Geen steun na miskraam

21-08-2019 21:37 80 berichten
Alle reacties Link kopieren
Lieve lezers,

Ik heb het er af en aan best wel moeilijk mee, en hoopte hiermee eigenlijk op mensen die in een soortgelijke situatie hebben gezeten en op tips! Bedankt alvast.

Al jaren ga ik af en aan met een man om. Je zou het een knipperlichtrelatie kunnen noemen. Soms waren we dikke mik en daarna ging alles weer downhill. Dat is nu allemaal gestopt, al spreken we elkaar nog wel heel af en toe.
In december vorig jaar was alles nog in volle gang. Op een avond kreeg ik een korte maar heftige steek in mijn onderbuik, waar ik toen nog niks van dacht. De dagen erna werd ik wat grieperig, maar ook dat ging weer over. Tot ik hele hevige buikpijn kreeg en flink ging bloeden. Ik slikte toentertijd de pil, maar mijn huisarts vertelde dat het verhaal op een miskraam leek. Ik dacht daar toen zelf ook aan aangezien ik nog nooit zoiets had gehad en ik ook vaste klompjes cellen verloor (sorry als het vies klinkt). Dat het waarschijnlijk een miskraam is geweest viel me toen best wel heel zwaar. Ik heb het aan de man in kwestie verteld en die was eigenlijk alleen verdrietig dat het heeft kunnen gebeuren. Verder wou hij er niet echt over praten en heeft hij me ook niet gesteund omdat het hem denk ik verder weinig deed. Later hebben we er wel kort over gepraat en hij begreep dat ik er wel verdrietig over was.

Nu, bijna precies 9 maanden later denk ik er nog steeds soms aan (wat als het geen miskraam was etc). Toevallig probeerde hij weer contact te zoeken en wou hij me zien en weten hoe het met me ging, waarna ik hem vertelde dat ik soms er nog weleens aan denk. Hierop zei hij dat hij daar verbaasd over was en dat hij het eerlijk gezegd al vergeten was.

En daar zit ik nu best wel mee. Ik weet dat ik vanaf het begin weinig van hem kon verwachten, maar zag hem toch een beetje als iemand waarmee ik het kon delen omdat we voor mijn gevoel in hetzelfde schuitje zaten. Maar dat kan dus niet, ik denk dat hij het liefst wil doen alsof er nooit iets is gebeurd. Iemand tips om hiermee om te gaan of ervaring hiermee?
Bedankt!
maar het zou ook gewoon een menstruatie geweest kunnen zijn?
Alle reacties Link kopieren
Next. :bye:
Je hebt waarschijnlijk een miskraam gehad schrijf je, je weet het niet zeker. Het klinkt heel vaag, dan kan ik me hem wel voorstellen. Want misschien had je een, misschien ook niet. Ik snap dat hij hier niet zo veel mee kan.

Hij wil doen alsof er niets gebeurd is, maar je weet niet of er iets is gebeurd, in de zin dat het een miskraam was. Ik denk dat je het onmogelijke van hem verwacht.
Alle reacties Link kopieren
Wat is het probleem nu precies?
Wat had je van hem verwacht?
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Ik zou een waarzegger adviseren
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
21-08-2019 21:44
maar het zou ook gewoon een menstruatie geweest kunnen zijn?
Daar leek het niet echt meer op, het duurde niet zo lang. Vandaar dat ik later nog naar de huisarts ging om het erover te hebben
Alle reacties Link kopieren
Dus.. het is niet zeker of het een miskraam was, maar je bent er 9 maanden later nog steeds verdrietig over? Als het al een miskraam was, dan was het echt een hele vroege en was er dus duidelijk iets niet goed mee.

Klinkt meer alsof jij wel een kind (al dan niet met deze man) gewild had en er verdrietig over bent dat je die niet hebt gekregen. Of had je misschien gehoopt dat hij hierdoor wel een serieuze relatie met je zou willen?
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
Alle reacties Link kopieren
Jeetje zeg wat een enorme klootzak sorry dat ik het zeg. Lekkere egoïst en denkt alleen maar aan zich zelf. Verplaatst zich helemaal niet in jouw.
Maar hoe oud is hij eigenlijk ? Hij begrijpt toch wel als je ergens je suikerriet in steekt en seks hebt je eventueel zwanger kunt raken. Anders had hij een regenjas aan moeten trekken als hij zo verbaasd is. Jeetje zeg wat een gedachtengang.

