Relaties
alle pijlers
Hoe krijg ik mijn zelfrespect terug ?
dinsdag 8 juni 2010 om 12:50
Hoi lieve forummers,
Ik weet even niet waar ik moet beginnen maar goed. Ik heb vorig jaar na een slechte relatie van 4,5 jaar een relatie met een ander gekregen.
Vanaf het begin was het mede door mijn depressie en chronische pijnklachten een relatie van pieken en dalen. We zijn snel gaan samenwonen wat natuurlijk niet werkte, toen hij weer thuis ging wonen is het een maand uit geweest en weer goed gekomen.
Hij had altijd erg veel moeite met mijn emoties en ik juist met zijn gebrek aan emoties. Ondanks alle stress hebben we echt mooie momenten samen gehad en was ik verlieft en hield echt van hem.
Rondom pasen hadden we weer ruzie om iets stoms, ik had contact met een collega van hem want die zou foto's van ons maken. Ik had die collega toegevoegd op msn en mijn vriend maakte hier erg veel bombarie over en eiste dat ik hem van msn verwijderde.
Ik vond het belachelijk en heb ook niet direct toegegeven maar aangezien ik slecht tegen ruzie kan heb ik de persoon in kwestie toch verwijderd. Ik heb wel tegen die persoon verteld wat de reden was.
Die collega heeft mijn partner aangesproken op het werk om aan te geven dat er absoluut niks achter zat.
Dit was voor mijn partner de druppel en hij maakte het uit. We maakten er veel ruzie over maar bleven toch contact houden.
En ja erg stom maar tussendoor zagen we elkaar wel eens en hadden we ook nog seks. Ik heb meerdere keren gevraagt of hij dacht dat we nog bij elkaar zouden komen en hij zei hij wist het niet. De afgelopen weken gingen we ook weer wat meer dingen samen doen zoals zwemmen en samen naar de bioscoop.
Op de zondag van Pinkpop was hij nog langsgekomen om bij te kletsen en hebben we seks gehad.
Woensdag heb ik hem van zijn werk opgehaald en zijn we even samen in de stad geweest. Ik had hem thuis af gezet en wou wegrijden. Toen trok hij de deur weer open om mij nog even een kus te geven.
Dit weekend was hij veel weg, 2 keer naar dezelfde plaats en hij reageerde nauwelijks meer op mijn smsjes en was boos omdat ik hem zogenaamd stalkte.
Gisteren zag ik op zijn facebook een raar bericht wat insinueerde dat hij afgelopen weekend iets met een ander meisje had gedaan.
Toen ik hier naar vroeg deed hij het af als onzin. Het zat me toch niet fijn en ik hoorde via via dat hij inderdaad dit weekend 2 keer bij een meisje was geweest wat hij had leren kennen afgelopen donderdag.
Ik ben naar hem toe gegaan om mijn huissleutel terug te vragen en om van hem te horen dat het zo was. Hij bleef het ontkennen en zat wat stom te lachen terwijl ik daar huilend stond.
Eenmaal thuis zei hij dat hij er nu echt klaar mee was, dat ik hem stalkte en ook nog naar zijn huis durfde te komen.
Na veel vragen gaf hij inderdaad toe dat hij iemand anders had leren kennen en dat hij dat niet van plan was geweest, hij was ook niet verlieft op haar en weet ik veel allemaal wat....
En nu voel ik me zo dom en verraden. Schaam me dood dat ik dit weekend zat te sms'en dat ik hem miste terwijl hij bij haar was.
Ik schaam me dat ik nu nog steeds hem mis terwijl hij me zo behandelt.
Ik schaam me omdat ik nu nog steeds hoop dat hij door haar inziet hoe geweldig ik was en dat hij terug komt.
Willen jullie me helpen met inzien dat hij het niet waard is en dat ik vast wel een beter iemand vind. En dat ik me niet hoef te schamen omdat hij loog
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor het lezen
Ik weet even niet waar ik moet beginnen maar goed. Ik heb vorig jaar na een slechte relatie van 4,5 jaar een relatie met een ander gekregen.
Vanaf het begin was het mede door mijn depressie en chronische pijnklachten een relatie van pieken en dalen. We zijn snel gaan samenwonen wat natuurlijk niet werkte, toen hij weer thuis ging wonen is het een maand uit geweest en weer goed gekomen.
