Liefdesverdriet!

Ben erg benieuwd hoe het vandaag met Vantzelfde is gegaan!



Levin! Leuk om weer van je te horen! Mooi liedje inderdaad van John Mayer. Ik snap het wel dat je even offline bent. ik word af en toe ook helemaal krankjorum van dit forum en dan met name de andere toics die hier af en toe voorbij komen. Soms zit ik echt met open mond naar mn beeldscherm te staren wat sommige mensen zichzelf en anderen aan kunnen doen. Tsss! Deze topic is voor mij echt een veilige plek op dit forum, nog steeds! Dus dankjewel daarvoor, Levin! Je bent een goede gastvrouw, dus kom minder maar ga niet weg! Ik vind trouwens dat je jezelf er weer voortreffelijk doorheen slaat, ook al is ex op je werk zo aan het zieken. je bent lekker bijdehant en laat je niet ondersneeuwen! That's the spirit!



AMvdV, welkom terug! Ook wel: welkom terug op aarde! Ik begrijp dat het zooo moeilijk is, maar kun je toch niet echt proberen om contact met ex-vriend af te kappen? Het lijkt me zooo slopend als je je zo heen en weer laat slingeren. Ik zou er helemaal naar van worden. En zeker omdat je ook nog je kinderen hebt en andere dingen die je rond moet krijgen... Ik vind het knap dat je nog overeind staat als het nodig is. Zou echt helemaal gevloerd zijn. Lieve lieve, AMvdV: als hij echt van je houdt, is dat over een paar maanden ook nog zo!

En ook met ex-man: dat lijkt me helemaal moeilijk, juist omdat jullie contact moeten blijven houden voor de kids... Probeer je lovelife effe op een laag pitje/ in de koelkast te zetten. Alleen jij kan dat blijkbaar doen. Dikke en sterkte!



Laylaatje, blijf hier vooral je verdriet en gevoelens spuien als je het nodig hebt (soms is dat zoooo fijn om anoniem te kunnen doen!). Bel hem niet, hij moet weer naar jou toekomen. Hij is tenslotte degene, die het heeft uit gemaakt. De reden doet er niet toe op dit moment. Op dit moment is er geen oplossing, maar je weet nooit hoe het wiel draait. Ga daar echter niet op zitten wachten.



Nu ga ik maar eens afwassen! Is echt heel nodig! Fijne avond, meiden!

Lieve dames,



Bedankt voor jullie bemoedigende reacties.Doet me goed.



Dreamglasses: Je hebt gelijk, echt helemaal gelijk! Als we echt voor elkaar gemaakt zijn, dan zullen we hoe dan ook wel bij elkaar komen. Als hij écht van mij houdt, dan gaat hij toch gewoon écht voor mij? Ik weet dat ik hem het "onmogelijke" niet kan vragen. Ik wil ook niet dat hij tussen mij en zijn ouders moet kiezen. Waar ik mee in mijn maag zit, is dat hij niet nóg meer moeite wil doen. Misschien ben ik wel egoïstisch nu. Denk ik alleen aan mezelf. Want hij heeft het zwaarder. Hij moet zijn leven lang naar de wil van zijn vader leven, zolang hij zich er niet tegen verzet. Het is een hele schakel in die familie, dat van ouders op kind gaat.



Het erge is, dat die vader mij nooit heeft gezien, nooit heeft gesproken en niets over mij weet (behalve mijn naam, afkomst, waar ik woon en hoe oud ik ben). Ik heb hiervoor één relatie gehad. Niet echt lang. Daar heb ik mijn (ex) vriend over verteld, toen we elkaar net leerden kennen. Ik ben zelfs nog gewoon een maagd..!!! Hij heeft daarentegen een lange relatie gehad en twee one night stands. Dat weet zijn vader natuurlijk niet, en dat is het oneerlijk: in de ogen van zijn vader is hij heilig en ik ben de slechterik. Ik heb niet eens de kans gekregen om me te "bewijzen" aan die vader. Te laten zien wie ik ben, waar ik voor sta, hoe ik ben en wat mijn verleden is. Dat is iets wat ik onbegrijpelijk vind.



