kinderen minder dan haar vriend ze ziet.
Egoistische ex????
Ik snap je frustratie maar als jij daarmee in gevecht gaat zijn er alleen verliezers. Je hebt nu wat opgebouwd, laat dat niet verpesten door die ex. Geef haar tijd en ruimte om te wennen. Het is ook haar frustratie over een mislukte relatie en gezinsleven die haar parten speelt.
9 jaar na dato, met een vriend van 3,5 jaar mag je toch verwachten dat ze kan accepteren dat ex een nieuwe vriendin heeft.
Is wennen aan een nieuwe situatie niet een beetje erg overdreven?
Mijn vriend ziet zijn kinderen minder dan haar vriend ze ziet.
Egoistische ex????
zondag 19 september 2010 om 03:17
Madeliefje, zoals Meds schrijft, zit er een boel emotie. Begrijpelijk. Het lijkt alsof je jouw vriend een ultimatum wilt stellen, dat hij aan jouw rechten en wensen tegemoet moet komen, want anders.... Ja, wat anders? Ga je dan herrie schoppen, onrust veroorzaken, verbreek je de relatie?
Nogmaals, ik snap jouw frustratie maar het lijkt me dat je je - in het belang van de kinderen - er buiten zult moeten houden. Een relatie is geen recht, laat staan een bezit. Dat geldt voor die ex, maar dat geldt ook voor jou.
Nogmaals, ik snap jouw frustratie maar het lijkt me dat je je - in het belang van de kinderen - er buiten zult moeten houden. Een relatie is geen recht, laat staan een bezit. Dat geldt voor die ex, maar dat geldt ook voor jou.
zondag 19 september 2010 om 03:28
quote:meds schreef op 19 september 2010 @ 03:06:
samengestelde gezinnen zijn niet normaal dus dat klopt. Verder lees ik veel emotie en aannames tov ex. Met zulke veroordelingen verstoor je de relatie alleen maar meer. Dat je vriend niet tegen haar opkan is ook niet jouw zaak. Als je echter niet een relatie wilt zoals het nu is, dan kan je het maar het beste uitmaken
Het zijn geen aannames, maar keiharde feiten die naar buiten komen. Mijn vriend en ik blijven samen, want wij houden zielsveel van elkaar!! Ze moet niet denken dat ze daar tussen kan komen. Wij wachten op het moment dat juiste is voor ons. Maar ondertussen klopt haar gedrag niet. It sucks!! Hoe kun je in vredesnaam zeggen dat ik mijn relatie beter kan verbreken als zo'n rotkreng zelf alles heeft en het leven van vele anderen (ex, kinderen, vrienden van haar kinderen) naar haar hand wil zetten, al gaat ze over lijken!!!!
Mag je misschien in opstand komen tegen iemand die alles en iedereen naar eigen hand wil zetten? Egoistisch haar eigen wil door wil drijven?
Help, zijn er nog mensen op dit forum die dit doorzien??
samengestelde gezinnen zijn niet normaal dus dat klopt. Verder lees ik veel emotie en aannames tov ex. Met zulke veroordelingen verstoor je de relatie alleen maar meer. Dat je vriend niet tegen haar opkan is ook niet jouw zaak. Als je echter niet een relatie wilt zoals het nu is, dan kan je het maar het beste uitmaken
Het zijn geen aannames, maar keiharde feiten die naar buiten komen. Mijn vriend en ik blijven samen, want wij houden zielsveel van elkaar!! Ze moet niet denken dat ze daar tussen kan komen. Wij wachten op het moment dat juiste is voor ons. Maar ondertussen klopt haar gedrag niet. It sucks!! Hoe kun je in vredesnaam zeggen dat ik mijn relatie beter kan verbreken als zo'n rotkreng zelf alles heeft en het leven van vele anderen (ex, kinderen, vrienden van haar kinderen) naar haar hand wil zetten, al gaat ze over lijken!!!!
Mag je misschien in opstand komen tegen iemand die alles en iedereen naar eigen hand wil zetten? Egoistisch haar eigen wil door wil drijven?
Help, zijn er nog mensen op dit forum die dit doorzien??
zondag 19 september 2010 om 03:35
quote:Aubrey schreef op 19 september 2010 @ 03:17:
Madeliefje, zoals Meds schrijft, zit er een boel emotie. Begrijpelijk. Het lijkt alsof je jouw vriend een ultimatum wilt stellen, dat hij aan jouw rechten en wensen tegemoet moet komen, want anders.... Ja, wat anders? Ga je dan herrie schoppen, onrust veroorzaken, verbreek je de relatie?
