Relaties
alle pijlers
Mijn grens is bereikt..
donderdag 13 januari 2011 om 18:07
Dit is balen zeg. Heb je eigenlijk er al eens met je huisarts over gehad?
Is het niet zo dat zijn werk mogelijk oorzaak is voor zijn gebrek aan gevoel voor jou? Misschien is hij te veel opgeslokt, ook door het reizen en vele van huis zijn. Dit zuigt namelijk enorm.
Ik vind dit ook zo raar: Misschien moet ik er ook heel eerlijk bij zeggen dat hij zijn handen moeilijk van mij af kan houden als hij hier is.. Vind me een prachtvrouw- en moeder maar voelt niks.
HOezo niet van je af kunnen blijven MAAR niets voor je voelen? Volgens mij moet hij een afspraak maken met een psycholoog want zelf weet hij het ook niet meer. DAarom kan of durft hij geen beslissing te nemen.
Is het niet zo dat zijn werk mogelijk oorzaak is voor zijn gebrek aan gevoel voor jou? Misschien is hij te veel opgeslokt, ook door het reizen en vele van huis zijn. Dit zuigt namelijk enorm.
Ik vind dit ook zo raar: Misschien moet ik er ook heel eerlijk bij zeggen dat hij zijn handen moeilijk van mij af kan houden als hij hier is.. Vind me een prachtvrouw- en moeder maar voelt niks.
HOezo niet van je af kunnen blijven MAAR niets voor je voelen? Volgens mij moet hij een afspraak maken met een psycholoog want zelf weet hij het ook niet meer. DAarom kan of durft hij geen beslissing te nemen.
donderdag 13 januari 2011 om 19:21
He Tara, kom ook maar eens op jouw topic kijken, gezien de (treurige) overeenkomsten tussen onze situaties...
Balen dat de intake van de therapie niet doorgaat!
Ik ga het nu wel via maatschappelijk werk proberen, maar heb pas woensdag mijn intake en de week daarna eerste gesprek. Schiedt dus ook helemaal niet op, terwijl we die hulp nu zo hard nodig hebben..
Dat vind ik nu ook het ergst; dat ik straks, als ik fulltime (of zo goed als fulltime) moet gaan werken, de kinderen zo weinig ga zien!! Snap jou dan ook heel goed...
Wat is dit toch moeilijk he...
Balen dat de intake van de therapie niet doorgaat!
Ik ga het nu wel via maatschappelijk werk proberen, maar heb pas woensdag mijn intake en de week daarna eerste gesprek. Schiedt dus ook helemaal niet op, terwijl we die hulp nu zo hard nodig hebben..
Dat vind ik nu ook het ergst; dat ik straks, als ik fulltime (of zo goed als fulltime) moet gaan werken, de kinderen zo weinig ga zien!! Snap jou dan ook heel goed...
Wat is dit toch moeilijk he...