Levin5: Dank je wel voor je lieve woorden. Mijn (ex) vriend heeft gezegd dat zijn vader naar niemand luistert en koppig is als de pest. Ik heb al aangegeven dat we misschien met wat imams moeten praten en deze dan als bemiddelaar(s) kunnen gebruiken. Punt is, dat er weer erg veel imams zijn die nog behoorlijk bekrompen en onrechtvaardige gedachtes hebben! Leeftijd is geen reden om een vrouw af te wijzen (als we puur naar de Islam kijken...onze Profeet is immers zelfs getrouwd geweest met een vrouw die 15 jaar ouder was!). Maar hoe kun je dat aan het verstand brengen van die koppige vader van hem. Dat vind ik jammer: het is niet eerlijk, het is ook niet Islamitisch acceptabel. Hij zit gewoon in de weg en zet zijn zoon daardoor voor 't blok. Mijn (ex) vriend zegt ook dat, wat hij ook doet, hij de verkeerde keuze maakt, omdat hij bij elke keuze anderen zal teleurstellen.



AmvdV: Huilen is een dagelijkse routine geworden voor me Ik eet ook verschrikkelijk slecht/niet. En ik ben kapot, maar slapen gaat niet. Ik richt mezelf zo alleen te gronde, ik weet 't. Het is gewoon erg moeilijk allemaal

@ Leyla; Ik heb de afgelopen maanden ook amper gegeten en ben 10 kilo afgevallen. Allemaal door de liefde (of het gebrek daaraan) en het in de ban zijn van de man(nen)

Probeer goed voor jezelf te blijven zorgen...

lieve mensen,



Hier weer een ego-post van mij... zit weer even heel erg diep



Gisteren ex gezien om de spullen uit te wisselen en nog eens een kop koffie te drinken en de boel maar eens af te sluiten. We hadden niet meer echt gepraat sinds het uit is gegaan 2 maanden geleden. En nu gisteren dus wel. Op zich was alles goed, zijn we beide nuchtere mensen zonder echte rancune of drama dingen. We hebben gesproken over hoe het nu met ons gaat en over wat er nog 'lag' en zo. Er was best af en toe een beetje strijd, soms over een woord, soms over gevoelens, maar op zich was het ook goed. En toch heb ik er een heel naar gevoel aan over gehouden. Heb ik nu het idee dat we veel te negatief hebben zitten doen. En hij heeft best een paar harde uitspraken gedaan die de deur behoorlijk dicht hebben gegooid. Hij had echt het licht gezien op een gegeven moment en was tot de conclusie gekomen dat 'we niet bij elkaar horen'. Hij was heel resoluut en dat ben ik zo helemaal niet van hem gewend. Ook vertelde hij, dat hij door alle ontwikkelingen waar hij mee bezig was gegaan al tijdens onze relatie, met heel veel mensen strijd had. Dus het kan zeker zo zijn dat hij gewoon erg bezig is met zijn eigen grenzen en verlangens e.d. en daar ook naar mij toe mee worstelt.



Hij had het sowieso niet makkelijk want een hoop sterfgevallen om hem heen op dit moment. En hij zag er slecht uit vond ik. Maar los daarvan heeft het meest me eigenlijk geraakt dat het zo enorm definitief klaar, over en uit is nu. Dingen die hij zei, hoe hij het zei, geven aan dat hij echt heel erg klaar is met onze relatie, en ik had het gevoel dat hij ook niet echt op een nieuwe invalshoek van het contact zit te wachten. Een maand geleden aan de telefoon zei hij nog dat hij zich echt niet kon voorstellen dat ik uit zijn leven was, en nu maakte hij zo'n opmerking van 'ach ja, als dat wel zo is, dan ook goed'. Dat deed zo'n pijn! En ik merk nu dat ik het liefst vandaag alweer met hem wil bellen, met hem wil praten, die verbinding met hem zoeken... maar dat moet ik niet doen! Heb nu voor het eerst echt moeite om geen contact met hem op te nemen, dat had ik al die tijd niet. Op de een of andere manier heeft hij mijn laatste sprankje hoop weggenomen en is er niets meer van ons over... we zijn dood.



Er waren ook goede dingen hoor, hij gaf me nog een boek met een tekst erin, met wel weer een opening om samen ooit nog wat te eten ofzo. Maar meer in de wie-weet-ooit-sfeer, ik verwacht niet echt meer contact van zijn kant. Behalve als er dingen om hem heen gebeuren die ik echt moet weten (ziektes, sterfgevallen of iets), dan zou hij me wel bellen.



Oh, het is zo definitief! Dat doet zo'n zeer. Merk dat ik toch ergens vastgehouden heb aan de gedachte dat hij me inderdaad nog wel ergens in zijn leven wilde hebben. En ik maar stoer doen en denken: nou als hij vriendschap voorstelt, dan kap ik dat echt af omdat ik daar niet op zit te wachten. En nu stelt hij het niet eens voor, lijkt hij het helemaal niet nodig te vinden. En ik constateer bij mezelf dat ik heb gehoopt het als een machtsmiddel te kunnen gebruiken, zo van: als ik dan geen vriendschap meer met hem wil, dan voelt ie misschien wel hoe erg het echt is dat ik echt uit zijn leven ben! Uiteindelijk alleen maar omdat ik hoopte dat ie zich dan zou realiseren dat ie me toch niet kwijt wil... Hoe dom! Hoe naief, hoe sukkelig kun je zijn!? Ik heb hierin helemaal geen macht. Ik voel me nu juist heel erg machteloos, dat het laatste beetje contact, de verbinding, nu helemaal uit mijn handen glipt. Ik moet hem loslaten, maar wil dat nog steeds niet...

Terwijl ik dit schrijf, lopen de tranen over mijn wangen... ik mis hem zo...



Sorry meiden (en mannen) voor de enorme emo-ego-post die wellicht ook nog hartstikke onsamenhangend is. Moest het even kwijt...

vanhetzelfde, wat moeilijk joh. Snap dat dat heel rauw op je dak komt allemaal! Maar wellicht is het ook gewoon goed nu, alles doorhakken zodat jij ook weer verder kan. Want je kan pas verder gaan na zo'n moment als dit: als het echt echt echt klaar is. Tuurlijk komt er weer een lading emotie, maar hierna gaat alles weer langzaam maar zeker beter. Kom op meis, heb vertrouwen in jezelf dat je het ook alleen prima kan doen allemaal. Sterkte!



Levin, ahhh...snap zo wat je bedoelt! Dat je dan weer gaat terugdenken aan de ritjes die jullie maakten...Maar niet rot over voelen hoor: toen was het ook mooi! Dus denk terug met een glimlach, je hebt zoveel moois mee mogen maken en er staat je nog zo ontzettend veel moois te wachten joh!



Dus...die date...

Veel te veel gezopen, ik wist echt mn naam niet eens meer...Megagezellig & echt een uberklik. Hij is wel een paar jaar ouder, maar boeie! Lekker ding, slim, leuk, lief, alles. Alleen reed zn trein niet meer tot zo laat, dus toen ging ie ineens met mij mee naar huis...Hij woont best ver weg namelijk...Niet all the way gegaan, maar wel lekker tegen elkaar aan gelegen & heb er zwaar van genoten...Ik moest werken vandaag, dus we moesten er vroeg uit. Stuurde ie nog een lief berichtje daarna...maar die lummel was al zn pasjes en dingen vergeten. Ik had een kater & ging over mn nek op mn werk, dus mocht gelukkig naar huis...Hij was weer teruggekomen smiddags en damn...heerlijk was het. Lekker gezoend, gekroelt, enzo...Dinsdag komt ie weer....



Dus ik kan je 1 ding aanraden: gewoon weer lekker gaan daten! Ik voel me meteen weer vrouw, gewilt & pretty. Dat maakte ex allang niet meer in me los...



Gaan we morgen nog knallen op feestjes of lekker rustig thuis op de bank? Ik dat laatste...lekker chillen!

Vantzelfde, wat ontzettend rot voor je Ik had eerlijk gezegd ook nog wel een beetje hoop bij jullie. Ik dacht heel vaak bij jouw postings dat je de dingen invulde voor hem om jezelf te beschermen tegen nog meer verdriet eigenlijk... Daarom moet je elkaar ook eerst in levende lijve zien denk ik... Vind het echt heel rot dat het zo loopt. Ik begrijp heel goed dat je er nu doorheen zit. En nu moet je ook gewoon alles eruit janken. Uiteindelijk kom je er na zo'n huilbui ook weer achter dat je het niet moet willen om met iemand te zijn, die het niet kan. Jij verdient iemand die helemaal voor je gaat! En ga er ook vanuit dat je die persoon echt wel ee keer tegen komt: je bent leuk, grappig, sociaal. Dus er komen betere tijden!! 2010 wordt jouw jaar! Let maar eens op! Nogmaals een hele dikke en ga zo veel mogelijk leuke dingen doen en heel lief zijn voor jezelf!



