Relaties
alle pijlers
Exen en stiefouders
zondag 28 augustus 2011 om 21:24
In verschillende topics komt het fenomeen stiefouders/samengestelde/nieuwe gezinnen naar boven. Meestal met problemen ( logisch, met jubelverhalen post men hier niet).
Nieuwe liefdes ( op dit forum vaak jonge vrouwen zonder kinderen) die moeite hebben met de ex, met de omgang/opvoeding met de kinderen. Exen die tegen nwe liefdes van hun ex aanlopen.
Kinderen die de dupe worden van beslissingen. Loyaliteitsconflicten, geconfronteerd worden met situaties waar ze niet blij van worden maar niets aan kunnen doen.
Ouders die het wel of niet meer weten
Zin om hier de sores neer te zetten?
Nieuwe liefdes ( op dit forum vaak jonge vrouwen zonder kinderen) die moeite hebben met de ex, met de omgang/opvoeding met de kinderen. Exen die tegen nwe liefdes van hun ex aanlopen.
Kinderen die de dupe worden van beslissingen. Loyaliteitsconflicten, geconfronteerd worden met situaties waar ze niet blij van worden maar niets aan kunnen doen.
Ouders die het wel of niet meer weten
Zin om hier de sores neer te zetten?
Je bent zelf een theepot
zondag 28 augustus 2011 om 21:35
quote:SuzanneSuus schreef op 28 augustus 2011 @ 21:24:Zin om hier de sores neer te zetten?
Opnieuw geformuleerd: het lijkt mij niet zo handig lezen, een mengsel-topic. Maar succes met je topic, SuzanneSuus. Met vriendelijke groet, tof.
Orginele formulering:
Ja, een lekker mengsel-topic, want dat leest zo makkelijk. NOT
Opnieuw geformuleerd: het lijkt mij niet zo handig lezen, een mengsel-topic. Maar succes met je topic, SuzanneSuus. Met vriendelijke groet, tof.
Orginele formulering:
Ja, een lekker mengsel-topic, want dat leest zo makkelijk. NOT
zondag 28 augustus 2011 om 21:41
Kom zelf uit een samengesteld gezin. Vier mensen en drie verschillende achternamen.
Was in die tijd niet geaccepteerd, ze 'hokten' en dan hadden dan ook nog een kind samen. Met als gevolg dat ik in het héle dorp een paria was.Vervolgens begint ma een verhouding met de beste vriend van stiefpapa en het hele dorp wist het, behalve hij.
Nu is ze getrouwd met die vriend, en woont een paar dorpjes verderop. Om daar te kunnen wonen heeft ze mij en mijn broer op straat gezet, want vriend kon niet tegen kinderen.
Heb zo goed en kwaad als het ging geprobeerd de relatie in stand te houden, maar toen ze het presteerde om mij te verbieden mijn vader uit te nodigen op MIJN bruiloft was de maat al vol. heb haar uitgelegd dat het mijn dag was en niet de hare, en heb hem gewoon uitgenodigd. (je hoeft toch niet elkaar af te lebberen, je kunt ook gewoon een eind uit elkaar zitten en je volwassen gedragen)
Toen de dag dus aanbrak, was mijn moeder de grote afwezige, zonder dat ze het lef had om dit tegen mij te vertellen.
Toen ik vier dagen later ben langsgegaan heeft ze de politie gebeld en ons van het terrein laten verwijderen (ze woont in een Dynasty-huis midden in het bos)
Sinds die dag heb ik haar niet meer gesproken, en dat wil ik ook niet meer. Ik heb afscheid genomen van haar, voorgoed.
Dus hier ook geen jubel-verhaal over samengestelde gezinnen, helaas.
Was in die tijd niet geaccepteerd, ze 'hokten' en dan hadden dan ook nog een kind samen. Met als gevolg dat ik in het héle dorp een paria was.Vervolgens begint ma een verhouding met de beste vriend van stiefpapa en het hele dorp wist het, behalve hij.
Nu is ze getrouwd met die vriend, en woont een paar dorpjes verderop. Om daar te kunnen wonen heeft ze mij en mijn broer op straat gezet, want vriend kon niet tegen kinderen.
