Relaties
alle pijlers
Help! relatie 15 jaar naar de Kl......
maandag 30 november 2009 om 14:57
Ja, Terminator.... Als ik wist hoe zijn gevoel in elkaar zat, dan zou het allemaal een stuk makkelijker zijn.
Hij zegt dat hij nog wel van mij houd maar niet meer als zijn vrouw/geliefde. Dus meer als vriend. Ik zei toen nog tegen hem van goh heb je met je vrienden ook sex dan? En knufel je hun ook bijna helemaal dood. Dat vond hij dan weer stom dat ik zoiets zei.
Heb ook van alles voor gesteld. Weekend weg, leuke dingen doen. Vanalles. Maar volgens meneer had het allemaal geen zin. Ik wist op dat moment ook nog niet van die stomme muts.
Volgens hem zit het jaren al niet goed, maar had hij dat zelf niet door. En door de therapie komt hij bij zijn echte gevoel.
Of hij is op zoek naar een gevoel wat niet bestaat. Hij is nu natuurlijk verliefd op die muts en dat voelt natuurlijk heerlijk. Ja, dat gevoel had hij bij mij niet meer. Logisch, wie wel na 15 jaar. Ben ook benieuwd wat er gebeurd als de verliefdheid er een beetje af gaat. Maar ja, daar heb ik niets meer aan. Want terug komen zit er niet meer in. Gevoel zegt nog ja, maar verstand zegt nee en die is sterker.
Ergste is nog dat een paar dagen daarvoor hij mij heeft voorgesteld aan zijn collega's en dus ook aan muts! Die avond is voor mij ook heel vreemd. Was in een kroeg en ik was met mijn vriendinnen. Hij leek zo trots om mij voor te stellen. Mijn vriendinnen zeiden nog tegen mij dat ze het zo bijzonder vonden dat hij nog zo verliefd deed na zoveel jaar. Het liefste sleepte hij me mee naar zijn collega's.
Hij woont in een huis dat te koop staat. Tot dat huis verkocht wordt kan hij daar blijven wonen.
Kan me voorstellen dat het bij je laatste ex net zo voeld als bij mij. Het doet gewoon heel veel pijn om iemand te moeten missen waarvan je zoveel houd. En bij jou is het ook nog zo dat hij heel veel van jou houd. Maar het is wel beter zo. Kinderen blijven altijd een probleem als de een wel wil en de ander niet. Hoe kom jij dan een beetje de dag door? Denk je ook elke seconde aan je ex? Of wat hij aan het doen is?
Ik mag dadelijk weer lekker naar mijn psycholoog. Ik noem hem de laatste weken mijn beste vriend. Heerlijk om daar alles kwijt te kunnen en lekker te janken. Voel me altijd stukken beter als ik daar vandaan kom. Ook al is het maar even..
Hij zegt dat hij nog wel van mij houd maar niet meer als zijn vrouw/geliefde. Dus meer als vriend. Ik zei toen nog tegen hem van goh heb je met je vrienden ook sex dan? En knufel je hun ook bijna helemaal dood. Dat vond hij dan weer stom dat ik zoiets zei.
Heb ook van alles voor gesteld. Weekend weg, leuke dingen doen. Vanalles. Maar volgens meneer had het allemaal geen zin. Ik wist op dat moment ook nog niet van die stomme muts.
Volgens hem zit het jaren al niet goed, maar had hij dat zelf niet door. En door de therapie komt hij bij zijn echte gevoel.
Of hij is op zoek naar een gevoel wat niet bestaat. Hij is nu natuurlijk verliefd op die muts en dat voelt natuurlijk heerlijk. Ja, dat gevoel had hij bij mij niet meer. Logisch, wie wel na 15 jaar. Ben ook benieuwd wat er gebeurd als de verliefdheid er een beetje af gaat. Maar ja, daar heb ik niets meer aan. Want terug komen zit er niet meer in. Gevoel zegt nog ja, maar verstand zegt nee en die is sterker.
Ergste is nog dat een paar dagen daarvoor hij mij heeft voorgesteld aan zijn collega's en dus ook aan muts! Die avond is voor mij ook heel vreemd. Was in een kroeg en ik was met mijn vriendinnen. Hij leek zo trots om mij voor te stellen. Mijn vriendinnen zeiden nog tegen mij dat ze het zo bijzonder vonden dat hij nog zo verliefd deed na zoveel jaar. Het liefste sleepte hij me mee naar zijn collega's.
Hij woont in een huis dat te koop staat. Tot dat huis verkocht wordt kan hij daar blijven wonen.
Kan me voorstellen dat het bij je laatste ex net zo voeld als bij mij. Het doet gewoon heel veel pijn om iemand te moeten missen waarvan je zoveel houd. En bij jou is het ook nog zo dat hij heel veel van jou houd. Maar het is wel beter zo. Kinderen blijven altijd een probleem als de een wel wil en de ander niet. Hoe kom jij dan een beetje de dag door? Denk je ook elke seconde aan je ex? Of wat hij aan het doen is?
Ik mag dadelijk weer lekker naar mijn psycholoog. Ik noem hem de laatste weken mijn beste vriend. Heerlijk om daar alles kwijt te kunnen en lekker te janken. Voel me altijd stukken beter als ik daar vandaan kom. Ook al is het maar even..
maandag 30 november 2009 om 15:31
Hoi Paardje,
Het is nu 2 maanden geleden. Maar noodgedwongen moeten we nog wel samenwonen (koophuis) en de nieuwe liefde woont vrij klein. Daarbij is de relatie met de nieuwe liefde niet echt stabiel te noemen.
Dus ja, echt een rotsituatie, met veel verdriet, en veel boosheid.
Maar wij gaan het zeker redden! (ik bedoel niet ex en ik, haha)
Ps: de kerstboom komt er hier ook niet in
Het is nu 2 maanden geleden. Maar noodgedwongen moeten we nog wel samenwonen (koophuis) en de nieuwe liefde woont vrij klein. Daarbij is de relatie met de nieuwe liefde niet echt stabiel te noemen.
Dus ja, echt een rotsituatie, met veel verdriet, en veel boosheid.
Maar wij gaan het zeker redden! (ik bedoel niet ex en ik, haha)
Ps: de kerstboom komt er hier ook niet in
maandag 30 november 2009 om 17:33
@Paardje ja heel bizar dat je ex denkt dat vlinders het eeuwige leven hebben. Als het goed is verandert het in houden van met momenten waarop je weer even helemaal in vuur en vlam staat voor die ander. Vaak is dat inderdaad als je allebei in de kroeg ergens anders staat te praten en ineens denkt: Jemig wat is het toch een lekker ding! En hij is van mij! Mijn ex zei ook altijd dat ik van hem was en totdat ik hem ontmoette kreeg ik het daar altijd benauwd van, dan zei ik: Ik ben van mezelf! Maar bij hem vond ik het heerlijk als hij dat zei. Ik was van hem en hij van mij. Maar ik dwaal af, wat ik wou zeggen is dat het erg jammer is dat niemand tot je ex door dringt want er zullen vast wel meer mensen tegen hem gezegd hebben dat elke relatie na zoveel jaar niet meer zo spannend is als bij een nieuwe, maar dat dat ook voordelen heeft (veilig, vertrouwd, weten wat je aan elkaar hebt, ook in bed overigens) en dat het allergrootste nadeel van een nieuwe vlam is dat ook die vlam op den duur weer dooft en een pitje wordt. Echt heel erg zonde dat hij dat met jou heeft vergooit. Maar je hebt gelijk, die komt er niet meer in. Je bent te gekwetst door hem en je kunt hem niet meer vertrouwen.
Wat vond je trouwens van muts toen je haar zag? Jonger, mooier of niets van dat al? Zag je ook dat hij speciaal was met haar of totaal niet? Mensen blijven toch rare beesten he, niet te voorspellen.
Tja hoe kom ik de dag door.... Ik werk in de buitendienst dus zit veel op de weg. Op de radio komen te veel sneue liedjes voorbij dus ik zet dan maar een CD op. Soms ook een droevige, om lekker bij te janken. Ik heb mijn make up kit naast me liggen dus voordat ik een klant zie werk ik het even bij. Vandaag voor het eerst sinds het uit is mijn manager gesproken. Helaas kon ik het toch niet droog houden. Daar baal ik dan zo van, dat ik die tranen niet onder controle heb.
Maar hij begreep het wel, ik ben erg blij met hem als manager.
Werken helpt me wel, afleiding is goed. Maar mensen moeten er niet over beginnen want dan ga ik janken. Morgen heb ik de hele dag intern een meeting en ik zie er tegenop want de mensen die het weten gaan dan extra lief tegen me doen en dan moet ik ook weer janken en dat wil ik niet met iedereen erbij. Waardeloos. Heb jij dat ook of kun jij je tranen beter bedwingen? Verder ben ik een mail aan het schrijven aan hem, ik weet nog niet of ik hem die ooit laat lezen of niet maar ik dacht dat het me hielp om van me af te schrijven, hoe ik me voel, wat ik nog voor hem voel, hoe moeilijk het is, hoe ik probeer mijn leven op te pakken. Maar ik geloof dat het averrechts werkt, ik ben daardoor weer meer met hem bezig en dat is niet goed want daar word ik erg verdrietig van.
Ik zie morgen trouwens ook die ene collega. Ik ga hem inseinen dat hij niet over mijn ex moet beginnen want ik wil daar niet over praten, ik wil niet weer janken.
Wat vond je trouwens van muts toen je haar zag? Jonger, mooier of niets van dat al? Zag je ook dat hij speciaal was met haar of totaal niet? Mensen blijven toch rare beesten he, niet te voorspellen.
Tja hoe kom ik de dag door.... Ik werk in de buitendienst dus zit veel op de weg. Op de radio komen te veel sneue liedjes voorbij dus ik zet dan maar een CD op. Soms ook een droevige, om lekker bij te janken. Ik heb mijn make up kit naast me liggen dus voordat ik een klant zie werk ik het even bij. Vandaag voor het eerst sinds het uit is mijn manager gesproken. Helaas kon ik het toch niet droog houden. Daar baal ik dan zo van, dat ik die tranen niet onder controle heb.
Maar hij begreep het wel, ik ben erg blij met hem als manager.
Werken helpt me wel, afleiding is goed. Maar mensen moeten er niet over beginnen want dan ga ik janken. Morgen heb ik de hele dag intern een meeting en ik zie er tegenop want de mensen die het weten gaan dan extra lief tegen me doen en dan moet ik ook weer janken en dat wil ik niet met iedereen erbij. Waardeloos. Heb jij dat ook of kun jij je tranen beter bedwingen? Verder ben ik een mail aan het schrijven aan hem, ik weet nog niet of ik hem die ooit laat lezen of niet maar ik dacht dat het me hielp om van me af te schrijven, hoe ik me voel, wat ik nog voor hem voel, hoe moeilijk het is, hoe ik probeer mijn leven op te pakken. Maar ik geloof dat het averrechts werkt, ik ben daardoor weer meer met hem bezig en dat is niet goed want daar word ik erg verdrietig van.
Ik zie morgen trouwens ook die ene collega. Ik ga hem inseinen dat hij niet over mijn ex moet beginnen want ik wil daar niet over praten, ik wil niet weer janken.
dinsdag 1 december 2009 om 11:45
@ Doice. He bah. Dat is echt een rot situatie. Ik zou er niet aan moeten denken om nog met hem samen te wonen. En dan het idee dat ie dan naar zijn nieuwe vlam gaat en daarna weer thuis komt. Jag. Erg vervelend. Kan hij niet bij zijn ouders of bij vrienden gaan wonen? Het kan nog zo lang duren voordat het huis verkocht is. Trek je dat wel? Je moet goed aan jezelf denken. Jij bent nu het belangrijkste!
En ja uiteindelijk redden wij het wel! We gaan hier sterker uit komen.
@ Terminator.