Levin, je hebt weer een terugval gehad. Dat is toch logisch! Jij bent ook telkens zo sterk! Ik heb het al eens eerder gezegd: het is al niet gemakkelijk om van je ex afstand te doen, maar als je - zoals jij - hem ook nog eens bijna dagelijks ziet, is het bijna niet te doen!! Je bent zo sterk de hele tijd. Helemaal niet gek dat je nu weer denkt aan die fijne motorritjes. Probeer jezelf weer even op te peppen met een leuke film of Hans Teeuwen (die komt vanaaf op televisie om half 10) en lekker hapjes, jezelf verwennen. Zo'n terugval is helemaal normaal! Ook voor jou een dikke



Leylaatje, je hebt helemaal niets fout gedaan in je verleden. je bent 27 en zelfs nog maagd. wat is dan in vredesnaam het probleem?? Ik snap hier werkelijk niets van inderdaad. Ik zou je (ex)vriend inderdaad nu even met rust laten en goed voor jezelf gaan zorgen. Wees trots op jezelf. Jij bent het waard en je bent een trotse vrouw, handel daar ook naar. De ware moet ook moeite voor jou doen. Als je vriend weer bij je terug komt, zou ik zeker aan hem voorstellen om zijn vader zelf eens te ontmoeten. dan kun je laten zien dat je beleefd bent en dat je respect hebt voor zijn ouders. Op deze manier kun je helemaal niets en dat is een erg machteloos gevoel! Dat moet je je (ex)vriend echt duidelijk maken. Maar let wel: hij moet bij jou terug komen. En als hij iets van je wil, dan wil je ook zijn ouders ontmoeten. Dan laat je ook zien dat je serieus bent aan hem.



Jady, meid wat leuk voor je! We hebben een succes-story in ons midden!! En ik gun het je zo! Heerlijk genieten, meis. En lekker op je gemakje. Ik ben echt blij voor je!

ik heb net iets gedaan, waarvan ik zelf dacht: dit is dom, don't do it, en iedereen gaat me voor gek verklaren. Maar heb het toch gedaan en ben zo blij! Het voelt echt heel goed!



Ik heb ex vanmiddag opgebeld en gevraagd of hij vanavond thuis was, of ik nog even langs mocht komen omdat ik nog iets voor hem had. Vond namelijk hier nog iets in de kast wat ik ooit voor hem had gekocht en het was een symbolisch cadeautje bij uitstek geschikt voor oud en nieuw. Dus ja, ik kon langskomen en ben nu net terug. Dat ding was de aanleiding en hij vond het super. Was gewoon een goed gebaar op het juiste moment. Maar belangrijkste is dat we gepraat hebben over dat ik aan ons gesprek van gisteren zo'n naar gevoel had overgehouden. Dat ik juist geen strijd met hem had gewild, hem geen verwijten wilde maken, en dat dat er toch een beetje van was gekomen en dat hij ook zo strijdbaar was etc. Ik zei dat ik dat zo jammer vond, omdat het gewoon niet klopt in hoe het tussen ons was, hoe ik me voel en hoe ik het nu wil.

Hij was erg, erg blij dat ik gekomen was met die boodschap, want ja hij had het ook naar gevonden en hij vond het ook heel jammer dat dat het residu van onze ontmoeting was geweest. Hij was dus erg gelukkig met mijn komst nu en we hebben een ruim uur gepraat over wat er gisteren was gezegd en verder over van alles en nog wat. Maar op een heel fijne en positieve manier, warm en eerlijk.



Ben zo blij dat ik dit gedaan heb! Er komt ongetwijfeld nog een klap, want nu moeten we echt weer even afstand gaan nemen, anders kom ik toch weer niet los, maar voel op dit moment voornamelijk opluchting dat de lucht tussen ons helder is! Natuurlijk heb ik het er nog af en toe moeilijk mee, dat heb ik hem ook laten zien, dat mag ook. Maar ik wilde in elk geval duidelijk maken dat ik hem niet van alles verwijt, en ook dankbaar ben voor wat er wel allemaal goed tussen ons is geweest. Dat was namelijk zoveel!



