Relaties
alle pijlers
Het is uit
zaterdag 30 juni 2018 om 14:08
Beste lezers,
Misschien hebben jullie mijn eerdere topics al eens gelezen die gingen over mijn vriend. Zo niet, misschien kun je dat dan maar beter eerst doen zodat je mij beter kunt begrijpen.
Het is dus uit.
En ik ben er kapot van.
Na twee dagen compleet genegeerd te worden, ben ik maar naar hem toe gegaan.
Toen vertelde hij me dat hij me gewoon niet meer leuk vind en het zo beter vind
Vooral voor mij. Ook vond hij dat ik hem claimde. Dat klopt ergens wel, en daar had ik op moeten letten. Ook heeft het meegespeeld dat mijn ouders en familie niet erg enthousiast over hem waren, omdat hij soms nogal wat rare dingen zei of gewoon niet leuk tegen me deed.
Ook heeft hij een keer een appje gelezen die mijn oma naar me stuurde, waarin stond dat ze hem altijd een probleem bleef vinden in onze relatie, en dat is natuurlijk k*t om te zien dat de familie van je vriendin zo over je denkt. Maar ergens denk ik dan van: dan moet je maar gewooon normaal doen. Ik hoop niet dat dit een te grote impact heeft gehad op zijn beslissing om het uit te maken.
Ik vind het verschrikkelijk dta het uit is, ookal weet ik ergens dat het zo beter is.
Ik geef nog zoveel om hem en dat nekt me.
We deelden ook samen een vriendengroep waar ik het super leuk mee had.
Alleen weet ik nu niet wat ik hiermee moet.
Ik wil natuurlijk heel graag met ze blijven chillen, maar denk niet dat ik het aankan als mijn ex er dan ook steeds bij is.
Ik vind het vreselijk om hem gewoon lol te zien hebben zonder mij. Stel dat hij dalijk verhalen vertelt over hem met meisjes, of dat hij ineens iemand meeneemt?!
Dan ga ik kapot denk ik. En omdat jet gewoon niet meer hetzelfde zal zijn als toen we een relatie hadden. Bijvoorbeeld dat we dan niet meer naar elkaar toe trekken en samen naar huis zullen gaan.
Ik weet echt niet wat ik hiermee moet.
Wat ik ook niet begrijp is dat hij zegt dat het de laatste tijd niks meer voor hem was.
Terwijl hij dan toch wel met kleine dingen liet merken van wel. Bijvoorbeeld tegen me aan komen liggen in bed, mij een kus geven bij het weggaan of zomaar schoenen voor me kopen. Ik snap gewoon niet hoe je dan ineens kunt zeggen dat je me niet meer leuk vindt. Toen ik twee dagen genegeerd werdt, heb ik ook aan hem gevraagd waarom hij zo afstandelijk deed, waarop hij dus zei dat hij dat helemaal niet deed. Wie snapt dit nou?
Exuses voor mijn lange verhaal, maar ik vind het gewoon fijn om deze stress van me af te schrijven en jullie meningen te horen. Iemand nog tips om er snel weer bovenop te komen? Want ik vind het vreselijk om steeds in huilen uit te barsten en aan de dingen te denken die ik mis aan hem.
xxx
Misschien hebben jullie mijn eerdere topics al eens gelezen die gingen over mijn vriend. Zo niet, misschien kun je dat dan maar beter eerst doen zodat je mij beter kunt begrijpen.
Het is dus uit.
En ik ben er kapot van.
Na twee dagen compleet genegeerd te worden, ben ik maar naar hem toe gegaan.
Toen vertelde hij me dat hij me gewoon niet meer leuk vind en het zo beter vind
Vooral voor mij. Ook vond hij dat ik hem claimde. Dat klopt ergens wel, en daar had ik op moeten letten. Ook heeft het meegespeeld dat mijn ouders en familie niet erg enthousiast over hem waren, omdat hij soms nogal wat rare dingen zei of gewoon niet leuk tegen me deed.
Ook heeft hij een keer een appje gelezen die mijn oma naar me stuurde, waarin stond dat ze hem altijd een probleem bleef vinden in onze relatie, en dat is natuurlijk k*t om te zien dat de familie van je vriendin zo over je denkt. Maar ergens denk ik dan van: dan moet je maar gewooon normaal doen. Ik hoop niet dat dit een te grote impact heeft gehad op zijn beslissing om het uit te maken.
Ik vind het verschrikkelijk dta het uit is, ookal weet ik ergens dat het zo beter is.
Ik geef nog zoveel om hem en dat nekt me.
We deelden ook samen een vriendengroep waar ik het super leuk mee had.
Alleen weet ik nu niet wat ik hiermee moet.
Ik wil natuurlijk heel graag met ze blijven chillen, maar denk niet dat ik het aankan als mijn ex er dan ook steeds bij is.
Ik vind het vreselijk om hem gewoon lol te zien hebben zonder mij. Stel dat hij dalijk verhalen vertelt over hem met meisjes, of dat hij ineens iemand meeneemt?!
Dan ga ik kapot denk ik. En omdat jet gewoon niet meer hetzelfde zal zijn als toen we een relatie hadden. Bijvoorbeeld dat we dan niet meer naar elkaar toe trekken en samen naar huis zullen gaan.
Ik weet echt niet wat ik hiermee moet.
Wat ik ook niet begrijp is dat hij zegt dat het de laatste tijd niks meer voor hem was.
