Relaties
alle pijlers
Kan ik beter ‘happy single’ blijven?
zaterdag 15 februari 2020 om 23:41
Hoi iedereen van het Viva Forum,
Ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven want zelf weet ik het even niet meer.
Ik heb al bijna vier jaar een vriend, maar we woonden al die tijd apart. Ik zag hem twee of soms drie keer per week. Ik was daarvoor al een lange tijd happy single ook ben ik enig kind dus ik kan goed voor mezelf zorgen en heb er ook totaal geen moeite mee om alleen te zijn. Sterker nog ik heb regelmatig tijd voor mezelf om op te laden.
Echter was ik altijd heel druk met van alles en riep iedereen om mij heen dat ik op weg was naar een burn-out. Ik luisterde heel dom niet. Twee maanden geleden kwam mijn vriend bij mij wonen en terwijl dat iets heel moois zou moeten zijn, deed dat bij mij de emmer overlopen en kreeg ik inderdaad een burn-out.
Ik slaap slecht sinds mijn vriend er is, ik voel een donkere wolk boven me hangen en ik mis mijn eigen leventje. Naar huis gaan voelt niet meer als iets veiligs en rustigs, als m’n eigen plek waar niemand me stoort. Ik irriteer me soms ook gewoon aan hem. Iedereen zegt dat het komt omdat ik zo lang alleen ben geweest en dat samenwonen heel erg wennen is, maar dit hoort toch niet zo te voelen? Ik ben een echte twijfelaar altijd al geweest. Dat frustreert me enorm! Hoe weet ik nu of dit de burn-out is of dat ik en mijn vriend toch niet zo goed matchen als we dachten?
Ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven want zelf weet ik het even niet meer.
Ik heb al bijna vier jaar een vriend, maar we woonden al die tijd apart. Ik zag hem twee of soms drie keer per week. Ik was daarvoor al een lange tijd happy single ook ben ik enig kind dus ik kan goed voor mezelf zorgen en heb er ook totaal geen moeite mee om alleen te zijn. Sterker nog ik heb regelmatig tijd voor mezelf om op te laden.
Echter was ik altijd heel druk met van alles en riep iedereen om mij heen dat ik op weg was naar een burn-out. Ik luisterde heel dom niet. Twee maanden geleden kwam mijn vriend bij mij wonen en terwijl dat iets heel moois zou moeten zijn, deed dat bij mij de emmer overlopen en kreeg ik inderdaad een burn-out.
Ik slaap slecht sinds mijn vriend er is, ik voel een donkere wolk boven me hangen en ik mis mijn eigen leventje. Naar huis gaan voelt niet meer als iets veiligs en rustigs, als m’n eigen plek waar niemand me stoort. Ik irriteer me soms ook gewoon aan hem. Iedereen zegt dat het komt omdat ik zo lang alleen ben geweest en dat samenwonen heel erg wennen is, maar dit hoort toch niet zo te voelen? Ik ben een echte twijfelaar altijd al geweest. Dat frustreert me enorm! Hoe weet ik nu of dit de burn-out is of dat ik en mijn vriend toch niet zo goed matchen als we dachten?
zondag 16 februari 2020 om 00:47
zondag 16 februari 2020 om 04:25
Ik denk dat het meer in jouw karakter zit dat je altijd je rust nodig hebt en op jezelf wil zijn om op te laden.
Omdat je ook al aangaf dat je een paar jaar geleden ook al zo leefde en dat dat goed voor je werkt.
En het feit dat je je nu niet veilig en prettig voelt thuis geeft wel aan dat je je eigen stekkie mist.
Luister naar je lichaam, je bent over een grens gegaan en hebt de rust enorm nodig.
Ga terug latten met je vriend.
En zolang dat nog niet gaat ( misschien moet hij weer woonruimte gaan zoeken etc) zorg dat je een kamer in je huis hebt die helemaal jouw ruimte is. Waar je je even terug kan trekken, in je eigen energie
Omdat je ook al aangaf dat je een paar jaar geleden ook al zo leefde en dat dat goed voor je werkt.
En het feit dat je je nu niet veilig en prettig voelt thuis geeft wel aan dat je je eigen stekkie mist.
Luister naar je lichaam, je bent over een grens gegaan en hebt de rust enorm nodig.
Ga terug latten met je vriend.
En zolang dat nog niet gaat ( misschien moet hij weer woonruimte gaan zoeken etc) zorg dat je een kamer in je huis hebt die helemaal jouw ruimte is. Waar je je even terug kan trekken, in je eigen energie
zondag 16 februari 2020 om 06:05
Je kunt niet meer opladen van je drukke leven omdat je die rust en ruimte niet meer voelt sinds je vriend bij je woont.
