Relaties
alle pijlers
Ik wil mijn leven terug.
dinsdag 31 januari 2012 om 12:58
Ik heb nu 7 jaar een relatie met de vader van mijn kind, onze relatie is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest.
Ik heb dan ook ong. 1.5 jaar geleden besloten om ergens anders te gaan wonen, dus hij heeft zijn huis en ik mijn huis en ons kind woont fulltime bij mij. Nou tot zo ver gaat het wel redelijk, hij is bijna elke dag bij mij hij eet bij mij en slaapt ook vaak bij mij.
Nu komt het probleem wat mij dwars zit, ik denk dat hij depressief is maar wil er zelf niet aan geloven.
Hij is ook vooral de laatste tijd heel chagrijnig, zit constant te vitten op mij en ons kind, we kunnen niks goed doen in zijn ogen. Ik heb voor mijn gevoel alles gedaan om hem uit die depressie te trekken, maar ik ben op, ik wil weer leven, leuke dingen doen en niet alleen maar thuis op de bank zitten. Nou ben ik zelf eigenlijk wel weer leuke dingen gaan doen, maar als ik wat gedaan heb dan krijg ik de hele dag vragen en sarcastische dingen te horen. Dus eigenlijk wil hij dat ik de hele dag met hem doorbreng en ik ben het gewoon zat, wil gewoon me eigen leven terug, maar weet eigenlijk niet hoe! Moet ik gewoon de dingen gaan doen die ik wil en hem maar laten chagrijnen of moet ik gewoon echt voor mijzelf en ons kind kiezen en hem aan de kant zetten, want ik hou wel van hem, maar hij kost me heel veel energie. Dank jullie voor het lezen.
Ik heb dan ook ong. 1.5 jaar geleden besloten om ergens anders te gaan wonen, dus hij heeft zijn huis en ik mijn huis en ons kind woont fulltime bij mij. Nou tot zo ver gaat het wel redelijk, hij is bijna elke dag bij mij hij eet bij mij en slaapt ook vaak bij mij.
Nu komt het probleem wat mij dwars zit, ik denk dat hij depressief is maar wil er zelf niet aan geloven.
Hij is ook vooral de laatste tijd heel chagrijnig, zit constant te vitten op mij en ons kind, we kunnen niks goed doen in zijn ogen. Ik heb voor mijn gevoel alles gedaan om hem uit die depressie te trekken, maar ik ben op, ik wil weer leven, leuke dingen doen en niet alleen maar thuis op de bank zitten. Nou ben ik zelf eigenlijk wel weer leuke dingen gaan doen, maar als ik wat gedaan heb dan krijg ik de hele dag vragen en sarcastische dingen te horen. Dus eigenlijk wil hij dat ik de hele dag met hem doorbreng en ik ben het gewoon zat, wil gewoon me eigen leven terug, maar weet eigenlijk niet hoe! Moet ik gewoon de dingen gaan doen die ik wil en hem maar laten chagrijnen of moet ik gewoon echt voor mijzelf en ons kind kiezen en hem aan de kant zetten, want ik hou wel van hem, maar hij kost me heel veel energie. Dank jullie voor het lezen.
dinsdag 31 januari 2012 om 13:03
Je geeft aan dat jullie beide jullie eigen woning hebben. Ik zal 's avonds wanneer hij weer wil blijven slapen zeggen dat je andere plannen hebt en hem voorzichtig de deur wijzen.
Jij kan niet verantwoordelijk zijn voor zijn gedrag en eventueel depressie.
Bouw het langzaam op, zodat hij er weer aan kan wennen om alleen te zijn en spreek eventueel met hem af dat hij in het weekend jullie kind kan hebben bij hem thuis.
Succes..!
Jij kan niet verantwoordelijk zijn voor zijn gedrag en eventueel depressie.
Bouw het langzaam op, zodat hij er weer aan kan wennen om alleen te zijn en spreek eventueel met hem af dat hij in het weekend jullie kind kan hebben bij hem thuis.
Succes..!
dinsdag 31 januari 2012 om 13:15
quote:Nova78 schreef op 31 januari 2012 @ 13:02:
Ik denk dat als je genoeg van hem houdt dat je deze vraag niet hier had gesteld.Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' is
Ik denk dat als je genoeg van hem houdt dat je deze vraag niet hier had gesteld.Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' is
dinsdag 31 januari 2012 om 13:17
Ik zou hem gewoon eerlijk vertellen wat je nu hier post.
Dus niet op een verwijtende toon en ook niet tijdens een concreet probleem.
Zeg dat je ruimte nodig hebt. Dat je het moeilijk vind om te zien hoe hij zich lijkt te voelen en dat je het idee hebt dat jij hem niet kan helpen. Dat je graag met hem samen wil blijven, maar dat dat alleen kan als je meer tijd en ruimte voor jezelf hebt.
Zoiets.
of heb je dit al gedaan?