Hij had altijd erg veel moeite met mijn emoties en ik juist met zijn gebrek aan emoties. Ondanks alle stress hebben we echt mooie momenten samen gehad en was ik verlieft en hield echt van hem.
Rondom pasen hadden we weer ruzie om iets stoms, ik had contact met een collega van hem want die zou foto's van ons maken. Ik had die collega toegevoegd op msn en mijn vriend maakte hier erg veel bombarie over en eiste dat ik hem van msn verwijderde.
Ik vond het belachelijk en heb ook niet direct toegegeven maar aangezien ik slecht tegen ruzie kan heb ik de persoon in kwestie toch verwijderd. Ik heb wel tegen die persoon verteld wat de reden was.
Die collega heeft mijn partner aangesproken op het werk om aan te geven dat er absoluut niks achter zat.
Dit was voor mijn partner de druppel en hij maakte het uit. We maakten er veel ruzie over maar bleven toch contact houden.
En ja erg stom maar tussendoor zagen we elkaar wel eens en hadden we ook nog seks. Ik heb meerdere keren gevraagt of hij dacht dat we nog bij elkaar zouden komen en hij zei hij wist het niet. De afgelopen weken gingen we ook weer wat meer dingen samen doen zoals zwemmen en samen naar de bioscoop.
Op de zondag van Pinkpop was hij nog langsgekomen om bij te kletsen en hebben we seks gehad.
Woensdag heb ik hem van zijn werk opgehaald en zijn we even samen in de stad geweest. Ik had hem thuis af gezet en wou wegrijden. Toen trok hij de deur weer open om mij nog even een kus te geven.
Dit weekend was hij veel weg, 2 keer naar dezelfde plaats en hij reageerde nauwelijks meer op mijn smsjes en was boos omdat ik hem zogenaamd stalkte.
Gisteren zag ik op zijn facebook een raar bericht wat insinueerde dat hij afgelopen weekend iets met een ander meisje had gedaan.
Toen ik hier naar vroeg deed hij het af als onzin. Het zat me toch niet fijn en ik hoorde via via dat hij inderdaad dit weekend 2 keer bij een meisje was geweest wat hij had leren kennen afgelopen donderdag.
Ik ben naar hem toe gegaan om mijn huissleutel terug te vragen en om van hem te horen dat het zo was. Hij bleef het ontkennen en zat wat stom te lachen terwijl ik daar huilend stond.
Eenmaal thuis zei hij dat hij er nu echt klaar mee was, dat ik hem stalkte en ook nog naar zijn huis durfde te komen.
Na veel vragen gaf hij inderdaad toe dat hij iemand anders had leren kennen en dat hij dat niet van plan was geweest, hij was ook niet verlieft op haar en weet ik veel allemaal wat....
En nu voel ik me zo dom en verraden. Schaam me dood dat ik dit weekend zat te sms'en dat ik hem miste terwijl hij bij haar was.
Ik schaam me dat ik nu nog steeds hem mis terwijl hij me zo behandelt.
Ik schaam me omdat ik nu nog steeds hoop dat hij door haar inziet hoe geweldig ik was en dat hij terug komt.
Willen jullie me helpen met inzien dat hij het niet waard is en dat ik vast wel een beter iemand vind. En dat ik me niet hoef te schamen omdat hij loog
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor het lezen
dinsdag 8 juni 2010 om 13:00
Och meisje, kan me voorstellen dat dit even heel veel pijn doet. Het was natuurlijk al uit dus dan kunnen dit soort dingen gebeuren, maar je hebt natuurlijk nog wel altijd de hoop gehad dat het goed zou komen en hij heeft ook niet echt zijn best gedaan om die hoop weg te nemen.
Je hoeft je trouwens niet te schamen. Dat je hem mist is niet zo gek aangezien jullie contact nog zo close was. Maar ik denk wel dat je dit moet zien als het duwtje in de rug om hem nu echt te gaan loslaten. Hij gaat verder met zijn leven en dat moet jij nu ook gaan doen. En natuurlijk kom je wel weer iemand tegen.
Je hoeft je trouwens niet te schamen. Dat je hem mist is niet zo gek aangezien jullie contact nog zo close was. Maar ik denk wel dat je dit moet zien als het duwtje in de rug om hem nu echt te gaan loslaten. Hij gaat verder met zijn leven en dat moet jij nu ook gaan doen. En natuurlijk kom je wel weer iemand tegen.
dinsdag 8 juni 2010 om 13:11
Ik denk dat je vriend nogal onzeker of zoiets is. Dit baseer ik alleen op zijn reactie toen hij ontdekte dat jij die fotocollega had toegevoegd aan jouw contacten. En jullie ruzie nadat die fotocollega hem had uitgelegd dat er niets was.
Dat hij daar moeite mee heeft is echt niet goed. Klinkt alsof hij erg jaloers is, en jaloezie is een rare eigenschap.
Dat hij een ander heeft leren kennen is nogal hard voor jou , maar je schamen is natuurlijk niet nodig, Je hebt uiteindelijk niets verkeerds gedaan. Dat je hem mist is ook normaal, jullie hebben uiteraard ook goede momenten gedeeld.
Maar het blijf kl*te natuurlijk, en alleen de tijd kan het doen slijten. Sterkte
Dat hij daar moeite mee heeft is echt niet goed. Klinkt alsof hij erg jaloers is, en jaloezie is een rare eigenschap.
Dat hij een ander heeft leren kennen is nogal hard voor jou , maar je schamen is natuurlijk niet nodig, Je hebt uiteindelijk niets verkeerds gedaan. Dat je hem mist is ook normaal, jullie hebben uiteraard ook goede momenten gedeeld.
Maar het blijf kl*te natuurlijk, en alleen de tijd kan het doen slijten. Sterkte
dinsdag 8 juni 2010 om 13:20
Jullie zijn duidelijk niet goed voor elkaar. Iemand die zou staan lachen terwijl ik emotioneel in de kreukels lag, zou bij mij sowieso exit zijn.
Ik denk dat stap 1 naar het terug krijgen van je zelfrespect is dat je hem voorgoed de deur wijst en aan jezelf gaat werken. Je voelt je nu misschien machteloos, maar JIJ hebt wel de macht in handen om voor eens en altijd een einde te maken aan het gesol met jouw gevoelens. Vergeet hem, kies voor jezelf. Een nieuwe relatie is niet je volgende doel, een goede relatie met jezelf is je volgende doel.
Ik denk dat stap 1 naar het terug krijgen van je zelfrespect is dat je hem voorgoed de deur wijst en aan jezelf gaat werken. Je voelt je nu misschien machteloos, maar JIJ hebt wel de macht in handen om voor eens en altijd een einde te maken aan het gesol met jouw gevoelens. Vergeet hem, kies voor jezelf. Een nieuwe relatie is niet je volgende doel, een goede relatie met jezelf is je volgende doel.
dinsdag 8 juni 2010 om 13:32
dinsdag 8 juni 2010 om 13:40
Druifje 87,
Als je naar Engeland rijdt met je auto, dan weet je dat je links moet rijden. Dat is een feitelijk gegeven. Dan nog moet je de neiging om rechts te rijden, bewust onderdrukken.
Bij mensen is het jammer genoeg niet zo simpel. Je komt er pas achter dat je "links moet rijden" als je al elvendertig ongevallen hebt beleefd door "rechts te rijden". Ook dat is haast een feitelijk gegeven.
Dat dit slecht voelt is een feit, maar probeer dat te relativeren. Pas als je het weet dat je "links moet rijden" en je blijft "rechts rijden", heb je echte reden om je lullig te voelen.
De enige manier om niet met situatie geconfronteerd te worden, is thuis blijven, bij wijze van spreken. Dat betekent je opsluiten en je afsluiten. Dat is ook geen goed idee, denk ik.
Aangezien heel veel mensen proberen de liefde van hun leven te vinden, weet je dat heel wat mensen, zowel mannen als vrouwen, een (of meerdere) ogenblik(ken) in hun leven hebben dat zij met dezelfde soort gevoelens worden geconfronteerd.
Ik hoop nu dat je deze poging om je te helpen jouw gevoel een plaatsje te geven je een beetje verder helpt. Ik hoop dat je vroeg of laat weer ruimte kan maken voor een nieuwe liefde.
Als je naar Engeland rijdt met je auto, dan weet je dat je links moet rijden. Dat is een feitelijk gegeven. Dan nog moet je de neiging om rechts te rijden, bewust onderdrukken.
Bij mensen is het jammer genoeg niet zo simpel. Je komt er pas achter dat je "links moet rijden" als je al elvendertig ongevallen hebt beleefd door "rechts te rijden". Ook dat is haast een feitelijk gegeven.
Dat dit slecht voelt is een feit, maar probeer dat te relativeren. Pas als je het weet dat je "links moet rijden" en je blijft "rechts rijden", heb je echte reden om je lullig te voelen.