Ik denk inderdaad dat ie eeuwig die vlinders ziet vliegen. Maar ja, vlinders hebben niet het eeuwige leven he! Vaak maar 1 seizoen...
Hij zei ook van die dingen. Ik was de vrouw van zijn dromen, de moeder van zijn kinderen. We zouden samen oud worden en opa en oma worden. En dit allemaal nog een week voor de breuk! Wat ben je dan erg in de war he? En ik ook want ik snap er nog steeds werkelijk helemaal niets van.
Muts is wel wat jonger, maar mooier.... Dat durf ik niet te zeggen. Verder heeft ze volgens mij wel hetzelfde lijntje als ik. Ik heb ze in het donker gezien. En je let niet specifiek op 1 iemand als je aan 6 mensen wordt voorgesteld. Ze was eerst blond, maar mijn ex houd niet van blond. Ze had op het moment dat ik haar zag haar haar gekleurd!
Trouwens ook nog een opmerking van mijn ex. Ik ben nog steeds een hele mooie vrouw en hij weet zeker dat de mannen voor mij in de rij zullen staan. Heb ik wat aan! En ik denk er zelf niet zo over.
En dat van die muziek herken ik ook. Bijna alle nummers die gedraaid worden heb ik wel een herinnering aan. Vind je het gek na 15 jaar. En het ergste is nog dat ik vorige week een nummer hoorde die mijn schoonzusje op onze bruiloft heeft gezongen. Heb de radio zowat in een hoek gegooid. Mijn ex had het ook gehoord. En hij zegt dat hij er met plezier naar kan luisteren omdat het een mooie herinnering is. JAG.
Wat goed dat je het tegen je manager hebt verteld. Dan kunnen ze er in ieder geval rekening mee houden. Ik was hier op het werk ook erg kortaf in het begin. Ik dacht waar maken al die mensen zich druk om. Mijn wereld is in elkaar gestort. Mijn baas begreep dit gelukkig wel en zei er niets van. Als hij niet van de situatie op de hoogte was geweest kan ik mij voorstellen dat hij mij wel erg vreemd had gevonden.
En waarom baal je dat je huilt? Dat mag toch? Heel logisch. Ik jank ook bij het minste of geringste. Als ik dingen op tv zie, muziek, inderdaad als mensen extra lief gaan doen, als ik ergens een leuk gezinnetje zie. Hoop dat het een keer ophoud. Dadelijk zijn mijn tranen op.
Ik denk wel dat die mail je kan helpen. Ik zou hem alleen niet naar hem mailen. Schrijf het lekker van je af. En verdriet hebben mag. Het is een proces waar je door heen moet. Een vriendin van mij heeft het ook op die manier gedaan. Maar dan gewoon op papier. Uiteindelijk heeft ze die brieven verbrand en dat luchte enorm op.
En hoe ging je dag vandaag? Heb je je collega nog aangesproken?
En ja uiteindelijk redden wij het wel! We gaan hier sterker uit komen.
@ Terminator.
Ik denk inderdaad dat ie eeuwig die vlinders ziet vliegen. Maar ja, vlinders hebben niet het eeuwige leven he! Vaak maar 1 seizoen...
Hij zei ook van die dingen. Ik was de vrouw van zijn dromen, de moeder van zijn kinderen. We zouden samen oud worden en opa en oma worden. En dit allemaal nog een week voor de breuk! Wat ben je dan erg in de war he? En ik ook want ik snap er nog steeds werkelijk helemaal niets van.
Muts is wel wat jonger, maar mooier.... Dat durf ik niet te zeggen. Verder heeft ze volgens mij wel hetzelfde lijntje als ik. Ik heb ze in het donker gezien. En je let niet specifiek op 1 iemand als je aan 6 mensen wordt voorgesteld. Ze was eerst blond, maar mijn ex houd niet van blond. Ze had op het moment dat ik haar zag haar haar gekleurd!
Trouwens ook nog een opmerking van mijn ex. Ik ben nog steeds een hele mooie vrouw en hij weet zeker dat de mannen voor mij in de rij zullen staan. Heb ik wat aan! En ik denk er zelf niet zo over.
En dat van die muziek herken ik ook. Bijna alle nummers die gedraaid worden heb ik wel een herinnering aan. Vind je het gek na 15 jaar. En het ergste is nog dat ik vorige week een nummer hoorde die mijn schoonzusje op onze bruiloft heeft gezongen. Heb de radio zowat in een hoek gegooid. Mijn ex had het ook gehoord. En hij zegt dat hij er met plezier naar kan luisteren omdat het een mooie herinnering is. JAG.
Wat goed dat je het tegen je manager hebt verteld. Dan kunnen ze er in ieder geval rekening mee houden. Ik was hier op het werk ook erg kortaf in het begin. Ik dacht waar maken al die mensen zich druk om. Mijn wereld is in elkaar gestort. Mijn baas begreep dit gelukkig wel en zei er niets van. Als hij niet van de situatie op de hoogte was geweest kan ik mij voorstellen dat hij mij wel erg vreemd had gevonden.
En waarom baal je dat je huilt? Dat mag toch? Heel logisch. Ik jank ook bij het minste of geringste. Als ik dingen op tv zie, muziek, inderdaad als mensen extra lief gaan doen, als ik ergens een leuk gezinnetje zie. Hoop dat het een keer ophoud. Dadelijk zijn mijn tranen op.
Ik denk wel dat die mail je kan helpen. Ik zou hem alleen niet naar hem mailen. Schrijf het lekker van je af. En verdriet hebben mag. Het is een proces waar je door heen moet. Een vriendin van mij heeft het ook op die manier gedaan. Maar dan gewoon op papier. Uiteindelijk heeft ze die brieven verbrand en dat luchte enorm op.
En hoe ging je dag vandaag? Heb je je collega nog aangesproken?
dinsdag 1 december 2009 om 23:45
Hoi Paardje,
Mijn dag was weer klote. Ik sliep gisteravond bij mijn ouders en ik had hen eerder verteld dat we een ander toekomstbeeld hadden maar niet dat dat een kinderwens betrof. Ik hoopte hen ooit te kunnen verrassen met een zwangerschap want ik weet dat ze ernstig twijfelen of ik wel kinderen wil. Maar ik heb het toch maar vertelt nu en moest weer heel erg huilen. Ik ben nog nooit zo kapot geweest van een gebroken relatie weet je dat? Ook niet na die relatie van 5 jaar. Want dat was een proces waar we allebei naartoe hadden geleefd. En we hielden contact, we belden elkaar als we het moeilijk hadden en maakten er dan geintjes over. Nu mag het niet, mailen of SMSen of bellen, en dat trek ik echt zo slecht. Mijn beste vriendin vindt dat ik hem moet SMSen dat het heel erg slecht met me gaat, dat ik het niet trek dat we helemaal geen contact meer hebben. Zij vindt dat hij wel zo makkelijk kan zeggen dat hij geen contact meer wil maar dat ik er ook nog ben en mag aangeven dat dit voor mij niet te doen is. Wat hij daarmee doet is aan hem. Maar ik weet het niet, ik wil me houden aan mijn afspraak met hem. Ik wil hem niet lastig vallen. Misschien gaat het met hem net iets beter en dan verpest ik dat weer. Aan de andere kant zou het mij enorm helpen als we gewoon 1x per week belden of mailden. Gewoon, over hoe je week is geweest, niet noodzakelijk over hoe je je voelt, maar gewoon even contact. Want ik mis hem zo. Ik blijf erbij dat we niet zo abrupt alles weg moeten gooien.
Ik baal dat ik huil omdat ik er geen controle over heb, omdat het me steeds weer overvalt, omdat ik niet zo verdrietig wil zijn, omdat het leven te kort is en ik ervan wil genieten, omdat ik er zo radeloos van word want het gaat maar niet over. Ik wou ook dat die tranen op waren.
Vandaag ging het eerst goed met die meeting, totdat er een collega naar me toe kwam en zei: Hee volgens mij zag ik 2 weken terug (toen hadden we ook een meeting) dat je erg verdrietig was, ik weet niet wat er was maar gaat het nu weer met je? En toen liepen de tranen weer over mijn wangen. Ik kan het niet uitstaan dat ik daar geen controle over heb. Heb jij daar geen last van op je werk?
Die ene collega heb ik vermeden tot de middag, toen voelde ik me weer wat sterker. Maar de tranen kwamen gewoon weer toen hij me gedag kuste en vroeg hoe het was. Gelukkig kon ik me snel achter mijn laptop verschuilen dus hij heeft het niet gezien. Maar mijn wallen wel. Hij was oprecht bezorgt en was heel lief voor me, af en toe een glimlach met een knipoog (zo van: Kop op!) en verder liet hij me met rust.
Bizar hoor, dat die ex van jou met plezier naar dat liedje op de radio heeft kunnen luisteren. Ik begrijp daar niks van!
Heel herkenbaar wat je zegt over dat je ex zegt dat jij een mooie vrouw bent en dat je dat zelf niet vindt, ik heb precies hetzelfde! Ik vind mezelf helemaal niet mooi maar mijn ex vond me de mooiste vrouw op aarde.
En hoe was jouw dag? Ik ben pas net thuis, moest vanavond ook nog werken...
Mijn dag was weer klote. Ik sliep gisteravond bij mijn ouders en ik had hen eerder verteld dat we een ander toekomstbeeld hadden maar niet dat dat een kinderwens betrof. Ik hoopte hen ooit te kunnen verrassen met een zwangerschap want ik weet dat ze ernstig twijfelen of ik wel kinderen wil. Maar ik heb het toch maar vertelt nu en moest weer heel erg huilen. Ik ben nog nooit zo kapot geweest van een gebroken relatie weet je dat? Ook niet na die relatie van 5 jaar. Want dat was een proces waar we allebei naartoe hadden geleefd. En we hielden contact, we belden elkaar als we het moeilijk hadden en maakten er dan geintjes over. Nu mag het niet, mailen of SMSen of bellen, en dat trek ik echt zo slecht. Mijn beste vriendin vindt dat ik hem moet SMSen dat het heel erg slecht met me gaat, dat ik het niet trek dat we helemaal geen contact meer hebben. Zij vindt dat hij wel zo makkelijk kan zeggen dat hij geen contact meer wil maar dat ik er ook nog ben en mag aangeven dat dit voor mij niet te doen is. Wat hij daarmee doet is aan hem. Maar ik weet het niet, ik wil me houden aan mijn afspraak met hem. Ik wil hem niet lastig vallen. Misschien gaat het met hem net iets beter en dan verpest ik dat weer. Aan de andere kant zou het mij enorm helpen als we gewoon 1x per week belden of mailden. Gewoon, over hoe je week is geweest, niet noodzakelijk over hoe je je voelt, maar gewoon even contact. Want ik mis hem zo. Ik blijf erbij dat we niet zo abrupt alles weg moeten gooien.
Ik baal dat ik huil omdat ik er geen controle over heb, omdat het me steeds weer overvalt, omdat ik niet zo verdrietig wil zijn, omdat het leven te kort is en ik ervan wil genieten, omdat ik er zo radeloos van word want het gaat maar niet over. Ik wou ook dat die tranen op waren.
Vandaag ging het eerst goed met die meeting, totdat er een collega naar me toe kwam en zei: Hee volgens mij zag ik 2 weken terug (toen hadden we ook een meeting) dat je erg verdrietig was, ik weet niet wat er was maar gaat het nu weer met je? En toen liepen de tranen weer over mijn wangen. Ik kan het niet uitstaan dat ik daar geen controle over heb. Heb jij daar geen last van op je werk?
Die ene collega heb ik vermeden tot de middag, toen voelde ik me weer wat sterker. Maar de tranen kwamen gewoon weer toen hij me gedag kuste en vroeg hoe het was. Gelukkig kon ik me snel achter mijn laptop verschuilen dus hij heeft het niet gezien. Maar mijn wallen wel. Hij was oprecht bezorgt en was heel lief voor me, af en toe een glimlach met een knipoog (zo van: Kop op!) en verder liet hij me met rust.