Dat hoeft niet te betekenen dat jullie niet goed bij elkaar passen hoor.
Niet iedereen gedijt goed bij samenwonen.
Ik in elk geval niet.
Het lijkt me voor jou voor nu beter als jullie weer gaan latten zodat je rustig kunt herstellen. Hoe het dan later gaat met wel of niet samenwonen kun je altijd nog bekijken. Maar nu werkt het duidelijk niet voor jou.
Dat hoeft niet te betekenen dat jullie niet goed bij elkaar passen hoor.
Niet iedereen gedijt goed bij samenwonen.
Ik in elk geval niet.
Het lijkt me voor jou voor nu beter als jullie weer gaan latten zodat je rustig kunt herstellen. Hoe het dan later gaat met wel of niet samenwonen kun je altijd nog bekijken. Maar nu werkt het duidelijk niet voor jou.
zondag 16 februari 2020 om 07:43
Dat een relatie waarin je samenwoont of daarnaartoe werkt de standaard is, betekent niet dat het moet. Samenwonen zou ook voor mij niet werken. Ik heb tijd en ruimte voor mezelf nodig om bij te komen, op te laden en weer te kunnen functioneren. Ik lees dat jij ook zo ongeveer in elkaar zit. Deze manier van leven in je huis met je vriend past daar niet bij. Ik zou je echt aanraden om in ieder geval voorlopig te blijven latten.
Misschien is het wel een idee om na te denken of je ooit een nieuwe start met je vriend zou willen/kunnen maken in een nieuw huis. Waarin jij of misschien jullie beiden ook helemaal je eigen deel hebben om je terug te trekken. Dat raad ik je zeker niet aan voor op de korte termijn, maar je zou erover kunnen denken en praten met je vriend.
Misschien is het wel een idee om na te denken of je ooit een nieuwe start met je vriend zou willen/kunnen maken in een nieuw huis. Waarin jij of misschien jullie beiden ook helemaal je eigen deel hebben om je terug te trekken. Dat raad ik je zeker niet aan voor op de korte termijn, maar je zou erover kunnen denken en praten met je vriend.
Ya no puede caminar
zondag 16 februari 2020 om 07:45
Toen ik na bijna 15 jaar single zijn bij mijn vriend introk was dat zeker wennen. In het begin had ik ook weleens een verlangen om weer ‘naar huis’ te willen. Maar zoals jij het omschrijft TO, heb ik het nooit gevoeld. Ik moest mijn ritme bijstellen, qua oplaadmomenten, alleentijd, de energiepieken en energiedips. Dat ging redelijk vanzelf, maar ik had geen burn out.
zondag 16 februari 2020 om 07:48
Ik had geen burn out toen ik ging samen wonen. Wel een gebroken been en veel pijn wat maakte dat hij eerder introk om voor mij te zorgen. Dus blij was ik iedergeval niet. Ik heb het ( in mijn geval opnieuw) samenwonen als loeizwaar ervaren. Na een pijnlijke scheiding had ik alles lekker op orde en opeens moet je weer met iemand zijn leven en gewoontes in elkaar gaan passen. Ik denk dat ik het na een jaar pas leuk begon te vinden. Maarrrr ik was en ben wel heel gek op mijn vriend. We hebben samen eraan gewerkt om het te laten werken. We hadden beide na een lange relatie ook een tijd alleen gewoond, dan is het niet makkelijk om weer continue rekening te houden met een ander.
Hier is alles uiteindelijk goed gekomen. Maar raar vind ik je dus niet. Ik weet wel dat ik er, mocht dit overgaan, no way nog een keer aan begin (zeker niet met de kinderen die er ondertussen zijn:).
Wat voor jullie wijs is, moeten jullie zelf beslissen. Is het andere huis ernog?
Hier is alles uiteindelijk goed gekomen. Maar raar vind ik je dus niet. Ik weet wel dat ik er, mocht dit overgaan, no way nog een keer aan begin (zeker niet met de kinderen die er ondertussen zijn:).
Wat voor jullie wijs is, moeten jullie zelf beslissen. Is het andere huis ernog?
zondag 16 februari 2020 om 08:20
Denk je dat je een burn out hebt of heb je een burn out en ben je thuis met ziekteverlof?
Waarom ben je gaan samenwonen en waarom noem jij jezelf single terwijl je al 4 jaar een relatie hebt? Hebben jullie niet eerst dat samenwonen getest door je vriend bij jou te laten logeren zonder zijn eigen woonst op te zeggen? Of woonde hij nog thuis?
