Relaties
alle pijlers
Hoe moeten we nu verder
woensdag 27 maart 2019 om 22:25
Hoi allemaal,
Ik lees al enige tijd mee hier op het forum maar heb nu echt zelf hulp nodig.
Het gaat al een tijdje niet zo goed met mijn partner. Hij is niet blij met zijn job en zit met vlagen niet lekker in zijn vel. Jullie denken misschien met vlagen? Hoe dan. Soms lijkt het goed te gaan met hem. Is opgewekt, actief en positief. Maar het komt ook regelmatig voor dat hij loopt te mopperen op alles en iedereen. Op deze momenten lijkt hij niet voor uit te branden.
We hebben al meerdere keren gesprekken gehad over wat te doen. Opzoek naar een nieuwe baan of een studie volgen zodat hij kan omscholen, misschien eerst naar een jobcoach om te kijken wat hij wil. Of meer vrije tijd creëren door minder te gaan werken zodat de werk/prive balans beter is. Ik heb ook al een paar keer aangegeven dat hij misschien eens met een professional moet gaan praten om te kijken wat ze voor hem kunnen betekenen.
Vanavond was weer zo'n moment. We hebben beide gewerkt en een drukke dag achter de rug. Hij ploft op de bank en kijkt wat tv terwijl ik druk ben met koken, opruimen en ondertussen nog wat was draaien. Dit is helemaal geen probleem voor mij tot hij weer begint te mopperen en alles negatief bekijkt. We hebben er weer lang over gesproken en het hoge woord is er uit, hij denkt depressief te zijn.
Ik heb aangegeven dat we hier wat mee moeten doen. Eerste stap is naar de huisarts. Maar dit wil hij niet. Die kunnen niks voor hem betekenen. Dit is wat het is zegt hij. Hier ben ik het totaal niet mee eens. Ik zal nooit zeggen dat het makkelijk is, maar een depressie kan je zeker wat mee. Voor hem was het gesprek klaar en hij is naar bed gegaan.
Nu zit ik hier, voel me rot en eenzaam. Het gevoel dat hij er niet mee aan de slag wil om er boven op te komen doet me pijn. Ik twijfel wat ik hier mee moet. Hoe moeten we nu verder.
Heeft iemand soort gelijks meegemaakt? Tips zijn van harte welkom. Ik zie het even niet meer.
Ik lees al enige tijd mee hier op het forum maar heb nu echt zelf hulp nodig.
Het gaat al een tijdje niet zo goed met mijn partner. Hij is niet blij met zijn job en zit met vlagen niet lekker in zijn vel. Jullie denken misschien met vlagen? Hoe dan. Soms lijkt het goed te gaan met hem. Is opgewekt, actief en positief. Maar het komt ook regelmatig voor dat hij loopt te mopperen op alles en iedereen. Op deze momenten lijkt hij niet voor uit te branden.
We hebben al meerdere keren gesprekken gehad over wat te doen. Opzoek naar een nieuwe baan of een studie volgen zodat hij kan omscholen, misschien eerst naar een jobcoach om te kijken wat hij wil. Of meer vrije tijd creëren door minder te gaan werken zodat de werk/prive balans beter is. Ik heb ook al een paar keer aangegeven dat hij misschien eens met een professional moet gaan praten om te kijken wat ze voor hem kunnen betekenen.
Vanavond was weer zo'n moment. We hebben beide gewerkt en een drukke dag achter de rug. Hij ploft op de bank en kijkt wat tv terwijl ik druk ben met koken, opruimen en ondertussen nog wat was draaien. Dit is helemaal geen probleem voor mij tot hij weer begint te mopperen en alles negatief bekijkt. We hebben er weer lang over gesproken en het hoge woord is er uit, hij denkt depressief te zijn.
Ik heb aangegeven dat we hier wat mee moeten doen. Eerste stap is naar de huisarts. Maar dit wil hij niet. Die kunnen niks voor hem betekenen. Dit is wat het is zegt hij. Hier ben ik het totaal niet mee eens. Ik zal nooit zeggen dat het makkelijk is, maar een depressie kan je zeker wat mee. Voor hem was het gesprek klaar en hij is naar bed gegaan.
Nu zit ik hier, voel me rot en eenzaam. Het gevoel dat hij er niet mee aan de slag wil om er boven op te komen doet me pijn. Ik twijfel wat ik hier mee moet. Hoe moeten we nu verder.
Heeft iemand soort gelijks meegemaakt? Tips zijn van harte welkom. Ik zie het even niet meer.
donderdag 28 maart 2019 om 15:30
Het is ook moeilijk TO, het is niet niks. Maar als hij niks gaat doen terwijl jij aangeeft dat je het niet trekt en zo niet wil leven, en heel redelijke dingen van hem vraagt...dan weet je toch ook gewoon wat je waard bent? Dat je hem als partner steunt betekent niet dat je over je heen hoeft laten lopen.Sjem schreef: ↑28-03-2019 14:01Het is gelukkig niet al 2 jaar zo erg als nu. Maar toen is het achteraf gezien wel begonnen. Ik denk sinds zomer afgelopen jaar dat ik het zo ervaar als beschreven.
Jullie hebben ergens ook zeker gelijk en dat valt me zwaar om toe te geven. Ik doe veel voor hem, om hem maar een beetje uit de wind te houden. Wil graag dat hij zich goed voelt en cijfer mezelf misschien teveel weg. Dit zit in mijn karakter.
Ik zal morgenavond opnieuw het gesprek met hem aan gaan. Vanavond ben ik met vriendinnen weg dus lukt het niet.
Een ultimatum stellen is denk ik goed, maar vind ik ook eng. Wat als hij niks gaat doen?
Hopelijk ziet hij het licht, en zo niet dan verdien je echt een betere partner want je hebt genoeg te bieden. Als ik hem was en dus ook zon geduldige partner had, zou ik er alles aan willen doen om beter te worden, voor mezelf maar ook voor mijn relatie. Succes!
donderdag 28 maart 2019 om 15:39
Lees even goed wat hier staat. Hoezo is dit geen probleem voor jou? Je mag al het werk opknappen en ondertussen loopt hij je nog af te zeiken ook. En als je hem er op aanspreekt moet je maar rekening met hem houden want hij is misschien wel depressief.Sjem schreef: ↑27-03-2019 22:25
Vanavond was weer zo'n moment. We hebben beide gewerkt en een drukke dag achter de rug. Hij ploft op de bank en kijkt wat tv terwijl ik druk ben met koken, opruimen en ondertussen nog wat was draaien. Dit is helemaal geen probleem voor mij tot hij weer begint te mopperen en alles negatief bekijkt. We hebben er weer lang over gesproken en het hoge woord is er uit, hij denkt depressief te zijn.
Be-la-che-lijk.
donderdag 28 maart 2019 om 16:03
donderdag 28 maart 2019 om 19:36
Dat kan ze nu ook al weten. Maar dan word dat nog even bevestigt. Lijkt TO nodig te hebben.
