Relaties
alle pijlers
Hij gaat weg....
zondag 29 mei 2011 om 21:44
Hij gaat weg.....wat kan ik zeggen. De kogel is door de kerk,,,hij gaat weg.....drie korte woorden, maar wat een impact hebben ze. Ze zetten mijn leven, mijn plannen en mijnn dromen op z'n kop. Na 5 jaar is volgens hem de koek op.
Was mijn relatie perfect? nee er mankeerde een heleboel aan.
We waren in sommige opzichten water en vuur en konden erg van mening verschillen. Mijn frustratie was met name dat het erg vaak eenrichtingsverkeer was. En dat ik degene was die water bij de wijn deed. Als ik alleen was geweest dan was ik waarschijnlijk al lang weggeweest, maar ik heb een prachtige zoon van 9 maanden. En nu hij er is, verandert alles voor hem had ik willen vechten. Al was het alleen voor de glimlach op zijn gezicht wanneer zijn vader binnenkomt. Ik vind het vreselijk dat het kereltje straks verscheurd wordt tussen twee huizen. Daarnaast geniet ik van het gezin dat wij waren. Ik ben nog steeds van mening dat mijn (ex) partner er niet zo hard voor gevochten heeft. Wat hij deed was afwachten wanneer het beter zou gaan. En nooit kijkend naar zijn eigen rol in het geheel. Misschien hadden we het sowieso niet gered, maar ik had graag gezien dat mijn zoontje wat ouder was. Aan de andere kant misschien is hij nu nog zo jong dat hij makkelijk aan de situatie kan wennen. Het is nog zo vers. Alles schiet door mijn hoofd met name praktische zaken...hoe kom ik aan een nieuwe wasmaschine en droger...hoe red ik het financieel?...maar het balangrijkste...ik wil dat mijn zoon een goede band met zijn vader blijft houden...maar ik kan hem nu al geen dag/nacht missen, laat staan een heel weekend......
Was mijn relatie perfect? nee er mankeerde een heleboel aan.
We waren in sommige opzichten water en vuur en konden erg van mening verschillen. Mijn frustratie was met name dat het erg vaak eenrichtingsverkeer was. En dat ik degene was die water bij de wijn deed. Als ik alleen was geweest dan was ik waarschijnlijk al lang weggeweest, maar ik heb een prachtige zoon van 9 maanden. En nu hij er is, verandert alles voor hem had ik willen vechten. Al was het alleen voor de glimlach op zijn gezicht wanneer zijn vader binnenkomt. Ik vind het vreselijk dat het kereltje straks verscheurd wordt tussen twee huizen. Daarnaast geniet ik van het gezin dat wij waren. Ik ben nog steeds van mening dat mijn (ex) partner er niet zo hard voor gevochten heeft. Wat hij deed was afwachten wanneer het beter zou gaan. En nooit kijkend naar zijn eigen rol in het geheel. Misschien hadden we het sowieso niet gered, maar ik had graag gezien dat mijn zoontje wat ouder was. Aan de andere kant misschien is hij nu nog zo jong dat hij makkelijk aan de situatie kan wennen. Het is nog zo vers. Alles schiet door mijn hoofd met name praktische zaken...hoe kom ik aan een nieuwe wasmaschine en droger...hoe red ik het financieel?...maar het balangrijkste...ik wil dat mijn zoon een goede band met zijn vader blijft houden...maar ik kan hem nu al geen dag/nacht missen, laat staan een heel weekend......
zondag 29 mei 2011 om 21:56
zondag 29 mei 2011 om 21:56
Hoi hoi,
bah.. wat een naar verhaal om te lezen. Is het zijn beslissing om weg te gaan of hebben jullie dat samen besloten? En ook moeilijk om dit te horen van je man terwijl jij voor je gevoel gevochten hebt voor de relatie en hij eigenlijk gewacht heeft tot het wel weer goed zou komen..
