Relaties
alle pijlers
Ik vertrouw hem niet...
zondag 15 augustus 2010 om 08:41
Ik ben 9 jaar samen met mijn vriend en we hebben een dochter van 5, ik ben 9 jaar geleden bij mijn vriend ingetrokken die al een woning had met veel protest van mijn familie.Mijn vriend heeft mij 7 jaar geleden ten huwelijk gevraagd en alles ging goed maar er is nog steeds geen bruiloft ik hen er al meerdere malen met hem over gesproken maar elke keer was het niet het moment, ook wilde ik een tijd geleden een 2e kind maar dat mocht niet van mijn vriend en daar heb ik het best moeilijk allemaal mee en helemaal omdat bijna iedereen om ons heen zwanger is of een baby krijgt.
Sinds een half jaar heeft hij contact met zijn nicht en ik had eens de mail gelezen die zij gestuurd had..mijn maag draaide om ze waren over mij aan het roddelen. Over mijn borderline, mijn medicijngebruik, ik was slordig in huis, ik was niet redelijk ik had geen goede band met zijn familie etc etc, ik las ook haar kant dat ze over mijn vriend gedroomd had en dat ze dacht dat ik het niet leuk vond dat hun met elkaar mailden...het was allemaal zo intiem. Mijn vriend gaf mij gelijk een stempel van psychisch patient en slechte huisvrouw etc etc, dit heeft mij zo pijn gedaan.
Ik weet het gewoon niet meer ik wil alleen maar vastigheid dat kan mijn vriend mij niet geven hij houd teveel van zijn eigen.
Ik ga kapot, er is zoveel gebeurd..ik kan niet met hem praten want dan voelt hij zijn eigen aangevallen en krijgen we ruzie.
Voorbeeld: ik mag niet op zumba voor 35 euro in de maand maar hij steekt wel 7000 euro in een duister project wat gewoon weg is.
Ik kom nergens omdat ik altijd thuis bij mijn dochter bent maar hij niet hij maakt altijd wel lol bij een ander en gunt mij totaal niks..
Ik voel me zo alleen en eenzaam,
Sinds een half jaar heeft hij contact met zijn nicht en ik had eens de mail gelezen die zij gestuurd had..mijn maag draaide om ze waren over mij aan het roddelen. Over mijn borderline, mijn medicijngebruik, ik was slordig in huis, ik was niet redelijk ik had geen goede band met zijn familie etc etc, ik las ook haar kant dat ze over mijn vriend gedroomd had en dat ze dacht dat ik het niet leuk vond dat hun met elkaar mailden...het was allemaal zo intiem. Mijn vriend gaf mij gelijk een stempel van psychisch patient en slechte huisvrouw etc etc, dit heeft mij zo pijn gedaan.
Ik weet het gewoon niet meer ik wil alleen maar vastigheid dat kan mijn vriend mij niet geven hij houd teveel van zijn eigen.
Ik ga kapot, er is zoveel gebeurd..ik kan niet met hem praten want dan voelt hij zijn eigen aangevallen en krijgen we ruzie.
Voorbeeld: ik mag niet op zumba voor 35 euro in de maand maar hij steekt wel 7000 euro in een duister project wat gewoon weg is.
Ik kom nergens omdat ik altijd thuis bij mijn dochter bent maar hij niet hij maakt altijd wel lol bij een ander en gunt mij totaal niks..
Ik voel me zo alleen en eenzaam,
zondag 15 augustus 2010 om 08:53
Misschien is het dan nu tijd om een baan te gaan zoeken en te zorgen voor wat eigen geld.
Je dochter gaat naar school dus poetsen in de thuiszorg oid moet lukken toch?
De tijd van niet mogen hebben we idd gehad.
Als hij besluit er een punt achter te zetten dan sta je mooi te kijken.
Sta je ook ingeschreven voor een woning?
Zo nee, ook doen.
Dat kan nooit kwaad!
Je dochter gaat naar school dus poetsen in de thuiszorg oid moet lukken toch?
De tijd van niet mogen hebben we idd gehad.
Als hij besluit er een punt achter te zetten dan sta je mooi te kijken.
Sta je ook ingeschreven voor een woning?
Zo nee, ook doen.
Dat kan nooit kwaad!
zondag 15 augustus 2010 om 09:03
Jij wilt vastigheid? Meid die heb je al, je dochter, voor haar moet je voor jezelf opkomen. Nu ben je toch geen goed voorbeeld.
Probeer er met iemand over te praten, iemand die je wel vertrouwt en die weet hoe jij bent.
Bedoel wij kunnen dat vanaf hier slecht beoordelen.
Maak voor jezelf een plan, wat wil jij, wat wil je voor je dochter?
Probeer er met iemand over te praten, iemand die je wel vertrouwt en die weet hoe jij bent.
Bedoel wij kunnen dat vanaf hier slecht beoordelen.
Maak voor jezelf een plan, wat wil jij, wat wil je voor je dochter?
zondag 15 augustus 2010 om 09:05
Klinkt als de relatie van mijn tante... Het dingen niet mogen (tot in het extreme, komen wij nu achter), contact met andere vrouwen waar ze
(terecht) niet gerust op was, hij gaf bakken met geld uit en zij moest vragen of ze nieuwe kleren mocht. Echt, dit gaat niet over 1940 maar over 2010!
Ze heeft hem vorig jaar na 20 jaar huwelijk het huis uit gesodemieterd in een stoere bui. Nu zie ik een totaal ander mens, dat gelukkiger is dan ooit.
Ik bedoel maar: ga goed nadenken, want diep in je hart weet je waarschijnlijk al wat je moet doen. Jij bent alleen nog geen 20 jaar getrouwd, laat het ook vooral niet zo ver komen!
(terecht) niet gerust op was, hij gaf bakken met geld uit en zij moest vragen of ze nieuwe kleren mocht. Echt, dit gaat niet over 1940 maar over 2010!
Ze heeft hem vorig jaar na 20 jaar huwelijk het huis uit gesodemieterd in een stoere bui. Nu zie ik een totaal ander mens, dat gelukkiger is dan ooit.
Ik bedoel maar: ga goed nadenken, want diep in je hart weet je waarschijnlijk al wat je moet doen. Jij bent alleen nog geen 20 jaar getrouwd, laat het ook vooral niet zo ver komen!
zondag 15 augustus 2010 om 10:33
De vraag van Wuiles is heel belangrijk. Denk dat er wel een contactpersoon zou moeten zijn voor je. Misschien kun je daar deze situatie mee bespreken? Borderline is namelijk niet altijd even makkelijk om mee om te gaan, en misschien kan iemand die er verstand van heeft je een beetje op weg helpen. Het is niet netjes van je man, ronduit onbeschoft, om zo achter je rug om te praten.
Heb je je man weleens geconfronteerd hiermee? Met wat je weet en hoe je daarover denkt? (ik lees nu wel dat hij zich dan aangevallen voelt maar so be it, wat hij zelf doet is uitermate slecht)
En inderdaad: wat vind je nog leuk aan hem? Wat vind JIJ nog de moeite waard om hier mee door te gaan?
Heb je je man weleens geconfronteerd hiermee? Met wat je weet en hoe je daarover denkt? (ik lees nu wel dat hij zich dan aangevallen voelt maar so be it, wat hij zelf doet is uitermate slecht)
En inderdaad: wat vind je nog leuk aan hem? Wat vind JIJ nog de moeite waard om hier mee door te gaan?
zondag 15 augustus 2010 om 11:20
zondag 15 augustus 2010 om 14:10
Arm Kindvandewind, wat een cocon waar je in zit.
Zijn er mensen met wie je kunt praten? Vrienden, of je familie?
Je moet je zelf losmaken he, dat weet je?
Niet willen praten met hem omdat hij zich anders aangevallen voelt, dat is toch geen leven? Hoe moet dit worden opgelost zonder met elkaar te praten?
Als er geen oplossing is, wat moet je dan doen om het tij te keren?
Wat wil je zelf graag? Je wil vastigheid lees ik maar wat versta je daar onder? Hij zal je niet 'redden' hoor, dat moet je zelf doen.
Je bent geen slachtoffer meid, je doet het zelf, deze relatie en er in blijven zitten is jouw keuze. Je kunt ook voor iets anders kiezen maar blijven zitten waar je zit en niks doen is in ieder geval geen oplossing.
Is er een diagnose borderline bij je gesteld? Heb je therapie (gehad)? Als je hier niet alleen uitkomt, praat dan met de huisarts en laat je doorverwijzen naar een therapeut die je gaat helpen je gedachten te ordenen en je (hopelijk) tot daden te krijgen.
Sterkte vrouw.
Zijn er mensen met wie je kunt praten? Vrienden, of je familie?
Je moet je zelf losmaken he, dat weet je?
Niet willen praten met hem omdat hij zich anders aangevallen voelt, dat is toch geen leven? Hoe moet dit worden opgelost zonder met elkaar te praten?
Als er geen oplossing is, wat moet je dan doen om het tij te keren?
Wat wil je zelf graag? Je wil vastigheid lees ik maar wat versta je daar onder? Hij zal je niet 'redden' hoor, dat moet je zelf doen.
Je bent geen slachtoffer meid, je doet het zelf, deze relatie en er in blijven zitten is jouw keuze. Je kunt ook voor iets anders kiezen maar blijven zitten waar je zit en niks doen is in ieder geval geen oplossing.
Is er een diagnose borderline bij je gesteld? Heb je therapie (gehad)? Als je hier niet alleen uitkomt, praat dan met de huisarts en laat je doorverwijzen naar een therapeut die je gaat helpen je gedachten te ordenen en je (hopelijk) tot daden te krijgen.
Sterkte vrouw.
zondag 15 augustus 2010 om 14:34
zondag 15 augustus 2010 om 23:27
We lezen nu één kant, logisch op een forum.
Wat mij opvalt is dat je vriend zijn ei kwijt raakt bij een familielid (niet een potentiele ander) en het huwelijk uitstelt. Om problemen waar hij tegenaan loopt bij jou. En dat familielid maakt zich ook zorgen over wat dit met jou zou kunnen doen, spoort hem misschien zelfs aan hier met jou over in gesprek te gaan?
Heb jij borderline? Kan het zijn dat hij echt zijn ei kwijt wil? Heeft hij hier moeite mee?
Je betrekt het enorm op jezelf, wat best begrijpelijk is omdat het over jou gaat, maar kan het normaal zijn dat hij zijn ei kwijt wil? Dat hij zijn ei kwijt moet? Kan hij dat bij jou of reageer je dan meteen over de top? Mag hij frustraties hebben of krijgen jullie dan ruzie?
je ziet, ik probeer de andere kant te belichten. Vraag me niet waarom want ik heb geen ervaring met borderliners, ik weet alleen dat (puur mijn denkbeeld) dat die nogal overtrokken en egoistisch kunnen reageren, van een mug een olifant maken en de behoefte van de ander laten ondersneeuwen als het hen uitkomt. Ondanks het feit dat ze ook ontzettend liefdevol en warm kunnen zijn.
Wat mij opvalt is dat je vriend zijn ei kwijt raakt bij een familielid (niet een potentiele ander) en het huwelijk uitstelt. Om problemen waar hij tegenaan loopt bij jou. En dat familielid maakt zich ook zorgen over wat dit met jou zou kunnen doen, spoort hem misschien zelfs aan hier met jou over in gesprek te gaan?
Heb jij borderline? Kan het zijn dat hij echt zijn ei kwijt wil? Heeft hij hier moeite mee?
Je betrekt het enorm op jezelf, wat best begrijpelijk is omdat het over jou gaat, maar kan het normaal zijn dat hij zijn ei kwijt wil? Dat hij zijn ei kwijt moet? Kan hij dat bij jou of reageer je dan meteen over de top? Mag hij frustraties hebben of krijgen jullie dan ruzie?
je ziet, ik probeer de andere kant te belichten. Vraag me niet waarom want ik heb geen ervaring met borderliners, ik weet alleen dat (puur mijn denkbeeld) dat die nogal overtrokken en egoistisch kunnen reageren, van een mug een olifant maken en de behoefte van de ander laten ondersneeuwen als het hen uitkomt. Ondanks het feit dat ze ook ontzettend liefdevol en warm kunnen zijn.
zondag 15 augustus 2010 om 23:30
quote:kindvandewind schreef op 15 augustus 2010 @ 08:41:
Ik ben 9 jaar samen met mijn vriend en we hebben een dochter van 5, ik ben 9 jaar geleden bij mijn vriend ingetrokken die al een woning had met veel protest van mijn familie.Mijn vriend heeft mij 7 jaar geleden ten huwelijk gevraagd en alles ging goed maar er is nog steeds geen bruiloft ik hen er al meerdere malen met hem over gesproken maar elke keer was het niet het moment, ook wilde ik een tijd geleden een 2e kind maar dat mocht niet van mijn vriend en daar heb ik het best moeilijk allemaal mee en helemaal omdat bijna iedereen om ons heen zwanger is of een baby krijgt.
Sinds een half jaar heeft hij contact met zijn nicht en ik had eens de mail gelezen die zij gestuurd had..mijn maag draaide om ze waren over mij aan het roddelen. Over mijn borderline, mijn medicijngebruik, ik was slordig in huis, ik was niet redelijk ik had geen goede band met zijn familie etc etc, ik las ook haar kant dat ze over mijn vriend gedroomd had en dat ze dacht dat ik het niet leuk vond dat hun met elkaar mailden...het was allemaal zo intiem. Mijn vriend gaf mij gelijk een stempel van psychisch patient en slechte huisvrouw etc etc, dit heeft mij zo pijn gedaan.
Ik weet het gewoon niet meer ik wil alleen maar vastigheid dat kan mijn vriend mij niet geven hij houd teveel van zijn eigen.
Ik ga kapot, er is zoveel gebeurd..ik kan niet met hem praten want dan voelt hij zijn eigen aangevallen en krijgen we ruzie.
Voorbeeld: ik mag niet op zumba voor 35 euro in de maand maar hij steekt wel 7000 euro in een duister project wat gewoon weg is.
Ik kom nergens omdat ik altijd thuis bij mijn dochter bent maar hij niet hij maakt altijd wel lol bij een ander en gunt mij totaal niks..
Ik voel me zo alleen en eenzaam,
En mijn tweede reactie;
Ik begrijp je niet. Je wilt vastigheid, maar je vriend kan je dat niet geven. Dus werkt die relatie niet, die voorziet niet in je behoeften.
Je kunt niet praten want dan komt er ruzie.
Wat dacht je van de relatie beëindigen, want het voldoet niet aan wat jij nodig hebt en wil in een relatie, en voorkomt ruzies.
Ik ben 9 jaar samen met mijn vriend en we hebben een dochter van 5, ik ben 9 jaar geleden bij mijn vriend ingetrokken die al een woning had met veel protest van mijn familie.Mijn vriend heeft mij 7 jaar geleden ten huwelijk gevraagd en alles ging goed maar er is nog steeds geen bruiloft ik hen er al meerdere malen met hem over gesproken maar elke keer was het niet het moment, ook wilde ik een tijd geleden een 2e kind maar dat mocht niet van mijn vriend en daar heb ik het best moeilijk allemaal mee en helemaal omdat bijna iedereen om ons heen zwanger is of een baby krijgt.
Sinds een half jaar heeft hij contact met zijn nicht en ik had eens de mail gelezen die zij gestuurd had..mijn maag draaide om ze waren over mij aan het roddelen. Over mijn borderline, mijn medicijngebruik, ik was slordig in huis, ik was niet redelijk ik had geen goede band met zijn familie etc etc, ik las ook haar kant dat ze over mijn vriend gedroomd had en dat ze dacht dat ik het niet leuk vond dat hun met elkaar mailden...het was allemaal zo intiem. Mijn vriend gaf mij gelijk een stempel van psychisch patient en slechte huisvrouw etc etc, dit heeft mij zo pijn gedaan.
Ik weet het gewoon niet meer ik wil alleen maar vastigheid dat kan mijn vriend mij niet geven hij houd teveel van zijn eigen.
Ik ga kapot, er is zoveel gebeurd..ik kan niet met hem praten want dan voelt hij zijn eigen aangevallen en krijgen we ruzie.
Voorbeeld: ik mag niet op zumba voor 35 euro in de maand maar hij steekt wel 7000 euro in een duister project wat gewoon weg is.
Ik kom nergens omdat ik altijd thuis bij mijn dochter bent maar hij niet hij maakt altijd wel lol bij een ander en gunt mij totaal niks..
Ik voel me zo alleen en eenzaam,
En mijn tweede reactie;
Ik begrijp je niet. Je wilt vastigheid, maar je vriend kan je dat niet geven. Dus werkt die relatie niet, die voorziet niet in je behoeften.
Je kunt niet praten want dan komt er ruzie.
Wat dacht je van de relatie beëindigen, want het voldoet niet aan wat jij nodig hebt en wil in een relatie, en voorkomt ruzies.
zondag 15 augustus 2010 om 23:37
Ik krijg het idee dat je je heel erg alleen voelt en dat kan zo verdrietig zijn. Is er iemand met wie je praat over je problemen die jij vertrouwt? Kan je iemand bedenken met wie je van gedachten kan wisselen? Zoek naar iemand met wie je kan delen wat je voelt en die je wellicht kan steunen als je besluit adviezen die je hebt gekregen te gaan doen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 21 augustus 2010 om 01:59
Denk aan jezelf. Je vriend bepaalt niet wat jij mag en niet mag. Wil hij geen kind dan hoort hij te zeggen: ik wil het niet, maar zeker niet JIJ mag niet! Hij draait het mooi om en zo werkt dat niet. Het is geen goed persoon in mijn ogen en jij kunt het beste voor jezelf kiezen met begeleiding/hulp.
Je wordt er, nu nog niet, maar straks vele malen gelukkiger door. Zorg voor jezelf wat je kunt en vraag hulp!
Je wordt er, nu nog niet, maar straks vele malen gelukkiger door. Zorg voor jezelf wat je kunt en vraag hulp!
voer eendjes geen oorlog!
zaterdag 21 augustus 2010 om 15:42
Borderline is een heikel punt. Er word veel te snel een stempeltje op iemand geplaatst. Als zij echt een borderliner is, dan is er hulp voor beiden. Maar als zij alleen moet zijn met haar dochter en hij ontzegt haar alles, dan lijkt me dat het probleem eerder andersom is. Dus geen 2e kind van iemand die klaarblijkelijk vrij egoïstisch is.
Als je al een therapeut hebt vanwege 'borderline' dan zou ik het aankaarten. Want een kant van borderliners is ook dat zij moeilijk hun grenzen kunnen aangeven, met alle gevolgen van dien.
Als je al een therapeut hebt vanwege 'borderline' dan zou ik het aankaarten. Want een kant van borderliners is ook dat zij moeilijk hun grenzen kunnen aangeven, met alle gevolgen van dien.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