Bizar hoor, dat die ex van jou met plezier naar dat liedje op de radio heeft kunnen luisteren. Ik begrijp daar niks van!
Heel herkenbaar wat je zegt over dat je ex zegt dat jij een mooie vrouw bent en dat je dat zelf niet vindt, ik heb precies hetzelfde! Ik vind mezelf helemaal niet mooi maar mijn ex vond me de mooiste vrouw op aarde.
En hoe was jouw dag? Ik ben pas net thuis, moest vanavond ook nog werken...
woensdag 2 december 2009 om 09:09
Hey Terminator,
Klote voor je dat je zo'n rotdag had. Maar geloof me er komen ook weer goede dagen! (al kan ik het zelf ook nog moeilijk geloven hoor)
Dat van die zwangerschap herken ik ook! Ik wilde nooit kinderen. En dat schreeuwde ik ook overal. Mijn ouders waren ook heel verbaasd dat ik was gestopt met de pil. Ik weet dat ze heel graag klein kinderen willen en ik had me ook al helemaal een voorstelling van gemaakt hoe ik het zou gaan vertellen. Van het weekend zag ik mijn vader samen met het kindje van mijn vriendin en hij is zo leuk met kinderen. Dat doet me pijn om te zien. (krijg nu ook tranen nu ik dit schrijf). Maar goed. Wil niet zeggen dat ze die niet meer krijgen.
Ik vind het ook heel moeilijk om mijn ex niet een sms of een mailtje te sturen. Ook al is het een lul. Ik denk dat het beter is om geen contact te hebben. Anders komen we nooit los van die mannen. Het is even heel moeilijk, maar het proces duurt langer als je wel contact hebt. Daar heb ik het ook uitgebreid met mijn psycholoog over gehad.
Met je vorige ex is dat heel anders geweest. Ben je niet bang dat als je hem 1 keer per week spreekt/mailt/sms dat je dan van hem blijft houden? En echt ik weet hoe moeilijk het is. Ik heb mijn ex 2 dagen geleden nog gemaild en ik kreeg een mail terug (heel zakelijk geschreven) dat we beter zo min mogelijk contact moeten hebben om elkaar los te laten. Ik dacht dat hij mij al lang los gelaten had....
Gisteren vertelde ook iemand tegen mij dat hij op zijn hyves had staan hoe geweldig zijn weekend wel niet was geweest. Erg pijnlijk! Heb ik mezelf bij zijn hyves verwijderd om dit soort dingen te voorkomen....hoor je het van een ander.
Ja, vervelend is dat als mensen vragen hoe het met je is. Ik herken het wel. Ik begin niet bij iedereen te huilen. Maar bij mensen die dicht bij me staan wel. Op het werk kan ik me nu aardig in houden. Behalve dan als ik zo'n mailtje zoals gisteren krijg en dat lees op mijn werk.
Ik moest gisteren naar het ziekenhuis. Loop ik al tijdje voor buikklachten. Mijn ex ging altijd mee. Hij was altijd erg bezorgt. Nu zat ik daar alleen in de wachtkamer. Nou toen had ik het ook wel moeilijk hoor. Kon mijn tranen nauwelijks bedwingen. Vroeg de dokter of ik ook was afgevallen. Ja, 8 kilo, maar niet door de lichaamelijke klachten!
Zo zijn er wel meer dingen. Ik mocht ook nooit 's avonds laat in het donker in mijn uppie over straat. Dat vond hij maar niets. En nu interesseert het hem geen ene fluit. Dat is zo vreemd.
Elke avond als ik in bed lig denk ik: Gelukkig weer een dag voorbij/overleefd. Ik wou dat ik in mijn vingers kon knipsen en dat ik dat een jaar verder was.
Klote voor je dat je zo'n rotdag had. Maar geloof me er komen ook weer goede dagen! (al kan ik het zelf ook nog moeilijk geloven hoor)
Dat van die zwangerschap herken ik ook! Ik wilde nooit kinderen. En dat schreeuwde ik ook overal. Mijn ouders waren ook heel verbaasd dat ik was gestopt met de pil. Ik weet dat ze heel graag klein kinderen willen en ik had me ook al helemaal een voorstelling van gemaakt hoe ik het zou gaan vertellen. Van het weekend zag ik mijn vader samen met het kindje van mijn vriendin en hij is zo leuk met kinderen. Dat doet me pijn om te zien. (krijg nu ook tranen nu ik dit schrijf). Maar goed. Wil niet zeggen dat ze die niet meer krijgen.
Ik vind het ook heel moeilijk om mijn ex niet een sms of een mailtje te sturen. Ook al is het een lul. Ik denk dat het beter is om geen contact te hebben. Anders komen we nooit los van die mannen. Het is even heel moeilijk, maar het proces duurt langer als je wel contact hebt. Daar heb ik het ook uitgebreid met mijn psycholoog over gehad.
Met je vorige ex is dat heel anders geweest. Ben je niet bang dat als je hem 1 keer per week spreekt/mailt/sms dat je dan van hem blijft houden? En echt ik weet hoe moeilijk het is. Ik heb mijn ex 2 dagen geleden nog gemaild en ik kreeg een mail terug (heel zakelijk geschreven) dat we beter zo min mogelijk contact moeten hebben om elkaar los te laten. Ik dacht dat hij mij al lang los gelaten had....
Gisteren vertelde ook iemand tegen mij dat hij op zijn hyves had staan hoe geweldig zijn weekend wel niet was geweest. Erg pijnlijk! Heb ik mezelf bij zijn hyves verwijderd om dit soort dingen te voorkomen....hoor je het van een ander.
Ja, vervelend is dat als mensen vragen hoe het met je is. Ik herken het wel. Ik begin niet bij iedereen te huilen. Maar bij mensen die dicht bij me staan wel. Op het werk kan ik me nu aardig in houden. Behalve dan als ik zo'n mailtje zoals gisteren krijg en dat lees op mijn werk.
Ik moest gisteren naar het ziekenhuis. Loop ik al tijdje voor buikklachten. Mijn ex ging altijd mee. Hij was altijd erg bezorgt. Nu zat ik daar alleen in de wachtkamer. Nou toen had ik het ook wel moeilijk hoor. Kon mijn tranen nauwelijks bedwingen. Vroeg de dokter of ik ook was afgevallen. Ja, 8 kilo, maar niet door de lichaamelijke klachten!
Zo zijn er wel meer dingen. Ik mocht ook nooit 's avonds laat in het donker in mijn uppie over straat. Dat vond hij maar niets. En nu interesseert het hem geen ene fluit. Dat is zo vreemd.
Elke avond als ik in bed lig denk ik: Gelukkig weer een dag voorbij/overleefd. Ik wou dat ik in mijn vingers kon knipsen en dat ik dat een jaar verder was.
woensdag 2 december 2009 om 09:41
Hoi Paardje,
Jeetje niet zo handig van diegene om je te vertellen dat zijn weekend zo geweldig geweest was, daar zit je nou niet op te wachten. Waardeloos dat hij je zo zakelijk terug mailt. Maar weet je, ik denk dat dat jou wel gaat helpen in jouw proces. Want hij is er duidelijk niet meer voor je en dat doet natuurlijk heel veel pijn maar uiteindelijk kun je hem straks beter loslaten. Bij mij is dat anders, in die zin dat wij nog steeds van elkaar houden. Ik ben benieuwd of een psycholoog ook in mijn geval denkt dat het beter is om geen contact te hebben. Ik denk dat ik sowieso altijd van hem zal blijven houden maar het gevoel neemt wel af en het krijgt een plekje. Ik weet niet of dat anders/trager zal verlopen als ik hem nog blijf mailen/SMSen/bellen, ik heb echt geen idee. Maar ik weet wel dat dit ook niet werkt. Aan de andere kant: misschien is dit wel normaal en moet ik gewoon nog een tijdje door de zure appel heen bijten. Misschien duurt het anders inderdaad veel langer, ik weet het niet.
Ik kan me voorstellen dat je je vreselijk ellendig zat te voelen, daar alleen in de wachtkamer. Moest je niet huilen toen die arts vroeg of je afgevallen was en je uit moest leggen dat dat niet kwam door lichamelijke klachten? Dat zou voor mij dus weer zo'n breekpunt geweest zijn. Ik vind jou wel een taaie hoor, petje af!
Ongelofelijk he, hoe jouw ex jou zo hard kan laten vallen, ineens zo koel kan zijn. Dan vraag je je toch af of je iemand uberhaubt ooit echt gekend hebt, of heb jij dat niet? Als hij eerst zo bezorgt was en nu totaal niet meer dan ga je toch overal aan twijfelen, kan ik me zo voorstellen.
En ik heb precies hetzelfde, ik zou ook graag met mijn vingers knippen en een jaar verder zijn! Can't wait!
Jeetje niet zo handig van diegene om je te vertellen dat zijn weekend zo geweldig geweest was, daar zit je nou niet op te wachten. Waardeloos dat hij je zo zakelijk terug mailt. Maar weet je, ik denk dat dat jou wel gaat helpen in jouw proces. Want hij is er duidelijk niet meer voor je en dat doet natuurlijk heel veel pijn maar uiteindelijk kun je hem straks beter loslaten. Bij mij is dat anders, in die zin dat wij nog steeds van elkaar houden. Ik ben benieuwd of een psycholoog ook in mijn geval denkt dat het beter is om geen contact te hebben. Ik denk dat ik sowieso altijd van hem zal blijven houden maar het gevoel neemt wel af en het krijgt een plekje. Ik weet niet of dat anders/trager zal verlopen als ik hem nog blijf mailen/SMSen/bellen, ik heb echt geen idee. Maar ik weet wel dat dit ook niet werkt. Aan de andere kant: misschien is dit wel normaal en moet ik gewoon nog een tijdje door de zure appel heen bijten. Misschien duurt het anders inderdaad veel langer, ik weet het niet.
Ik kan me voorstellen dat je je vreselijk ellendig zat te voelen, daar alleen in de wachtkamer. Moest je niet huilen toen die arts vroeg of je afgevallen was en je uit moest leggen dat dat niet kwam door lichamelijke klachten? Dat zou voor mij dus weer zo'n breekpunt geweest zijn. Ik vind jou wel een taaie hoor, petje af!
Ongelofelijk he, hoe jouw ex jou zo hard kan laten vallen, ineens zo koel kan zijn. Dan vraag je je toch af of je iemand uberhaubt ooit echt gekend hebt, of heb jij dat niet? Als hij eerst zo bezorgt was en nu totaal niet meer dan ga je toch overal aan twijfelen, kan ik me zo voorstellen.
En ik heb precies hetzelfde, ik zou ook graag met mijn vingers knippen en een jaar verder zijn! Can't wait!
woensdag 2 december 2009 om 14:19
Hoi Terminator,
Nee dat was inderdaad niet zo handig. Was iemand die ook niets van die muts af weet. Die vroeg hoe het met mij ging en dat ze dus op hyves had gezien dat het met ex goed ging. En vooral afgelopen weekend dan.
Ik denk dat je er nooit achter zult komen of het wel of niet verstandig is om nog contact te hebben. Als je wel contact zoekt weet je niet hoe het gelopen zou zijn als je geen contact zoekt. En andersom. Maar ik snap je heel goed. En ja, jou situatie is anders dan de mijne. Maar wat wel hetzelfde is is dat we beide nog van die mannen houden. Heb jij dan niet het idee dat als je hem regelmatig spreekt dat je hem dan niet los kan laten? En hij jou ook niet? In mijn situatie denk ik ook dat als ik hem zie/spreek dat ik dan van hem blijf houden. Ze zeggen wel eens uit het oog uit het hart. Ik denk dat dat deels wel zo werkt. Al zou ik mijn ex natuurlijk nooit vergeten na 15 jaar. Heb nu ook besloten een poosje niets meer van mij te laten horen. Ik ga me puur op mijzelf en de toekomst richten. Ik ben op dit moment de enige die mijzelf weer gelukkig kan maken en daar ga ik voor. Kan niet in 1 dag, maar het gaat me lukken. Met dit idee in mijn hoofd voel ik me ook stuk beter.
En inderdaad weet ik niet meer wie mij ex is. Waar is die man gebleven waar ik 15 jaar mee samen was? Die is verdwenen door al die therapieen! Dat is mijn conclusie.
Nee dat was inderdaad niet zo handig. Was iemand die ook niets van die muts af weet. Die vroeg hoe het met mij ging en dat ze dus op hyves had gezien dat het met ex goed ging. En vooral afgelopen weekend dan.
Ik denk dat je er nooit achter zult komen of het wel of niet verstandig is om nog contact te hebben. Als je wel contact zoekt weet je niet hoe het gelopen zou zijn als je geen contact zoekt. En andersom. Maar ik snap je heel goed. En ja, jou situatie is anders dan de mijne. Maar wat wel hetzelfde is is dat we beide nog van die mannen houden. Heb jij dan niet het idee dat als je hem regelmatig spreekt dat je hem dan niet los kan laten? En hij jou ook niet? In mijn situatie denk ik ook dat als ik hem zie/spreek dat ik dan van hem blijf houden. Ze zeggen wel eens uit het oog uit het hart. Ik denk dat dat deels wel zo werkt. Al zou ik mijn ex natuurlijk nooit vergeten na 15 jaar. Heb nu ook besloten een poosje niets meer van mij te laten horen. Ik ga me puur op mijzelf en de toekomst richten. Ik ben op dit moment de enige die mijzelf weer gelukkig kan maken en daar ga ik voor. Kan niet in 1 dag, maar het gaat me lukken. Met dit idee in mijn hoofd voel ik me ook stuk beter.
En inderdaad weet ik niet meer wie mij ex is. Waar is die man gebleven waar ik 15 jaar mee samen was? Die is verdwenen door al die therapieen! Dat is mijn conclusie.
woensdag 2 december 2009 om 20:41
Hey Paardje,
Zo zeg wat een goede dag had ik vandaag, meer van dit soort dagen graag! Raar he, heb jij dat ook, de ene dag word je wakker en weet je al: dit wordt niks vandaag. En de andere dag word je wakker en denk je: Best oke, deze dag. Waar dat door komt, geen idee, ik heb gisteravond nog liggen janken in een t-shirt van hem. Misschien werkt het toch, als je je verdriet toelaat gaat het eerder over, ofzo. Aan de andere kant kan het morgen zomaar weer een jankdag zijn. Hopelijk niet want ik ga 's avonds met een vriendinnetje naar de sauna!
Kans is inderdaad groot dat ik mijn ex niet los kan laten en hij mij niet als we elkaar regelmatig spreken. Dat is ook de reden dat hij geen contact meer wil. Maar een deel van mij wil hem ook helemaal niet los laten. Ik wil hem nog zo graag even koesteren, ik heb zoveel liefde te geven. Ik wil hem aan het lachen maken, ik wil dat we er als maatjes uitkomen. Want een ding is zeker: Ik weet 100% zeker dat wij niet meer bij elkaar komen. Die hoop heb ik ook niet. Dus dan wil ik het graag ombuigen naar iets anders waardevols. Snap je? Dat had ik ook met die collega, toen ik zo verliefd op hem was. Ik heb gezegd dat ik voor hem wilde gaan maar dat als hij niet wilde, ik ook kon settelen voor vriendschap. Ik kan dat ook echt. En de vlinders worden minder want je leert elkaar steeds beter kennen en dus ook elkaars minder leuke kanten. Dat het qua gevoel een vriendschap + is, dus met een speciaal plekje in je hart, dat is geen punt voor mij.
Jij gaat inderdaad weer helemaal gelukkig worden! En weet je, op de dag dat je dat voelt ben je zo trots op jezelf en voel je je onoverwinnelijk! Want als je zelf gelukkig bent heb je ook niemand nodig, ben je onafhankelijk en weet je dat je, ook als je weer gelukkig bent met iemand anders, altijd jezelf nog hebt en dan ook gewoon gelukkig bent! Je bent dan ook niet meer bang om iemand te verliezen want je hebt altijd jezelf nog en daarop kun je bouwen. (lang leve Harrie Jekkers! )
Goed van je dat je afstand neemt en je ex voorlopig niet meer gaat mailen. Dat helpt jou het beste. Want hij is toch niet meer de man die jij kende. Nuttig, therapieen!
Zo zeg wat een goede dag had ik vandaag, meer van dit soort dagen graag! Raar he, heb jij dat ook, de ene dag word je wakker en weet je al: dit wordt niks vandaag. En de andere dag word je wakker en denk je: Best oke, deze dag. Waar dat door komt, geen idee, ik heb gisteravond nog liggen janken in een t-shirt van hem. Misschien werkt het toch, als je je verdriet toelaat gaat het eerder over, ofzo. Aan de andere kant kan het morgen zomaar weer een jankdag zijn. Hopelijk niet want ik ga 's avonds met een vriendinnetje naar de sauna!
Kans is inderdaad groot dat ik mijn ex niet los kan laten en hij mij niet als we elkaar regelmatig spreken. Dat is ook de reden dat hij geen contact meer wil. Maar een deel van mij wil hem ook helemaal niet los laten. Ik wil hem nog zo graag even koesteren, ik heb zoveel liefde te geven. Ik wil hem aan het lachen maken, ik wil dat we er als maatjes uitkomen. Want een ding is zeker: Ik weet 100% zeker dat wij niet meer bij elkaar komen. Die hoop heb ik ook niet. Dus dan wil ik het graag ombuigen naar iets anders waardevols. Snap je? Dat had ik ook met die collega, toen ik zo verliefd op hem was. Ik heb gezegd dat ik voor hem wilde gaan maar dat als hij niet wilde, ik ook kon settelen voor vriendschap. Ik kan dat ook echt. En de vlinders worden minder want je leert elkaar steeds beter kennen en dus ook elkaars minder leuke kanten. Dat het qua gevoel een vriendschap + is, dus met een speciaal plekje in je hart, dat is geen punt voor mij.
Jij gaat inderdaad weer helemaal gelukkig worden! En weet je, op de dag dat je dat voelt ben je zo trots op jezelf en voel je je onoverwinnelijk! Want als je zelf gelukkig bent heb je ook niemand nodig, ben je onafhankelijk en weet je dat je, ook als je weer gelukkig bent met iemand anders, altijd jezelf nog hebt en dan ook gewoon gelukkig bent! Je bent dan ook niet meer bang om iemand te verliezen want je hebt altijd jezelf nog en daarop kun je bouwen. (lang leve Harrie Jekkers! )
Goed van je dat je afstand neemt en je ex voorlopig niet meer gaat mailen. Dat helpt jou het beste. Want hij is toch niet meer de man die jij kende. Nuttig, therapieen!
donderdag 3 december 2009 om 09:36
Hey Terminator,
Fijn dat je zo'n goeie dag had! En ja dat heb ik ook. Moet zeggen dat ik al een aantal betere dagen achter elkaar heb gehad (op de wachtkamer in ziekenhuis na), maar gisteren avond kwam er weer even een dipje. Ben vroeg naar bed gegaan want als ik slaap dan voel ik niets.
De energie die je nou in je ex steekt, door met hem bezig te zijn in je hoofd, kun je beter injezelf steken. Je hebt het hard nodig. Voor mij hetzelfde hoor. Ik wordt ook dood moe als ik alleen maar met hem (en haar) bezig ben. Kan me beter op de toekomst richten. Dan voel ik me ook beter. Ook jij komt hier doorheen. Maar ik denk dat je dat zonder contact moet doen. Echt anders duurt het los laten veel langer. Ik zou mijn ex ook het liefste elke dag horen/voelen. Ook al heeft hij me zoveel pijn gedaan. Dat gevoel moet slijten.
Vind het knap dat je je gevoel kan ombuigen naar vriendschap. Maar kun je dat ook met deze man? Jullie houden zoveel van elkaar. Is dat verstandig? En misschien kan jij dat wel, maar hij dan?
En jij gaat ook gelukkig worden hoor!
Fijn dat je zo'n goeie dag had! En ja dat heb ik ook. Moet zeggen dat ik al een aantal betere dagen achter elkaar heb gehad (op de wachtkamer in ziekenhuis na), maar gisteren avond kwam er weer even een dipje. Ben vroeg naar bed gegaan want als ik slaap dan voel ik niets.
De energie die je nou in je ex steekt, door met hem bezig te zijn in je hoofd, kun je beter injezelf steken. Je hebt het hard nodig. Voor mij hetzelfde hoor. Ik wordt ook dood moe als ik alleen maar met hem (en haar) bezig ben. Kan me beter op de toekomst richten. Dan voel ik me ook beter. Ook jij komt hier doorheen. Maar ik denk dat je dat zonder contact moet doen. Echt anders duurt het los laten veel langer. Ik zou mijn ex ook het liefste elke dag horen/voelen. Ook al heeft hij me zoveel pijn gedaan. Dat gevoel moet slijten.
Vind het knap dat je je gevoel kan ombuigen naar vriendschap. Maar kun je dat ook met deze man? Jullie houden zoveel van elkaar. Is dat verstandig? En misschien kan jij dat wel, maar hij dan?
En jij gaat ook gelukkig worden hoor!
donderdag 3 december 2009 om 16:19
Hoi Paardje,
Zowaar al weer een goeie dag, dat begint erop te lijken!
Je hebt gelijk dat we die energie in onszelf moeten steken maar mijn gedachten dwalen 1000x per dag af naar hem. Nu kan ik me voorstellen dat jij nog met allerlei onbeantwoorde vragen zit en dat heb ik niet. Ik weet dat hij mij net zo hard mist, ik weet dat hij ook heel erg verdrietig is en ik weet dat we nog steeds van elkaar houden. Ik mis hem meer ivm het delen van je belefenissen en je gevoelens. Maar ik denk dat je gelijk hebt en dat het beter is om geen contact te hebben. Ik weet ook niet of ik met deze man vrienden zou kunnen zijn. Ik denk van wel maar misschien nu nog niet. En of hij het kan, daar twijfel ik ook aan. Ik was immers alles wat hij ooit in een vrouw zocht dus wat hem betrof was onze relatie perfect. Het is vast beter om voorlopig nog geen contact te hebben. Maar stiekum hoop ik toch dat hij over een poosje gewoon weer eens mailt ofzo.
Gisteravond kreeg ik trouwens nog een SMS van de collega. Hij vroeg of ik oke was. Ik heb terug gestuurd dat ik die dag een goede dag had maar de 2 dagen ervoor niet. Hij stuurde terug dat hij blij voor me was dat ik een goede dag gehad had en dat hij aan me had gezien dat ik het moeilijk had. Ik heb hem toen gestuurd dat ik het fijn vind dat hij die dag niet doorgevraagd heeft omdat die klotetranen dan weer gekomen waren en ik dat gewoon echt niet wil, zeker niet in het bijzijn van al mijn collega's. En dat ik het onderwerp in gezelschap zoveel mogelijk mijd omdat dat mij het beste helpt. Hij stuurde terug: I know. Kom binnenkort maar eens naar mijn nieuwe stek kijken. Slaap lekker en tot maandag.
Hij is namelijk sinds 1 week weg uit het huis dat hij met zijn ex heeft. Maar ik vind het fijn dat hij niet pusht en me ruimte geeft terwijl hij wel laat merken dat hij er voor me is en aan me denkt.
Ik moet er nog altijd niet aan denken om iets met hem te beginnen, daar ben ik nog lang niet aan toe en ik weet uberhaubt niet of ik dat ooit zie zitten. Maar hij is wel goed bezig op deze manier.