Heb zo goed en kwaad als het ging geprobeerd de relatie in stand te houden, maar toen ze het presteerde om mij te verbieden mijn vader uit te nodigen op MIJN bruiloft was de maat al vol. heb haar uitgelegd dat het mijn dag was en niet de hare, en heb hem gewoon uitgenodigd. (je hoeft toch niet elkaar af te lebberen, je kunt ook gewoon een eind uit elkaar zitten en je volwassen gedragen)
Toen de dag dus aanbrak, was mijn moeder de grote afwezige, zonder dat ze het lef had om dit tegen mij te vertellen.
Toen ik vier dagen later ben langsgegaan heeft ze de politie gebeld en ons van het terrein laten verwijderen (ze woont in een Dynasty-huis midden in het bos)
Sinds die dag heb ik haar niet meer gesproken, en dat wil ik ook niet meer. Ik heb afscheid genomen van haar, voorgoed.
Dus hier ook geen jubel-verhaal over samengestelde gezinnen, helaas.
zondag 28 augustus 2011 om 21:53
Een topic waarin iedereen een rare uitspraak, grappige belevenis, of lekker recept neer kan zetten, vind ik zelf handig. Je leest er lekker doorheen, en als er zo nu en dan een reactie op een andere posting tussendoor komt, dan is het hele topic alsnog goed te lezen.
Als iemand met een heftig verhaal zit en daar reacties over wil hebben, is een apart topic een mooie optie.
Om binnen 1 topic met erge verhalen te gaan lopen strooien, en op lopen bieden wie het ergste heeft meegemaakt, tja, mij lijkt het niets. Als er dan vervolgens reacties op komen, moet je als lezer maar bij blijven houden welke reactie bij welk verhaal hoort. Overzichtelijk wordt het er niet van...
Als jullie het wel iets vinden, dan: go ahead!
Als iemand met een heftig verhaal zit en daar reacties over wil hebben, is een apart topic een mooie optie.
Om binnen 1 topic met erge verhalen te gaan lopen strooien, en op lopen bieden wie het ergste heeft meegemaakt, tja, mij lijkt het niets. Als er dan vervolgens reacties op komen, moet je als lezer maar bij blijven houden welke reactie bij welk verhaal hoort. Overzichtelijk wordt het er niet van...
Als jullie het wel iets vinden, dan: go ahead!
zondag 28 augustus 2011 om 22:04
Mag het ook een stukje zijn wanneer de kinderen al lang het huis uit zijn en dat 1 van je ouders een nieuwe liefde vindt? Of maakt het dit topic dan helemaal 'ingewikkeld'?
Eigenwijs als ik soms kan zijn toch maar: na het overlijden van mijn moeder heeft mijn vader een schat van een vrouw leren kennen. Een vrouw uit hun gezamenlijke vriendenkring destijds. Dat was best even slikken toen mijn vader het vertelde dat hij weer verliefd was. Inmiddels zijn ze alweer zo'n ruim 13 jaar samen, hartstikke gelukkig. En ik kan me geen lievere 'stief' moeder voorstellen, ik ben echt blij met haar. Niet alleen omdat ze het samen leuk hebben maar ook omdat ik met haar al vrij snel een goeie band had en nog steeds heb.
Zelf heb ik een kind voor wie hij haar eerste kleinkind is, ook al heeft ze zelf 3 volwassen kinderen met kinderen. Dat vind ik echt bijzonder.
Daarnaast bespreek ik met haar dingen die ik niet altijd met mijn vader bespreek.
Ik hoop haar nog lang te mogen meemaken.
Mocht ik zelf toch ooit eens die positie te geraken dat ik 'stief'moeder zou worden, dan heb ik aan de mijne een goede leerschool.
Eigenwijs als ik soms kan zijn toch maar: na het overlijden van mijn moeder heeft mijn vader een schat van een vrouw leren kennen. Een vrouw uit hun gezamenlijke vriendenkring destijds. Dat was best even slikken toen mijn vader het vertelde dat hij weer verliefd was. Inmiddels zijn ze alweer zo'n ruim 13 jaar samen, hartstikke gelukkig. En ik kan me geen lievere 'stief' moeder voorstellen, ik ben echt blij met haar. Niet alleen omdat ze het samen leuk hebben maar ook omdat ik met haar al vrij snel een goeie band had en nog steeds heb.
