Relaties
alle pijlers
Liefdesgedicht
dinsdag 1 februari 2011 om 17:03
Op zeer romantische wijze hebben mijn vriend en ik besloten een geregistreerd partnerschap aan te gaan. Dit gaan we doen zonder enige poespas, maar met ouders en broer en zussen op het stadhuis. Ik ben al vele malen bij dit soort evenementen geweest en een geprikt onderdeel is het " liefdesgedicht" . Ik heb een hekel aan liefdesgedichten met eeuwigdurende vlammen, eeuwige trouw. Ik hou echter wel van nuchtere, eenvoudige, gedichten, zoals Rutger Kopland.
Eerst wilde ik in ons gesprek met de buitengewoon ambtenaar het liefdesgedicht gaan verbieden. Maar ik houd wel van gedichten. Dus nu zoek ik inspiratie, wie weet wat moois?
O, en een poll omdat ik het leuk vindt!
Eerst wilde ik in ons gesprek met de buitengewoon ambtenaar het liefdesgedicht gaan verbieden. Maar ik houd wel van gedichten. Dus nu zoek ik inspiratie, wie weet wat moois?
O, en een poll omdat ik het leuk vindt!
woensdag 2 februari 2011 om 13:17
Eeuwigheid
Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.
Van de dichter Bart Moeyaert
Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.
Van de dichter Bart Moeyaert
woensdag 2 februari 2011 om 13:18
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
Ook van Bart Moeyaert
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
Ook van Bart Moeyaert
woensdag 2 februari 2011 om 13:20
Siberië
Geef me je jas
van bont en teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
Nogmaals Bart Moeyaert. Ik kan zijn bindel Verzamel de Liefde heel erg aanraden!
Geef me je jas
van bont en teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
Nogmaals Bart Moeyaert. Ik kan zijn bindel Verzamel de Liefde heel erg aanraden!
woensdag 2 februari 2011 om 14:24
quote:aikidoka schreef op 02 februari 2011 @ 13:18:
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
Ook van Bart Moeyaertook heel mooi!
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
Ook van Bart Moeyaertook heel mooi!