Erg hé voor je zoontje dat hij niet bij zijn vader en moeder tegelijk zal zijn als hij ouder wordt. Het mooie van kinderen is -gelukkig- dat ze zich heel goed kunnen aanpassen. Dus ook in deze situatie. Nu hij zo klein is zal hij er niet veel van meekrijgen en als er een goede bezoekregeling komt dan zal die band met zijn vader zeker goed komen.
De praktische zaken moet je nu maar even opzij schuiven. Dat komt allemaal vanzelf goed (ook al weet ik dat die dingen dag en nacht door je hoofd kunnen spoken).
Ik ben met mijn dochter van 2 weggegaan bij mijn ex (haar vader). Het is niet makkelijk geweest en dat is het ruim een jaar later nog niet. Maar dingen worden dragelijk, voor bijna alles komt een oplossing. Dat zul je nu waarschijnlijk helemaal niet willen horen en al helemaal niet voelen..
Ik wens je heel veel sterke toe! Geniet van je kleine mannetje, daar kun je zoveel troost uit halen!
bah.. wat een naar verhaal om te lezen. Is het zijn beslissing om weg te gaan of hebben jullie dat samen besloten? En ook moeilijk om dit te horen van je man terwijl jij voor je gevoel gevochten hebt voor de relatie en hij eigenlijk gewacht heeft tot het wel weer goed zou komen..
Erg hé voor je zoontje dat hij niet bij zijn vader en moeder tegelijk zal zijn als hij ouder wordt. Het mooie van kinderen is -gelukkig- dat ze zich heel goed kunnen aanpassen. Dus ook in deze situatie. Nu hij zo klein is zal hij er niet veel van meekrijgen en als er een goede bezoekregeling komt dan zal die band met zijn vader zeker goed komen.
De praktische zaken moet je nu maar even opzij schuiven. Dat komt allemaal vanzelf goed (ook al weet ik dat die dingen dag en nacht door je hoofd kunnen spoken).
Ik ben met mijn dochter van 2 weggegaan bij mijn ex (haar vader). Het is niet makkelijk geweest en dat is het ruim een jaar later nog niet. Maar dingen worden dragelijk, voor bijna alles komt een oplossing. Dat zul je nu waarschijnlijk helemaal niet willen horen en al helemaal niet voelen..
Ik wens je heel veel sterke toe! Geniet van je kleine mannetje, daar kun je zoveel troost uit halen!
zondag 29 mei 2011 om 21:58
Het is nog maar net gebeurd. Het is nu veel wat op je af komt.
De praktische zaken moet je regelen, maar komen ook wel op je pad.
Wat betreft je kleintje... een omgangsregeling is echt even wennen, maar het went wel. Goed van je dat je streeft naar een goede relatie tussen vader en zoon.
Neem je tijd voor je emoties en laat vooral de belangen van alle verhoudingen de boventoon voeren. Dat zijn jij en je zoon, je ex en zijn zoon en jullie als ouders. Hou dat altijd hoog in het vaandel, dan komt het goed. Dan zal je kleintje twee huizen hebben, maar niet verscheurd worden.
Sterkte
De praktische zaken moet je regelen, maar komen ook wel op je pad.
Wat betreft je kleintje... een omgangsregeling is echt even wennen, maar het went wel. Goed van je dat je streeft naar een goede relatie tussen vader en zoon.
Neem je tijd voor je emoties en laat vooral de belangen van alle verhoudingen de boventoon voeren. Dat zijn jij en je zoon, je ex en zijn zoon en jullie als ouders. Hou dat altijd hoog in het vaandel, dan komt het goed. Dan zal je kleintje twee huizen hebben, maar niet verscheurd worden.
Sterkte
zondag 29 mei 2011 om 22:09
Je droom van het gezin zul je inderdaad moeten loslaten, dat zal best moeite kosten -als ik naar mezelf kijk. Maar maak het beste van een rot situatie. Probeer, in het belang van je kind, je ego opzij te zetten en het contact tussen vader en zoon in stand te houden. Je kind heeft dat nodig - en je ex (wellicht) ook.