Nou, met al dat gejank van gisteren en vandaag, wilde ik jullie dit niet onthouden. Dank voor alle lieve reacties sowieso, ik zal zo eens even wat persoonlijke notes plaatsen. Voor nu: dank jullie voor advies en luisterend oor!



aan allen

Heel knap van je dat je hebt gedaan wat je gevoel je heeft ingegeven. Het klinkt ook erg positief! Ik vind het heel netjes dat je iemand geen verwijten wilt maken om zijn gevoel en aangeeft dat je hem hoe dan ook dankbaar bent voor de leuke tijd die jullie in ieder geval gehad hebben. Wat ben jij toch een goed mens, vantzelfde! Wie goed doet, goed ontmoet! Daar ben ik van overtuigd. Dus you go, girl! Geniet van je goede daad: jij kan jezelf in ieder geval recht in de ogen kijken. Dat is heel veel waard!

Thanks DG! Jouw woorden doen me elke keer veel goed, zo fijn!



Ik ben ook echt heel gelukkig met mijn actie, het klopte gewoon niet zoals het gisteren eindigde en zijn reactie bevestigde weer eens dat onze ervaringen inderdaad zo vreselijk parallel lopen. En hij had de deur helemaal niet dicht willen gooien, maar bekijkt het veel meer van een afstand dan ik. Als er over een tijd wel contact is of komt, dan is dat goed. En daar zit voor hem geen tijd aan verbonden, over hoe lang dat is. Hij ziet het allemaal in een veel groter verband, haast spiritueel. Hij vindt het waanzinnig waardevol wat we hadden, wat we gedeeld hebben, alleen hij ziet ons niet als koppel samen verder voor de toekomst. Maar hij heeft wel degelijk heel veel aan me gehad en had ook gehoopt dat - op wat voor manier dan ook - in de toekomst er ruimte zou zijn voor 'iets'. Maar gisteren, toen het zo stroef liep, dacht hij: nou, dan misschien ook niet, als zij het niet ziet op die manier. Als zij dat 'andere' niet kan loslaten, dan moeten we misschien geen contact meer hebben. En vanavond kwam ik er dus op terug en is er weer ruimte. Voor wat dan ook, want ik moet niet ineens verwachten dat alles koek en ei is, en we elkaar wekelijks gaan zitten bellen ofzo. Maar de troep is in elk geval uit de lucht en dat is zo fijn!



Zo, nou genoeg nu over mij. Jij gaat nog steeds heel lekker he DG? Wens je alvast een heeeeeeel fijn oud en nieuw! En hoop dat je ook in 2010 blijft posten hier, ondanks dat je geen ldvd meer hebt



@Jady, dat klinkt inderdaad helemaal te gek joh, die date! Ik heb er tot nu toe echt totaal geen behoefte aan gehad, maar ik zal ze voor januari of februari dan toch maar eens gaan inplannen. Leuk vooruitzicht



@Levin: dank voor je lieve woorden. Het dal voelde even zo diep als in het begin inderdaad, maar denk dat het een noodzakelijke stap was. Zeker met de aanvulling van vanavond erbij, nu moet ik echt door. Het nieuwe jaar joh.... wordt van ons!

Naar ook dat jij weer even een dip had. Maar net als je tegen mij zegt af en toe: de dips horen erbij. Ook het schattig vinden van hem in zijn motorpak laat je op een gegeven moment achter je. Je bent zoveel sterker dan hij! Hij is de grootst mogelijke oetlul dat hij jou laat lopen! En je gaat er zo fantastisch mee om, alleen maar respect! Er komt een nog veel geweldigere kerel voor jou, echt waar! 2010 joh, dat wordt hem voor ons hoor



@AmvdV: Moeilijk he, die klotekerst. En dan die 2 kerels van jou, lijkt me ook echt niet makkelijk. Die kilo's, dat is echt geen goed teken hoor. Ik ben zelf ook echt op het randje van te dun nu weer, al mijn broeken zakken af (en een kleinere maat bestaat niet...). Let erop dat je in elk geval het minimum binnen krijgt, en dat je zorgt voor regelmaat en rust. Haal gezonde dingen in huis, en zoek af en toe anderen op om je te laten trakteren op een volwaardige maaltijd als je zelf niet de energie hebt om te koken. Hou vol!



@Leylaatje: dikke voor jou. Je hebt het zwaar en terecht, het is geen gemakkelijke situatie. Even geen goede raad, maar wel nog



@Bloempje: inmiddels weer wat rustiger? Denk aan jezelf en probeer even af te komen van wat hij allemaal denkt en voelt. Je weet het pas als hij contact met je opneemt, en volgens mij gaat dat echt wel een keer gebeuren. Hou vol en richt je intussen op jezelf!



