Relaties
alle pijlers
Iets aan trouwdag doen bij weduwe?
woensdag 19 mei 2010 om 12:53
Ik weet niet of mijn titel echt goed gekozen is, maar het is als volgt.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden. De trouwdag van mijn ouders is over een paar weken. Op diezelfde dag is een ander familielid jarig. Vorig jaar was ik op die verjaardag, en kon ik dus ook even met mijn moeder praten over dat het raar was (het was toen ook nog eens een jubileum-jaar, en dus het eerste jaar dat papa er niet meer was op hun trouwdag) en dat gesprekje was ook voor haar wel fijn. Dan weet ze dat ik er ook bij stil sta en aan haar denk. Maar het was wel op een fijne, 'informele' manier. Gewoon tijdens de afwas ofzo, niks beladens aan.
Dit jaar kan ik echter niet naar de verjaardag van dat familielid, en zal ik mijn moeder die dag dus niet zien. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik wel dat ze weet dat ik (nog een beetje extra) aan haar denk, maar hoe? Haar daarvoor bellen maakt het zo beladen, maar een kaartje 'gefeliciteerd met je trouwdag' is ook zo cru.
Iemand een idee? Ervaring van wat zij waardeerde?
Alvast bedankt!
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden. De trouwdag van mijn ouders is over een paar weken. Op diezelfde dag is een ander familielid jarig. Vorig jaar was ik op die verjaardag, en kon ik dus ook even met mijn moeder praten over dat het raar was (het was toen ook nog eens een jubileum-jaar, en dus het eerste jaar dat papa er niet meer was op hun trouwdag) en dat gesprekje was ook voor haar wel fijn. Dan weet ze dat ik er ook bij stil sta en aan haar denk. Maar het was wel op een fijne, 'informele' manier. Gewoon tijdens de afwas ofzo, niks beladens aan.
Dit jaar kan ik echter niet naar de verjaardag van dat familielid, en zal ik mijn moeder die dag dus niet zien. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik wel dat ze weet dat ik (nog een beetje extra) aan haar denk, maar hoe? Haar daarvoor bellen maakt het zo beladen, maar een kaartje 'gefeliciteerd met je trouwdag' is ook zo cru.
Iemand een idee? Ervaring van wat zij waardeerde?
Alvast bedankt!
woensdag 19 mei 2010 om 13:01
Je kan ook bellen in het algemeen en dan ergens in het gesprek benoemen dat je die dag wel extra aan haar en je vader hebt gedacht. Ik spreek (gelukkig) nog niet uitervaring met ouders maar belde mijn oma altijd op dit soort dagen. Vond ze altijd fijn beladen of niet...het is one of those days. Sterkte!
woensdag 19 mei 2010 om 13:15
Het is je moeder... het gaat over je vader. Je moeder weet dat jij het weet... je weet dat het belangrijk is voor je moeder, dus natuurlijk ben je attent op die dag.
Ga even langs, bel haar op, stuur een dikke bos bloemen etc.
Bijvoorkeur persoonlijk contact zodat ze wat kan zeggen als ze daar behoefte aan heeft.
Of geef haar gewoon een lieve knuffel: 'gefeliciteerd met jullie trouwdag, mam!'
Ga even langs, bel haar op, stuur een dikke bos bloemen etc.
Bijvoorkeur persoonlijk contact zodat ze wat kan zeggen als ze daar behoefte aan heeft.
Of geef haar gewoon een lieve knuffel: 'gefeliciteerd met jullie trouwdag, mam!'
woensdag 19 mei 2010 om 13:16
woensdag 19 mei 2010 om 13:17
Hey Maryxz,
Mijn opa is al 25 jaar geleden overleden, maar mijn vader belt mijn oma nog elk jaar op hun trouwdag. Maar mijn vader belt so wie so zijn moeder wel vaak.
Ik zou denk ik mijn moeder even bellen, gewoon om te zeggen dat ik aan haar denk
Sterkte ! (Ik kan me voorstellen dat het voor jou ook moeilijk is dat je je vader bent verloren... )
Mijn opa is al 25 jaar geleden overleden, maar mijn vader belt mijn oma nog elk jaar op hun trouwdag. Maar mijn vader belt so wie so zijn moeder wel vaak.
Ik zou denk ik mijn moeder even bellen, gewoon om te zeggen dat ik aan haar denk
Sterkte ! (Ik kan me voorstellen dat het voor jou ook moeilijk is dat je je vader bent verloren... )
woensdag 19 mei 2010 om 13:26
Jammer dat je haar die dag zelf niet kan zien. Dat lijkt me het mooiste. Samen lekker eten of gewoon even bij elkaar zijn. Als het echt niet anders kan zou ik een lieve kaart sturen of bellen. In ieder geval laten weten dat je aan haar denkt. Het zal misschien moeilijk zijn maar wordt zeker gewardeerd.
woensdag 19 mei 2010 om 13:33
Sinds mijn vader is overleden, nu bijna twaalf jaar geleden, ga ik altijd bij mijn moeder langs op hun trouwdag. Daar ben ik mee begonnen omdat het me zo verdrietig voor haar leek als niemand behalve zij zelf blijkbaar nog die dag in ere houdt.
