Relaties
alle pijlers
Hoogverraad en nu wraak?
donderdag 17 juni 2010 om 23:10
Bij nader inzien trek ik mij deels terug van mijn topic want ik kan-wil in verband met herkenbaarheid niet teveel in de openbaarheid treden.Op p. 2 staat een ingekorte text, zonder te veel in detail te willen treden zoals ik in eerste instantie in de OP had gedaan! Denk wel dat de strekking nu voor iedereen duidelijk is...
donderdag 17 juni 2010 om 23:20
Overigens, de tip die ik je wilde geven :
Doorgaan met leven.
Daar "pak" je je "vijanden" nog het meeste mee ( voor zover je ze zou willen pakken ) , en is goed voor jezelf.
Niet blijven hangen in boosheid, maar een schop onder je kont en doorgaan.
Doorgaan met leven.
Daar "pak" je je "vijanden" nog het meeste mee ( voor zover je ze zou willen pakken ) , en is goed voor jezelf.
Niet blijven hangen in boosheid, maar een schop onder je kont en doorgaan.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 17 juni 2010 om 23:23
vrijdag 18 juni 2010 om 00:55
Sorry guys, bedacht mij dat gelet op de aard van het topic alles te makkelijk gelinkt kon worden naar mij en aangezien ik wel een beetje anoniem wens te blijven...
Het enige wat ik er -kort samengevat- over kwijt wil-is dat ik ooit slachtoffer ben geworden van een te handtastelijke werkgever. Ik hiervan aangifte heb gedaan (de man in kwestie veroordeeld is) en mijn toemalige so called best friend gedurende onze vriendschap naar deze verdachte is toegegaan om slecht over mij te verklaren. Denk dat ze een tof verhaal wilde vertellen, een andere verklaring heb ik niet voor haar gedrag. Hoewel deze man veroordeeld is voel ik zelfs een jaar na dato nog altijd zo'n woede naar mijn voormalige vriendin toe die door verdachte als getuige werd opgeroepen...Deze woede blijft...
Ik kan het slecht loslaten...helaas...Toevallig had deze vriendin ook nog een duister verleden, maar dat wil ik -bij nader inzien toch even niet over posten- want dan ligt het verhaal toch een beetje te veel op straat. Dank voor sommige tips so far...
@borodiniProbeer het met die schop onder mijn kant ha-ha-ha!
Het enige wat ik er -kort samengevat- over kwijt wil-is dat ik ooit slachtoffer ben geworden van een te handtastelijke werkgever. Ik hiervan aangifte heb gedaan (de man in kwestie veroordeeld is) en mijn toemalige so called best friend gedurende onze vriendschap naar deze verdachte is toegegaan om slecht over mij te verklaren. Denk dat ze een tof verhaal wilde vertellen, een andere verklaring heb ik niet voor haar gedrag. Hoewel deze man veroordeeld is voel ik zelfs een jaar na dato nog altijd zo'n woede naar mijn voormalige vriendin toe die door verdachte als getuige werd opgeroepen...Deze woede blijft...
Ik kan het slecht loslaten...helaas...Toevallig had deze vriendin ook nog een duister verleden, maar dat wil ik -bij nader inzien toch even niet over posten- want dan ligt het verhaal toch een beetje te veel op straat. Dank voor sommige tips so far...
@borodiniProbeer het met die schop onder mijn kant ha-ha-ha!
vrijdag 18 juni 2010 om 01:08
@ SalineXL: Op de vraag of zij gedurende onze vriendschap te vertrouwen was het volgende. Iemand anders had in een topic het als volgt kunnen verwoorden: "Soms voel ik me klein en minderwaardig en heb ik het gevoel tegen haar op te moeten boksen. Moeilijk om te omschrijven, maar bij andere vriendinnen heb ik dat niet en kan ik gewoon mezelf zijn. Op momenten dat ik me kwetsbaar op stel en mijn gevoelens toon, heb ik het idee / gevoel dat zij zich daardoor beter voelt" Dit geeft mijn gevoelens uitstekend weer...
@ Zwup: Thanx, het zit me zo dwars, en ik kan het niet loslaten, terwijl die vriendin er a) niet zonder kleerscheuren vanaf is gekomen b) zij niet meer belangrijk zou moeten zijn in mijn leven...
Maar desondanks blijf ik mij storen aan het feit dat het mij, nu bijna een jaar na dato nog zo veel bezig blijft houden...
@ Zwup: Thanx, het zit me zo dwars, en ik kan het niet loslaten, terwijl die vriendin er a) niet zonder kleerscheuren vanaf is gekomen b) zij niet meer belangrijk zou moeten zijn in mijn leven...
Maar desondanks blijf ik mij storen aan het feit dat het mij, nu bijna een jaar na dato nog zo veel bezig blijft houden...