En als ie meer wil zal hij een heeeeele lange adem moeten hebben!
Loop jij trouwens bij een psycholoog sinds het uit is of daarvoor ook al? Had ik je al verteld over het boek van Eckhart Tolle? Ik werd er erg gelukkig van nadat mijn vorige relatie eindigde. Een nieuwe aarde heet het. Weet niet of je een lezer bent maar misschien helpt het je op je weg naar het geluk!
Zowaar al weer een goeie dag, dat begint erop te lijken!
Je hebt gelijk dat we die energie in onszelf moeten steken maar mijn gedachten dwalen 1000x per dag af naar hem. Nu kan ik me voorstellen dat jij nog met allerlei onbeantwoorde vragen zit en dat heb ik niet. Ik weet dat hij mij net zo hard mist, ik weet dat hij ook heel erg verdrietig is en ik weet dat we nog steeds van elkaar houden. Ik mis hem meer ivm het delen van je belefenissen en je gevoelens. Maar ik denk dat je gelijk hebt en dat het beter is om geen contact te hebben. Ik weet ook niet of ik met deze man vrienden zou kunnen zijn. Ik denk van wel maar misschien nu nog niet. En of hij het kan, daar twijfel ik ook aan. Ik was immers alles wat hij ooit in een vrouw zocht dus wat hem betrof was onze relatie perfect. Het is vast beter om voorlopig nog geen contact te hebben. Maar stiekum hoop ik toch dat hij over een poosje gewoon weer eens mailt ofzo.
Gisteravond kreeg ik trouwens nog een SMS van de collega. Hij vroeg of ik oke was. Ik heb terug gestuurd dat ik die dag een goede dag had maar de 2 dagen ervoor niet. Hij stuurde terug dat hij blij voor me was dat ik een goede dag gehad had en dat hij aan me had gezien dat ik het moeilijk had. Ik heb hem toen gestuurd dat ik het fijn vind dat hij die dag niet doorgevraagd heeft omdat die klotetranen dan weer gekomen waren en ik dat gewoon echt niet wil, zeker niet in het bijzijn van al mijn collega's. En dat ik het onderwerp in gezelschap zoveel mogelijk mijd omdat dat mij het beste helpt. Hij stuurde terug: I know. Kom binnenkort maar eens naar mijn nieuwe stek kijken. Slaap lekker en tot maandag.
Hij is namelijk sinds 1 week weg uit het huis dat hij met zijn ex heeft. Maar ik vind het fijn dat hij niet pusht en me ruimte geeft terwijl hij wel laat merken dat hij er voor me is en aan me denkt.
Ik moet er nog altijd niet aan denken om iets met hem te beginnen, daar ben ik nog lang niet aan toe en ik weet uberhaubt niet of ik dat ooit zie zitten. Maar hij is wel goed bezig op deze manier.
En als ie meer wil zal hij een heeeeele lange adem moeten hebben!Loop jij trouwens bij een psycholoog sinds het uit is of daarvoor ook al? Had ik je al verteld over het boek van Eckhart Tolle? Ik werd er erg gelukkig van nadat mijn vorige relatie eindigde. Een nieuwe aarde heet het. Weet niet of je een lezer bent maar misschien helpt het je op je weg naar het geluk!
vrijdag 4 december 2009 om 08:59
Ja, de goeie dagen blijven langer! Dat merk ik ook. Maar diepe dalen zijn er ook nog steeds. Vooral als ik in mijn uppie in ons grote bed lig.
Ik denk elk uur, minuut, wat zelf seconde aan mijn situatie. Behalve als ik slaap. En soms droom ik dan nog dat alles weer bij het oude was. Wordt je wakker en dan voel je je nog rotter.
Hoop dat ik ooit nog ergens anders aan kan denken.
Je kunt toch altijd weer contact met hem opnemen als je een half jaartje verder bent? Als je jezelf dat nou voor neemt. Dan weet je dat je hem ooit weer spreekt. Dat geeft misschien ook rust.
Mijn ex mailde mij gisteren ook weer. We hadden een afspraak over onze honden en die kan hij misschien niet na komen. Ben pis neidig daarover. Ik ga dat ook niet via de mail uitvechten. Heb een gesprek voorgesteld om erover te praten. Dus waarschijnlijk zie ik hem dan volgende week. Vind het allemaal zo vreemd. Lijkt echt een hele andere man.
Fijn dat je collega nu op de juiste manier afstand houdt. Als hij jou echt zo leuk vind, dan heeft hij die lange adem voor je over. Ga je kijken bij zijn nieuwe stekkie?
Ik loop bij de psycholoog sinds mijn ex weg is gegaan. Ik dacht dat ik het echt niet aan zou kunnen om alleen verder te gaan. En vooral het alleen zijn. Moet zeggen dat het me goed helpt. Ja, van dat boek had je verteld. Ik wil hem ook gaan lezen, maar ben er nog niet aan toe gekomen. Ben elke keer nog met andere (lees ex) dingen bezig.
Ik denk elk uur, minuut, wat zelf seconde aan mijn situatie. Behalve als ik slaap. En soms droom ik dan nog dat alles weer bij het oude was. Wordt je wakker en dan voel je je nog rotter.
Hoop dat ik ooit nog ergens anders aan kan denken.
Je kunt toch altijd weer contact met hem opnemen als je een half jaartje verder bent? Als je jezelf dat nou voor neemt. Dan weet je dat je hem ooit weer spreekt. Dat geeft misschien ook rust.
Mijn ex mailde mij gisteren ook weer. We hadden een afspraak over onze honden en die kan hij misschien niet na komen. Ben pis neidig daarover. Ik ga dat ook niet via de mail uitvechten. Heb een gesprek voorgesteld om erover te praten. Dus waarschijnlijk zie ik hem dan volgende week. Vind het allemaal zo vreemd. Lijkt echt een hele andere man.
Fijn dat je collega nu op de juiste manier afstand houdt. Als hij jou echt zo leuk vind, dan heeft hij die lange adem voor je over. Ga je kijken bij zijn nieuwe stekkie?
Ik loop bij de psycholoog sinds mijn ex weg is gegaan. Ik dacht dat ik het echt niet aan zou kunnen om alleen verder te gaan. En vooral het alleen zijn. Moet zeggen dat het me goed helpt. Ja, van dat boek had je verteld. Ik wil hem ook gaan lezen, maar ben er nog niet aan toe gekomen. Ben elke keer nog met andere (lees ex) dingen bezig.
vrijdag 4 december 2009 om 11:13
Hoi Paardje, goed van je dat je hulp hebt gezocht bij een psycholoog. Ik kan me heel goed voorstellen dat je zoiets niet in je eentje kunt verwerken. Wat dat betreft heeft het einde van mijn relatie absoluut minder impact op mijn leven dan bij jou het geval is. Jullie zijn zo lang samen geweest, zelfs getrouwd, bij jullie moet er ook nog veel geregeld worden en daar kun je volgens mij alle hulp bij gebruiken. Wat dat betreft wordt mijn leven een stuk minder overhoop gegooid. Alleen mijn emoties. En daar kom ik, met behulp van mijn vriendinnen, wel uit. Ik vind het trouwens ook helpen om met jou te mailen over alles.
Wat raar van je ex zeg, dat hij de afspraak mbt de honden niet na kan komen. Belachelijk, ze zijn toch net zo goed van hem? Dan zorgt hij er ook maar voor! Kan me heel goed voorstellen dat je boos bent. Vind je het niet moeilijk om hem volgende week dan weer te moeten zien? Nou ja misschien helpt het wel bij de verwerking, als hij zo'n andere man is en je ziet dat maakt dat het misschien ietsje minder zwaar. Ik denk dat als ik mijn ex zie we elkaar gewoon weer in de armen vliegen en dat helpt nou niet echt.
Ik ben ervan overtuigd dat mijn ex wel contact opneemt over een poosje, hetzij per mail, hetzij telefonisch. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik hem tot die tijd met rust laat. Al kwam ik gister wel een erg leuk boekje tegen: Domheid voor beginners. Ik overweeg om het te kopen en op te sturen voor met Kerst ofzo, als grapje, want het was best dom om een relatie met elkaar te beginnen en dat boekje is echt heel grappig!
Ik weet zeker dat jij ooit nog ergens anders aan kan denken, sterker nog, aan een andere man! En dan ben je weer de gelukkigste vrouw op aarde, echt waar! Heb je voor je ex veel relaties gehad? Die ene collega zei ooit tegen me: Soms denk je dat je super gelukkig was met iemand maar als je dan iemand anders tegen komt besef je dat je dan pas echt gelukkig bent! En Paardje als ik mijn exen op een rijtje zet is iedere man een enorme verbetering op de vorige geweest. Dus als dat ook voor jou geldt krijg jij straks toch een superman!!
Ik ga wel kijken naar het nieuwe stekkie van mijn collega maar nu nog niet. Misschien over een paar weken, ik weet het nog niet. Ik luister gewoon naar mijn gevoel en als het niet goed voelt doe ik het niet. Vooralsnog heb ik er geen zin in.
Het lastige is dat ik hem ook wil steunen, voor hem is het ook een rottijd, al lijkt hij er wel redelijk oke onder. Hij is al sinds maart dit jaar bezig met afscheid nemen van die relatie dus er is al veel verwerkt denk ik. Maar ik wil er wel voor hem zijn als hij zich rot voelt. Alleen is dat momenteel wat lastig, omdat het toch ook weer geen gewone vriendschap is en ik nu geen behoefte heb aan die spanning.
Wat raar van je ex zeg, dat hij de afspraak mbt de honden niet na kan komen. Belachelijk, ze zijn toch net zo goed van hem? Dan zorgt hij er ook maar voor! Kan me heel goed voorstellen dat je boos bent. Vind je het niet moeilijk om hem volgende week dan weer te moeten zien? Nou ja misschien helpt het wel bij de verwerking, als hij zo'n andere man is en je ziet dat maakt dat het misschien ietsje minder zwaar. Ik denk dat als ik mijn ex zie we elkaar gewoon weer in de armen vliegen en dat helpt nou niet echt.
Ik ben ervan overtuigd dat mijn ex wel contact opneemt over een poosje, hetzij per mail, hetzij telefonisch. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik hem tot die tijd met rust laat. Al kwam ik gister wel een erg leuk boekje tegen: Domheid voor beginners. Ik overweeg om het te kopen en op te sturen voor met Kerst ofzo, als grapje, want het was best dom om een relatie met elkaar te beginnen en dat boekje is echt heel grappig!
Ik weet zeker dat jij ooit nog ergens anders aan kan denken, sterker nog, aan een andere man! En dan ben je weer de gelukkigste vrouw op aarde, echt waar! Heb je voor je ex veel relaties gehad? Die ene collega zei ooit tegen me: Soms denk je dat je super gelukkig was met iemand maar als je dan iemand anders tegen komt besef je dat je dan pas echt gelukkig bent! En Paardje als ik mijn exen op een rijtje zet is iedere man een enorme verbetering op de vorige geweest. Dus als dat ook voor jou geldt krijg jij straks toch een superman!!
Ik ga wel kijken naar het nieuwe stekkie van mijn collega maar nu nog niet. Misschien over een paar weken, ik weet het nog niet. Ik luister gewoon naar mijn gevoel en als het niet goed voelt doe ik het niet. Vooralsnog heb ik er geen zin in.
Het lastige is dat ik hem ook wil steunen, voor hem is het ook een rottijd, al lijkt hij er wel redelijk oke onder. Hij is al sinds maart dit jaar bezig met afscheid nemen van die relatie dus er is al veel verwerkt denk ik. Maar ik wil er wel voor hem zijn als hij zich rot voelt. Alleen is dat momenteel wat lastig, omdat het toch ook weer geen gewone vriendschap is en ik nu geen behoefte heb aan die spanning.
vrijdag 4 december 2009 om 11:50
Hey Terminator,
Ja, wij waren ook al zo jong samen. Ik weet niet beter of hij was in mijn leven. Nu moet ik in 1 keer hem missen, maar ook mijn hele "normale" leventje. Wat doe ik nu met bv. koninginnendag, braderie, WK volgend jaar. Dat waren allemaal dingen die we altijd samen deden.