Het eerste weekend alleen is inderdaad kl.. maar goed voor je zoon en ook jij hebt tijd voor jezelf nodig. Alles heeft tijd nodig maar echt, met een hoop liefde voor je zoon en een flink pak goede wil komen jullie er wel!
Het eerste weekend alleen is inderdaad kl.. maar goed voor je zoon en ook jij hebt tijd voor jezelf nodig. Alles heeft tijd nodig maar echt, met een hoop liefde voor je zoon en een flink pak goede wil komen jullie er wel!
zondag 29 mei 2011 om 22:13
zondag 29 mei 2011 om 22:23
Het spijt me heel erg voor jou en je zoon. Dit is niet waar je van droomde,het is erg verdrietig en je wil het niet. Maar het is nog vers alles komt goed. Zeker niet vandaag of morgen, maar er komt een dag dat je zucht net zoals ik en je tegen je zelf zegt dat je het goed doet. Dan kun je echt opnieuw beginnen en verder gaan met je eigen leven. Ook de omgangsregeling zal steken in het begin,maar als hij goed zorgt voor jullie zoon zal dat je rust geven. Heel veel sterkte!
zondag 29 mei 2011 om 23:08
Heel veel sterkte TO! Het lijkt me heel moeilijk. Wij hebben ook een kleintje van 9 maanden en een relatie die niet heel goed gaat. In dit geval ben ik degene die twijfelt, maar wil er nog wel voor vechten. Vriend doet sinds ik verteld heb dat ik twijfel ook echt meer zijn best. En het gaat daardoor nu ook beter dan een paar weken geleden. Herken wat je zegt over dat de kleine zo blij wordt als papa binnen komt. Ik zou het ook heel moeilijk vinden als dat niet meer dagelijks zo zou zijn. Maar wat iedereen zegt is denk wel waar. Het zal moeten wennen en ik vind het goed van je dat je inziet dat de relatie met de papa goed moet blijven voor jullie kindje! Oh, en praktisch komt het echt wel goed. Blijf jij in jullie woning of ga je op zoek naar wat anders?
zondag 29 mei 2011 om 23:14
Jammer dat jullie er niet zijn uitgekomen samen. Helaas is het delen van kinderen niet altijd voldoende voor het behoud van een duurzame relatie. Als zijn besluit vast staat dan is het het beste zo.
Begrijp dat er een hoop op je afkomt, het verdriet en daarbij de praktische zaken. Maar het komt echt goed hoor, zolang jullie beiden meewerken en de zaken zorgvuldig afhandelen, zal tijd alle wonden helen.
Sterkte met alles
Begrijp dat er een hoop op je afkomt, het verdriet en daarbij de praktische zaken. Maar het komt echt goed hoor, zolang jullie beiden meewerken en de zaken zorgvuldig afhandelen, zal tijd alle wonden helen.
Sterkte met alles
maandag 30 mei 2011 om 08:59
Bedankt voor de lieve reacties en knuffels, met name de ervaringsdeskundigen....dat doet mij echt goed. Vooral omdat ik nog niet zover ben om het de buitenwereld te vertellen. Ik wil het eerst zelf een plekje geven. Vannacht het grootste gedeelte van de nacht wakker gelegen, lopen piekeren. Vanmorgen zag de wereld er een heel klein beetje positiever uit, We hebben in ieder geval besloten om geen overhaaste dingen te doen en op ons gemak te kijken hoe we de zaken moeten regelen, Ik geloof niet dat mij 'ex' (erg raar om te zeggen) een ander heeft... daar moet hij energie in steken en hij vindt 1 vrouw en een kindje al erg veel werk . Hij heeft ook nog twee andere kinderen die ik al bijna hun hele leven ken....ik hoop dat ik ze blijf zien
Ksenija...jammer dat jij het betiteld als niet 'gezond'. Ik ben een werkende moeder en mijn kind gaat door de week al naar de opvang en naar oma. De tijd die ik buiten het werk om heb met mijn kind daarvan wil ik volop genieten. Ik ben geen moeder die haar kind snachts zomaar bij een ander achterlaat en heb daar dan ook moeite mee. Ook al is dit zijn vader, dat maakt het niet minder moelijk. Natuurlijk ga ik op zoek naar een goede regeling, maar ik geloof dat deze nu hij nog zo klein is, iets minder ruim zal zijn dan wanneer hij ouder is,...maar daar komen we wel uit. Ik kom zelf uit een 'gebroken' gezin en ik had het zo graag voor mijn kindje anders gezien. Helaas heb ik dit niet alleen voor het zeggen......
