kneusje?
donderdag 15 september 2011 om 17:10
Hallo viva-ers.
Flink verhaal wordt dit! Dus wees gewaarschuwd. Dit is mijn allereerste bericht hier. Na 7 jaar iets te hebben gehad met een jongen op wie ik al 11 jaar verliefd ben (ook nog 2 keer vreemdgegeaan met hem notabene, zon zwak voor hem) is het sinds 3 maand over. Afgelopen jaar zijn we geemigreerd naar Belgie. Omdat ik mijn vrienden en geboortestad erg miste en ook nog eens heel veel hooi op de vork nam, was ik erg gestressed (en huilerig...
Daarnaast was het zo, dat hij altijd heel veel met andere meisjes bezig was (hij is een keer vreemdgegaan, wel meer van dat soort dingen) en ik dus erg jaloers was. hij ging nogal zijn eigen weg en leerde makkelijk mensen kennen, dat maakte t er ook niet beter io.
Maar sjit, ik wil nu verder gaan met mijn leven. Slaap momenteel bij een vriend van me in zijn "rommelkamer", heb eindelijk weer de puf om te werken (via uitzendburo), inboedel staat nog voor een groot gedeelte daar. Heb nog steeds huilaanvallen. Mis m enorm.
Ben 1,5 maand geleden teruggegaan met de missie m terug te winnen. Nou, dat werd m niet. We gingen uit met een groep (nieuw gemaakte) kennissen van hem en recht voor mn neus probeerde hij een chick op de bek te pakken. Later was hij met haar weg en heeft een kennis van hem mij naar huis gebracht om 6u. Zelf kwam hij tegen 9 uur thuis en beweerde dat er niks gebeurd was. Ben er 5 dagen geweest, gehuild etc. Op een gegeven moment ging ik, weg, kwam weer terug. Ging weer weg, hij fietste achter me aan naar het station, ging ik weer mee terug. Nog gesexed, maar hij wilde niet met me zoenen. Het lijkt net alsof hij zo makkelijk verder gaat met zijn leven.
Ik heb gebeld en gemaild (stomstom! ik stalk niet verder hoor!) ook over hoe het nu moet met de inboedel en of er echt niks te lijmen valt. Soms heel boos, soms aardig, omdat ik zo in de war bent. Hij zegt dat hij "net niet genoeg van me houdt" en dat ik hem heel veel energie heb gekost (hij mij ook, maar snap m wel).Daarnaast heb ik ca 500 euro gestopt in het nieuwe huis daar in Belgie en wil daar eigenlijk ook een deel van terug. Daar ruzieeen we nu over.
Hij zei tegen mij, dat hij misschien over een paar maand spijt zou krijgen. Maar eigenlijk laattie zo weinig mogelijk zien denk ik. Zegt dat hij gelukkig is nu. En hij zegt ook dat hij geen respect voor me heeft omdat ik geen zelfrespect heb. En dat het voor 80% mijn schuld is. Als ik gewoon geen heimwee had gehad en niet zoveel kritiek op heb had, dat het dan ok was. (ik had ook veel kritiek, niet fair, maar was echt zo gestressed...en wist echt niet bij wie ik dat kwijt moest...hele huishouden kwam op mij neer, hij wilde niks leuks met me doen....etc) Ik weet echt niet hoe ik dit allemaal goed kan verwerken en misschien heeft er iemand tips voor me hoe ik bijvoorbeeld die huilbuien kan stoppen en iemand niet meer wil missen, want ik houd verdomme nog steeds van hem! Podverdikke, dat wil ik helemaal niet. Ben al 3 maand verder en wil gewoon door! Kneusje Maar wil m ook nog steeds terug...belachelijk ook eigenlijk. Hoe kan dat?
Flink verhaal wordt dit! Dus wees gewaarschuwd. Dit is mijn allereerste bericht hier. Na 7 jaar iets te hebben gehad met een jongen op wie ik al 11 jaar verliefd ben (ook nog 2 keer vreemdgegeaan met hem notabene, zon zwak voor hem) is het sinds 3 maand over. Afgelopen jaar zijn we geemigreerd naar Belgie. Omdat ik mijn vrienden en geboortestad erg miste en ook nog eens heel veel hooi op de vork nam, was ik erg gestressed (en huilerig...