En wat moet ik straks in de zomer met 3 weken vakantie? Allemaal dingen waar ik me nu eigenlijk helemaal niet druk over moet maken, maar toch denk ik eraan.
En praten en mailen helpt inderdaad. Ik praat ook veel met mijn vriendinnen en ook met mijn ouders. Dat helpt. Maar ook hier schrijven helpt. Het is fijn om met iemand te mailen die hetzelfde voelt.
Zie er wel een beetje tegen op om hem te zien volgende week, maar het moet. Ik ben wel boos dus misschien scheelt dat. Ga in ieder geval proberen om niet in te storten en me sterk te houden.
En ja ik denk dat het jullie niet zou helpen om bij elkaar in de armen te vliegen als jullie elkaar zien. Dan wordt het houden van weer lekker bevestigd.
Ik hoop dat je gelijk hebt en dat ik ooit ergens aan kan denken. Mijn psycholoog zei hetzelfde. Dat als ik een nieuwe relatie zou krijgen dat dat ook veel beter kan voelen. Ik ben benieuwd. Wacht in spanning af. Ik heb niet zoveel relaties gehad voor hem. Ik was 16! Scharreltje hier en daar , maar meer ook niet. Dus ook totaal geen ervaring met verbroken relaties en met het alleen wonen. Ik ken natuurlijk wel mensen in mijn omgeving die een relatie verbroken hebben en nu weer gelukkig zijn met een nieuwe relatie. Kan me nog niet voorstellen dat ik blij wordt van een nieuwe man. Maar dat heb jij nu ook nog niet. En jij hebt al een aantal relaties gehad. Dus het zal met mij vast wel goed komen.
Goed dat je het zo rustig aan doet. Je wil ook niet dat je collega gaat denken dat jij nu wat met hem wil. En het is moeilijk om er voor hem te zijn terwijl je met je eigen problemen zit. Leg hem dat gewoon uit en dan zal hij dat vast snappen. En af en toe vragen hoe het met hem is kan toch geen kwaad. En over een poosje ga je lekker bij zijn stekkie kijken en wie weet.....
Ja, wij waren ook al zo jong samen. Ik weet niet beter of hij was in mijn leven. Nu moet ik in 1 keer hem missen, maar ook mijn hele "normale" leventje. Wat doe ik nu met bv. koninginnendag, braderie, WK volgend jaar. Dat waren allemaal dingen die we altijd samen deden.
En wat moet ik straks in de zomer met 3 weken vakantie? Allemaal dingen waar ik me nu eigenlijk helemaal niet druk over moet maken, maar toch denk ik eraan.
En praten en mailen helpt inderdaad. Ik praat ook veel met mijn vriendinnen en ook met mijn ouders. Dat helpt. Maar ook hier schrijven helpt. Het is fijn om met iemand te mailen die hetzelfde voelt.
Zie er wel een beetje tegen op om hem te zien volgende week, maar het moet. Ik ben wel boos dus misschien scheelt dat. Ga in ieder geval proberen om niet in te storten en me sterk te houden.
En ja ik denk dat het jullie niet zou helpen om bij elkaar in de armen te vliegen als jullie elkaar zien. Dan wordt het houden van weer lekker bevestigd.
Ik hoop dat je gelijk hebt en dat ik ooit ergens aan kan denken. Mijn psycholoog zei hetzelfde. Dat als ik een nieuwe relatie zou krijgen dat dat ook veel beter kan voelen. Ik ben benieuwd. Wacht in spanning af. Ik heb niet zoveel relaties gehad voor hem. Ik was 16! Scharreltje hier en daar , maar meer ook niet. Dus ook totaal geen ervaring met verbroken relaties en met het alleen wonen. Ik ken natuurlijk wel mensen in mijn omgeving die een relatie verbroken hebben en nu weer gelukkig zijn met een nieuwe relatie. Kan me nog niet voorstellen dat ik blij wordt van een nieuwe man. Maar dat heb jij nu ook nog niet. En jij hebt al een aantal relaties gehad. Dus het zal met mij vast wel goed komen.
Goed dat je het zo rustig aan doet. Je wil ook niet dat je collega gaat denken dat jij nu wat met hem wil. En het is moeilijk om er voor hem te zijn terwijl je met je eigen problemen zit. Leg hem dat gewoon uit en dan zal hij dat vast snappen. En af en toe vragen hoe het met hem is kan toch geen kwaad. En over een poosje ga je lekker bij zijn stekkie kijken en wie weet.....
vrijdag 4 december 2009 om 20:11
Hey Paardje,
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je geamputeerd voelt zonder hem. Jullie zijn samen volwassen geworden, hebben elkaar gevormd, dat is niet niks. Ik hoop dat het er ooit op terug kunt kijken met een glimlach en dat je dan nog gelukkiger bent en denkt: Dit had ik nooit meegemaakt als hij bij me was gebleven! Maar dat het nog een tijd zal duren voordat het zo ver is is helaas ook een feit. Wat zou het fijn zijn he, zo'n winterslaap...
Overigens, wat 3 weken vakantie betreft: Ik ben een keer alleen meegeweest met een groepsreis van Shoestring, was superleuk! Ik had toen wel een relatie maar mijn toenmalige vriend was niet zo reislustig en Zuid Afrika in mijn eentje leek me niet zo'n plan. Maar het was een geweldige belevenis en met Shoestring gaan doorgaans veel mensen van onze leeftijd mee, zowel stelletjes als singles. Misschien is het wat voor je.
Ik word inderdaad niet blij van een nieuwe man nu, ik moet er niet aan denken. Ten eerste behoort mijn hart nog aan mijn ex dus ik kan hem niet delen met een ander en ten tweede zou het voelen als vreemdgaan. Het kan nog helemaal niet. Maar, en dat is dan wel mijn voordeel omdat ik die ervaring heb, ik weet dat het weer kan, verliefd worden, gelukkig worden. En het voelt zo geweldig om verliefd te zijn!! En Paardje, als je dat bent, dan denk je: Wauw, ik mag dit gewoon NOG een keer meemaken! Met een nog veel leukere vent!
Ik vraag die collega inderdaad ook hoe het met hem gaat als hij het mij vraagt per SMS. Of hij kan wennen aan zijn nieuwe stek, of hij nog steeds achter zijn beslissing staat etc.
Trouwens wel grappig, ik weet dat zijn beste vriend homo is en ik stel me dan zo voor dat die hem adviseert, want die hoort van zijn vriendinnen natuurlijk precies wat vrouwen wel en niet fijn vinden. Vrouwen delen dat nl makkelijker met homo's want dat zijn voor ons net vriendinnen. Dus ik zie dan helemaal voor me dat die hem instrueert dat ie wel af en toe mag vragen hoe het met me is maar dat ie niet mag zeggen: Kom we gaan uit en dan blijf je daarna gezellig bij me slapen voor een potje fijne seks. (want dat wil ie eigenlijk natuurlijk!) Hahaha, ik vind het wel een grappige gedachte!
Ik heb vandaag mijn broers en schoonzus gemaild dat het onderwerp "mijn ex" zondag als we Sinterklaas vieren het beste gemeden kan worden omdat ik graag wil dat het gezellig wordt en dat als ze er naar vragen, ik vrees dat het wat droevig wordt en dat wil ik niet.
Gisteravond heerlijk naar de sauna geweest incl massage, echt zalig. Heb jij nog plannen voor het weekend? Ik vind de weekenden het moeilijkst. Jij ook?
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je geamputeerd voelt zonder hem. Jullie zijn samen volwassen geworden, hebben elkaar gevormd, dat is niet niks. Ik hoop dat het er ooit op terug kunt kijken met een glimlach en dat je dan nog gelukkiger bent en denkt: Dit had ik nooit meegemaakt als hij bij me was gebleven! Maar dat het nog een tijd zal duren voordat het zo ver is is helaas ook een feit. Wat zou het fijn zijn he, zo'n winterslaap...
Overigens, wat 3 weken vakantie betreft: Ik ben een keer alleen meegeweest met een groepsreis van Shoestring, was superleuk! Ik had toen wel een relatie maar mijn toenmalige vriend was niet zo reislustig en Zuid Afrika in mijn eentje leek me niet zo'n plan. Maar het was een geweldige belevenis en met Shoestring gaan doorgaans veel mensen van onze leeftijd mee, zowel stelletjes als singles. Misschien is het wat voor je.
Ik word inderdaad niet blij van een nieuwe man nu, ik moet er niet aan denken. Ten eerste behoort mijn hart nog aan mijn ex dus ik kan hem niet delen met een ander en ten tweede zou het voelen als vreemdgaan. Het kan nog helemaal niet. Maar, en dat is dan wel mijn voordeel omdat ik die ervaring heb, ik weet dat het weer kan, verliefd worden, gelukkig worden. En het voelt zo geweldig om verliefd te zijn!! En Paardje, als je dat bent, dan denk je: Wauw, ik mag dit gewoon NOG een keer meemaken! Met een nog veel leukere vent!
Ik vraag die collega inderdaad ook hoe het met hem gaat als hij het mij vraagt per SMS. Of hij kan wennen aan zijn nieuwe stek, of hij nog steeds achter zijn beslissing staat etc.
Trouwens wel grappig, ik weet dat zijn beste vriend homo is en ik stel me dan zo voor dat die hem adviseert, want die hoort van zijn vriendinnen natuurlijk precies wat vrouwen wel en niet fijn vinden. Vrouwen delen dat nl makkelijker met homo's want dat zijn voor ons net vriendinnen. Dus ik zie dan helemaal voor me dat die hem instrueert dat ie wel af en toe mag vragen hoe het met me is maar dat ie niet mag zeggen: Kom we gaan uit en dan blijf je daarna gezellig bij me slapen voor een potje fijne seks. (want dat wil ie eigenlijk natuurlijk!) Hahaha, ik vind het wel een grappige gedachte!
Ik heb vandaag mijn broers en schoonzus gemaild dat het onderwerp "mijn ex" zondag als we Sinterklaas vieren het beste gemeden kan worden omdat ik graag wil dat het gezellig wordt en dat als ze er naar vragen, ik vrees dat het wat droevig wordt en dat wil ik niet.
Gisteravond heerlijk naar de sauna geweest incl massage, echt zalig. Heb jij nog plannen voor het weekend? Ik vind de weekenden het moeilijkst. Jij ook?
zaterdag 5 december 2009 om 00:13
Hey Bloem, tja ups and downs zeg maar. Het gaat nu zowaar al 3 dagen achtereen vrij goed dus dat is wel positief. Maar ik denk nog elke minuut van de dag aan hem en soms slaat de paniek ineens weer toe en moet ik heel erg huilen omdat ik hem helemaal niet los wil laten maar het moet wel.
Ik las dat jij je ex hebt gemaild je een tijdje rust te gunnen. Wat Hariboo zei daar ben ik het ook wel mee eens, hij is voor jou naar Nederland gekomen en dat is een hele stap, ik vind dat niet niks. Dus misschien is het nu jouw beurt om naar hem toe te gaan, mits hij jullie relatie verder nog altijd ziet zitten en de heimwee echt het enige was dat een leven samen in de weg stond.
Ik hoop hoe dan ook voor je dat het goed komt!
Ik las dat jij je ex hebt gemaild je een tijdje rust te gunnen. Wat Hariboo zei daar ben ik het ook wel mee eens, hij is voor jou naar Nederland gekomen en dat is een hele stap, ik vind dat niet niks. Dus misschien is het nu jouw beurt om naar hem toe te gaan, mits hij jullie relatie verder nog altijd ziet zitten en de heimwee echt het enige was dat een leven samen in de weg stond.