Nogmaals, ik snap jouw frustratie maar het lijkt me dat je je - in het belang van de kinderen - er buiten zult moeten houden. Een relatie is geen recht, laat staan een bezit. Dat geldt voor die ex, maar dat geldt ook voor jou.Zou je dat toe willen lichten, want al 2,5 jaar heb ik een relatie, waarin ik mijn vriend 2 avonden in de week vanaf 22 - 24 uur zie, en 1 avond vanaf 18 - 24 uur. Ik ben aan een complete relatie toe, waarbij ik wil samenwonen, alles wil delen. Ben bereid om te wachten, maar ik vind dat zijn kinderen wel meer bij de relatie betrokken kunnen worden. Mijn kids doen dat ook. Ik vind het meer dan normaal dat zijn kids dat ook doen. Zij heeft een vriend en daar hebben ze half de maand mee te maken. Waarom moet ik dan wijken??
Madeliefje, zoals Meds schrijft, zit er een boel emotie. Begrijpelijk. Het lijkt alsof je jouw vriend een ultimatum wilt stellen, dat hij aan jouw rechten en wensen tegemoet moet komen, want anders.... Ja, wat anders? Ga je dan herrie schoppen, onrust veroorzaken, verbreek je de relatie?
Nogmaals, ik snap jouw frustratie maar het lijkt me dat je je - in het belang van de kinderen - er buiten zult moeten houden. Een relatie is geen recht, laat staan een bezit. Dat geldt voor die ex, maar dat geldt ook voor jou.Zou je dat toe willen lichten, want al 2,5 jaar heb ik een relatie, waarin ik mijn vriend 2 avonden in de week vanaf 22 - 24 uur zie, en 1 avond vanaf 18 - 24 uur. Ik ben aan een complete relatie toe, waarbij ik wil samenwonen, alles wil delen. Ben bereid om te wachten, maar ik vind dat zijn kinderen wel meer bij de relatie betrokken kunnen worden. Mijn kids doen dat ook. Ik vind het meer dan normaal dat zijn kids dat ook doen. Zij heeft een vriend en daar hebben ze half de maand mee te maken. Waarom moet ik dan wijken??
zondag 19 september 2010 om 03:52
quote:elninjoo schreef op 19 september 2010 @ 03:40:
Waarom zie je je vriend zo weinig? Mannen hebben toch maar 2 weekenden per maand de kids? Dan heb je toch ook 2 weekenden die je samen met hem kunt doorbrengen? Zeker als je het kunt plannen dat jouw kinderen die weekenden ook bij hun vader zijn.
Nee, want mijn vriend heeft zijn kids ieder weekend van zaterdag op zondag. Heeft zij destijds zo geregeld. Bleek achteraf voor haar de beste dag om te kunnen hoeren en sloeren. Nu heeft ze elke zaterdagavond vrijaf met haar vriend. Vriend heeft ze van een datingsite geplukt.
Mijn vriend heeft aan zijn kids voorgesteld om de ene week bij haar en de andere week bij hem te zijn, maar dat hebben ze afgewezen omdat "mama" dat niet wil. Ze heeft zelf tegen mijn vriend gezegd dat ze nu invloed heeft op de kids en ze die dan mogelijk kwijtraakt.
Waarom zie je je vriend zo weinig? Mannen hebben toch maar 2 weekenden per maand de kids? Dan heb je toch ook 2 weekenden die je samen met hem kunt doorbrengen? Zeker als je het kunt plannen dat jouw kinderen die weekenden ook bij hun vader zijn.
Nee, want mijn vriend heeft zijn kids ieder weekend van zaterdag op zondag. Heeft zij destijds zo geregeld. Bleek achteraf voor haar de beste dag om te kunnen hoeren en sloeren. Nu heeft ze elke zaterdagavond vrijaf met haar vriend. Vriend heeft ze van een datingsite geplukt.
Mijn vriend heeft aan zijn kids voorgesteld om de ene week bij haar en de andere week bij hem te zijn, maar dat hebben ze afgewezen omdat "mama" dat niet wil. Ze heeft zelf tegen mijn vriend gezegd dat ze nu invloed heeft op de kids en ze die dan mogelijk kwijtraakt.
zondag 19 september 2010 om 03:57
Misschien moet ie 't gewoon hard spelen en zelf eisen stellen. Zij wil toch graag af en toe kindvrij zijn? Bovendien is het ook niet eerlijk dat hij geen enkel weekend vrij heeft. Laat 'm 2 weekenden p/m ruilen met 'n doordeweekse dag. Als ie dat niet wil, dan hecht ie misschien niet genoeg aan jullie relatie.
zondag 19 september 2010 om 04:04
Je praat ook met erg veel respect en inlevingsvermogen over de ex.
Zal ook echt ten goede komen van de hele situatie.
Het blijft hoe dan ook de moeder van de kinderen van je vriend.
Heb je zelf ooit wat gedaan aan de lucht te klaren tussen jou en haar?
Verder, het is de verantwoordelijkheid van je vriend hoe hij hier mee omgaat.
Zijn kinderen , zijn ex.
Het enige wat jij kan doen is aan iets tussen de ex en jou als daar issue's liggen, en daar blijft het bij eigenlijk.