Wens jullie nu vast een leuke oudjaarsavond, al zal het voor sommigen onder ons geen gemakkelijke worden...

Welterusten voor nu, tot in 2010: ONS JAAR!!

Hallo allemaal,



Zo het is al weer even geleden dat ik hier heb gepost. Heb wel meegelezen!



@ Jady: Wat fijn dat je zo'n leuke date hebt gehad! Ga er lekker van genieten! Dat heb je na die rot periode wel verdient..



@ Levin: Wat naar dat je een dip hebt gehad. Maar hé, moet je kijken hoe snel je er al weer uit bent? Dat is toch al heel wat anders dan een paar maanden geleden. Vind het echt heel knap van je hoe je met alles omgaat! Ondanks die dipjes blijf je heel dicht bij jezelf. Nog even en je kijkt terug op die ritjes en vind je het alleen maar mooi dat je dat hebt mogen meemaken!



@ AmvdV: Hoe gaat het nu met je? Vind dat je ondanks de moeilijke situatie je het goed doet! Zelf zou ik denk ik er helemaal doorheen zitten en zielig in een hoekje kruipen. Maar dat doe jij juist niet! Lekker de tijd gebruiken om dingen voor jezelf op een rijtje te zetten en jezelf te verwennen!



@ Leylaatje: Wat een moeilijke situatie! Maar als jullie bij elkaar horen komt het wel weer goed. Blijft wel oneerlijk van zijn vader dat hij jou geen kans geeft. Nu lekker jezelf gaan verwennen en goed uit huilen!



@ Bloempje: Hoe gaat het nu? Kun je het allemaal al wat beter loslaten? En je doet het echt goed. Moet je kijken naar je eerste post toen je op dit forum kwam en nu! Je bent een sterke meid, dus het komt allemaal goed met je!



@ DG: Wat leuk dat je toch nog mee blijft schrijven! Je advies is voor vele hier erg nuttig! En jij heel veel geluk samen in 2010!



En nu maar is wat over mij. Het gaat echt goed! Ik vroeg me altijd wel een beetje af hoe ik me zou voelen als ik met een ander zou zoenen. Zou ik me dan schuldig voelen of niet? En wat blijkt.. helemaal niet! Dat is voor mij de bevestiging geweest dat het van mijn kant ook over is. En sindsdien heb ik het ook achter me kunnen laten. Blijf het nog steeds erg vervelend vinden dat we nu niet als vrienden met elkaar om kunnen gaan. Heb een mooi liedje gevonden..can't we still be friends van robert palmer. Denk er over om hem dit liedje toe te sturen..omschrijft precies hoe ik er over denk.

En verder ben ik nog steeds gezellig aan de sms. 'Het is wel weer even wennen om vrolijk te worden van het sms geluidje!



Allemaal alvast een heel gelukkig 2010!!! Als we nou allemaal deze rot periode en 2009 achterlaten.. en er voor zorgen dat 2010 ons jaar wordt! En ik weet zeker dat het met ons allemaal goed gaat komen!!



Sterkte dames

Hey Vlinder,

Super dat het zo goed met je gaat. dat liedje is erg mooi. Maar zou het kunnen dat hij daar niet zo gevoelig voor is en dat het een beetje emo overkomt? Misschien toch fijner als die vriendschap een beetje vanzelf gaat...? Ik wens ook jou een hele fijne jaarwisseling vanavond!



En voor iedereen nog even:

EEN SUPER DE GOED 2010!!!!

Levin5, Dreamglasses, Vlinder005, Vantzelfdedankjewel...



Misschien klinkt het erg cru van mij, maar ergens vind ik het fijn om te lezen dat ik niet de enige ben met zulk liefdesverdriet. Het is fijn om "lotgenoten" te hebben en te zien dat dit dal waar ik nu in zit gewoon "tijdelijk" is. Dat geeft mij ergens wel een klein beetje moed.