Ik hoop hoe dan ook voor je dat het goed komt!
zaterdag 5 december 2009 om 00:20
Hey Terminator, goed om te horen dat je drie goede dagen hebt gehad. Ik ken dat gevoel, dat je moet huilen en het niet wilt los laten. Heb je iets speciaals gedaan die 3 dagen?
Heb je nog wat gehoord van je ex? Is er bij jullie nog een kans dat het goedkomt?
Ik ben bereid om naar hem toe te gaan. Dat weet hij. Hoe hij op dit moment over ons denkt weet ik niet
Ik vind het wel een goed teken dat ik een persoonlijk mailtje van hem kreeg(eerst waren die zakelijk) hij had een paar dubbelzinnige opmerkingen erin staan waardoor ik zoiets had van wat bedoel je?
Heb hem gemaild, heel luchtig en netjes gezegd dat ik denk dat het voor mij beter is als we even geen contact hebben. Elke keer als ik van hem een mail krijg ben ik van slag. Ik ga trillen, moet huilen, weet niet wat te doen. En dat hoort niet zo.
Hij was altijd eerlijk tegen mij, ik weet dat het heimwee is. Hij liep er al een tijdje mee en op een gegeven moment werd de heimwee te erg:(
Vind het echt heel lief dat je hoop dat het goed komt. Ik hoop het ook. Ik neem nu wat afstand en ben van plan met kerst een lieve mail te sturen, als ik er klaar voor ben..
Heb je nog wat gehoord van je ex? Is er bij jullie nog een kans dat het goedkomt?
Ik ben bereid om naar hem toe te gaan. Dat weet hij. Hoe hij op dit moment over ons denkt weet ik niet
Ik vind het wel een goed teken dat ik een persoonlijk mailtje van hem kreeg(eerst waren die zakelijk) hij had een paar dubbelzinnige opmerkingen erin staan waardoor ik zoiets had van wat bedoel je? Heb hem gemaild, heel luchtig en netjes gezegd dat ik denk dat het voor mij beter is als we even geen contact hebben. Elke keer als ik van hem een mail krijg ben ik van slag. Ik ga trillen, moet huilen, weet niet wat te doen. En dat hoort niet zo.
Hij was altijd eerlijk tegen mij, ik weet dat het heimwee is. Hij liep er al een tijdje mee en op een gegeven moment werd de heimwee te erg:(
Vind het echt heel lief dat je hoop dat het goed komt. Ik hoop het ook. Ik neem nu wat afstand en ben van plan met kerst een lieve mail te sturen, als ik er klaar voor ben..
zaterdag 5 december 2009 om 00:38
Hey Bloem,
Nee bij ons is er geen kans dat het goed komt, ex wil geen kindjes, ik wel. En hij gaat niet van gedachten veranderen daarover en ik ook niet. Het is heel verdrietig maar het is niet anders... Ik heb die 3 dagen niks speciaals gedaan, alleen hard gewerkt en dat leidt mij goed af. En gisteravond lekker naar de sauna geweest. Langzaamaan kan ik af en toe weer van dingetjes genieten of om dingen lachen. Ik zag een boekje in de winkel: Domheid voor beginners, een stoomcursus. Ik moest meteen denken aan mijn ex en ik, we wisten nl dat ik wel en hij geen kinderwens had toen we wat begonnen dus behoorlijk stom eigenlijk! Ik heb overwogen om het hem te sturen voor Sinterklaas maar hij wil geen contact dus ik doe het niet. Misschien met Kerst. Ik hoop rond die tijd wat van hem te horen maar ik weet niet of hij inderdaad contact op neemt. Aan de andere kant ben ik ook bang dat ik dan weer terug bij af ben want ik vind hem nog veel te leuk...
Wat ik niet helemaal snap bij jullie relatie: Als het alleen de heimwee was, waarom hebben jullie dan niet de optie samen in Australie gaan wonen besproken ipv uit elkaar gaan? Of heeft hij je wel gevraagd om mee te gaan?
Nee bij ons is er geen kans dat het goed komt, ex wil geen kindjes, ik wel. En hij gaat niet van gedachten veranderen daarover en ik ook niet. Het is heel verdrietig maar het is niet anders... Ik heb die 3 dagen niks speciaals gedaan, alleen hard gewerkt en dat leidt mij goed af. En gisteravond lekker naar de sauna geweest. Langzaamaan kan ik af en toe weer van dingetjes genieten of om dingen lachen. Ik zag een boekje in de winkel: Domheid voor beginners, een stoomcursus. Ik moest meteen denken aan mijn ex en ik, we wisten nl dat ik wel en hij geen kinderwens had toen we wat begonnen dus behoorlijk stom eigenlijk! Ik heb overwogen om het hem te sturen voor Sinterklaas maar hij wil geen contact dus ik doe het niet. Misschien met Kerst. Ik hoop rond die tijd wat van hem te horen maar ik weet niet of hij inderdaad contact op neemt. Aan de andere kant ben ik ook bang dat ik dan weer terug bij af ben want ik vind hem nog veel te leuk...
Wat ik niet helemaal snap bij jullie relatie: Als het alleen de heimwee was, waarom hebben jullie dan niet de optie samen in Australie gaan wonen besproken ipv uit elkaar gaan? Of heeft hij je wel gevraagd om mee te gaan?
zaterdag 5 december 2009 om 00:46
Hey Terminator, Kun je, je wel bij de beslissing van je ex neerleggen? Dat lijkt me echt heel moeilijk.
Wel knap, dat je rekening houdt met je ex, dat hij zegt geen contact te willen en dat je dat ook doet. (ik weet dat, dat heel moeilijk kan zijn)
Kan me heel goed voorstellen, dat je als je dan weer contact hebt je terug bij af bent. Daarom is het misschien juist wel goed dat je niks van hem hoort. Dan kun je, je op andere dingen richten. (hoe moeilijk dat ook is.ik heb er ook nogsteeds moeite mee) Misschien is het inderdaad een idee om met kerst iets van je te laten horen. Zijn jullie wel van plan vrienden te blijven?
Mijn ex is bang dat ik het niet kan, daar wonen. Ik had hem vaak verteld dat het mij ontzettend moeilijk leek. En toen ik hem vroeg, waarom vroeg je mij niet mee zei hij dus omdat hij bang was dat ik het niet kon. (De laatste week dat hij in nl was, was ik een weekje bij mijn ouders en had/heb ik me bedacht) Er ging een knop om. Ik realiseerde hoeveel hij voor mij betekenden en dat ik hem niet kwijt wil. Ik heb hem dat verteld, 2 dagen voordat hij wegging. Realitisch genoeg kan ik niet a la minute daarheen. Moet een buffer hebben om van te leven (en heb je nodig voor een visum). Ben in sep. een studie begonnen en denk dat hij niet wil, dat ik die zomaar stop.
Ben in ieder geval blij dat ik hem face to face heb kunnen zeggen dat ik bereid ben daar heen te gaan. Ik zei, tegen hem dat als ik hem over een paar maanden nog zo mis ik hem achterna kom hij zei: wat lief! En ik zag, aan zijn gezicht, dat toen ik zei dat ik bereid ben hem achterna te gaan hij aan het denken was. Hij zei, eerst waren er meerdere redenen waarom ik niet wou dat je daar heen ging maar nu.
(hebben wel het erover gehad, dat als we over een paar maanden nogsteeds zulke sterke gevoelens voor elkaar hebben we er werk van moeten gaan maken)
Wel knap, dat je rekening houdt met je ex, dat hij zegt geen contact te willen en dat je dat ook doet. (ik weet dat, dat heel moeilijk kan zijn)
Kan me heel goed voorstellen, dat je als je dan weer contact hebt je terug bij af bent. Daarom is het misschien juist wel goed dat je niks van hem hoort. Dan kun je, je op andere dingen richten. (hoe moeilijk dat ook is.ik heb er ook nogsteeds moeite mee) Misschien is het inderdaad een idee om met kerst iets van je te laten horen. Zijn jullie wel van plan vrienden te blijven?
Mijn ex is bang dat ik het niet kan, daar wonen. Ik had hem vaak verteld dat het mij ontzettend moeilijk leek. En toen ik hem vroeg, waarom vroeg je mij niet mee zei hij dus omdat hij bang was dat ik het niet kon. (De laatste week dat hij in nl was, was ik een weekje bij mijn ouders en had/heb ik me bedacht) Er ging een knop om. Ik realiseerde hoeveel hij voor mij betekenden en dat ik hem niet kwijt wil. Ik heb hem dat verteld, 2 dagen voordat hij wegging. Realitisch genoeg kan ik niet a la minute daarheen. Moet een buffer hebben om van te leven (en heb je nodig voor een visum). Ben in sep. een studie begonnen en denk dat hij niet wil, dat ik die zomaar stop.
Ben in ieder geval blij dat ik hem face to face heb kunnen zeggen dat ik bereid ben daar heen te gaan. Ik zei, tegen hem dat als ik hem over een paar maanden nog zo mis ik hem achterna kom hij zei: wat lief! En ik zag, aan zijn gezicht, dat toen ik zei dat ik bereid ben hem achterna te gaan hij aan het denken was. Hij zei, eerst waren er meerdere redenen waarom ik niet wou dat je daar heen ging maar nu.
(hebben wel het erover gehad, dat als we over een paar maanden nogsteeds zulke sterke gevoelens voor elkaar hebben we er werk van moeten gaan maken)
zaterdag 5 december 2009 om 12:00
Hoi Bloempje,
Ik heb helaas geen andere keuze dan me neerleggen bij de beslissing van mijn ex. Mijn wens om wel kinderen te willen is net zo legitiem als zijn wens om ze niet te willen. Sterker nog, er is rationeel gezien geen enkele goede reden te bedenken om aan kinderen te beginnen, het is juist een heel dom idee! Duur, wereld overbevolkt, nooit meer zonder zorgen enz. Maar ja, het is een emotionele beslissing, geen rationele. En ik wil ze wel en hij niet. Daar valt geen compromis in te sluiten.
Ik hou me altijd aan mijn woord en ik heb hem heel duidelijk gemaakt dat het voor mij onwijs moeilijk is om geen contact meer te mogen hebben. Ondanks dat hield hij voet bij stuk, niet om vervelend te doen maar omdat hij het anders gewoon niet trekt. De pijn gaat niet over als we elkaar blijven spreken/zien zegt hij. Wederom heb ik dat te respecteren, ookal is dat moeilijk.
Ik zou heel graag vrienden met hem blijven en ik hoop vurig dat dat in de toekomst kan maar vooralsnog is het hier te vroeg voor. Time will tell.
Wat lijkt je zo moeilijk aan wonen in Australie? Het gemis van je familie en vrienden? Of andere dingen? Wel lastig dat je net aan een studie begonnen bent. Hoe oud ben je als ik vragen mag?
Voor jullie wordt het een spannende tijd de komende tijd. Ik duim voor jullie!
Ik heb helaas geen andere keuze dan me neerleggen bij de beslissing van mijn ex. Mijn wens om wel kinderen te willen is net zo legitiem als zijn wens om ze niet te willen. Sterker nog, er is rationeel gezien geen enkele goede reden te bedenken om aan kinderen te beginnen, het is juist een heel dom idee! Duur, wereld overbevolkt, nooit meer zonder zorgen enz. Maar ja, het is een emotionele beslissing, geen rationele. En ik wil ze wel en hij niet. Daar valt geen compromis in te sluiten.
Ik hou me altijd aan mijn woord en ik heb hem heel duidelijk gemaakt dat het voor mij onwijs moeilijk is om geen contact meer te mogen hebben. Ondanks dat hield hij voet bij stuk, niet om vervelend te doen maar omdat hij het anders gewoon niet trekt. De pijn gaat niet over als we elkaar blijven spreken/zien zegt hij. Wederom heb ik dat te respecteren, ookal is dat moeilijk.
