Relaties
alle pijlers
Hoe prive...is prive?
woensdag 3 augustus 2011 om 23:51
Ik lees het wel vaker en ben nu best benieuwd...in hoeverre hebben jullie binnen je relatie dingen die in jullie ogen prive zijn?
Ik open geen echte brieven die aan mijn man gericht zijn, maar verdere post, en ook mail, sms...het komt gewoon zelden voor dat we het van elkaar lezen maar hebben er geen probleem mee.
Hoe zit dat nou eigen bij de rest van nederland?
Ik open geen echte brieven die aan mijn man gericht zijn, maar verdere post, en ook mail, sms...het komt gewoon zelden voor dat we het van elkaar lezen maar hebben er geen probleem mee.
Hoe zit dat nou eigen bij de rest van nederland?
donderdag 4 augustus 2011 om 08:55
Ik vind mijn privacy wel belangrijk als het om sms en mail etc gaat. Het is niet geheim ofzo, maar toch. We lezen elkaars mail en sms niet, vragen soms wel 'hey wie was dat ' ofzo.
Post openmaken van elkaar doen we niet, behalve dingen die duidelijk algemeen zijn maar op zijn of mijn naam staan (huis, kinderopvang, belasting, etc.)
Post openmaken van elkaar doen we niet, behalve dingen die duidelijk algemeen zijn maar op zijn of mijn naam staan (huis, kinderopvang, belasting, etc.)
donderdag 4 augustus 2011 om 09:08
Hier hebben we allebei eigen telefoon, eigen laptop, en eigen post, die gebruiken we ook het liefst.
Maar mocht mijn foon kwijt zijn of laptop uitstaan, dan pak ik die van hem. Vaak roep ik dat dan even, maar evenvaak ook niet.
Het boeit hem niet zo.
Overigens heb ik nooit de behoefte om dan in zijn mail te kijken.
Sterker nog, als zijn mailprogramma openstaat klik ik dat meestal weg. Het voelt toch als gluren, hoewel ik weet dat het hem niet boeit.
Andersom kwam het -voor mijn mobiel internetabo- geregeld voor dat ik Man belde om even iets op te zoeken in mijn mail.
Hij weet mijn wachtwoord dus. (zelf heeft hij er niet eens een voor zijn outlook)
Zijn telefoon neem ik op als hij zijn handen vol heeft of hem niet hoort. Smsjes lees ik slechts op verzoek voor.
Dat doet hij idemdito.
Enkel brievenbuspost kom ik niet aan geloof ik. En ook pakketjes met zijn naam erop maak ik niet open.
Ja, als ik denk dat het verjaardagskaarten zijn dan pik ik die uit de bus en tover ze op de ochtend zelf tevoorschijn bij het ontbijt. Flauw, maar voor ons leuke traditie.
Maar mocht mijn foon kwijt zijn of laptop uitstaan, dan pak ik die van hem. Vaak roep ik dat dan even, maar evenvaak ook niet.
Het boeit hem niet zo.
Overigens heb ik nooit de behoefte om dan in zijn mail te kijken.
Sterker nog, als zijn mailprogramma openstaat klik ik dat meestal weg. Het voelt toch als gluren, hoewel ik weet dat het hem niet boeit.
Andersom kwam het -voor mijn mobiel internetabo- geregeld voor dat ik Man belde om even iets op te zoeken in mijn mail.
Hij weet mijn wachtwoord dus. (zelf heeft hij er niet eens een voor zijn outlook)
Zijn telefoon neem ik op als hij zijn handen vol heeft of hem niet hoort. Smsjes lees ik slechts op verzoek voor.
Dat doet hij idemdito.
Enkel brievenbuspost kom ik niet aan geloof ik. En ook pakketjes met zijn naam erop maak ik niet open.
Ja, als ik denk dat het verjaardagskaarten zijn dan pik ik die uit de bus en tover ze op de ochtend zelf tevoorschijn bij het ontbijt. Flauw, maar voor ons leuke traditie.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:09
quote:missmiller schreef op 03 augustus 2011 @ 23:51:
Ik lees het wel vaker en ben nu best benieuwd...in hoeverre hebben jullie binnen je relatie dingen die in jullie ogen prive zijn?