Dat neemt niet weg dat ik me behoorlijk slecht voel. Erg onrustig van binnen, mijn hart gaat als een gek tekeer, en ik kan nergens anders meer aan denken, Voel me net een omhulsen met een leeg inhoud, echt. Ik ben een erg emotioneel en gevoelig persoon. Ben bang dat dit me op gaat breken



Levin5: Loslaten kan ik nu (nog) niet. Het is echt moeilijk. Ergens heb ik echt die hoop dat zijn vader over een paar weken wel bijdraait, of dat hij dan écht knopen kan en wil doorhakken en voor mij zal kiezen



Hij stuurt me nog smsjes, hij belt me wel...gewoon lieve dingen, dat ik zijn schatje ben, dat hij van mij houdt etc etc. Dat hij me graag wil zien en bij me wil zijn, dat hij me heel erg mist, mij vast wil houden, wil knuffelen en kusjes wil geven. Ik merk dat ik daar erg onzeker van word. Hij smste eergister ook iets in de trant van: "wat ik heb gezegd, van dat het over een paar weken gewoon écht over kan zijn omdat mijn vader het niet accepteert, moeten we in onze achterhoofd houden. Ik wil het er niet steeds over hebben dan. Ik hoop dat je het begrijpt".



Ik word echt meegesleurd door emoties: angst, verdriet, onzekerheid, liefde, hoop! Hij belde me gister laat nog en zei dat ik niet onzeker moet zijn over zijn gevoel voor mij. Dat als ik zeg dat ik me onzeker voel over zijn gevoel, ik hem eigenlijk beledig. Maar dat hij het begrijpt als ik onzeker ben over de situatie. Hij vroeg ook wanneer we weer eens een dagje gewoon weg gaan, om wat leuks te doen samen.



Blijkbaar kan hij mij ook niet loslaten, of tenminste....is hij graag bij me. maar als het puntje bij paaltje komt, kan hij denk ik wel de situatie makkelijker "accepteren/zich erbij neerleggen". ik niet. Ik merk wel dat ik ook door deze situatie erg onzeker word. Als ik even niets hoor of hij reageert ergens niet op, dan krijg ik het benauwd.



Ik ben bang om nu afstand van hem te doen, omdat ik bang ben dat het dan definitief over zal zijn. En dat wil ik niet



Ik reed vanochtend met 160 km/u op de snelweg en had het op dat moment niet erg gevonden als ik tegen een vangrail was aangeknald



Sorry dat ik zo aan het zeuren en zeiken ben.

Lieve Leylaatje,

Dit is edcht niet de bedoeling, meid! Raap jezelf bij elkaar en probeer afleiding te zoeken. En zorg goed voor jezelf. dat verdriet doet pijn, maar geloof het of niet: het hoort erbij. Wees trots op jezelf dat je een mens bent, die gevoelens heeft. Maar weet ook dat het anders wordt. Hij houdt van je, dus probeer vertrouwen te hebben (niet te verwarren met valse hoop!). Ga nu met je vriendinnen of met je familie afspreken/ zien. Dit zijn de mensen die altijd van jou houden en daar kun je nu wat mee. Richt je op de dagelijkse dingetjes: koken, wasje draaien, jezelf verzorgen. En daarna weer even rust of uithuilen. Accepteer dat het er nu bij hoort, hoe moeilijk dat ook is. Maar weet dat je het kan! Dat weet ik zeker!

En als je het te moeilijk vindt dat hij jou berichtjes stuurt, reageer dan even niet een paar dagen... Neem even de rust voor jezelf en blijf zeggen: "het komt hoe dan ook goed met mij, wat de toekomst ook brengt". Dikke voor jou!

Kom op ladies! Nog een paar uur, dan is het jaar weer voorbij. We hebben ontzettend veel geleerd dit jaar. We hebben gelachen, lief gehad, maar vooral veel gejankt. We zijn dan wel onze partners kwijt: maar daarmee ook veel frustratie, verdriet & onzekerheid. We zijn nooit alleen, we hebben sowieso elkaar hier, vrienden, familie maar most of all: We hebben ons mooi, slimme, grappige, sterke ZELF!

Verdriet = een teken dat je verwerkt, maar ook dat je gevoel hebt, menselijk bent en dat je kunt liefhebben. Zie het als iets moois, een moeilijk pad waar je op bent beland, maar dat pad zal je leiden naar een mooiere toekomst.

Ladies, graag een reunie over 1 jaar hier, want zodra het allemaal weer wat beter gaat zal er minder gepost worden...zo gaat dat gewoon. Maar lijkt me heel mooi om te lezen over een jaar dat jullie gelukkig zijn, met jezelf of met een ander, dat jullie de rust en de kracht hebben gevonden om hiermee te dealen!