Maar sjit, ik wil nu verder gaan met mijn leven. Slaap momenteel bij een vriend van me in zijn "rommelkamer", heb eindelijk weer de puf om te werken (via uitzendburo), inboedel staat nog voor een groot gedeelte daar. Heb nog steeds huilaanvallen. Mis m enorm.
Ben 1,5 maand geleden teruggegaan met de missie m terug te winnen. Nou, dat werd m niet. We gingen uit met een groep (nieuw gemaakte) kennissen van hem en recht voor mn neus probeerde hij een chick op de bek te pakken. Later was hij met haar weg en heeft een kennis van hem mij naar huis gebracht om 6u. Zelf kwam hij tegen 9 uur thuis en beweerde dat er niks gebeurd was. Ben er 5 dagen geweest, gehuild etc. Op een gegeven moment ging ik, weg, kwam weer terug. Ging weer weg, hij fietste achter me aan naar het station, ging ik weer mee terug. Nog gesexed, maar hij wilde niet met me zoenen. Het lijkt net alsof hij zo makkelijk verder gaat met zijn leven.
Ik heb gebeld en gemaild (stomstom! ik stalk niet verder hoor!) ook over hoe het nu moet met de inboedel en of er echt niks te lijmen valt. Soms heel boos, soms aardig, omdat ik zo in de war bent. Hij zegt dat hij "net niet genoeg van me houdt" en dat ik hem heel veel energie heb gekost (hij mij ook, maar snap m wel).Daarnaast heb ik ca 500 euro gestopt in het nieuwe huis daar in Belgie en wil daar eigenlijk ook een deel van terug. Daar ruzieeen we nu over.
Hij zei tegen mij, dat hij misschien over een paar maand spijt zou krijgen. Maar eigenlijk laattie zo weinig mogelijk zien denk ik. Zegt dat hij gelukkig is nu. En hij zegt ook dat hij geen respect voor me heeft omdat ik geen zelfrespect heb. En dat het voor 80% mijn schuld is. Als ik gewoon geen heimwee had gehad en niet zoveel kritiek op heb had, dat het dan ok was. (ik had ook veel kritiek, niet fair, maar was echt zo gestressed...en wist echt niet bij wie ik dat kwijt moest...hele huishouden kwam op mij neer, hij wilde niks leuks met me doen....etc) Ik weet echt niet hoe ik dit allemaal goed kan verwerken en misschien heeft er iemand tips voor me hoe ik bijvoorbeeld die huilbuien kan stoppen en iemand niet meer wil missen, want ik houd verdomme nog steeds van hem! Podverdikke, dat wil ik helemaal niet. Ben al 3 maand verder en wil gewoon door! Kneusje Maar wil m ook nog steeds terug...belachelijk ook eigenlijk. Hoe kan dat?
donderdag 15 september 2011 om 17:36
donderdag 15 september 2011 om 17:51
Druppel was, dat ik m een mep in zn gezicht had gegeven tijdens een feestje (jemig, ik schaam me dr nu nog steeds voor!) ikzelf was strontbezopen en hij ging schaken met een meisje die hij die week ervoor had ontmoet toen ik in mijn geboortestad bij vrienden was. echtt uh... 2 uur lang ofzo. En soms liep hij langs me heen en lachtte hij me uit. Maar denk voornamelijk de heimwee en dat ik supergestressed was uiteindelijk van zijn kant.
Als hij me even had verteld dat hij toffe lui had ontmoet die week ervoor was het geen probleem geweest, maar kon dat toen nogal moeilijk handelen. Als dank kreeg ik bier over me heen van hem. Haha, nu ik dit neertyp snap ik nog beter waarom het uit is, maar toch, mis m echt. Hoe lang heb jij erover gedaan weer een beetje jezelf te worden dan? Of dat je het idee had "eroverheen" te zijn, nadat je 2 jaar iets had gehad met je 1e vriendje?
Als hij me even had verteld dat hij toffe lui had ontmoet die week ervoor was het geen probleem geweest, maar kon dat toen nogal moeilijk handelen. Als dank kreeg ik bier over me heen van hem. Haha, nu ik dit neertyp snap ik nog beter waarom het uit is, maar toch, mis m echt. Hoe lang heb jij erover gedaan weer een beetje jezelf te worden dan? Of dat je het idee had "eroverheen" te zijn, nadat je 2 jaar iets had gehad met je 1e vriendje?
donderdag 15 september 2011 om 17:57
Naar aanleiding van je verhaal vind ik dat je vriend (ex) gelijk heeft.
Watik uit die verhaal concludeer is dat je alles pikt wat hij doet. Hij gaat vreemd gaat zelfs met een meisje naar huis en kan daarna weer bij jou terecht als hij sex wil.
Hoe kan je van hem verwachten dat hij respect voor jou heeft als je alles accepteerd wat hij doet?
Hij gaat ook verder met zijn leven en vind dat jij dat ook moet doen. Hij weet dat je achter hem aan blijft gaan en daar jaag je hem mee weg.
Als jij verder gaat zal hij van zelf wel weer terug komen want dan ziet hij dat je hem niet meer nodig hebt. Waarom ga je niet praten met een psycholoog? Die kunnen je ermee helpen.
Als ik jou was zal ik die jongen lekker laten gaan en iemand zoeken die jou wel waardeerd en respecteerd. Maar leef je eigen leven meid er zwemmen meer vissen in de zee!
Watik uit die verhaal concludeer is dat je alles pikt wat hij doet. Hij gaat vreemd gaat zelfs met een meisje naar huis en kan daarna weer bij jou terecht als hij sex wil.
Hoe kan je van hem verwachten dat hij respect voor jou heeft als je alles accepteerd wat hij doet?
Hij gaat ook verder met zijn leven en vind dat jij dat ook moet doen. Hij weet dat je achter hem aan blijft gaan en daar jaag je hem mee weg.
Als jij verder gaat zal hij van zelf wel weer terug komen want dan ziet hij dat je hem niet meer nodig hebt. Waarom ga je niet praten met een psycholoog? Die kunnen je ermee helpen.
Als ik jou was zal ik die jongen lekker laten gaan en iemand zoeken die jou wel waardeerd en respecteerd. Maar leef je eigen leven meid er zwemmen meer vissen in de zee!
donderdag 15 september 2011 om 18:01
Je hoeft niet vlugvlugvlug over hem heen te komen, maar wat ik je zou aanraden is:
- Raap jezelf bij elkaar en laat hem niks meer merken van eventuele twijfels, emoties of gevoelens. Hij is ze niet waard. Vraag zakelijk wanneer je je spullen kan komen halen en neem dan subiet ook alles mee wat van jou is (dus ook zoveel mogelijk spullen waar die 500 euro van jou in zijn gaan zitten). Benader hem dan ook louter zakelijk en laat niet op je inpraten.
- Zet je leven in NL op de rails. Zorg voor een eigen stek, werk, ga veel om met je vrienden en zorg dat je weer je plekkie hebt hier. Dan kun je ook in alle rust deze relatie laten gaan.
Blijven de huilbuien, dan zou ik idd even naar een psych gaan voor een zetje in je rug.
Edit: Oja, en ga je vooral niet uitsloven om hem jaloers te maken of juist te laten zien hoe gelukkig je bent of whatever. Dan verlies je altijd en kost altijd teveel energie. Richt je gewoon op jezelf. Hij laat je vallen als een baksteen. Bewijs dat je wel zelfrespect hebt en dat je geen mensen om je heen tolereert die jou niet respecteren!
- Raap jezelf bij elkaar en laat hem niks meer merken van eventuele twijfels, emoties of gevoelens. Hij is ze niet waard. Vraag zakelijk wanneer je je spullen kan komen halen en neem dan subiet ook alles mee wat van jou is (dus ook zoveel mogelijk spullen waar die 500 euro van jou in zijn gaan zitten). Benader hem dan ook louter zakelijk en laat niet op je inpraten.
- Zet je leven in NL op de rails. Zorg voor een eigen stek, werk, ga veel om met je vrienden en zorg dat je weer je plekkie hebt hier. Dan kun je ook in alle rust deze relatie laten gaan.
