Man zoekt vrouwlijk support
maandag 17 januari 2011 om 20:34
Hallo dames
Mijn droomvrouw is weg
Na ruim 12 mooie jaren de relatie beeindigd
Ik heb en hele heftige tijd meegemaakt.
ze heeft meerdere keren maanden in het ziekenhuis gelegen met diverse amputaties tot gevolg.
Vaak was de situatie kritiek en zat ik in angst/spanning of het wel goed zou komen
Ondanks dat is ze een hele mooie spontane vrouw waarbij de handicap in het niets verdwijnd
Samen zijn we er doorheen gekomen.
We hadden samen zo onze eigen kijk op de wereld
Ik hoop dat jullie begrijpen als ik zeg dat het echt mijn zielsverwant is.
Ik geloof dat echt.
Toch besloten om vorig jaar wat afstand te nemen
omdat we te gestresst tegen elkaar deden en ze ook de dood van haar vader moest verwerken.
we moesten ff los
We zagen elkaar nog wel elke week en we belde veel.
Een paar weken belde ze bijna niet
En toen had ze een nieuwe vriend
Ik gun haar dan ook haar nieuwe vriend hoewel dat niet zo makkelijk voor me is.
Alleen hoe kan ik het nu het beste aanpakken ?
Ik heb zoveel met deze vrouw gedeeld
Ze is de enige die me altijd begreep
Ze betekend zoveel voor me
we zijn elkaar altijd trouw geweest
Ik heb niemand meer ...
Ik wil haar ruimte geven maar ook de deur nog op een kier houden
Ik hou genoeg van haar om haar een ander leven te gunnen.
Kan het wel wat ik wil ?
Komt het goed als ze echt een zielsverwant is ?
Of moet ik haar echt laten gaan
Ik heb nog nooit zo'n speciale vrouw ontmoet en ben bang dat ook nooit meer te doen.
Help !
Mijn droomvrouw is weg
Na ruim 12 mooie jaren de relatie beeindigd
Ik heb en hele heftige tijd meegemaakt.
ze heeft meerdere keren maanden in het ziekenhuis gelegen met diverse amputaties tot gevolg.
Vaak was de situatie kritiek en zat ik in angst/spanning of het wel goed zou komen
Ondanks dat is ze een hele mooie spontane vrouw waarbij de handicap in het niets verdwijnd
Samen zijn we er doorheen gekomen.
We hadden samen zo onze eigen kijk op de wereld
Ik hoop dat jullie begrijpen als ik zeg dat het echt mijn zielsverwant is.
Ik geloof dat echt.
Toch besloten om vorig jaar wat afstand te nemen
omdat we te gestresst tegen elkaar deden en ze ook de dood van haar vader moest verwerken.
we moesten ff los
We zagen elkaar nog wel elke week en we belde veel.
Een paar weken belde ze bijna niet
En toen had ze een nieuwe vriend
Ik gun haar dan ook haar nieuwe vriend hoewel dat niet zo makkelijk voor me is.
Alleen hoe kan ik het nu het beste aanpakken ?
Ik heb zoveel met deze vrouw gedeeld
Ze is de enige die me altijd begreep
Ze betekend zoveel voor me
we zijn elkaar altijd trouw geweest
Ik heb niemand meer ...
Ik wil haar ruimte geven maar ook de deur nog op een kier houden
Ik hou genoeg van haar om haar een ander leven te gunnen.
Kan het wel wat ik wil ?
Komt het goed als ze echt een zielsverwant is ?
Of moet ik haar echt laten gaan
Ik heb nog nooit zo'n speciale vrouw ontmoet en ben bang dat ook nooit meer te doen.
Help !
maandag 17 januari 2011 om 20:43
Ik word helemaal stil van je OP...
Ik denk dat je haar nu beter de ruimte en tijd geeft die ze blijkbaar nodig heeft, al dan niet met die ander.
Als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan zal je dat later wel merken, maar nu is het (nog) niet zo.
Ik begrijp erg goed dat je denkt dat je nooit meer zo'n speciale vrouw gaat ontmoeten, maar daarover kan je pas echt nadenken als je die roze bril even aan de kant legt.
Maar zet eerst je gevoelens op een rij, verzet je gedachten door allerlei dingen te doen/erover praten/... en veel sterkte
Tijd brengt raad.
Ik denk dat je haar nu beter de ruimte en tijd geeft die ze blijkbaar nodig heeft, al dan niet met die ander.
Als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan zal je dat later wel merken, maar nu is het (nog) niet zo.
Ik begrijp erg goed dat je denkt dat je nooit meer zo'n speciale vrouw gaat ontmoeten, maar daarover kan je pas echt nadenken als je die roze bril even aan de kant legt.
Maar zet eerst je gevoelens op een rij, verzet je gedachten door allerlei dingen te doen/erover praten/... en veel sterkte
Tijd brengt raad.
maandag 17 januari 2011 om 20:57
Hoi.