Ja ik heb een tip voor je blijf niet in contact met deze man. Hij zal je nooit echt begrip gaan geven en het interesseert hem eigenlijk ook allemaal niets. Hij laat je geloven dat hij begrip heeft en toont minimale medelijden maar dat is echt niet gemeend. Hij is alleen maar blij dat hij er toch maar makkelijk mee weg is gekomen.

Wil je met zo'n man in contact blijven? Wat is de reden dat jullie een knipperlicht relatie hadden? Denk daar eens over na want dat zal niet voor niets zijn.

Deel je verdriet met goede vriendinnen die wel naar je willen luisteren en waar je wel over je verdriet mag en kunt praten. En blokkeer deze man !!

Je weet niet zeker of je wel of geen miskraam hebt gehad maar ik kan me voorstellen dat de gedachte er aan je verdrietig kan maken. Je wilde waarschijnlijk graag een toekomst met deze man en daarom misschien ook graag een kindje van hem willen krijgen?
Blijf in jezelf geloven !
Evadepeva123 schreef:
21-08-2019 21:48
Daar leek het niet echt meer op, het duurde niet zo lang. Vandaar dat ik later nog naar de huisarts ging om het erover te hebben
maar je was aan de pil, hoezo zou je zwanger zijn
en waarom zit je een half jaar later nog met iets dat niets was?
Wat vreemd dat het destijds niet getest is. Ik ken iemand die begon te bloeden na een val, toen hebben ze bloed geprikt en konden ze zien dat ze zwanger was en dus een miskraam had. Zelf wist ze nog niet dat ze zwanger was.

Voor de man in kwestie zal het een heel andere lading hebben. Jullie relatie was niet serieus, er was geen kinderwens en het speelde zich niet in zijn lichaam af.

Het enige dat je nu kan doen is proberen het te verwerken.
en met “een klompje cellen” bedoel je waarschijnlijk stolsels, want een klompje cellen zie je niet met het blote oog.
GinnyJones schreef:
21-08-2019 21:54
Wat vreemd dat het destijds niet getest is. Ik ken iemand die begon te bloeden na een val, toen hebben ze bloed geprikt en konden ze zien dat ze zwanger was en dus een miskraam had. Zelf wist ze nog niet dat ze zwanger was.

Voor de man in kwestie zal het een heel andere lading hebben. Jullie relatie was niet serieus, er was geen kinderwens en het speelde zich niet in zijn lichaam af.

Het enige dat je nu kan doen is proberen het te verwerken.
wat verwerken? ze wist niet dat ze zwanger was, ze werd ongesteld en dat was het dan
05-2019 schreef:
21-08-2019 21:50
Jeetje zeg wat een enorme klootzak sorry dat ik het zeg. Lekkere egoïst en denkt alleen maar aan zich zelf. Verplaatst zich helemaal niet in jouw.
Maar hoe oud is hij eigenlijk ? Hij begrijpt toch wel als je ergens je suikerriet in steekt en seks hebt je eventueel zwanger kunt raken. Anders had hij een regenjas aan moeten trekken als hij zo verbaasd is. Jeetje zeg wat een gedachtengang.

Ja ik heb een tip voor je blijf niet in contact met deze man. Hij zal je nooit echt begrip gaan geven en het interesseert hem eigenlijk ook allemaal niets. Hij laat je geloven dat hij begrip heeft en toont minimale medelijden maar dat is echt niet gemeend. Hij is alleen maar blij dat hij er toch maar makkelijk mee weg is gekomen.

Wil je met zo'n man in contact blijven? Wat is de reden dat jullie een knipperlicht relatie hadden? Denk daar eens over na want dat zal niet voor niets zijn.

Deel je verdriet met goede vriendinnen die wel naar je willen luisteren en waar je wel over je verdriet mag en kunt praten. En blokkeer deze man !!