Blijven de huilbuien, dan zou ik idd even naar een psych gaan voor een zetje in je rug.
Edit: Oja, en ga je vooral niet uitsloven om hem jaloers te maken of juist te laten zien hoe gelukkig je bent of whatever. Dan verlies je altijd en kost altijd teveel energie. Richt je gewoon op jezelf. Hij laat je vallen als een baksteen. Bewijs dat je wel zelfrespect hebt en dat je geen mensen om je heen tolereert die jou niet respecteren!
donderdag 15 september 2011 om 18:22
ja hoor, typ ik een hele grote post, crashed mijn internet. Weg post
Maar ik moet zeggen dat ik het in grote lijnen wel eens ben met Licious22 en Willemeen.
Je klinkt zelf niet happy, dus dat uit je ook naar anderen. Die reageren weer negatief, wat een neerwaardse spiraal tot gevolg heeft. Pak jezelf op. Ga dingen doen. Probeer te kijken naar de leuke dingen in het leven. Lukt dat niet zelf, vraag hulp. Je zit nu gewoon in een minder goede periode. Dat kan, hebben we allemaal weleens. En daardoor reageer je minder leuk dan dat je eigenlijk bent. Jouw ex ziet jouw leuke kant schijnbaar niet meer. Maar als het van 1 kant over is, moet je dat accepteren en niet proberen hem terug te krijgen.
En wat is dat voor een lul die jouw niet respecteerd en bier over je heen gooit, die je terug wilt?
En.. mijn persoonlijke mening, gebaseerd op 0 bewijs: vaak als een relatie dramatisch klinkt, is hij dat ook. Waarom moet alles zo complex zijn?
Maar ik moet zeggen dat ik het in grote lijnen wel eens ben met Licious22 en Willemeen.
Je klinkt zelf niet happy, dus dat uit je ook naar anderen. Die reageren weer negatief, wat een neerwaardse spiraal tot gevolg heeft. Pak jezelf op. Ga dingen doen. Probeer te kijken naar de leuke dingen in het leven. Lukt dat niet zelf, vraag hulp. Je zit nu gewoon in een minder goede periode. Dat kan, hebben we allemaal weleens. En daardoor reageer je minder leuk dan dat je eigenlijk bent. Jouw ex ziet jouw leuke kant schijnbaar niet meer. Maar als het van 1 kant over is, moet je dat accepteren en niet proberen hem terug te krijgen.
En wat is dat voor een lul die jouw niet respecteerd en bier over je heen gooit, die je terug wilt?
En.. mijn persoonlijke mening, gebaseerd op 0 bewijs: vaak als een relatie dramatisch klinkt, is hij dat ook. Waarom moet alles zo complex zijn?
donderdag 15 september 2011 om 18:39
oei. dat is wel een beetje erg. raar dat hij je uitlachte, maar ook gek dat je boos werd.
ehh nja t ging al langer slecht tussen ons dus had me er grotendeels bij neergelegd dat het niet meer goed zou komen. Daarna veel met vriend(inn)en bezig geweest waardoor ik geen tijd had om hem te missen. 2 officiële maanden dus maar al een half jaar ervoor ongeveer had ik me erbij neer gelegd.
ehh nja t ging al langer slecht tussen ons dus had me er grotendeels bij neergelegd dat het niet meer goed zou komen. Daarna veel met vriend(inn)en bezig geweest waardoor ik geen tijd had om hem te missen. 2 officiële maanden dus maar al een half jaar ervoor ongeveer had ik me erbij neer gelegd.
donderdag 15 september 2011 om 18:48
dankjullie voor jullie reacties! ben al wel veel met vrienden aan het afspreken en ook zelf dingen op touw aan het zetten om mensen bij elkaar te krijgen (vind t egt heel leuk een groep mensen bij elkaar te zetten die elkaar niet zo goed kennen, dan heb je echt zoiets van: heej, wat leuk! dat werkt gewoon)
Heb vanmiddag al bij de huisarts een doorverwijzing gevraagd naar de psych, omdat ik ook met beetje eigenwaarde-problemen zit die ik toch echt moet oplossen.