Sowieso terug gaan latten denk ik, zal voor je vriend wel hard aankomen.
Maar sommige mensen zijn nu eenmaal niet gemaakt om samen te wonen.
Waarom ben je gaan samenwonen en waarom noem jij jezelf single terwijl je al 4 jaar een relatie hebt? Hebben jullie niet eerst dat samenwonen getest door je vriend bij jou te laten logeren zonder zijn eigen woonst op te zeggen? Of woonde hij nog thuis?
Sowieso terug gaan latten denk ik, zal voor je vriend wel hard aankomen.
Maar sommige mensen zijn nu eenmaal niet gemaakt om samen te wonen.
zondag 16 februari 2020 om 08:30
Dit TO.avada schreef: ↑16-02-2020 06:05Je kunt niet meer opladen van je drukke leven omdat je die rust en ruimte niet meer voelt sinds je vriend bij je woont.
Dat hoeft niet te betekenen dat jullie niet goed bij elkaar passen hoor.
Niet iedereen gedijt goed bij samenwonen.
Ik in elk geval niet.
Het lijkt me voor jou voor nu beter als jullie weer gaan latten zodat je rustig kunt herstellen. Hoe het dan later gaat met wel of niet samenwonen kun je altijd nog bekijken. Maar nu werkt het duidelijk niet voor jou.
Ik herken mij er ook in.
Ik heb in het verleden lang samengewoond, nu woon ik alweer een paar jaar alleen en zeg nooit nooit maar ik vind het, exact om de redenen die je noemt in je TO het fijnste wat er bestaat en ik hoef echt niet meer samen te wonen. (Ik ben weer single dus zo moeilijk is dat momenteel niet maar je weet nooit hoe dingen lopen)
En eerlijk gezegd snap ik dat samenwonen, wat veel stellen doen, niet zo goed aangezien vandaag de dag vrouwen een onafhankelijk leven kunnen hebben.
TO denk even alleen maar aan jezelf, jij moet nu herstellen en als samenwonen jou te veel energie kost (wat ook logisch is want je moet je toch aanpassen en sommigen, waaronder ikzelf, neigen dat te veel te doen en dat is niet gezond..), beter even niet.
En zoals Avade al zegt, dat hoeft niks over je relatie te zeggen, als het goed zit tussen jullie dan moet dat geen probleem zijn.
Wat betreft je burn-out, ook gehad in het verleden, koop een paar goede schoenen en ga wandelen. En denk aan yoga (restorative, of yin) als je dat fijn vindt.
veeel sterkte.
zondag 16 februari 2020 om 08:33
Het klinkt een beetje alsof er twee dingen spelen, burn out zijn (hoe weet je dat, ben je ook ziekgemeld en thuis, krijg je begeleiding?) en jouw onvrede over het samenwonen.
Als je echt een burn out hebt is dat geen goed moment om zo'n grote verandering als gaan samenwonen door te voeren. Dan kun je beter weer apart gaan wonen en je richten op je herstel.
Daarna kun je gaan nadenken of je uberhaupt wil samenwonen.
Als je echt een burn out hebt is dat geen goed moment om zo'n grote verandering als gaan samenwonen door te voeren. Dan kun je beter weer apart gaan wonen en je richten op je herstel.
Daarna kun je gaan nadenken of je uberhaupt wil samenwonen.
zondag 16 februari 2020 om 08:36
Goeie dit, + 1...Maud*de*Braose schreef: ↑16-02-2020 08:33Het klinkt een beetje alsof er twee dingen spelen, burn out zijn (hoe weet je dat, ben je ook ziekgemeld en thuis, krijg je begeleiding?) en jouw onvrede over het samenwonen.
Als je echt een burn out hebt is dat geen goed moment om zo'n grote verandering als gaan samenwonen door te voeren. Dan kun je beter weer apart gaan wonen en je richten op je herstel.
Daarna kun je gaan nadenken of je uberhaupt wil samenwonen.
zondag 16 februari 2020 om 08:50
Ga weer gewoon terug latten. Samenwonen is wellicht niets voor jou, maar als je al 4 jaar samen bent, hoef je niet gelijk de relatie te verbreken. Blijkbaar is met mate voor jou gewoon goed genoeg.
En ik snap heel goed dat je je eigen huis jouw eigen plekje moet kunnen vinden. Met een inwonende partner ben je toch continu compromissen aan 't sluiten. Voor mij zou dat ook totaal niet werken.
