Relaties
alle pijlers
Hyperbewust eigen gedrag rond vriend na angstperiode
woensdag 31 mei 2017 om 21:20
Hoi allemaal!
Voor bijna een jaar nu heb ik een relatie met een geweldig lieve vriend. Zo'n drie maanden in de relatie raakte ik overspannen, en ben ik erg tegen mezelf aangelopen - uiteindelijk resulterend in angstperiode. Dit bracht veel narigheid met zich mee, variërend van veel huilen en behoeftig gedrag (veel bevestiging nodig hebben) tot paniekaanvallen en hyperventileren tot midden in de nacht. Om het minste of geringste kon ik in huilen uitbarsten voor de daaropvolgende paar uren, en het besef en schuldgevoel over wat ik hem daarmee allemaal 'aandeed' maakte dit alleen maar erger. Hij heeft altijd geprobeerd er zo veel mogelijk en zo goed als hij kon voor me te zijn, en machteloosheid over de situatie was voor ons allebei erg frustrerend. Voor onredelijk gedrag heb ik me altijd verontschuldigd en ondanks alles geprobeerd zo veel mogelijk een leuke vriendin te zijn, maar de realiteit is dat wat een leuke, vrolijke, luchtige periode had kunnen zijn, vooral gevuld was nu met drama, moeilijkheden en beladen gesprekken (ook al hebben we genoeg echt fijne en leuke momenten tussendoor gehad, ondanks alles!).
Inmiddels ben ik bijna beter op alle mogelijke vlakken. Mijn gedachten voelen weer zoals die van mijzelf, paniekaanvallen zijn lang geleden, ik heb veel positieve energie weer terug en mijn leven weer op de rit. Het enige punt van onrust nog - mijn vriend. Ik ben me er enorm bewust van dat hij al een maand of 9 de kanten van mezelf waar ikzelf blij mee ben en waar hij onder andere op gevallen is (optimisme, enthousiasme, een luchtige kijk op het leven en blije uitstraling, en vooral - een preferentie voor drama-vrij) niet of nauwelijks meegekregen heeft. Hierdoor wil ik zó graag me 'goed', 'vrolijk' of 'blij' gedragen, dat juist deze druk zorgt dat ik verdrietig word of stilval. Mijn vriend is enorm lief, zegt vaak tegen me dat hij bij me wilt blijven, alleen maar wilt dat ik me weer beter voel en dat ik vooral niet te streng op mezelf moet zijn (dat het best tijd mag kosten voordat alles weer is zoals normaal). Op de een of andere manier blijft deze druk toch aanwezig, en zorgt ervoor dat op het moment dat ik hem zie, 'on edge' ben en hyperbewust van alles wat ik zeg en doe - en hierdoor dus wederom niet mezelf ben, en gespannen.
Op mezelf gaat alles met de dag een stuk beter, maar ik zou heel graag met hem teruggaan naar een gelukkige, luchtige en blije relatie. Uitmaken wil ik het niet, bij hem kon ik toen ik nog 'gezond' was juist 100% mezelf zijn, was ik blij en zelfverzekerd en hijzelf is alles wat ik zou kunnen wensen in een vriend. Ik weet dat de key is dat ik - ironisch genoeg - loslaat en gewoon mezelf ben, maar dit blijkt erg lastig in de praktijk. Wel weet ik vrijwel zeker dat als dit mij bij wijze van spreken een week of twee lukt, het weer van nature zal lukken.
Hopelijk heeft iemand ervaring met iets soortgelijks, of misschien een nieuw inzicht om uit deze cirkel te breken (:
Alvast bedankt!
Voor bijna een jaar nu heb ik een relatie met een geweldig lieve vriend. Zo'n drie maanden in de relatie raakte ik overspannen, en ben ik erg tegen mezelf aangelopen - uiteindelijk resulterend in angstperiode. Dit bracht veel narigheid met zich mee, variërend van veel huilen en behoeftig gedrag (veel bevestiging nodig hebben) tot paniekaanvallen en hyperventileren tot midden in de nacht. Om het minste of geringste kon ik in huilen uitbarsten voor de daaropvolgende paar uren, en het besef en schuldgevoel over wat ik hem daarmee allemaal 'aandeed' maakte dit alleen maar erger. Hij heeft altijd geprobeerd er zo veel mogelijk en zo goed als hij kon voor me te zijn, en machteloosheid over de situatie was voor ons allebei erg frustrerend. Voor onredelijk gedrag heb ik me altijd verontschuldigd en ondanks alles geprobeerd zo veel mogelijk een leuke vriendin te zijn, maar de realiteit is dat wat een leuke, vrolijke, luchtige periode had kunnen zijn, vooral gevuld was nu met drama, moeilijkheden en beladen gesprekken (ook al hebben we genoeg echt fijne en leuke momenten tussendoor gehad, ondanks alles!).