De enige manier om niet met situatie geconfronteerd te worden, is thuis blijven, bij wijze van spreken. Dat betekent je opsluiten en je afsluiten. Dat is ook geen goed idee, denk ik.
Aangezien heel veel mensen proberen de liefde van hun leven te vinden, weet je dat heel wat mensen, zowel mannen als vrouwen, een (of meerdere) ogenblik(ken) in hun leven hebben dat zij met dezelfde soort gevoelens worden geconfronteerd.
Ik hoop nu dat je deze poging om je te helpen jouw gevoel een plaatsje te geven je een beetje verder helpt. Ik hoop dat je vroeg of laat weer ruimte kan maken voor een nieuwe liefde.
dinsdag 8 juni 2010 om 13:43
quote:druifje_87 schreef op 08 juni 2010 @ 13:32:
Het is de 2de keer dat ik mezelf compleet aan de kant zet voor een ander en dan achteraf keihard gekwetst word. Ik ben echt ontzettend teleurgesteld in mezelf, dat ik hield van iemand die zo ontzettend gemeen is. Hoe kan ik zo vertrouwen in mijn mensenkennis ?
Door eerst aan jezelf te gaan werken. Door uit te vinden wat jij wel en niet wilt in een relatie. Door het jezelf waard te vinden om echt iemand te zoeken die bij je past. Maar je kunt pas bepalen wat voor soort man goed bij jou past als jij jezelf goed kent. Als jij weet wat je wilt in een partner.
Het klinkt misschien vaag, maar ook in een beginnende relatie kun je aftasten met wat voor soort mens je van doen hebt. Witte sokken in sandalen kunnen verandert worden, maar iemand die bijvoorbeeld heel andere normen en waarden heeft dan jou kun je niet veranderen.
En ga jezelf vooral niet wegcijferen in een relatie, alleen maar om een relatie te hebben/houden. Dat is nooit goed.
Het is de 2de keer dat ik mezelf compleet aan de kant zet voor een ander en dan achteraf keihard gekwetst word. Ik ben echt ontzettend teleurgesteld in mezelf, dat ik hield van iemand die zo ontzettend gemeen is. Hoe kan ik zo vertrouwen in mijn mensenkennis ?
Door eerst aan jezelf te gaan werken. Door uit te vinden wat jij wel en niet wilt in een relatie. Door het jezelf waard te vinden om echt iemand te zoeken die bij je past. Maar je kunt pas bepalen wat voor soort man goed bij jou past als jij jezelf goed kent. Als jij weet wat je wilt in een partner.
Het klinkt misschien vaag, maar ook in een beginnende relatie kun je aftasten met wat voor soort mens je van doen hebt. Witte sokken in sandalen kunnen verandert worden, maar iemand die bijvoorbeeld heel andere normen en waarden heeft dan jou kun je niet veranderen.
En ga jezelf vooral niet wegcijferen in een relatie, alleen maar om een relatie te hebben/houden. Dat is nooit goed.
dinsdag 8 juni 2010 om 15:27
En door heel goed op te letten wat je nou eigenlijk voelt bij iemand. Heb je een goed gevoel, word je blij van 'm? Kun je jezelf bij hem zijn?
Of ben je bang, onzeker, heb je het gevoel dat je iets aan jezelf zou moeten veranderen voordat je hem 'waard' bent of hij je leuk vindt? Dat zijn alarmbelletjes dat er iets niet klopt. Hoe beter je jezelf leert kennen en hoe meer je jezelf gaat waarderen, hoe minder zin je hebt om mensen die je zo'n gevoel geven, in je leven toe te laten. Zulke dingen leer je gaandeweg en vaak helaas met vallen en opstaan.
Maar je hoeft je in geen geval te schamen om je gevoel!
Of ben je bang, onzeker, heb je het gevoel dat je iets aan jezelf zou moeten veranderen voordat je hem 'waard' bent of hij je leuk vindt? Dat zijn alarmbelletjes dat er iets niet klopt. Hoe beter je jezelf leert kennen en hoe meer je jezelf gaat waarderen, hoe minder zin je hebt om mensen die je zo'n gevoel geven, in je leven toe te laten. Zulke dingen leer je gaandeweg en vaak helaas met vallen en opstaan.
Maar je hoeft je in geen geval te schamen om je gevoel!
woensdag 9 juni 2010 om 01:17
