ik mis haar
woensdag 22 februari 2012 om 21:22
ik heb vandaag niet zo mn dag ,5 maanden geleden ben ik mn moeder veloren aan darmkanker,ze mocht maar 54 jaar worden,en het is met geen pen te beschrijven hoe erg ik haar mis,ik heb gelukkig een lieve man en goede vriendin waar ik veel steun aan heb,maar ja de band met mn moeder was gewoon goed ,wilde ik iets kwijt ,of had ik even geen oppas voor de kids dan was ze er,ik heb haar tot het laatst vezorgt,helaas heb ik totaal geen goede band met mn schoonmoeder die vind dat ik er verder wat van moet maken en verder moet gaan,ik moet maar eens een weekendje samen met mn man weg maar oppassen op de kids ho maar want wij hebben tenslotte zelf voor kinderen gekozen,maar doordit besef ik zo hoe belangrijk mijn moeder was,het was zon lieve oma ,mijn kids hebben er ook zon verdriet van,ik hoop dat ik weer wat kan gaan genieten en hoop dat mijn tijd wel weer komt ik hoop dat het slijt,ik wilde tegen jullie zeggen geniet van jullie ouders want je beseft pas hoeveel je van ze houd als ze er niet meer zijn.
Bedenk niet wat je wilt hebben, maar geniet van wat je hebt
woensdag 22 februari 2012 om 21:24
woensdag 22 februari 2012 om 21:31
woensdag 22 februari 2012 om 21:39
TO ik heb zelf mijn vader 5 jaar geleden verloren en mijn ervaring is dat mensen soms onbedoeld ontzettend lomp uit de hoek kunnen komen met dooddoeners als: "het leven gaat verder". Maar die mensen inclusief jouw schoonmoeder proberen in iedergeval iets. Niet hhet juiste maar ja, en op de koop toe herinnerd ze je er onbewust ook nog aan dat andere hun moeder nog wel hebben en jij niet meer.
Laat het rusten en neem het leven met de dag, soms zul je zomaar ineens een goede hebben, soms ook niet.. Uiteindelijk komt er een moment waarop je om dit soort dingen kunt glimlachen. Zelf als dat zoals in mijn geval gaat om een buurvrouw die me ziet en net doet of dat niet zo is en met haar winkelwagentje een ander pad inslaat opweg naar de kassa. Ik heb het haar vergeven omdat ze blijkbaar niet wist wat ze moest zeggen maar op zulke momenten voel je je eenzaam.
Laat het rusten en neem het leven met de dag, soms zul je zomaar ineens een goede hebben, soms ook niet.. Uiteindelijk komt er een moment waarop je om dit soort dingen kunt glimlachen. Zelf als dat zoals in mijn geval gaat om een buurvrouw die me ziet en net doet of dat niet zo is en met haar winkelwagentje een ander pad inslaat opweg naar de kassa. Ik heb het haar vergeven omdat ze blijkbaar niet wist wat ze moest zeggen maar op zulke momenten voel je je eenzaam.
woensdag 22 februari 2012 om 21:46
galadriel ik zeg ook niet dat mn schoonmoeder op moet passen hoor maar ik mis gewoon ook een echte oma voor mn kids,ik had gehoopt dat onze band hierdoor wat sterker zou worden,maar helaas is dat niet zo,ze komt hier nooit en dat vind ik jammer voor mijn kids.
bedankt allemaal voor jullie lieve reacties,
ik weet ook wel dat ik niet de enige ben die dit is overkomen,maar voor degene die hun ouders nog wel hebben geniet ervan.
bedankt allemaal voor jullie lieve reacties,
ik weet ook wel dat ik niet de enige ben die dit is overkomen,maar voor degene die hun ouders nog wel hebben geniet ervan.
Bedenk niet wat je wilt hebben, maar geniet van wat je hebt
woensdag 22 februari 2012 om 22:13
Ik weet wat je voelt, en het zal nooit wennen , je moeder kwijt zijn.
Ik verloor mijn ouders 2 jaar geleden, soms heb ik hele goede dagen en soms uit het niets een vreselijke huilbui.
Neem de dag gewoon zoals die komt.
Zorg goed voor jezelf, rouwen is een intensief proces, wat veel vergt van je lijf en geest.
Sterkte!
Ik verloor mijn ouders 2 jaar geleden, soms heb ik hele goede dagen en soms uit het niets een vreselijke huilbui.
Neem de dag gewoon zoals die komt.
Zorg goed voor jezelf, rouwen is een intensief proces, wat veel vergt van je lijf en geest.
Sterkte!
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
woensdag 22 februari 2012 om 22:22
Wat kan ik het me heel goed voorstellen, ik heb mijn vader 7 oktober jl verloren. Ik kan het ook nog steeds niet plaatsen, ook hij en mijn moeder stonden altijd voor ons klaar als ik hulp nodig had (en neem van mij aan dat ze al heel vaak klaar hebben gestaan), ook hier niet echt DE band met mijn schoonouders. Hopen dat mijn moeder nog even bij ons blijft en dat ik, ondanks haar gebreken, ook nog wel eens kan terugvallen op haar.