Ik open geen echte brieven die aan mijn man gericht zijn, maar verdere post, en ook mail, sms...het komt gewoon zelden voor dat we het van elkaar lezen maar hebben er geen probleem mee.
Hoe zit dat nou eigen bij de rest van nederland?Ik open ze wel, maar lees ze niet, leg op een stapeltje neer wat van hem is. Andersom net zo.
Ik lees het wel vaker en ben nu best benieuwd...in hoeverre hebben jullie binnen je relatie dingen die in jullie ogen prive zijn?
Ik open geen echte brieven die aan mijn man gericht zijn, maar verdere post, en ook mail, sms...het komt gewoon zelden voor dat we het van elkaar lezen maar hebben er geen probleem mee.
Hoe zit dat nou eigen bij de rest van nederland?Ik open ze wel, maar lees ze niet, leg op een stapeltje neer wat van hem is. Andersom net zo.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:13
mijn laptop is vooral prive en mijn dagboeken van vroeger (staan in een kast, bij ons is niets afgesloten). Mijn laptop ligt wel open en bloot, maar ik wil liever niet dat hij hem zomaar gebruikt zonder te vragen. En dan heb ik niet eens wat te verbergen . Ik wil gewoon graag een stukje prive houden in onze relatie. Voor hem is het minder belangrijk, heb ik begrepen.
We vertrouwen elkaar volkomen, en respecteren elkaars prive-leven. En dus maak ik zijn post niet open en hij de mijne niet en lezen we geen prive-mail/sms-en.
Verder delen we alles eigenlijk wel
We vertrouwen elkaar volkomen, en respecteren elkaars prive-leven. En dus maak ik zijn post niet open en hij de mijne niet en lezen we geen prive-mail/sms-en.
Verder delen we alles eigenlijk wel
donderdag 4 augustus 2011 om 09:16
Elkaars post openen doen we niet en we lezen elkaars mails en smsjes ook niet. We hebben wel een gezamelijke laptop maar we kijken niet in elkaar prive dingen.
Wel weten we elkaars pincode maar goed dat is ook niet zo gek want als de ene bankrekening leeg is pakken we het andere pasje .. Het is hier zo '' Mijn geld is ook jouw geld ''
Wel weten we elkaars pincode maar goed dat is ook niet zo gek want als de ene bankrekening leeg is pakken we het andere pasje .. Het is hier zo '' Mijn geld is ook jouw geld ''
donderdag 4 augustus 2011 om 09:19
quote:BarbaraAnn schreef op 04 augustus 2011 @ 07:50:
Mijn vriend en ik kunnen het wel, maar we doen het niet. De enige keer dat ik zijn telefoon in mijn hand heb is als hij gebeld/gesmst wordt als hij aan het autorijden is. Heb die nieuwsgierigheid niet en hij ook niet. Elkaars pas gebruiken en post lezen is niet aan de orde, we wonen nog niet samen. Kreeg ooit tijdens een autorit een verontwaardigde reactie waarom ik vriends telefoon opnam.
Mijn vriend en ik kunnen het wel, maar we doen het niet. De enige keer dat ik zijn telefoon in mijn hand heb is als hij gebeld/gesmst wordt als hij aan het autorijden is. Heb die nieuwsgierigheid niet en hij ook niet. Elkaars pas gebruiken en post lezen is niet aan de orde, we wonen nog niet samen. Kreeg ooit tijdens een autorit een verontwaardigde reactie waarom ik vriends telefoon opnam.
donderdag 4 augustus 2011 om 17:05
Wij vertrouwen elkaar volledig, hij mag alles zien en lezen. Weet ook de wachtwoorden enzo, maar kijkt niet in mijn mail. Mijn telefoon ligt vaak genoeg gewoon op tafel ofzo, net als die van hem, maar we kijken niet elkaars smsjes in ofzo. Bij ons is er sprake van wederzijds vertrouwen en dat zal ongetwijfeld bij heel veel anderen zo zijn