Ik niet in dit huis blijven wonen, want dit kan ik niet alleen opbrengen en al mijn vangnetten zitten in een andere stad, dus ik denk dat we ook naar die stad moeten verhuizen...
Ksenija...jammer dat jij het betiteld als niet 'gezond'. Ik ben een werkende moeder en mijn kind gaat door de week al naar de opvang en naar oma. De tijd die ik buiten het werk om heb met mijn kind daarvan wil ik volop genieten. Ik ben geen moeder die haar kind snachts zomaar bij een ander achterlaat en heb daar dan ook moeite mee. Ook al is dit zijn vader, dat maakt het niet minder moelijk. Natuurlijk ga ik op zoek naar een goede regeling, maar ik geloof dat deze nu hij nog zo klein is, iets minder ruim zal zijn dan wanneer hij ouder is,...maar daar komen we wel uit. Ik kom zelf uit een 'gebroken' gezin en ik had het zo graag voor mijn kindje anders gezien. Helaas heb ik dit niet alleen voor het zeggen......
Ik niet in dit huis blijven wonen, want dit kan ik niet alleen opbrengen en al mijn vangnetten zitten in een andere stad, dus ik denk dat we ook naar die stad moeten verhuizen...
maandag 30 mei 2011 om 10:25
Hai Seren73
Ik wil je even sterkte wensen en zeggen dat je niet de enige bent... Ook mijn man vindt dat de koek op is, bijna 7 jaar getrouwd, 2 kindjes van 3 en 5 en nu wil hij gaan. En ik, ik ben er na maanden van vechten achtergekomen dat ik in dit geval helemaal niks te willen heb, helaas. En dat trekken aan een dood paard geen zin meer heeft. Dus nu gaat hij weg en er komt zoveel op me af, zoveel geregel en dingen uitzoeken, terwijl ik me eigenlijk het liefst zou willen begraven onder de dekens en janken. Maar goed we gaan door, zeker voor de kids.
Kan me wel voorstellen hoor wat je zegt over het missen van je kind, het lijkt mij ook heel moeilijk als straks het eerste weekend komt dat ze naar hun vader gaan en ik alleen achter blijf, pffff
Ik wil je in ieder geval veel sterkte wensen en wie weet kunnen we elkaar er een beetje doorheen slepen hier op het forum.
groetjes Senja
Ik wil je even sterkte wensen en zeggen dat je niet de enige bent... Ook mijn man vindt dat de koek op is, bijna 7 jaar getrouwd, 2 kindjes van 3 en 5 en nu wil hij gaan. En ik, ik ben er na maanden van vechten achtergekomen dat ik in dit geval helemaal niks te willen heb, helaas. En dat trekken aan een dood paard geen zin meer heeft. Dus nu gaat hij weg en er komt zoveel op me af, zoveel geregel en dingen uitzoeken, terwijl ik me eigenlijk het liefst zou willen begraven onder de dekens en janken. Maar goed we gaan door, zeker voor de kids.
Kan me wel voorstellen hoor wat je zegt over het missen van je kind, het lijkt mij ook heel moeilijk als straks het eerste weekend komt dat ze naar hun vader gaan en ik alleen achter blijf, pffff
Ik wil je in ieder geval veel sterkte wensen en wie weet kunnen we elkaar er een beetje doorheen slepen hier op het forum.
groetjes Senja
vrijdag 3 juni 2011 om 01:12
Hoi,
Ook ik wil je sterkte wensen. Jouw verhaal en dat van senja zijn erg herkenbaar. Ik doe sinds we kinderen hebben al water bij de wijn en mijn ex-vriend bedenkt voor zichzelf de ene na de andere hobby naast een drukke baan.En hij ziet het probleem niet, ik ben er toch voor de kinderen? Ik voelde al een tijdje, zeker nu de kinderen niet heel klein meer zijn dat er heel weinig samen meer is. hij heeft bij irritaties van mijn kant me altijd getroost en soms ook korte tijd zijn uithuizigheid verbeterd. En wat denk je hij is paar weken geleden degene die zegt ik wil niet meer en eigenlijk vind ik al veel langer dat we uit elkaar gegroeid zijn (ja gek he als je weinig deelt). Eerst zouden we nog even doorgaan voor de kinderen maar dat trek ik niet, hij is er met zijn hoofd niet bij en hoe erg ik de scheiding ook vind ik wil zo ook niet door en hij is een superegoist, ziet dat zelf heel anders (ik ben er toch vaak zegt hij dan) en verandert niet, zijn uithuizigheid groeit nog ieder jaar en als hij thuis is is hij de krant aan het lezen aan het internetten, dingetjes regelen voor de hobby's en dat geef ik hem na leuke dingen doen met de kinderen, ze begeleiden naar de sport. Een vriendin zei al en ze heeft gelijk, dat is wel lekker makkelijk zo, papa spelen als je thuis bent maar er verder niets voor laten.
maar oh wat zou ik ook graag een deken over mijn hoofd doen en daarna ontwaken uit deze nachtmerrie. Aan een dood paard kun je niet trekken, helemaal mee eens. Het lijkt mij ook supermoeilijk om de kinderen straks niet elke dag om me heen te hebben, kan me ook niet bij voorstellen dat hij straks een heel weekend tijd zal hebben voor de kinderen.
groeten
anke
Ook ik wil je sterkte wensen. Jouw verhaal en dat van senja zijn erg herkenbaar. Ik doe sinds we kinderen hebben al water bij de wijn en mijn ex-vriend bedenkt voor zichzelf de ene na de andere hobby naast een drukke baan.En hij ziet het probleem niet, ik ben er toch voor de kinderen? Ik voelde al een tijdje, zeker nu de kinderen niet heel klein meer zijn dat er heel weinig samen meer is. hij heeft bij irritaties van mijn kant me altijd getroost en soms ook korte tijd zijn uithuizigheid verbeterd. En wat denk je hij is paar weken geleden degene die zegt ik wil niet meer en eigenlijk vind ik al veel langer dat we uit elkaar gegroeid zijn (ja gek he als je weinig deelt). Eerst zouden we nog even doorgaan voor de kinderen maar dat trek ik niet, hij is er met zijn hoofd niet bij en hoe erg ik de scheiding ook vind ik wil zo ook niet door en hij is een superegoist, ziet dat zelf heel anders (ik ben er toch vaak zegt hij dan) en verandert niet, zijn uithuizigheid groeit nog ieder jaar en als hij thuis is is hij de krant aan het lezen aan het internetten, dingetjes regelen voor de hobby's en dat geef ik hem na leuke dingen doen met de kinderen, ze begeleiden naar de sport. Een vriendin zei al en ze heeft gelijk, dat is wel lekker makkelijk zo, papa spelen als je thuis bent maar er verder niets voor laten.
maar oh wat zou ik ook graag een deken over mijn hoofd doen en daarna ontwaken uit deze nachtmerrie. Aan een dood paard kun je niet trekken, helemaal mee eens. Het lijkt mij ook supermoeilijk om de kinderen straks niet elke dag om me heen te hebben, kan me ook niet bij voorstellen dat hij straks een heel weekend tijd zal hebben voor de kinderen.
groeten
anke