Zelf heb ik een kind voor wie hij haar eerste kleinkind is, ook al heeft ze zelf 3 volwassen kinderen met kinderen. Dat vind ik echt bijzonder.
Daarnaast bespreek ik met haar dingen die ik niet altijd met mijn vader bespreek.
Ik hoop haar nog lang te mogen meemaken.
Mocht ik zelf toch ooit eens die positie te geraken dat ik 'stief'moeder zou worden, dan heb ik aan de mijne een goede leerschool.
zondag 28 augustus 2011 om 22:05
Is waar, maar het was ook niet bedoeld om overzicht te krijgen. Dat lukt ook niet met tig dezelfde topics hier.
Zelf ben ik gescheiden van de vader van mijn kinderen en heb een relatie met iemand met kinderen. Sta wat dat betreft in beide werelden. Herken sommige topics/ replies en soms denk ik best wat wijze woorden te kunnen zeggen.
maar loop ook soms tegen zaken aan die ik niet had gedacht.
Topic bedoeld om van gedachten te wisselen. Als je er niets mee hebt hoef je niet te reageren
Zelf ben ik gescheiden van de vader van mijn kinderen en heb een relatie met iemand met kinderen. Sta wat dat betreft in beide werelden. Herken sommige topics/ replies en soms denk ik best wat wijze woorden te kunnen zeggen.
maar loop ook soms tegen zaken aan die ik niet had gedacht.
Topic bedoeld om van gedachten te wisselen. Als je er niets mee hebt hoef je niet te reageren
Je bent zelf een theepot
zondag 28 augustus 2011 om 22:13
quote:SuzanneSuus schreef op 28 augustus 2011 @ 22:05:
Is waar, maar het was ook niet bedoeld om overzicht te krijgen. Dat lukt ook niet met tig dezelfde topics hier.
Zelf ben ik gescheiden van de vader van mijn kinderen en heb een relatie met iemand met kinderen. Sta wat dat betreft in beide werelden. Herken sommige topics/ replies en soms denk ik best wat wijze woorden te kunnen zeggen.
maar loop ook soms tegen zaken aan die ik niet had gedacht.
Topic bedoeld om van gedachten te wisselen. Als je er niets mee hebt hoef je niet te reageren
Met veel verschillende topics een overzicht krijgen is inderdaad niet makkelijk. Maar als er hier zodadelijk 30 zeer uiteenlopende verhalen staan, wordt het dan makkelijker om gedachten te wisselen? Er zitten dan zulke verschillende familie-geschiedenissen, persoonlijke verhalen en persoonlijkheden achter, enige lijn daarin te vinden zal niet makkelijk worden.
Sorry, ik wilde je topic niet negatief beginnen, maar mijn eerste reactie op jouw tekst kwam dus wel negatief op het scherm terecht.
Is waar, maar het was ook niet bedoeld om overzicht te krijgen. Dat lukt ook niet met tig dezelfde topics hier.
Zelf ben ik gescheiden van de vader van mijn kinderen en heb een relatie met iemand met kinderen. Sta wat dat betreft in beide werelden. Herken sommige topics/ replies en soms denk ik best wat wijze woorden te kunnen zeggen.
maar loop ook soms tegen zaken aan die ik niet had gedacht.
Topic bedoeld om van gedachten te wisselen. Als je er niets mee hebt hoef je niet te reageren
Met veel verschillende topics een overzicht krijgen is inderdaad niet makkelijk. Maar als er hier zodadelijk 30 zeer uiteenlopende verhalen staan, wordt het dan makkelijker om gedachten te wisselen? Er zitten dan zulke verschillende familie-geschiedenissen, persoonlijke verhalen en persoonlijkheden achter, enige lijn daarin te vinden zal niet makkelijk worden.
Sorry, ik wilde je topic niet negatief beginnen, maar mijn eerste reactie op jouw tekst kwam dus wel negatief op het scherm terecht.
zondag 28 augustus 2011 om 22:15
Ik vind dat als je kiest voor een persoon, en die heeft kinderen, die er ook bij horen. (wel als ze nog niet volwassen zijn)
Dus naar mijn mening moet je dan ook gewoon de verjaardag bijvoorbeeld 1x geven, en niet twee keer.