En ik snap heel goed dat je je eigen huis jouw eigen plekje moet kunnen vinden. Met een inwonende partner ben je toch continu compromissen aan 't sluiten. Voor mij zou dat ook totaal niet werken.
zondag 16 februari 2020 om 09:31
Bedankt voor het advies iedereen! ik ben nu inderdaad ziek gemeld en thuis 
ik krijg hulp van de praktijkondersteuner van mijn huisarts. Ik ga het zoals jullie zeggen eens met mijn vriend bespreken. Zijn huis is er nog maar we zijn al wel druk met het verhuizen en hij zou eigenlijk eind deze maand de huur gaan opzeggen. Ik vind dit echt moeilijk. Hij weet dat ik een burn-out heb natuurlijk, maar dit zal echt heel hard aankomen.
ik krijg hulp van de praktijkondersteuner van mijn huisarts. Ik ga het zoals jullie zeggen eens met mijn vriend bespreken. Zijn huis is er nog maar we zijn al wel druk met het verhuizen en hij zou eigenlijk eind deze maand de huur gaan opzeggen. Ik vind dit echt moeilijk. Hij weet dat ik een burn-out heb natuurlijk, maar dit zal echt heel hard aankomen.
zondag 16 februari 2020 om 09:38
Laat hem zijn huis in elk geval maar niet opzeggen!Lindsay002 schreef: ↑16-02-2020 09:31Bedankt voor het advies iedereen! ik ben nu inderdaad ziek gemeld en thuis
zondag 16 februari 2020 om 09:40
Er zijn redenen waarom je dacht dat het fijner zou zijn met een inwonende vriend. Dat moet je niet uit het oog verliezen. En er zijn redenen waarom de spanningen zo oplopen. Normaal communiceer je het als je partner je loopt tegen te werken. Dan zit er nog niet veel spanning in dus zeg je het op een casual manier. Als je je spanning binnenhoudt dan bouwt het zich op. Je kan je afvragen waarom je dat doet. Ben je bang voor hem? Dat lijkt mij dan geen fijne relatie.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 16 februari 2020 om 09:43
zondag 16 februari 2020 om 09:47
Ik begrijp het zelf ook niet helemaal. Ik ben altijd heel doortastend en zeg iedereen gewoon waar het op staat, maar met mijn vriend is dat heel anders. Ik vind het lastig om tegen hem te zeggen wat er mis is en hoe ik me voel. Waarom weet ik ook niet want hij is altijd heel lief en begripvol. Maar hoe erg de burn-out/depressie voor mij voelt vindt hij ook moeilijk te bevatten. Zelf heeft hij nog nooit zoiets meegemaakt.retrostar schreef: ↑16-02-2020 09:40Er zijn redenen waarom je dacht dat het fijner zou zijn met een inwonende vriend. Dat moet je niet uit het oog verliezen. En er zijn redenen waarom de spanningen zo oplopen. Normaal communiceer je het als je partner je loopt tegen te werken. Dan zit er nog niet veel spanning in dus zeg je het op een casual manier. Als je je spanning binnenhoudt dan bouwt het zich op. Je kan je afvragen waarom je dat doet. Ben je bang voor hem? Dat lijkt mij dan geen fijne relatie.
zondag 16 februari 2020 om 09:49
Je kan niet meer helemaal precies doen wat je wil maar je krijgt ook veel wat je niet zou krijgen als je alleen was. Maar je kan veel ruimte voor jezelf nemen hoor. Zolang de ander dat aanvaardbaar vindt. En anders loopt het spaak.redbulletje schreef: ↑16-02-2020 09:43Daar kun je natuurlijk ook op terugkomen omdat het verlies van haar privacy en rust zwaarder weegt dan fulltime samen zijn. Met latten heb je de best of both worlds.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 16 februari 2020 om 09:53
Een paar bezoeken aan een psycholoog kunnen dat misschien verduidelijken.Lindsay002 schreef: ↑16-02-2020 09:47Ik begrijp het zelf ook niet helemaal. Ik ben altijd heel doortastend en zeg iedereen gewoon waar het op staat, maar met mijn vriend is dat heel anders. Ik vind het lastig om tegen hem te zeggen wat er mis is en hoe ik me voel. Waarom weet ik ook niet want hij is altijd heel lief en begripvol. Maar hoe erg de burn-out/depressie voor mij voelt vindt hij ook moeilijk te bevatten. Zelf heeft hij nog nooit zoiets meegemaakt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 16 februari 2020 om 09:56
Lindsay002 schreef: ↑16-02-2020 09:31Bedankt voor het advies iedereen! ik ben nu inderdaad ziek gemeld en thuis
Tuurlijk is dit niet leuk. Het is niet wat jullie graag wilden. Maar deze beslissing kun je beter nu nemen dan wanneer hij geen woonruimte meer heeft om op terug te vallen.