Zal ook echt ten goede komen van de hele situatie.
Het blijft hoe dan ook de moeder van de kinderen van je vriend.
Heb je zelf ooit wat gedaan aan de lucht te klaren tussen jou en haar?
Verder, het is de verantwoordelijkheid van je vriend hoe hij hier mee omgaat.
Zijn kinderen , zijn ex.
Het enige wat jij kan doen is aan iets tussen de ex en jou als daar issue's liggen, en daar blijft het bij eigenlijk.
zondag 19 september 2010 om 08:40
Je praat echt erg neerbuigend over de ex van je vriend, en daarmee over de moeder van zijn kinderen, en je vult een hoop dingen in waar je helemaal geen zicht op hebt. Bovendien praat je hier in dezelfde toon door over forummers door te verzuchten dat niemand de situatie zo (goed) doorziet als jij. Een beetje bescheidenheid zou je sieren en, ook niet geheel onbelangrijk, een stuk meer inzicht opleveren.
Door zo'n negatieve dialoog gaande te houden in je hoofd bereik je alleen dat jouw wereld een heel stuk onaangenamer en vijandiger wordt.
De vraag van Elninjoo intrigeert me heel erg (ook omdat ik er zelf niet meteen opkwam ). Waarom zie je je vriend zo weinig? Twee avonden per week is niet echt veel, over nachten lees ik helemaal niets. Uit je tekst denk ik op te kunnen maken dat jij vindt dat je heel coulant en geduldig bent doordat je bereid bent te wachten met de stap naar een 'volledige' relatie met samenwonen en alles erop en eraan.
Ik vrees, maar geef daarbij meteen toe dat ik maar over heel weinig informatie beschik, dat je daar weleens de kern van je frustratie te pakken zou kunnen hebben. Jouw vriend hoeft er niets aan te doen om te zorgen dat hij niet terechtkomt in een nieuwe 'volledige' relatie. Zijn ex houdt zijn nieuwe vriendin op afstand en zijn nieuwe vriendin laat zich hierdoor verblinden/afleiden. Hij kan achterover leunen en gewoon zeggen dat het in deze situatie echt (nog) niet kan.
Wil je vriend je wel vaker zien? Zo ja, waarom zien jullie elkaar dan niet vaker? Wil hij wel toewerken naar een 'volledige'(re) relatie? Zo ja, waaruit blijkt dit voor jou?
Door zo'n negatieve dialoog gaande te houden in je hoofd bereik je alleen dat jouw wereld een heel stuk onaangenamer en vijandiger wordt.
De vraag van Elninjoo intrigeert me heel erg (ook omdat ik er zelf niet meteen opkwam ). Waarom zie je je vriend zo weinig? Twee avonden per week is niet echt veel, over nachten lees ik helemaal niets. Uit je tekst denk ik op te kunnen maken dat jij vindt dat je heel coulant en geduldig bent doordat je bereid bent te wachten met de stap naar een 'volledige' relatie met samenwonen en alles erop en eraan.
Ik vrees, maar geef daarbij meteen toe dat ik maar over heel weinig informatie beschik, dat je daar weleens de kern van je frustratie te pakken zou kunnen hebben. Jouw vriend hoeft er niets aan te doen om te zorgen dat hij niet terechtkomt in een nieuwe 'volledige' relatie. Zijn ex houdt zijn nieuwe vriendin op afstand en zijn nieuwe vriendin laat zich hierdoor verblinden/afleiden. Hij kan achterover leunen en gewoon zeggen dat het in deze situatie echt (nog) niet kan.
Wil je vriend je wel vaker zien? Zo ja, waarom zien jullie elkaar dan niet vaker? Wil hij wel toewerken naar een 'volledige'(re) relatie? Zo ja, waaruit blijkt dit voor jou?
zondag 19 september 2010 om 08:44
zondag 19 september 2010 om 08:45
Hi,
Die kinderen van je vriend zijn 14, 17 en 19?
Kun je niet zelf met hen praten en uitleggen wat er gebeurd is?
Ga anders een persoonlijk gesprek aan met de ex van je vriend.
Samengestelde gezinnen kunne erg lastig zijn, maar zijn niet onmogelijk.
Zo te lezen wil jij best wel dat de situatie leefbaar wordt, kun je dit zoals boven beschreven niet aankaarten bij zijn kinderen en zijn ex?
Die kinderen van je vriend zijn 14, 17 en 19?
Kun je niet zelf met hen praten en uitleggen wat er gebeurd is?
Ga anders een persoonlijk gesprek aan met de ex van je vriend.
Samengestelde gezinnen kunne erg lastig zijn, maar zijn niet onmogelijk.
Zo te lezen wil jij best wel dat de situatie leefbaar wordt, kun je dit zoals boven beschreven niet aankaarten bij zijn kinderen en zijn ex?