Tis alleen zo superlastig om mn leven op deze manier weer een beetje op de rit te krijgen, omdat ik nu misschien in zon soort tussenfase zit waarin ik niet mn eigen stekje heb, of dat mn kop te vol zit...maar heb superveel punten bij de woningbouw hier, dus heb t in principe voor t uitkiezen, maar wil wel iets heel gaafs hebben dus. en t is ook wel echt een beetje erg, werd er boos om omdat hij zowieso best wel flirterig is geweest altijd...maar ag. life goes on and what doesnt kill you makes you stronger (gejat van iemand anders post...
)
Heb vanmiddag al bij de huisarts een doorverwijzing gevraagd naar de psych, omdat ik ook met beetje eigenwaarde-problemen zit die ik toch echt moet oplossen.
Tis alleen zo superlastig om mn leven op deze manier weer een beetje op de rit te krijgen, omdat ik nu misschien in zon soort tussenfase zit waarin ik niet mn eigen stekje heb, of dat mn kop te vol zit...maar heb superveel punten bij de woningbouw hier, dus heb t in principe voor t uitkiezen, maar wil wel iets heel gaafs hebben dus. en t is ook wel echt een beetje erg, werd er boos om omdat hij zowieso best wel flirterig is geweest altijd...maar ag. life goes on and what doesnt kill you makes you stronger (gejat van iemand anders post...
vrijdag 16 september 2011 om 07:18
quote:chentelle schreef op 15 september 2011 @ 18:48:
dankjullie voor jullie reacties! ben al wel veel met vrienden aan het afspreken en ook zelf dingen op touw aan het zetten om mensen bij elkaar te krijgen (vind t egt heel leuk een groep mensen bij elkaar te zetten die elkaar niet zo goed kennen, dan heb je echt zoiets van: heej, wat leuk! dat werkt gewoon)
Heb vanmiddag al bij de huisarts een doorverwijzing gevraagd naar de psych, omdat ik ook met beetje eigenwaarde-problemen zit die ik toch echt moet oplossen.
Tis alleen zo superlastig om mn leven op deze manier weer een beetje op de rit te krijgen, omdat ik nu misschien in zon soort tussenfase zit waarin ik niet mn eigen stekje heb, of dat mn kop te vol zit...maar heb superveel punten bij de woningbouw hier, dus heb t in principe voor t uitkiezen, maar wil wel iets heel gaafs hebben dus. en t is ook wel echt een beetje erg, werd er boos om omdat hij zowieso best wel flirterig is geweest altijd...maar ag. life goes on and what doesnt kill you makes you stronger (gejat van iemand anders post...
)
Duimen op voor jou! Wat goed dat je het oppakt. Ik denk dat de meeste lezeressen dit gevoel wel kennen omdat iedereen het wel eens meemaakt. Ik denk dat het voor niemand makkelijk is. Goed dat je de ballen hebt om voor jezelf te kiezen!
Denk maar zo: beter door de zure appel heenbijten dan dat je straks nog steeds met hem aanmoddert. Echt top dat je aan de slag gaat.
Ik ben helemaal verbaasd dat een forumster voor de afwisseling wel serieus geholpen wil worden
dankjullie voor jullie reacties! ben al wel veel met vrienden aan het afspreken en ook zelf dingen op touw aan het zetten om mensen bij elkaar te krijgen (vind t egt heel leuk een groep mensen bij elkaar te zetten die elkaar niet zo goed kennen, dan heb je echt zoiets van: heej, wat leuk! dat werkt gewoon)
Heb vanmiddag al bij de huisarts een doorverwijzing gevraagd naar de psych, omdat ik ook met beetje eigenwaarde-problemen zit die ik toch echt moet oplossen.
Tis alleen zo superlastig om mn leven op deze manier weer een beetje op de rit te krijgen, omdat ik nu misschien in zon soort tussenfase zit waarin ik niet mn eigen stekje heb, of dat mn kop te vol zit...maar heb superveel punten bij de woningbouw hier, dus heb t in principe voor t uitkiezen, maar wil wel iets heel gaafs hebben dus. en t is ook wel echt een beetje erg, werd er boos om omdat hij zowieso best wel flirterig is geweest altijd...maar ag. life goes on and what doesnt kill you makes you stronger (gejat van iemand anders post...