De ene keer bij moeder, andere keer bij vader. En dan gewoon een taartje eten e.d.
Je kan dan wel geen liefdesrelatie meer hebben, maar je bent levenslang aan elkaar gebonden door de kinderen. Dat moet je accepteren en mee omgaan op een normale manier.
Helaas is het in de praktijk vaak anders......
Dus naar mijn mening moet je dan ook gewoon de verjaardag bijvoorbeeld 1x geven, en niet twee keer.
De ene keer bij moeder, andere keer bij vader. En dan gewoon een taartje eten e.d.
Je kan dan wel geen liefdesrelatie meer hebben, maar je bent levenslang aan elkaar gebonden door de kinderen. Dat moet je accepteren en mee omgaan op een normale manier.
Helaas is het in de praktijk vaak anders......
zondag 28 augustus 2011 om 23:24
Tof, je leest iets dat er niet staat. Mijn t reden om dit topic te openen is omdat ik afgelopen 2 dagen veel las over situaties rondom gescheiden gezinnen en ik beide kanten ken.
Niks geen horrorverhaal-wellust!
Ben niet te beroerd om in de spiegel te kijken hoor. Ex is hertrouwd met een prima vrouw. Ze heeft wat dingen waar mijn puberkinderen tegen aan lopen( deels terecht, deels ook niet) maar pakt dat onhandig aan en ex heeft het niet altijd goed door.
Qua praktische zaken heb ik meer aam haar dan aan ex.
Strijd met kinderen en daar is soms lastig.
Lief is nog weer anders. Ex accepteert mij nog steeds niet en dochter zit er tussen in. En ik zie mezelf ook in valkuilen stappen die ik de vrouw van mijn ex zie doen.
Niks geen horrorverhaal-wellust!
Ben niet te beroerd om in de spiegel te kijken hoor. Ex is hertrouwd met een prima vrouw. Ze heeft wat dingen waar mijn puberkinderen tegen aan lopen( deels terecht, deels ook niet) maar pakt dat onhandig aan en ex heeft het niet altijd goed door.
Qua praktische zaken heb ik meer aam haar dan aan ex.
Strijd met kinderen en daar is soms lastig.
Lief is nog weer anders. Ex accepteert mij nog steeds niet en dochter zit er tussen in. En ik zie mezelf ook in valkuilen stappen die ik de vrouw van mijn ex zie doen.
Je bent zelf een theepot
maandag 29 augustus 2011 om 02:30
Jubelverhaal:
Over samengesteld gezin gesproken. Dit is het voorbeeld hoe het ook kan
Ik heb een "stiefoma" en een stiefstiefopa. Zij is de meest geweldigste vrouw die ik ontmoet heb en ik mag hopen dat ik op haar leeftijd doe wat zij doet. Het woord stiefoma zet ik tussen aanhalingstekens, want dat heeft een negatieve bijklank. Ze is niet mijn oma, maar ook wel. Ik noem haar in de dagelijks leven liever bij haar naam.
Toen ze mijn opa leerde kennen, had ze drie kinderen in de twintig. Ze was gescheiden. Mijn opa had ook al kinderen waarvan de oudste midden dertig was. De oudste is mijn vader. Hij had toen al drie kinderen en de vierde opkomst. Toen ik mijn "stiefoma" leerde kennen was ik zes jaar (
ik herinner mijn oma nog wel). Ze kwam dus in een familie waar enerzijds kleinkinderen waren en anderzijds haar eigen kinderen nog kinderen moesten krijgen waren. Haar eigen kleinkinderen waren echter nooit meer dan wij waren. We zijn gelijk voor haar. Tijdens familiebijeenkomsten zijn het mijn neefjes en nichtjes.
En nu, mijn "stiefoma" is gelukkig met een andere man. Hij heeft ook kinderen en kleinkinderen.
Ik (en ook mijn broertjes) zijn betrokken bij de familie van de derde man van de tweede vrouw van mijn opa. Hele bek vol. Daarom we zeggen altijd dat we gewoon familie zijn. Ook al zijn we dat genetisch nergens. We voelen het wel.
Zo kan het dus ook.
Over samengesteld gezin gesproken. Dit is het voorbeeld hoe het ook kan
Ik heb een "stiefoma" en een stiefstiefopa. Zij is de meest geweldigste vrouw die ik ontmoet heb en ik mag hopen dat ik op haar leeftijd doe wat zij doet. Het woord stiefoma zet ik tussen aanhalingstekens, want dat heeft een negatieve bijklank. Ze is niet mijn oma, maar ook wel. Ik noem haar in de dagelijks leven liever bij haar naam.
Toen ze mijn opa leerde kennen, had ze drie kinderen in de twintig. Ze was gescheiden. Mijn opa had ook al kinderen waarvan de oudste midden dertig was. De oudste is mijn vader. Hij had toen al drie kinderen en de vierde opkomst. Toen ik mijn "stiefoma" leerde kennen was ik zes jaar (
ik herinner mijn oma nog wel). Ze kwam dus in een familie waar enerzijds kleinkinderen waren en anderzijds haar eigen kinderen nog kinderen moesten krijgen waren. Haar eigen kleinkinderen waren echter nooit meer dan wij waren. We zijn gelijk voor haar. Tijdens familiebijeenkomsten zijn het mijn neefjes en nichtjes.
En nu, mijn "stiefoma" is gelukkig met een andere man. Hij heeft ook kinderen en kleinkinderen.
Ik (en ook mijn broertjes) zijn betrokken bij de familie van de derde man van de tweede vrouw van mijn opa. Hele bek vol. Daarom we zeggen altijd dat we gewoon familie zijn. Ook al zijn we dat genetisch nergens. We voelen het wel.
Zo kan het dus ook.
maandag 29 augustus 2011 om 10:21
Hier ook een jubel verhaal.
Beide partijen zijn hertrouwd.
Exen en nieuwe partners kunnen goed met elkaar overweg.
Altijd goed overleg.
Ook hier mogelijkheid voor een koffie oid.
Doe Co- ouderschap.
Oudste woont bij ex ivm school n werk.
Jongste gaat elke week op n neer.
Tussendoor gebeurd ook wel eens dat ze langer blijft.
Als ze bij hun pa zijn heb ik bijna dagelijks contact met ze.
Verjaardagen wordt soms samen gevierd soms niet.
Vorig jaar naar uitvaart van ex-schoonma geweest.
Ik breng jongste soms naar haar nu alleen opa, en ook daar is de koffie prima..
Ik ben blij dat het zo kan.
Knijp mijn handen dicht hiervoor.
Beide partijen zijn hertrouwd.
Exen en nieuwe partners kunnen goed met elkaar overweg.
Altijd goed overleg.
Ook hier mogelijkheid voor een koffie oid.
Doe Co- ouderschap.
Oudste woont bij ex ivm school n werk.
Jongste gaat elke week op n neer.
Tussendoor gebeurd ook wel eens dat ze langer blijft.
Als ze bij hun pa zijn heb ik bijna dagelijks contact met ze.
Verjaardagen wordt soms samen gevierd soms niet.
Vorig jaar naar uitvaart van ex-schoonma geweest.
Ik breng jongste soms naar haar nu alleen opa, en ook daar is de koffie prima..
Ik ben blij dat het zo kan.
Knijp mijn handen dicht hiervoor.
maandag 29 augustus 2011 om 16:27
Ik sms-te gister naar mijn volwassen stiefzoon 'ik mis je' en hij sms-te 'ik mis jou ook' , want we wonen nogal ver uit elkaar. Heerlijk toch? Doe ik toch iets goed als stiefmoeder. Helaas is relatie met andere stiefzoon iets gecompliceerder (niet door mij, maar issues met zijn vader, mijn man dus) en daar word ik regelmatig erg verdrietig van.
maandag 29 augustus 2011 om 16:53
quote:princi2 schreef op 29 augustus 2011 @ 02:30:
Jubelverhaal:
Over samengesteld gezin gesproken. Dit is het voorbeeld hoe het ook kan
Ik heb een "stiefoma" en een stiefstiefopa. Zij is de meest geweldigste vrouw die ik ontmoet heb en ik mag hopen dat ik op haar leeftijd doe wat zij doet. Het woord stiefoma zet ik tussen aanhalingstekens, want dat heeft een negatieve bijklank. Ze is niet mijn oma, maar ook wel. Ik noem haar in de dagelijks leven liever bij haar naam.
Toen ze mijn opa leerde kennen, had ze drie kinderen in de twintig. Ze was gescheiden. Mijn opa had ook al kinderen waarvan de oudste midden dertig was. De oudste is mijn vader. Hij had toen al drie kinderen en de vierde opkomst. Toen ik mijn "stiefoma" leerde kennen was ik zes jaar (
ik herinner mijn oma nog wel). Ze kwam dus in een familie waar enerzijds kleinkinderen waren en anderzijds haar eigen kinderen nog kinderen moesten krijgen waren. Haar eigen kleinkinderen waren echter nooit meer dan wij waren. We zijn gelijk voor haar. Tijdens familiebijeenkomsten zijn het mijn neefjes en nichtjes.
En nu, mijn "stiefoma" is gelukkig met een andere man. Hij heeft ook kinderen en kleinkinderen.
Ik (en ook mijn broertjes) zijn betrokken bij de familie van de derde man van de tweede vrouw van mijn opa. Hele bek vol. Daarom we zeggen altijd dat we gewoon familie zijn. Ook al zijn we dat genetisch nergens. We voelen het wel.
Zo kan het dus ook.wat een enorm leuk, lief verhaal! ik hoop voor je dat jullie inderdaad nog lang van en met elkaar mogen genieten!
Jubelverhaal:
Over samengesteld gezin gesproken. Dit is het voorbeeld hoe het ook kan
Ik heb een "stiefoma" en een stiefstiefopa. Zij is de meest geweldigste vrouw die ik ontmoet heb en ik mag hopen dat ik op haar leeftijd doe wat zij doet. Het woord stiefoma zet ik tussen aanhalingstekens, want dat heeft een negatieve bijklank. Ze is niet mijn oma, maar ook wel. Ik noem haar in de dagelijks leven liever bij haar naam.
Toen ze mijn opa leerde kennen, had ze drie kinderen in de twintig. Ze was gescheiden. Mijn opa had ook al kinderen waarvan de oudste midden dertig was. De oudste is mijn vader. Hij had toen al drie kinderen en de vierde opkomst. Toen ik mijn "stiefoma" leerde kennen was ik zes jaar (
ik herinner mijn oma nog wel). Ze kwam dus in een familie waar enerzijds kleinkinderen waren en anderzijds haar eigen kinderen nog kinderen moesten krijgen waren. Haar eigen kleinkinderen waren echter nooit meer dan wij waren. We zijn gelijk voor haar. Tijdens familiebijeenkomsten zijn het mijn neefjes en nichtjes.
En nu, mijn "stiefoma" is gelukkig met een andere man. Hij heeft ook kinderen en kleinkinderen.
Ik (en ook mijn broertjes) zijn betrokken bij de familie van de derde man van de tweede vrouw van mijn opa. Hele bek vol. Daarom we zeggen altijd dat we gewoon familie zijn. Ook al zijn we dat genetisch nergens. We voelen het wel.
Zo kan het dus ook.wat een enorm leuk, lief verhaal! ik hoop voor je dat jullie inderdaad nog lang van en met elkaar mogen genieten!
Always look on the bright side of life
maandag 29 augustus 2011 om 17:08
maandag 29 augustus 2011 om 20:20
maandag 29 augustus 2011 om 20:22
Het is soms ook lastig om een relatie te hebben met iemand die al kinderen heeft, omdat je met andere opvoedideeen te maken hebt. Heb je binnen een relatie ook, maar dan zijn de verhoudingen anders, omdat je samen ouders van hetzelfde kind bent. Over de kinderen van je partners iets zeggen of over de manier van iopvoeden, wordt al heel snel als kritiek opgevat. Het is dus lastig om iets te zeggen over het kind van iemand anders en om daar samen een lijn in te trekken.
Je hebt dus met verschillende ideeen en opvoedstijlen (en bijbehorende ex-en) te maken en dat kan heel ingewikkeld zijn, plus kinderen die soms tegen elkaar uitspelen etc.
Je hebt dus met verschillende ideeen en opvoedstijlen (en bijbehorende ex-en) te maken en dat kan heel ingewikkeld zijn, plus kinderen die soms tegen elkaar uitspelen etc.