Sinds ik me alleen nog maar focus op wat IK wil, gaat het al 100 x beter dan het ging toen ik nog een relatie had. Probeer dat ook! Besef hoe goed je bent, want dat zijn we gewoon allemaal. En we verdienen zo vreselijk veel meer als dat we nu toelaten! Open je hart weer, droog je tranen, head up!



Nooit vergeten dat iemand wat moet toevoegen aan jouw fantastische leven: zodra dat niet meer gebeurd beperk je je in je levensgeluk.





Laylaatje: afstand nemen hoor! Tuurlijk houdt hij van je, romeo & juliet...maar het Kan nu niet: hij kan je niet geven wat jij verdient. Ik snap dat je zulke gedachtes hebt met 160 km over een snelweg....maar lieve schat: je ontneemt jezelf de kans om weer onzettend gelukkig te worden zo. Dat soort dingen denken om 1 man: dat kan niet hoor! Tuurlijk hou je van hem, maar er zijn 10.0000 andere mannen van wie je evengoed zal kunnen houden. Neem echt afstand, ga inderdaad lekker naar vrienden en familie, geniet van wat je allemaal wel hebt! Het is heel aanlokkelijk om alles kut te vinden en jezelf te verzuipen in verdriet (i know...) maar count your blessings! Je hebt er vast heel veel. Het is niet 1 man die jouw leven maakt tot wat het is: er zijn zoveel andere dingen waar je geluk uit kan putten! Kom op! Accepteer ook dat je nu moet verwerken & verdriet hebt, dan heb je het beter in de hand. Het is een noodzakelijk proces waar je sterker uitkomt, dus omarm dat.



Vlindertje, jij bent goed bezig! Wat goed om te horen, hoop echt dat je dit vast kan houden. Je bent gewoon doorgegaan, megastoer! Wees trots op jezelf!



Het is mij allemaal zo meegevallen achteraf. ben ook door wanhoop, intens verdriet, boosheid, onbegrip & zo doorgegaan. Maar dat heeft anderhalve maand geduurd, pas op het moment dat ik alle contact heb verbroken is het heel snel gegaan. Dat is echt de sleutel gewoon. Alles is zo troebel als je er nog midden in zit, zodra je eruit stapt ga je weer helder zien. En wat een openbaringen krijg je dan...Kan er nu alweer om lachen dat ik zo'n lekker naief, veel te lief, veel te onzeker meissie kan zijn soms...Kwetsbaar, maar als het moet gewoon fucking sterk. Ben eindelijk echt blij met mezelf.



2010 wordt een prachtjaar, weet ik zeker!



rest mij jullie nog ontzettend te bedanken voor alle mooie woorden en alle hulp. Zonder jullie had ik nooit zo snel weer op mn pootjes terecht gekomen. Dat iedereen vanuit zn eigen sores het gewoon nog op kan brengen om een ander te ondersteunen, dat zegt een hoop hoor!



Veel plezier vanavond & blaas al je verdriet lekker mee de lucht in!

Wat een mooie post jady! En bedankt voor je compliment. Maar hé, je bent ook echt een mega stoere meid! Je hebt het goed achter je kunnen laten. Hopelijk ga je een super jaar te gemoet! En ik vind het een goed idee om over een jaar een reunie te houden!

Hai Levin5 Zou je zo snel mogelijk contact met me kunnen opnemen. Wellicht is er een oplossing voor JE!



miss_joanice@live.nl

Kan ik me nog op de valreep aanmelden hier? Zodat ik over een jaar op de reünie kan komen en kan melden dat ik weer gelukkig ben!

Hai Levin, kun je contact met me opnemen ik heb goede manieren om je ex terug te krijgen en ook al krijg je hem niet terug word je een sterker mens. mail me miss_joanice@live.nlquote:Levin5 schreef op 01 november 2009 @ 08:39:

Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.



Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.

Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...



En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....



Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.



En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.



We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.



Hoe moet ik hier nu mee om gaan?

GELUKKIG NIEUWJAAR LADIES!!!!!!! liggen jullie al te maffen of zijn jullie los aan het gaan??



Dit wordt echt ons jaar!



Lin67: tuurlijk! Over een jaar zijn we allemaal happy, weet ik zeker!



missyniki: ? Levin = al stoer & sterk joh!



nogmaals: GELUKKIG NIEUWJAAR!!!