Ik heb vorig jaar een vriendin gedag gezegd met wie ik mn leven een hele diepe vriendschap heb gedeeld. We zeiden ook altijd; soalmates, best friends for life, enz. Ik dacht, en denk, dat ik nooit weer zon diepe vriendschap met iemand zal krijgen. Niet zoals die met haar. Maar daar zeg ik het eigelijk al: Elke persoon die je ontmoet en een band mee krijgt, is anders. Elke band die je met iemand hebt is anders.
Ik vind het verschrikkelijk voor je dat je denkt dat je je soulmate kwijt bent. Ik dacht dat ik mijn beste vriendin kwijt was, en nooit meer zon band met iemand zou krijgen. Maar ook al doet het soms veel pijn, weet je wat bij mij nu het geval is? Ik trek veel op andere vriendinnen aan. Bouw diepere vriendschappen op met die vriendinnen, wat ik voorheen niet zo had, toen waren het meer lossere vriendinnen.
Jouw relatie is over. Over een poosje zul je zien, dat je meer of nieuwe interesses krijgt in andere mensen, of hobby's.
Waarom zij nu een nieuwe vriend heeft, en het tussen jullie over is, kan niemand je vertellen. Mijn eerste liefde heeft 6,5 jaar geduurd, en ik dacht toen ook dat ik nooit meer verliefd zou worden of nooit meer zo mezelf kon zijn bij iemand. Wat heel duidelijk niet zo bleek te zijn. Ik werd weer verliefd, en als ik nu terug kijk op mijn 1e liefde en hoe hij toen was, is hij niet meer iemand waar ik nu gelukkig mee zou kunnen zijn. Niet dat ik een hekel aan hem heb ofzo, we zijn gewoon veranderd.
Iedereen veranderd. Iedereen groeit, en vaak een andere kant op. Iedereen trekt in verschillende fases van zijn leven andere/nieuwe mensen aan, krijgt andere vrienden, veranderd van beroepskeuze , enz. En hoe meer je groeit, des te meer ervaringen als "anders" ervaart. Dat je relatie over lijkt te zijn doet nu erg veel pijn, en daar moet je door heen. Maar over een poosje zul je zien dat je er anders op terug kijkt, jij misschien veranderd bent in bepaalde opzichten, je beter voelt.
Veel sterkte.
Ik heb vorig jaar een vriendin gedag gezegd met wie ik mn leven een hele diepe vriendschap heb gedeeld. We zeiden ook altijd; soalmates, best friends for life, enz. Ik dacht, en denk, dat ik nooit weer zon diepe vriendschap met iemand zal krijgen. Niet zoals die met haar. Maar daar zeg ik het eigelijk al: Elke persoon die je ontmoet en een band mee krijgt, is anders. Elke band die je met iemand hebt is anders.
Ik vind het verschrikkelijk voor je dat je denkt dat je je soulmate kwijt bent. Ik dacht dat ik mijn beste vriendin kwijt was, en nooit meer zon band met iemand zou krijgen. Maar ook al doet het soms veel pijn, weet je wat bij mij nu het geval is? Ik trek veel op andere vriendinnen aan. Bouw diepere vriendschappen op met die vriendinnen, wat ik voorheen niet zo had, toen waren het meer lossere vriendinnen.
Jouw relatie is over. Over een poosje zul je zien, dat je meer of nieuwe interesses krijgt in andere mensen, of hobby's.
Waarom zij nu een nieuwe vriend heeft, en het tussen jullie over is, kan niemand je vertellen. Mijn eerste liefde heeft 6,5 jaar geduurd, en ik dacht toen ook dat ik nooit meer verliefd zou worden of nooit meer zo mezelf kon zijn bij iemand. Wat heel duidelijk niet zo bleek te zijn. Ik werd weer verliefd, en als ik nu terug kijk op mijn 1e liefde en hoe hij toen was, is hij niet meer iemand waar ik nu gelukkig mee zou kunnen zijn. Niet dat ik een hekel aan hem heb ofzo, we zijn gewoon veranderd.
Iedereen veranderd. Iedereen groeit, en vaak een andere kant op. Iedereen trekt in verschillende fases van zijn leven andere/nieuwe mensen aan, krijgt andere vrienden, veranderd van beroepskeuze , enz. En hoe meer je groeit, des te meer ervaringen als "anders" ervaart. Dat je relatie over lijkt te zijn doet nu erg veel pijn, en daar moet je door heen. Maar over een poosje zul je zien dat je er anders op terug kijkt, jij misschien veranderd bent in bepaalde opzichten, je beter voelt.
Veel sterkte.
dinsdag 18 januari 2011 om 12:00
Bedankt voor jullie reacties
Maar denken jullie echt dat ik een roze bril op heb gehad al die jaren ondanks mijn verhaal ?
Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik niet alleen mn vrouw maar ook mn allerbeste vriendin kwijt ben.
We hadden dacht ik een spirituele band.
Dit heb ik met eerdere relaties nooit ervaren, een soort kosmische energie niet te beschrijven hoe mooi.
maar was dus 12 jaar lang een illusie ?