Dus niet op een verwijtende toon en ook niet tijdens een concreet probleem.
Zeg dat je ruimte nodig hebt. Dat je het moeilijk vind om te zien hoe hij zich lijkt te voelen en dat je het idee hebt dat jij hem niet kan helpen. Dat je graag met hem samen wil blijven, maar dat dat alleen kan als je meer tijd en ruimte voor jezelf hebt.
Zoiets.
of heb je dit al gedaan?
dinsdag 31 januari 2012 om 13:19
quote:cookie28 schreef op 31 januari 2012 @ 13:15:
[...]
Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' is
Dat is makkelijk gezegd! Hoe weet je nou hoe het er bij hun aan toe ging?! misschien leed het kind er erg onder..
Het is ook een groot verschil of iemand zijn eigen probleem onderkent of niet. Als je constant iemand wil helpen die niet geholpen wil worden dan ben je zelf snel leeg hoor. Niet bevorderlijk voor je relatie, voor jezelf en voor je kind al helemaal niet. Toch prioriteit nummer 1
[...]
Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' is
Dat is makkelijk gezegd! Hoe weet je nou hoe het er bij hun aan toe ging?! misschien leed het kind er erg onder..
Het is ook een groot verschil of iemand zijn eigen probleem onderkent of niet. Als je constant iemand wil helpen die niet geholpen wil worden dan ben je zelf snel leeg hoor. Niet bevorderlijk voor je relatie, voor jezelf en voor je kind al helemaal niet. Toch prioriteit nummer 1
dinsdag 31 januari 2012 om 13:35
Probeer in je eigen huis huisregels te realiseren: verdriet/vermoeidheid/lusteloosheid is welkom, chagrijn en smerige opmerkingen niet. Als hij je wil 'aanvallen' daarmee gaat hij in feite over de grens die je zelf gesteld hebt door een eigen huis te gaan bewonen. Je kunt aangeven dat je naar hem komt maar dat je weer weggaat als hij chagrijn of nare opmerkingen vertoont.
Het is een heel proces, maar jij bepaalt tot hoever hij kan en mag gaan. Depressie valt niets aan te doen, het gedrag wat hij vertoont wel. En wil hij die moeite niet voor je doen, dan is het de vraag of hij wel net zo veel van jou houdt als jij van hem.
Het is een heel proces, maar jij bepaalt tot hoever hij kan en mag gaan. Depressie valt niets aan te doen, het gedrag wat hij vertoont wel. En wil hij die moeite niet voor je doen, dan is het de vraag of hij wel net zo veel van jou houdt als jij van hem.
dinsdag 31 januari 2012 om 13:51
quote:cookie28 schreef op 31 januari 2012 @ 13:15:
[...]
Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' isMisschien is het al wel 5 jaar zo. Hij woont pas sinds 1.5 jaar ergens anders.
[...]
Eens!! Maar dan hadden ze ook nog bij elkaar in hetzelfde huis gewoond lijkt me..! Als je echt van iemand houdt steun je mekaar en vlucht je niet weg als het even niet 'rozengeur en maneschijn' isMisschien is het al wel 5 jaar zo. Hij woont pas sinds 1.5 jaar ergens anders.
dinsdag 31 januari 2012 om 13:55
TO, ik lees in je post dat je al van alles geprobeerd hebt. Wellicht is mamzelles idee een oplossing? Dat jullie naar hem gaan ipv hij naar jullie? Zo kun je weg gaan als hij weer eens naar doet.
Een depressie, daar kiest een mens niet voor. Wat hij er uiteindelijk mee doet wél. Wellicht is een keer praten met een professional iets voor hem.
Wees niet bang om voor jezelf te kiezen. Dat betekent heus niet dat je niet, of niet genoeg van hem houdt. Je moet ook van jezelf houden en voor jezelf mogen kiezen. Als jij dit zo niet langer trekt, dan trek je het niet. Punt.
Wel lijkt het me zaak dat je dit eerst eerlijk met hem bespreekt. Zoals al werd gezegd; vermijd de verwijtende toon. Spreek vanuit jezelf en vertel wat zijn houding met jou doet.
Kom samen tot een oplossing .
Veel sterkte!
Een depressie, daar kiest een mens niet voor. Wat hij er uiteindelijk mee doet wél. Wellicht is een keer praten met een professional iets voor hem.
Wees niet bang om voor jezelf te kiezen. Dat betekent heus niet dat je niet, of niet genoeg van hem houdt. Je moet ook van jezelf houden en voor jezelf mogen kiezen. Als jij dit zo niet langer trekt, dan trek je het niet. Punt.
Wel lijkt het me zaak dat je dit eerst eerlijk met hem bespreekt. Zoals al werd gezegd; vermijd de verwijtende toon. Spreek vanuit jezelf en vertel wat zijn houding met jou doet.
Kom samen tot een oplossing .
Veel sterkte!