Inmiddels ben ik bijna beter op alle mogelijke vlakken. Mijn gedachten voelen weer zoals die van mijzelf, paniekaanvallen zijn lang geleden, ik heb veel positieve energie weer terug en mijn leven weer op de rit. Het enige punt van onrust nog - mijn vriend. Ik ben me er enorm bewust van dat hij al een maand of 9 de kanten van mezelf waar ikzelf blij mee ben en waar hij onder andere op gevallen is (optimisme, enthousiasme, een luchtige kijk op het leven en blije uitstraling, en vooral - een preferentie voor drama-vrij) niet of nauwelijks meegekregen heeft. Hierdoor wil ik zó graag me 'goed', 'vrolijk' of 'blij' gedragen, dat juist deze druk zorgt dat ik verdrietig word of stilval. Mijn vriend is enorm lief, zegt vaak tegen me dat hij bij me wilt blijven, alleen maar wilt dat ik me weer beter voel en dat ik vooral niet te streng op mezelf moet zijn (dat het best tijd mag kosten voordat alles weer is zoals normaal). Op de een of andere manier blijft deze druk toch aanwezig, en zorgt ervoor dat op het moment dat ik hem zie, 'on edge' ben en hyperbewust van alles wat ik zeg en doe - en hierdoor dus wederom niet mezelf ben, en gespannen.
Op mezelf gaat alles met de dag een stuk beter, maar ik zou heel graag met hem teruggaan naar een gelukkige, luchtige en blije relatie. Uitmaken wil ik het niet, bij hem kon ik toen ik nog 'gezond' was juist 100% mezelf zijn, was ik blij en zelfverzekerd en hijzelf is alles wat ik zou kunnen wensen in een vriend. Ik weet dat de key is dat ik - ironisch genoeg - loslaat en gewoon mezelf ben, maar dit blijkt erg lastig in de praktijk. Wel weet ik vrijwel zeker dat als dit mij bij wijze van spreken een week of twee lukt, het weer van nature zal lukken.
Hopelijk heeft iemand ervaring met iets soortgelijks, of misschien een nieuw inzicht om uit deze cirkel te breken (:
Alvast bedankt!
woensdag 31 mei 2017 om 21:30
Ik denk dat het helemaal nog niet goed met je gaat. Anders was je niet zo hyperbewust en alsnog met het drama bezig.
Een andere optie is dat je helemaal niet zo relaxed en vrolijk bent als je zou willen en dat je juist wel een preferentie voor drama hebt.
Een andere optie is dat je helemaal niet zo relaxed en vrolijk bent als je zou willen en dat je juist wel een preferentie voor drama hebt.
anoniem_347438 wijzigde dit bericht op 31-05-2017 21:32
37.47% gewijzigd
woensdag 31 mei 2017 om 21:31
Zo wat een lap tekst aan redenaties over gevoelens en gedrag. Emotie valt niet altijd te beredeneren (of juist tot in de eeuwigheid) .
Je vriend zegt dat hij jou leuk/lief/goed vind zoals je bent, neem dat dan ook aan. Vertrouw daar op en relax, je doet het goed!
Je vriend zegt dat hij jou leuk/lief/goed vind zoals je bent, neem dat dan ook aan. Vertrouw daar op en relax, je doet het goed!
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
woensdag 31 mei 2017 om 22:00
Misschien kan je je focussen op je vriend ipv op wat fout zou zijn aan jezelf?
Daarmee bedoel ik dat je niet steeds jezelf zit te bekritiseren en onder de loep neemt, maar per dag denkt: Wat zal ik eens voor leuks voor hem doen?
Dan heb je makkelijkere en duidelijker omschreven doelen en zit je niet zo op jezelf te vitten, terwijl je het leven voor hem toch leuker maakt.
Zo kan je denken: morgen haal ik een bakje van zijn favoriete fruit.
Overmorgen een massage met fijne olie.
De dag erna kijken we samen zijn favoriete sport en toon ik daar belangstelling in.
(niet te overdreven doelen stellen, want dan ga je daar weer druk van voelen).
Daarmee bedoel ik dat je niet steeds jezelf zit te bekritiseren en onder de loep neemt, maar per dag denkt: Wat zal ik eens voor leuks voor hem doen?
Dan heb je makkelijkere en duidelijker omschreven doelen en zit je niet zo op jezelf te vitten, terwijl je het leven voor hem toch leuker maakt.
Zo kan je denken: morgen haal ik een bakje van zijn favoriete fruit.
Overmorgen een massage met fijne olie.
De dag erna kijken we samen zijn favoriete sport en toon ik daar belangstelling in.
(niet te overdreven doelen stellen, want dan ga je daar weer druk van voelen).
woensdag 31 mei 2017 om 22:19
Wat knap dat je zoveel in korte tijd hebt bereikt!En wat fijn dat je iemand naast je hebt gehad om er voor je te zijn. Als je vriend zo lief en zorgzaam is geweest toen het niet goed ging, gaat het, denk ik, alleen maar beter worden nu het met jou beter gaat. In 'goede en slechte tijden', toch? Nu komen de goeie tijden eraan. Geniet ervan dat je nu weer jezelf aan het worden bent en neem hem mee in dat fijne gevoel. Je hoeft je nu toch ook niet voor altijd alleen maar positief en geweldig te voelen. Een dipje, baaldag, onzekere momentjes, onredelijkheid bij die tijd van de maand, enz... horen gewoon bij het leven af en toe.
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
woensdag 31 mei 2017 om 22:54
donderdag 1 juni 2017 om 12:52
Ik kan je alleen maar het advies geven om de relatie ( voor nu) stop te zetten. Je zit in een vicieuze cirkel met jezelf. Werk aan jezelf , want zoals ik het nu lees, heb je niks van jezelf te geven in deze relatie. Jouw vriend "kent" jou niet zeg je. Wat als hij het ooit uit zal willen maken om redenen buiten jou om? Nog los van het feit dat deze relatie energie zal zuigen voor jullie beiden.Hij is niet verantwoordelijk voor jouw geluk.