Ik zou heel graag vrienden met hem blijven en ik hoop vurig dat dat in de toekomst kan maar vooralsnog is het hier te vroeg voor. Time will tell.
Wat lijkt je zo moeilijk aan wonen in Australie? Het gemis van je familie en vrienden? Of andere dingen? Wel lastig dat je net aan een studie begonnen bent. Hoe oud ben je als ik vragen mag?
Voor jullie wordt het een spannende tijd de komende tijd. Ik duim voor jullie!
zaterdag 5 december 2009 om 12:29
@ Bloempje. Ja, ik was bang dat ik het zonder hulp niet zou redden. Ook het alleen zijn valt me zwaar. Ik ben nog nooit alleen geweest en nu moet ik helemaal alleen voor mijzelf zorgen. Mijn ex was altijd heel lief en zorgzaam. Het is wel goed dat dit is gebeurd. Is voor mijn een goede levensles. En ik ben ervan overtuigd dat het mij gaat lukken. Ik voel me al wel beter dan paar weken geleden. Af en toe nog flinke dip, maar de dagen dat ik me redelijk voel worden steeds meer.
Hoe is het met jou? Ik begrijp dat je de mail gestuurd hebt? Heb je er antwoord op gehad? En heeft hij je geld al overgemaakt?
@ terminator.
Inderdaad, geamputeerd is het juiste woord! Onze levens waren zo in elkaar verwoven. Daar moet ik helemaal van los komen. Vraag me ook de hele tijd af hoe het bij hem zou zijn. Het kan toch niet anders of hij denkt ook vaak aan mij als hij dingen ziet of hoor.
Wat een goed idee van die vakantie. Heb ook nog een vrijgezelle vriendin. Ik denk dat zij ook wel mee wil.
En dat je verliefd kan worden op een andere man... Ik kan me er helemaal niets bij voorstellen. Maar jij hebt het natuurlijk al eens meegemaakt. En mijn ex wordt ook verliefd op een ander dus dan zal het vast bij mij ook wel eens gaan gebeuren.
Ja, weekenden zijn het moeilijkste. Door de weeks werk je en vliegen de dagen voorbij. In het weekend heb ik niet altijd wat te doen. Ik zou dit weekend sinterkaas vieren bij mijn ex schoonzus. Ze liet een sinterklaas komen voor de kinderen. Nu zit ik hier alleen thuis. Verder heb ik dit weekend niets gepland staan. Ga maar beetje bos in met paard. In de regen....
Zouden jullie ook samen sinterklaas vieren?
Wens je veel plezier morgen. Hopelijk heb je een goede dag en denk je niet te veel aan hem.
Hoe is het met jou? Ik begrijp dat je de mail gestuurd hebt? Heb je er antwoord op gehad? En heeft hij je geld al overgemaakt?
@ terminator.
Inderdaad, geamputeerd is het juiste woord! Onze levens waren zo in elkaar verwoven. Daar moet ik helemaal van los komen. Vraag me ook de hele tijd af hoe het bij hem zou zijn. Het kan toch niet anders of hij denkt ook vaak aan mij als hij dingen ziet of hoor.
Wat een goed idee van die vakantie. Heb ook nog een vrijgezelle vriendin. Ik denk dat zij ook wel mee wil.
En dat je verliefd kan worden op een andere man... Ik kan me er helemaal niets bij voorstellen. Maar jij hebt het natuurlijk al eens meegemaakt. En mijn ex wordt ook verliefd op een ander dus dan zal het vast bij mij ook wel eens gaan gebeuren.
Ja, weekenden zijn het moeilijkste. Door de weeks werk je en vliegen de dagen voorbij. In het weekend heb ik niet altijd wat te doen. Ik zou dit weekend sinterkaas vieren bij mijn ex schoonzus. Ze liet een sinterklaas komen voor de kinderen. Nu zit ik hier alleen thuis. Verder heb ik dit weekend niets gepland staan. Ga maar beetje bos in met paard. In de regen....
Zouden jullie ook samen sinterklaas vieren?
Wens je veel plezier morgen. Hopelijk heb je een goede dag en denk je niet te veel aan hem.
zaterdag 5 december 2009 om 14:29
@Paardje, ik hoop voor je dat het een beetje droog is en de zon er af en toe door breekt als je met je paard op pad gaat! Ik heb in een ver verleden ook wel wat paard gereden, vond het geweldig maar ik ben vreselijk allergisch voor die beesten dus echt handig was het niet. Maar het is heerlijk om over het strand te galloperen of in het bos! Ik hoop dat je er een beetje van kan genieten.
Weet je, ondanks dat je echt natuurlijk geweldig was had hij ongetwijfelt ook minder leuke kanten. Of er waren praktische dingen zoals: hij deed weinig in het huishouden, kon niet koken, was een ochtendmens terwijl jij een avondmens was of andersom etc. Het leuke van verliefd worden op een andere man is dat die wellicht dingen wel doet die je ex altijd weigerde of waar hij niet goed in was en de nieuwe man wel. Juist omdat je weinig vergelijkingsmateriaal hebt kan het zomaar gebeuren dat je straks denkt: Jemig, ik wist niet dat er ook mannen bestonden die EN dit EN dat EN zus EN zo deden/konden/waren! Al bestaat de perfecte man natuurlijk niet.
Ik weet dat je je daar nu nog niks van kunt voorstellen, dat is ook logisch, jij hebt nog flink wat tijd nodig om je verdriet te verwerken. Maar geloof me, dat gaat geen jaren duren bij jou. Je doet het hartstikke goed, je onderneemt dingen en gaat niet bij de pakken neerzitten, je gaat naar een psycholoog en er komen steeds meer dagen waarop het redelijk met je gaat.
Overigens word ik totaal niet snel verliefd dus dat ik het ook weer werd na verloop van tijd betekent dat jij het ook zeker weer zult worden!
Wij zouden niet samen Sinterklaas vieren, hij wilde nooit mee naar familiedingen (achteraf legde hij uit dat dat was omdat hij zich niet aan hen wilde hechten want dan zou het nog meer pijn doen als we uit elkaar gingen en hij hen ook nooit meer zou zien) dus ik zou alleen gaan. Ik heb er wel zin in, in mijn familie wordt iedereen met Sinterklaas altijd flink in de zeik genomen met de blunders van dat jaar zeg maar. Ik hoop alleen dat er geen gedichten over mijn ex komen want dat trek ik nog niet.
Vanavond om 20.30u komt de Sinterklaasconference van Javier Guzman, een cabaretier, ken je die? Moet je zeker kijken, is erg grappig! Misschien vrolijkt het je wat op. Verder kijk ik regelmatig op http://twitter.com/Shitmydadsays Is vreselijk grappig en het gekke is dat je je beter voelt als je ergens om moet lachen. En ik ben weer een boek van Eckhart Tolle aan het lezen, het helpt mij om het te accepteren en ik word er rustiger van. Gelukkig heb ik het druk vandaag dus het is alweer een goeie dag. Ik heb net nieuwe gordijnen opgehangen en ga nu weer even verder met Sinterklaasgedichten.
Weet je, ondanks dat je echt natuurlijk geweldig was had hij ongetwijfelt ook minder leuke kanten. Of er waren praktische dingen zoals: hij deed weinig in het huishouden, kon niet koken, was een ochtendmens terwijl jij een avondmens was of andersom etc. Het leuke van verliefd worden op een andere man is dat die wellicht dingen wel doet die je ex altijd weigerde of waar hij niet goed in was en de nieuwe man wel. Juist omdat je weinig vergelijkingsmateriaal hebt kan het zomaar gebeuren dat je straks denkt: Jemig, ik wist niet dat er ook mannen bestonden die EN dit EN dat EN zus EN zo deden/konden/waren! Al bestaat de perfecte man natuurlijk niet.
Ik weet dat je je daar nu nog niks van kunt voorstellen, dat is ook logisch, jij hebt nog flink wat tijd nodig om je verdriet te verwerken. Maar geloof me, dat gaat geen jaren duren bij jou. Je doet het hartstikke goed, je onderneemt dingen en gaat niet bij de pakken neerzitten, je gaat naar een psycholoog en er komen steeds meer dagen waarop het redelijk met je gaat.
Overigens word ik totaal niet snel verliefd dus dat ik het ook weer werd na verloop van tijd betekent dat jij het ook zeker weer zult worden!
Wij zouden niet samen Sinterklaas vieren, hij wilde nooit mee naar familiedingen (achteraf legde hij uit dat dat was omdat hij zich niet aan hen wilde hechten want dan zou het nog meer pijn doen als we uit elkaar gingen en hij hen ook nooit meer zou zien) dus ik zou alleen gaan. Ik heb er wel zin in, in mijn familie wordt iedereen met Sinterklaas altijd flink in de zeik genomen met de blunders van dat jaar zeg maar. Ik hoop alleen dat er geen gedichten over mijn ex komen want dat trek ik nog niet.
Vanavond om 20.30u komt de Sinterklaasconference van Javier Guzman, een cabaretier, ken je die? Moet je zeker kijken, is erg grappig! Misschien vrolijkt het je wat op. Verder kijk ik regelmatig op http://twitter.com/Shitmydadsays Is vreselijk grappig en het gekke is dat je je beter voelt als je ergens om moet lachen. En ik ben weer een boek van Eckhart Tolle aan het lezen, het helpt mij om het te accepteren en ik word er rustiger van. Gelukkig heb ik het druk vandaag dus het is alweer een goeie dag. Ik heb net nieuwe gordijnen opgehangen en ga nu weer even verder met Sinterklaasgedichten.
zaterdag 5 december 2009 om 16:10
Hey terminator,
ik heb het zo met je te doen. Je weet dat je van elkaar houdt maar je kunt gewoon niet verder want jij wilt kinderen en hij niet. Vind het heel goed van je, dat je hem met rust laat. Ondanks dat het voor jou zo moeilijk is. Ik hoop ook dat jullie in de toekomst vrienden kunnen blijven, misschien dat jullie een mooie vriendschap kunnen opbouwen?!
Elke keer als ik er aan dacht zonder mijn familie te moeten zijn schoten de tranen in mijn ogen. Ik vind het zo speciaal dat ik die week dat ik bij mijn ouders was me heb bedacht, en ik ben ZO zeker van mijn zaak. Ik realiseerde me toen pas, hoeveel hij voor mij betekend. Ik weet nu gewoon zeker dat ik er heen wil, hij is er voor mij en ik heb/had een lieve schoonfamilie. En als ik ga, dan wil ik goede afspraken maken dat ik 1 x in de 2 jaar naar NL ga ofzo. Ben nog nooit zo zeker geweest van iets, maar als ik heb zo blijf missen dan stuur ik heb over een tijdje een mail dat ik naar hem toe ga!
btw ben 20. Wel jong, weet het.
ik heb het zo met je te doen. Je weet dat je van elkaar houdt maar je kunt gewoon niet verder want jij wilt kinderen en hij niet. Vind het heel goed van je, dat je hem met rust laat. Ondanks dat het voor jou zo moeilijk is. Ik hoop ook dat jullie in de toekomst vrienden kunnen blijven, misschien dat jullie een mooie vriendschap kunnen opbouwen?!
Elke keer als ik er aan dacht zonder mijn familie te moeten zijn schoten de tranen in mijn ogen. Ik vind het zo speciaal dat ik die week dat ik bij mijn ouders was me heb bedacht, en ik ben ZO zeker van mijn zaak. Ik realiseerde me toen pas, hoeveel hij voor mij betekend. Ik weet nu gewoon zeker dat ik er heen wil, hij is er voor mij en ik heb/had een lieve schoonfamilie. En als ik ga, dan wil ik goede afspraken maken dat ik 1 x in de 2 jaar naar NL ga ofzo. Ben nog nooit zo zeker geweest van iets, maar als ik heb zo blijf missen dan stuur ik heb over een tijdje een mail dat ik naar hem toe ga!
btw ben 20. Wel jong, weet het.