Duimen op voor jou! Wat goed dat je het oppakt. Ik denk dat de meeste lezeressen dit gevoel wel kennen omdat iedereen het wel eens meemaakt. Ik denk dat het voor niemand makkelijk is. Goed dat je de ballen hebt om voor jezelf te kiezen!
Denk maar zo: beter door de zure appel heenbijten dan dat je straks nog steeds met hem aanmoddert. Echt top dat je aan de slag gaat.
Ik ben helemaal verbaasd dat een forumster voor de afwisseling wel serieus geholpen wil worden
vrijdag 16 september 2011 om 20:23
dankjullie wel...haha, ben wel blij dat er forums als dit bestaan...dat je het ook kwijt kunt bij mensen die er een beetje objectief tegen aan kunnen kijken ofzo...
alsnog doet het verdomde veel pijn na 7 jaar zo worden gedumpd en t is nu echt lastig om de juiste keuzes te maken (had in mn kop naar amsterdam te gaan met een vriendin die een vriend heeft uit verweg die dan 2 maand zou komen slapen, tog maar beter skippen en veilig eerst hier in het oosten des lands bij mn lieve vriendjes en vriendinnetjes tot rust komen, dan maar mn punten kwijt als ik mocht willen verhuizen) ach mannen. fuck ze ook. maar alsnog tranen om de herinneringen vandaag tijdens werk, om hoe hij was, om hoeveel ik om hem gaf. zag vandaag een foto en eigenlijk deed het me ook steeds minder. van het weekend ga ik naar mn ma in belgie en dan gaat haar man samen met een vriend de helft van de inboedel daar ophalen als het goed is (moet mn ex nog contacten daarover) ik ga zelf niet mee. (mag niet van mama...haha! maar ook niet van mn verstand) had m eergister gesmst dat ik naar mn ma toeging en offie t nut ervan inzag als ik langs kwam en kreeg geen reactie, dus dat was wel een soort "druppel".
haha, nou ja. maar even lekker spitten en mezelf. denk dat zoiets alleen maar leerzaam is. en tja, t is nu kut met peren, maar t wordt vast beter. nogmaals dankjullie!! en willemeen, van dat aanmodderen, wordt lastig, hij woont nu 3 uur verderop, dus t zou nie eens kunnen...twas na 2,5 jaar ook al eens 4 mnd uit maar toen woonde hij dus nog hier. hij wilde me terug op t moment dat hij zag dat ik een gast over de vloer had met wie ik liep te klooien....
alsnog doet het verdomde veel pijn na 7 jaar zo worden gedumpd en t is nu echt lastig om de juiste keuzes te maken (had in mn kop naar amsterdam te gaan met een vriendin die een vriend heeft uit verweg die dan 2 maand zou komen slapen, tog maar beter skippen en veilig eerst hier in het oosten des lands bij mn lieve vriendjes en vriendinnetjes tot rust komen, dan maar mn punten kwijt als ik mocht willen verhuizen) ach mannen. fuck ze ook. maar alsnog tranen om de herinneringen vandaag tijdens werk, om hoe hij was, om hoeveel ik om hem gaf. zag vandaag een foto en eigenlijk deed het me ook steeds minder. van het weekend ga ik naar mn ma in belgie en dan gaat haar man samen met een vriend de helft van de inboedel daar ophalen als het goed is (moet mn ex nog contacten daarover) ik ga zelf niet mee. (mag niet van mama...haha! maar ook niet van mn verstand) had m eergister gesmst dat ik naar mn ma toeging en offie t nut ervan inzag als ik langs kwam en kreeg geen reactie, dus dat was wel een soort "druppel".
haha, nou ja. maar even lekker spitten en mezelf. denk dat zoiets alleen maar leerzaam is. en tja, t is nu kut met peren, maar t wordt vast beter. nogmaals dankjullie!! en willemeen, van dat aanmodderen, wordt lastig, hij woont nu 3 uur verderop, dus t zou nie eens kunnen...twas na 2,5 jaar ook al eens 4 mnd uit maar toen woonde hij dus nog hier. hij wilde me terug op t moment dat hij zag dat ik een gast over de vloer had met wie ik liep te klooien....