Terwijl hij dan toch wel met kleine dingen liet merken van wel. Bijvoorbeeld tegen me aan komen liggen in bed, mij een kus geven bij het weggaan of zomaar schoenen voor me kopen. Ik snap gewoon niet hoe je dan ineens kunt zeggen dat je me niet meer leuk vindt. Toen ik twee dagen genegeerd werdt, heb ik ook aan hem gevraagd waarom hij zo afstandelijk deed, waarop hij dus zei dat hij dat helemaal niet deed. Wie snapt dit nou?
Exuses voor mijn lange verhaal, maar ik vind het gewoon fijn om deze stress van me af te schrijven en jullie meningen te horen. Iemand nog tips om er snel weer bovenop te komen? Want ik vind het vreselijk om steeds in huilen uit te barsten en aan de dingen te denken die ik mis aan hem.
xxx
zaterdag 30 juni 2018 om 14:18
Sorry maar ik heb concentratieproblemen dus alleen de helft gelezen.
Maar goed wat ik wil zeggen is dat je oma en de rest van je familie gelijk hebben. Die gast is een eikel. Gewoon door blijven ademen en het komt allemaal vast wel goed.
Over een jaar ga je jezelf afvragen hoe je zo dom kon zijn om al zijn shit te picken.
Maar goed wat ik wil zeggen is dat je oma en de rest van je familie gelijk hebben. Die gast is een eikel. Gewoon door blijven ademen en het komt allemaal vast wel goed.
Over een jaar ga je jezelf afvragen hoe je zo dom kon zijn om al zijn shit te picken.
zaterdag 30 juni 2018 om 15:05
Hij heeft je al losgelaten dus klamp je niet aan hem vast. Soms als je niet weet wat te doen (bijvoorbeeld met de vriendengroep), dan is het wellicht goed om even niets te doen. Laat het even betijen en laat je emoties toe, maar denk niet teveel dat je het zonder hem niet gaat redden, want dat is niet zo. Het zal slijten, echt waar, maar geef het even de tijd.
zaterdag 30 juni 2018 om 15:32
Ik heb je net even kort geloept. Mijn advies: echt, je mag blij zijn dat je van hem af bent. Je bent 21, je hele leven ligt nog voor je, en vaak realiseer je je pas later hoe verkeerd een relatie eigenlijk in elkaar stak. Dat iemand bijvoorbeeld schoenen voor je koopt, dat is zeker geen teken van dat alles 'goed zit'. Echt niet.
Ik ben ook al meerdere keren door een break-up heengegaan, net zoals velen hier, en ik weet hoe het voelt, maar hoe kut ik me op die momenten ook voelde, ik wist dat ik me na verloop van tijd weer beter zou voelen. Denk daaraan.
Probeer geen zelfmedelijden te hebben, daar kom je niet ver mee in het leven. Jij gaat echt niet 'kapot' omdat hij je partner niet meer is. Dat zou toch wat zijn, als dat echt zo was. Jij bent veel meer dan wie je bent als je samen met hem bent. Geloof mij, met wie je samen bent, beïnvloedt wie jij bent heel erg. Er is een reden dat sommige mensen uit je leven verdwijnen, ook al voelt dat nu niet zo, het is echt zo. Je hebt maar 1 leven, haal eruit wat erin zit. Die jongen zou je alleen maar tegenhouden, dat denk ik oprecht, naar aanleiding van wat ik heb net gelezen over hem en jou.
Dus laat hem los. Hoe je dat doet: ga gewoon door met normale werkzaamheden/school, leg contact met mensen die je positieve energie geven (sowieso heel belangrijk) en vermijd contact met hem een tijd (zowel via social media als face to face!), dat betekent ook via de vriendengroep, dat is even niet anders. Die tijd heb je nodig om jezelf los te maken; dat is onmogelijk of in ieder geval heel moeilijk als je hem nog steeds regelmatig ziet. Als het wat beter voelt, kun je kijken hoe en of je hem nog om je heen wilt hebben via die vriendengroep, en anders heb je gewoon los contact (buiten hem om) met mensen uit die groep, en/of bouw je weer andere vriendschappen op. Dat gaat lukken.
Ik ben ook al meerdere keren door een break-up heengegaan, net zoals velen hier, en ik weet hoe het voelt, maar hoe kut ik me op die momenten ook voelde, ik wist dat ik me na verloop van tijd weer beter zou voelen. Denk daaraan.
Probeer geen zelfmedelijden te hebben, daar kom je niet ver mee in het leven. Jij gaat echt niet 'kapot' omdat hij je partner niet meer is. Dat zou toch wat zijn, als dat echt zo was. Jij bent veel meer dan wie je bent als je samen met hem bent. Geloof mij, met wie je samen bent, beïnvloedt wie jij bent heel erg. Er is een reden dat sommige mensen uit je leven verdwijnen, ook al voelt dat nu niet zo, het is echt zo. Je hebt maar 1 leven, haal eruit wat erin zit. Die jongen zou je alleen maar tegenhouden, dat denk ik oprecht, naar aanleiding van wat ik heb net gelezen over hem en jou.
Dus laat hem los. Hoe je dat doet: ga gewoon door met normale werkzaamheden/school, leg contact met mensen die je positieve energie geven (sowieso heel belangrijk) en vermijd contact met hem een tijd (zowel via social media als face to face!), dat betekent ook via de vriendengroep, dat is even niet anders. Die tijd heb je nodig om jezelf los te maken; dat is onmogelijk of in ieder geval heel moeilijk als je hem nog steeds regelmatig ziet. Als het wat beter voelt, kun je kijken hoe en of je hem nog om je heen wilt hebben via die vriendengroep, en anders heb je gewoon los contact (buiten hem om) met mensen uit die groep, en/of bouw je weer andere vriendschappen op. Dat gaat lukken.