Je weet niet zeker of je wel of geen miskraam hebt gehad maar ik kan me voorstellen dat de gedachte er aan je verdrietig kan maken. Je wilde waarschijnlijk graag een toekomst met deze man en daarom misschien ook graag een kindje van hem willen krijgen?
Doe even gewoon. TO kan net zo goed gewoon een menstruatie hebben gehad i.p.v een miskraam. We zijn negen maanden verder, wat moet die kerel dan? Meejanken op de bank om misschien een klompje cellen of een flink gevuld maandverband/tampon?
Alle reacties Link kopieren
Evadepeva123 schreef:
21-08-2019 21:48
Daar leek het niet echt meer op, het duurde niet zo lang. Vandaar dat ik later nog naar de huisarts ging om het erover te hebben
Echt, je stelt je aan
Het was vast geen miskraam. En al was het wel zo, waar rouw je dan om?? Al bijna een jaar?
Hup, trek in de plooi
ClaireSophie schreef:
21-08-2019 21:56
Doe even gewoon. TO kan net zo goed gewoon een menstruatie hebben gehad i.p.v een miskraam. We zijn negen maanden verder, wat moet die kerel dan? Meejanken op de bank om misschien een klompje cellen of een flink gevuld maandverband/tampon?
elke maand in de penarie omdat er weer een eitje verloren gaat
Alle reacties Link kopieren
Ik snap die man wel. Voor mannen is het sowieso al anders, maar ik begrijp dat er geen kinderwens was, dat je niet wist of je al dan niet zwanger was en dat zelfs niet 100% zeker is dat het überhaupt een miskraam was. Daarbij was er geen stabiele relatie dus was een gezamenlijk kind waarschijnlijk niet wenselijk (voor hem iig)
Dan komt bij mij de vraag op hoe het kan dat het je zo geraakt heeft. Ik kan me ook niet zo goed verplaatsen in deze emotionele reactie. Ben je vaker zo gevoelig? Of is er onderliggend iets anders gaande, bijvoorbeeld de onvervulde wens van een gezin die toch groter was dan je dacht, ofzo?
Alle reacties Link kopieren
05-2019 schreef:
21-08-2019 21:50
Jeetje zeg wat een enorme klootzak sorry dat ik het zeg. Lekkere egoïst en denkt alleen maar aan zich zelf. Verplaatst zich helemaal niet in jouw.
Maar hoe oud is hij eigenlijk ? Hij begrijpt toch wel als je ergens je suikerriet in steekt en seks hebt je eventueel zwanger kunt raken. Anders had hij een regenjas aan moeten trekken als hij zo verbaasd is. Jeetje zeg wat een gedachtengang.

Ja ik heb een tip voor je blijf niet in contact met deze man. Hij zal je nooit echt begrip gaan geven en het interesseert hem eigenlijk ook allemaal niets. Hij laat je geloven dat hij begrip heeft en toont minimale medelijden maar dat is echt niet gemeend. Hij is alleen maar blij dat hij er toch maar makkelijk mee weg is gekomen.

Wil je met zo'n man in contact blijven? Wat is de reden dat jullie een knipperlicht relatie hadden? Denk daar eens over na want dat zal niet voor niets zijn.

Deel je verdriet met goede vriendinnen die wel naar je willen luisteren en waar je wel over je verdriet mag en kunt praten. En blokkeer deze man !!

Je weet niet zeker of je wel of geen miskraam hebt gehad maar ik kan me voorstellen dat de gedachte er aan je verdrietig kan maken. Je wilde waarschijnlijk graag een toekomst met deze man en daarom misschien ook graag een kindje van hem willen krijgen?
Wat een bizarre reactie.
Ze was om te beginnen niet voor niets aan de pil. Dat is om n.i.e.t zwanger te worden.
Waarom ze zo intens verdrietig en in de war is is mij ook een raadsel. Laat staan voor een man.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
ClaireSophie schreef:
21-08-2019 21:56
Doe even gewoon. TO kan net zo goed gewoon een menstruatie hebben gehad i.p.v een miskraam. We zijn negen maanden verder, wat moet die kerel dan? Meejanken op de bank om misschien een klompje cellen of een flink gevuld maandverband/tampon?