Afstand nemen ja dat is het meest gehoord
Waarschijnlijk is dat in de meeste gevallen het beste
Toch blijft constant het gevoel knagen dat ik nog iets moet/kan doen
Ik ga haar in ieder geval nog een brief schrijven.
misschien kom ik daar nog op terug bij jullie
nogmaals dank
groeten
robin
I
Maar denken jullie echt dat ik een roze bril op heb gehad al die jaren ondanks mijn verhaal ?
Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik niet alleen mn vrouw maar ook mn allerbeste vriendin kwijt ben.
We hadden dacht ik een spirituele band.
Dit heb ik met eerdere relaties nooit ervaren, een soort kosmische energie niet te beschrijven hoe mooi.
maar was dus 12 jaar lang een illusie ?
Afstand nemen ja dat is het meest gehoord
Waarschijnlijk is dat in de meeste gevallen het beste
Toch blijft constant het gevoel knagen dat ik nog iets moet/kan doen
Ik ga haar in ieder geval nog een brief schrijven.
misschien kom ik daar nog op terug bij jullie
nogmaals dank
groeten
robin
I
dinsdag 18 januari 2011 om 12:07
dinsdag 18 januari 2011 om 12:15
klopt wel een beetje wat je zegt Rasa
Ik was inderdaad te veel op haar gericht
maar dat kwam ook doordat ze verschrikkelijk ziek is geweest.
een paar jaar goed en toen weer niet .
Dan leef je samen ook in een soort twilight zone
tenminste zo heb ik het beleeft.
Daarom was het ook beter om wat afstand van elkaar te nemen.
Alleen had ik niet verwacht dat ze zo snel een nieuwe vriend zou hebben.
Ik was inderdaad te veel op haar gericht
maar dat kwam ook doordat ze verschrikkelijk ziek is geweest.
een paar jaar goed en toen weer niet .
Dan leef je samen ook in een soort twilight zone
tenminste zo heb ik het beleeft.
Daarom was het ook beter om wat afstand van elkaar te nemen.
Alleen had ik niet verwacht dat ze zo snel een nieuwe vriend zou hebben.
woensdag 19 januari 2011 om 13:11
Hoezo zet dat nou hier niet neer marc ?
Dit forum bestaat veelal uit vrouwen.
Sommige zullen mannen haten, maar de meeste denk ik niet.
Dus ik wou graag de mening van die vrouwen horen.
Dat helpt me juist om dingen te plaatsen in mn hoofd.
Vrouwen zijn toch andere wezens dan mannen Marc.
Vrouwen denken vanuit de vrouw.
En omdat ik nog heel veel van mijn ex hou en alles zo goed mogelijk voor beide partijen wil laten verlopen leek me het een goed idee.
Ik heb hier toch wel een beetje steun aan dus daarom zet ik het neer.
Gr.
Robinhood
Dit forum bestaat veelal uit vrouwen.
Sommige zullen mannen haten, maar de meeste denk ik niet.
Dus ik wou graag de mening van die vrouwen horen.
Dat helpt me juist om dingen te plaatsen in mn hoofd.
Vrouwen zijn toch andere wezens dan mannen Marc.
Vrouwen denken vanuit de vrouw.
En omdat ik nog heel veel van mijn ex hou en alles zo goed mogelijk voor beide partijen wil laten verlopen leek me het een goed idee.
Ik heb hier toch wel een beetje steun aan dus daarom zet ik het neer.
Gr.
Robinhood
woensdag 19 januari 2011 om 20:02
woensdag 19 januari 2011 om 23:18
"Vrouwen denken vanuit de vrouw".
Robin, daar zit het hem nou net. De empathie naar jou? Vergeet het nou. Die visie is altijd vanuit hun eigen belevingswereld en daar aan aangepast. Kortom, ze lullen net zolang met elkaar of alleen, maar altijd zul je weten dat je een man bent. Dat is een heel groot verschil met de onaflatende pogingen die jij zult doen om haar wereld te begrijpen. Zij praat er wel over, maar voelt de jouwe niet. Het past niet in haar wereld. Ze voelt zichzelf en projecteert dat naar jou. 1+1=2 past er niet in. En dat is geen rancune ofzo, maar gewoon realiteit. Als je daar mee om kunt gaan dan kom je een heel eind!
En nou afwachten maar weer... Daar komen ze!!!!!!
Robin, daar zit het hem nou net. De empathie naar jou? Vergeet het nou. Die visie is altijd vanuit hun eigen belevingswereld en daar aan aangepast. Kortom, ze lullen net zolang met elkaar of alleen, maar altijd zul je weten dat je een man bent. Dat is een heel groot verschil met de onaflatende pogingen die jij zult doen om haar wereld te begrijpen. Zij praat er wel over, maar voelt de jouwe niet. Het past niet in haar wereld. Ze voelt zichzelf en projecteert dat naar jou. 1+1=2 past er niet in. En dat is geen rancune ofzo, maar gewoon realiteit. Als je daar mee om kunt gaan dan kom je een heel eind!
En nou afwachten maar weer... Daar komen ze!!!!!!