Ik wil niet dat mijn moeder zich alleen voelt met dit soort dingen, en mijn moeder vindt het fijn als ik er ben. Het lijkt me toch al zo verschrikkelijk eenzaam, om na 27 jaar huwelijk je man opeens te verliezen, als ik er iets aan kan doen om die pijn te verzachten, doe ik dat graag.
Jammer dat je dit jaar niet langs kunt komen. Als je denkt dat je moeder het fijn vindt, kun je misschien volgend jaar vrij houden. Ik plan nooit iets op de trouwdag van mijn ouders.
Lief dat je er aan denkt, en jij zelf ook veel sterkte met het verlies.
Ik wil niet dat mijn moeder zich alleen voelt met dit soort dingen, en mijn moeder vindt het fijn als ik er ben. Het lijkt me toch al zo verschrikkelijk eenzaam, om na 27 jaar huwelijk je man opeens te verliezen, als ik er iets aan kan doen om die pijn te verzachten, doe ik dat graag.
Jammer dat je dit jaar niet langs kunt komen. Als je denkt dat je moeder het fijn vindt, kun je misschien volgend jaar vrij houden. Ik plan nooit iets op de trouwdag van mijn ouders.
Lief dat je er aan denkt, en jij zelf ook veel sterkte met het verlies.
woensdag 19 mei 2010 om 14:02
woensdag 19 mei 2010 om 14:03
quote:nieuweauto schreef op 19 mei 2010 @ 14:02:
ik bel mijn vader altijd.. we hebben het er even over en dat is het dan. je kunt het zo beladen maken als je zelf wilt hoor. Gewoon een telefoontje want je moest er aan denken en dan over koetjes en kalfjes is roch niets mis mee? Het gewoon over laten gaan is erger, denk ik.Precies.
ik bel mijn vader altijd.. we hebben het er even over en dat is het dan. je kunt het zo beladen maken als je zelf wilt hoor. Gewoon een telefoontje want je moest er aan denken en dan over koetjes en kalfjes is roch niets mis mee? Het gewoon over laten gaan is erger, denk ik.Precies.
woensdag 19 mei 2010 om 14:04
Mijn vader is al wat jaartjes terug overleden, dus ik heb dit ook vaak genoeg meegemaakt.
Ook ik kan niet altijd naar mijn moeder toe op haar / hun trouwdag, aangezien dit vaak midden in de zomervakantie valt en we dan op vakantie zijn.
Ik laat, als we er niet zijn, altijd wat van me horen en ik weet zeker dat ze dat op prijs stelt.
Jammer, ook voor jou, dat je op de dag zelf je moeder niet kan zien. Vaak heb je juist op dit soort dagen wel even de behoefte aan elkaar. En ik weet zeker dat dit ook voor jou geldt, aangezien je er nu al mee bezig bent (herkenbaar!). Heel lief!
Maar, zoals gezegd, een belletje doet vaak al zo goed op zo'n dag!
Als het mijn vaders verjaardag is, probeer ik altijd even met mijn moeder (tussen mijn werk door) te gaan lunchen. Het zijn èn blijven toch altijd van die speciale dagen.
Misschien dat er zoiets mogelijk is?
Ook ik kan niet altijd naar mijn moeder toe op haar / hun trouwdag, aangezien dit vaak midden in de zomervakantie valt en we dan op vakantie zijn.
Ik laat, als we er niet zijn, altijd wat van me horen en ik weet zeker dat ze dat op prijs stelt.
Jammer, ook voor jou, dat je op de dag zelf je moeder niet kan zien. Vaak heb je juist op dit soort dagen wel even de behoefte aan elkaar. En ik weet zeker dat dit ook voor jou geldt, aangezien je er nu al mee bezig bent (herkenbaar!). Heel lief!
Maar, zoals gezegd, een belletje doet vaak al zo goed op zo'n dag!
Als het mijn vaders verjaardag is, probeer ik altijd even met mijn moeder (tussen mijn werk door) te gaan lunchen. Het zijn èn blijven toch altijd van die speciale dagen.
Misschien dat er zoiets mogelijk is?
woensdag 19 mei 2010 om 14:13
quote:delphicat schreef op 19 mei 2010 @ 14:03:
[...]
Precies.
Weet ik niet, voor mij heeft dat niet gewerkt omdat er veel andere momenten zijn waarop je beseft dat iemand er echt niet meer is.
Mijn schoonmoeder deed dat in het begin ook, ik kon er niets mee eerlijk gezegd. Er waren andere, veel waardevollere momenten waarop we herinneringen naar boven haalden.
Begrijp me niet verkeerd...iemand die is overleden hoeft/moet zeker niet ook nog eens doodgezwegen te worden. Ik vraag me af waarom dan trouwdata en verjaardag (ineens) zo belangrijk gaan worden.
TO, wat wil je zelf het liefste?
[...]
Precies.
Weet ik niet, voor mij heeft dat niet gewerkt omdat er veel andere momenten zijn waarop je beseft dat iemand er echt niet meer is.
Mijn schoonmoeder deed dat in het begin ook, ik kon er niets mee eerlijk gezegd. Er waren andere, veel waardevollere momenten waarop we herinneringen naar boven haalden.
Begrijp me niet verkeerd...iemand die is overleden hoeft/moet zeker niet ook nog eens doodgezwegen te worden. Ik vraag me af waarom dan trouwdata en verjaardag (ineens) zo belangrijk gaan worden.
TO, wat wil je zelf het liefste?