Nou dat dus. Als een vriendin hiermee bij mij aan zou komen dan zou ik er ook niet veel mee kunnen.
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
Je weet zelf niet of het wel een miskraam is geweest. Dus ik snap die man wel, dat hij niet onmiddellijk in de empathische verplegersrol springt en gewoon eerlijk zegt dat hij het al vergeten was.

Ik heb een hele lieve en attente man. Ik heb twee miskramen gehad. Ik weet hoe oud ze nu zouden zijn, wanneer ik was uitgerekend enz. Ik weet zeker dat mijn man dat niet weet. Ik weet ook zeker dat zijn empathie niet verder gaat dan het rot voor mij vinden en proberen mij op te fleuren. Ook hij vond het destijds rot (80% voor mij, 20% voor hemzelf ongeveer). Maar dat is voor hem voorbij, er ligt boven een kind in bed en dat is het kind dat hij voor de geboorte ook al kon voelen. Het kind dat vanaf 22 weken zwangerschap voor hem letterlijk tastbaar werd. De andere twee zwangerschappen waren alleen voor mij voel- en merkbaar. Voor hem was het een concept, een idee, belofte. Hij zag daar alleen een huilende vrouw als resultaat van.

Dus ik denk echt dat het heel veel gevraagd is in een ‘misschien’ miskraam situatie van een on/off partner. Die heeft niet jouw haren bijeen moeten houden als je lag te kotsen van de ochtendmisselijkheid. Die heeft niet de chocolade, pijnstillers en maandverband aangesleept tijdens de miskraam. En zelfs de man die dat wel heeft gedaan weet niet eens dat het ‘die tijd van het jaar’ is.
S-Meds schreef:
21-08-2019 21:55
wat verwerken? ze wist niet dat ze zwanger was, ze werd ongesteld en dat was het dan
Rationeel gezien ben ik het met je eens, maar in het hoofd van TO loopt het anders en heeft ze het er moeilijk mee. Dus moet ze dat verwerken.
Zo raar vind ik het niet dat je daar verdrietig om bent hoor! Zelf ook ooit zwanger geweest zonder het te weten, besefte het me pas bij de vroege miskraam. En dan kun je, ook na maanden nog best verdrietig zijn om iets verliezen waarvan je niet wist dat je het had. Dat het voor een man anders voelt, kan ik inkomen. Maar zo lomp reageren als zeggen dat hij het eigenlijk weer vergeten was, dat zou ik niet kunnen verdragen. Sowieso lijkt het mij geen persoon waar je steun aan hebt, dus waarom brei je geen eind aan die relatie die nergens heen gaat?
Alle reacties Link kopieren
Heel eerlijk gezegd, kan ik me zijn reactie wel voorstellen. Om te beginnen was er geen kinderwens aangezien je aan de pil was. Daarnaast weet je niet zeker of het een miskraam was, het zou een hele rare menstruatie geweest kunnen zijn. Je hebt nooit het idee gehad dat je zwanger was, dus hij ook niet. Vervolgens is het in jouw lichaam gebeurd, en dat staat gewoon verder van hem af. Als je dan ook nog eens meeweegt dat jullie een knipperlicht relatie hadden, die inmiddels al langere tijd over is, kan ik me voorstellen dat hij er gewoon niet zo mee bezig is.
Alle reacties Link kopieren
Malagueña schreef:
21-08-2019 21:59
Nou dat dus. Als een vriendin hiermee bij mij aan zou komen dan zou ik er ook niet veel mee kunnen.
Nou inderdaad.... drama queen
Honingdropje2 schreef:
21-08-2019 21:58
Ik snap die man wel. Voor mannen is het sowieso al anders, maar ik begrijp dat er geen kinderwens was, dat je niet wist of je al dan niet zwanger was en dat zelfs niet 100% zeker is dat het überhaupt een miskraam was. Daarbij was er geen stabiele relatie dus was een gezamenlijk kind waarschijnlijk niet wenselijk (voor hem iig)
Dan komt bij mij de vraag op hoe het kan dat het je zo geraakt heeft. Ik kan me ook niet zo goed verplaatsen in deze emotionele reactie. Ben je vaker zo gevoelig? Of is er onderliggend iets anders gaande, bijvoorbeeld de onvervulde wens van een gezin die toch groter was dan je dacht, ofzo?
Dit!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven