hoe verder?

15-09-2010 01:41 12 berichten
Alle reacties Link kopieren
Alle reacties Link kopieren
Tsja,............ als je een leukere tegenkomt ben je dus weg?

Niet een beetje de verkeerde volgorde? Zou je niet nu weggaan en op zoek gaan, of hopen op een leukere? Waarom genoegen nemen met B-keus, alleen omdat je niet meer zo piep bent?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik lees " vaste grond " , ik zie " wil graag trouwen en kinderen " .

Weet je wat ik mis? Dat je zoveel van HEM houdt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Alle reacties Link kopieren
quote:miepje55 schreef op 15 september 2010 @ 02:00:

Maar ook speelt mee dat ik aan mijzelf vraag, hoe lang blijf je bij iemand die niet weet of hij wel met jou verder wil?



Daar staat geen tijd voor.

Dat hangt af van hoe lief jij jezelf vindt, denk ik.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap niet dat je je zo laat behandelen door een kerel........
Alle reacties Link kopieren
eigenlijk neig je in je hele verhaal toch al naar het feit dat jullie uit elkaar moeten gaan, omdat dat beter voor jou is. Als hij al 10 jaar lang niet opkomt voor jou omdat zn familie rot doet, gaat ie dat nu niet opeens wel doen (zeker niet na een jaar therapie). En ik weet zelf hoe moeilijk het is en heoveel druk het legt op een relatie, als de schoonouders je niet accepteren. Hij hoort zijn familie duideiljk te maken dat jij de ware voor hem bent en dat ze normaal tegen je moeten doen, doet ie dat niet, zegt dat eigenlijk wel genoeg. En zéker als je nog kinderen wilt etc, zou je bij hem weg moeten gaan.
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt alsof je bij hem blijft omdat je bang bent alleen te zijn en dingen alleen aan te gaan. Dat lijkt me een ongezonde reden om samen te blijven.
Alle reacties Link kopieren
Hmm ik lees meer dat hij een depressie had en jij dat eigenlijk een beetje genegeerd hebt. Zo van...als het weer over is dan kunnen we weer zus en zo doen. Ik kan het verkeerd hebben, maar dat is volgens mij niet je partner steunen. Hij heeft dus heel veel problemen gehad met het feit dat hij ruzie had met de familie en ik lees nergens wat je daar uiteindelijk aan hebt gedaan.



En je wilt bij hem blijven omdat er weinig tijd meer is voor kinderen, is de meest foute reden.



Ik vind trouwens wel dat je in therapie moet blijven en je schamen omdat je relatie slecht gaat slaat natuurlijk nergens op. Je zal toch ook je eigen aandeel in dat feit onder ogen moeten gaan zien en wellicht lukt dat nog of anders moet je heel snel een andere peut gaan zoeken en wellicht komt er dan ook echt uit waarom je vriend een depressie had enz enz. Doen dus want anders is het zeker voorbij.
Alle reacties Link kopieren
Dat zijn familie jou niet accepteert hoeft , vind ik, jou probleem toch niet te zijn? Je kunt ze toch gewoon links laten liggen?

Dat jouw vriend daar niks aan doet is uiteraard slapjes, maar dat hij daar depri van wordt..?



Erger is dat hij achter jouw rug om die woonruimte zocht. Dat is echt niet acceptabel. Gewoon achterbaks dus, getuigt niet van veel ruggegraad om dit niet met jou te bespreken.



Je laatste zinnetje is wel een afknapper trouwens:'' Ik ben boos op hem om wat hij heeft gedaan maar ben ook nog niet een leukere man tegen gekomen.''



Doet me aan een paar schoenen denken.
Alle reacties Link kopieren
Denk je niet dat je iemand verdient waarvoor je je geen B-keuze voelt? Die je wel behandelt zoals jij je gelukkig voelt? Want het enige argument voor deze relatie wat ik lees is dat je niet meer de jongste bent en graag wilt trouwen en kinderen wil krijgen. Ik lees onzekerheid in je verhaal, alsof je er niet van overtuigd bent dat er een leukere kerel langskomt en alsof je genoegen neemt met iets waar je duidelijk niet gelukkig van wordt.



Kortom, ik lees nergens dat je wilt trouwen en kinderen krijgen met HEM en maar dat je wilt trouwen en kinderen krijgen. Kun je uitleggen waarom dat eventueel je mening is, of waarom het toch echt absoluut hem moet zijn?
Ik me heel goed voorstellen dat als jullie al een jaar apart wonen en hij je zo aan het lijntje houdt, dat jouw post niet overloopt van liefde voor hem. Zou me zorgen maken over je eigen zelfbeeld als dat wel zo zou zijn namelijk.



Kan me ook voorstellen dat je de relatie met hem nog niet op wilt geven en dat je daarom nog toekomst met hem (wil) zien.



Het is echt een heel moeilijke keuze, maar ga er vanuit dat hij niet verandert, waarschijnlijk zal hij zijn familie altijd tussen jullie in laten staan, en jij ook. Wil je dat?

En wil je daar op wachten? Wat zou er voor kunnen zorgen dat jij stopt met wachten op hem? Wat zou daar voor nodig zijn?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven