Relaties
alle pijlers
Niet mijn type
woensdag 17 augustus 2011 om 10:39
Alhoewel mijn hart nog steeds niet helemaal geheeld is, ontmoette ik afgelopen weekend onverwacht toch iemand waarvan ik wel blij kon worden. Ik stond er echt versteld van dat hij mijn aandacht na een paar uitgesproken zinnen al kon trekken, want anders had ik me waarschijnlijk niet omgedraaid (...). Hij is heel scherp en leek me direct te doorzien, dat vond ik wel bijzonder eigenlijk, want het zorgde ervoor dat we al vrij snel een heel openhartig gesprek hadden.
De vriendin die bij me was werd er echter alleen maar achterdochtig van, ze liet ook duidelijk merken dat ze hem helemaal niks vond. Maar dat was dan puur gebaseerd op hoe zij hem zag, want ze heeft nauwelijks met hem gesproken. Ik vond het wel hard van haar en betrapte mezelf erop dat ik erdoor ging twijfelen, maar mijn intuïtie zei dat het ok was en dat ik gerust met hem verder kon praten. Helemaal op mijn achterhoofd gevallen ben ik nu ook weer niet.
En zo gebeurde het dat we urenlang kletsten en dit allemaal heel natuurlijk voelde. Iemand bij wie ik eigenlijk meteen mezelf kon zijn, waar geen dubbele agenda’s aan te pas leken te komen en met wie ik ook nog eens hard kon lachen. Van mij mocht het maar voortduren en dat gebeurde dus ook. Waar iedereen op een gegeven moment naar huis ging en de kroegen sloten, bleven wij achter in het portiek van een restaurant, omdat het inmiddels regende. Hij zei me hoe leuk hij me vond en nog allemaal andere lieve en rake dingen. Hij ging met me mee naar huis, waar ik eigenlijk geen voorstander van ben als je iemand eigenlijk wel echt interessant vindt, maar een afscheid leek ook nog niet het goede moment.
De volgende dag is hij aan het einde van de middag vertrokken. Ik bleef achter met een hoofd vol hersenspinsels, en toch wel verzadigd door de inhoud van de gesprekken en het gemak waarmee dit gebeurde. Zonder dat ik zelf precies wist wat ik hiermee wilde, hield ik al een slag om de arm: afhaken door een slaappartij als start is me niet echt ongewoon, dus het zou me dan ook niets verbazen als het hierbij gelaten werd door ons beide. Maar hij van zich laten horen, zei hij, en dat deed hij. Diezelfde avond al. Wat heerlijk dat iemand dus niet zo moeilijk hoeft te doen en ook gewoon zichzelf kan blijven na zo’n misschien tekenende start.
En we hebben nog steeds contact, op een leuke, ongedwongen manier wel. Maar het punt is, en nu komt ie: wat moet ik toch hiermee. Iedereen heeft z’n voorkeuren qua type man of vrouw waar men op valt, en deze man is echt het tegenovergestelde van dat idee dat ik had.
Misschien is het niet fair, maar het maakt toch dat ik een beetje opzie tegen een eventuele volgende ontmoeting: wat als het tegenvalt en ik inderdaad alleen maar dat ‘andere plaatje’ zie. Zegt het feit dat dit in me omgaat voldoende of niet? Is het überhaupt al tijd om aan iets nieuws te beginnen? Waarom is hij nog alleen op zijn leeftijd en mis ik ‘signalen’?
Kortom: enerzijds zo fijn om te merken dat er nog leuke mannen zijn, maar is ‘leuk’ ook genoeg in dit geval?
De vriendin die bij me was werd er echter alleen maar achterdochtig van, ze liet ook duidelijk merken dat ze hem helemaal niks vond. Maar dat was dan puur gebaseerd op hoe zij hem zag, want ze heeft nauwelijks met hem gesproken. Ik vond het wel hard van haar en betrapte mezelf erop dat ik erdoor ging twijfelen, maar mijn intuïtie zei dat het ok was en dat ik gerust met hem verder kon praten. Helemaal op mijn achterhoofd gevallen ben ik nu ook weer niet.
En zo gebeurde het dat we urenlang kletsten en dit allemaal heel natuurlijk voelde. Iemand bij wie ik eigenlijk meteen mezelf kon zijn, waar geen dubbele agenda’s aan te pas leken te komen en met wie ik ook nog eens hard kon lachen. Van mij mocht het maar voortduren en dat gebeurde dus ook. Waar iedereen op een gegeven moment naar huis ging en de kroegen sloten, bleven wij achter in het portiek van een restaurant, omdat het inmiddels regende. Hij zei me hoe leuk hij me vond en nog allemaal andere lieve en rake dingen. Hij ging met me mee naar huis, waar ik eigenlijk geen voorstander van ben als je iemand eigenlijk wel echt interessant vindt, maar een afscheid leek ook nog niet het goede moment.
De volgende dag is hij aan het einde van de middag vertrokken. Ik bleef achter met een hoofd vol hersenspinsels, en toch wel verzadigd door de inhoud van de gesprekken en het gemak waarmee dit gebeurde. Zonder dat ik zelf precies wist wat ik hiermee wilde, hield ik al een slag om de arm: afhaken door een slaappartij als start is me niet echt ongewoon, dus het zou me dan ook niets verbazen als het hierbij gelaten werd door ons beide. Maar hij van zich laten horen, zei hij, en dat deed hij. Diezelfde avond al. Wat heerlijk dat iemand dus niet zo moeilijk hoeft te doen en ook gewoon zichzelf kan blijven na zo’n misschien tekenende start.
En we hebben nog steeds contact, op een leuke, ongedwongen manier wel. Maar het punt is, en nu komt ie: wat moet ik toch hiermee. Iedereen heeft z’n voorkeuren qua type man of vrouw waar men op valt, en deze man is echt het tegenovergestelde van dat idee dat ik had.
Misschien is het niet fair, maar het maakt toch dat ik een beetje opzie tegen een eventuele volgende ontmoeting: wat als het tegenvalt en ik inderdaad alleen maar dat ‘andere plaatje’ zie. Zegt het feit dat dit in me omgaat voldoende of niet? Is het überhaupt al tijd om aan iets nieuws te beginnen? Waarom is hij nog alleen op zijn leeftijd en mis ik ‘signalen’?
Kortom: enerzijds zo fijn om te merken dat er nog leuke mannen zijn, maar is ‘leuk’ ook genoeg in dit geval?
woensdag 17 augustus 2011 om 11:56
Fashion, maar je gaat toch ook niet steeds verkondigen naar hem dat hij je type niet is? Dat is toch ook een keer klaar lijkt me.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.
woensdag 17 augustus 2011 om 11:57
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:52:
Lizzl, ik vond het ook storend, maar dacht eigenlijk wat jaloezie te bespeuren, niet omdat het een ontzettende hotshot is, maar wel omdat zij zag hoe leuk ons contact was en hoe hij mij wist te prikkelen (ik ben niet voor één gat te vangen zeg maar). Misschien dat dat zo'n reactie bij haar teweeg bracht.
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?Jaloezie zit in een klein hoekje. Slechte zaak om je door een vriendin negatief te laten beïnvloeden.
Lizzl, ik vond het ook storend, maar dacht eigenlijk wat jaloezie te bespeuren, niet omdat het een ontzettende hotshot is, maar wel omdat zij zag hoe leuk ons contact was en hoe hij mij wist te prikkelen (ik ben niet voor één gat te vangen zeg maar). Misschien dat dat zo'n reactie bij haar teweeg bracht.
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?Jaloezie zit in een klein hoekje. Slechte zaak om je door een vriendin negatief te laten beïnvloeden.
woensdag 17 augustus 2011 om 11:58
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:52:
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?
Het is een nogal vaag verhaal (alle details zijn te vinden op het Kindervrije topic ), maar het komt er op neer dat hij van uiterlijk niet mijn type is maar van innerlijk wel waanzinnig, dat ik bang ben gekwetst te worden, dat ik mezelf (net als FV) niet zie mét vriend, dat ik het spel reuze verwarrend vind en dat ik niet meer weet wat ik nu voel.
Hij is verliefd, maar wat wil ik?
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?
Het is een nogal vaag verhaal (alle details zijn te vinden op het Kindervrije topic ), maar het komt er op neer dat hij van uiterlijk niet mijn type is maar van innerlijk wel waanzinnig, dat ik bang ben gekwetst te worden, dat ik mezelf (net als FV) niet zie mét vriend, dat ik het spel reuze verwarrend vind en dat ik niet meer weet wat ik nu voel.
Hij is verliefd, maar wat wil ik?
woensdag 17 augustus 2011 om 12:00
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:56:
Fashion, maar je gaat toch ook niet steeds verkondigen naar hem dat hij je type niet is? Dat is toch ook een keer klaar lijkt me.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.Na zo'n periode kan een nieuwe man in je leven ook een genezende werking hebben. Ik heb me daar ook een keer goed in vergist en heb een echte lieverd laten gaan omdat ik dacht er nog niet klaar voor te zijn. Altijd spijt van gehad, want wat achter je ligt, mag geen invloed hebben op de toekomst.
Fashion, maar je gaat toch ook niet steeds verkondigen naar hem dat hij je type niet is? Dat is toch ook een keer klaar lijkt me.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.Na zo'n periode kan een nieuwe man in je leven ook een genezende werking hebben. Ik heb me daar ook een keer goed in vergist en heb een echte lieverd laten gaan omdat ik dacht er nog niet klaar voor te zijn. Altijd spijt van gehad, want wat achter je ligt, mag geen invloed hebben op de toekomst.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:04
quote:iris1969 schreef op 17 augustus 2011 @ 11:58:
[...]
Het is een nogal vaag verhaal (alle details zijn te vinden op het Kindervrije topic ), maar het komt er op neer dat hij van uiterlijk niet mijn type is maar van innerlijk wel waanzinnig, dat ik bang ben gekwetst te worden, dat ik mezelf (net als FV) niet zie mét vriend, dat ik het spel reuze verwarrend vind en dat ik niet meer weet wat ik nu voel.
Hij is verliefd, maar wat wil ik?Waarom kijk je het niet aan. Maak gewoon plezier met hem en zie gaandeweg wat je voelt en wat je wilt. Stuk kan het altijd nog, daar hoef je toch geen haast mee te maken? En het is ook zo dat je niet aan de heup verbonden wordt, zodat je nooit meer weg kunt komen.Kruip lekker in die heerlijke armen joh. Ik daag je uit om het lef te hebben jezelf voor een keertje los te laten.
[...]
Het is een nogal vaag verhaal (alle details zijn te vinden op het Kindervrije topic ), maar het komt er op neer dat hij van uiterlijk niet mijn type is maar van innerlijk wel waanzinnig, dat ik bang ben gekwetst te worden, dat ik mezelf (net als FV) niet zie mét vriend, dat ik het spel reuze verwarrend vind en dat ik niet meer weet wat ik nu voel.
Hij is verliefd, maar wat wil ik?Waarom kijk je het niet aan. Maak gewoon plezier met hem en zie gaandeweg wat je voelt en wat je wilt. Stuk kan het altijd nog, daar hoef je toch geen haast mee te maken? En het is ook zo dat je niet aan de heup verbonden wordt, zodat je nooit meer weg kunt komen.Kruip lekker in die heerlijke armen joh. Ik daag je uit om het lef te hebben jezelf voor een keertje los te laten.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:04
Lastig Iris, maar wat heeft de overhand: het missen van lichamelijke aantrekkingskracht of de aantrekking tot wie hij is?
Een warboel nu dus begrijp ik.
En ja, ik ben er ook van overtuigd dat een nieuwe liefde me goed zou kunnen doen en het rouwproces kan versnellen, maar het voelt nog erg onwenning, alhoewel het al wel wat verder van me af begint te staan. Daar ben ik er blij om ook. Dacht dat ik er nooit uit zou komen.
Een warboel nu dus begrijp ik.
En ja, ik ben er ook van overtuigd dat een nieuwe liefde me goed zou kunnen doen en het rouwproces kan versnellen, maar het voelt nog erg onwenning, alhoewel het al wel wat verder van me af begint te staan. Daar ben ik er blij om ook. Dacht dat ik er nooit uit zou komen.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:07
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:56:
Fashion, maar je gaat toch ook niet steeds verkondigen naar hem dat hij je type niet is? Dat is toch ook een keer klaar lijkt me.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.
Nee, dat niet mijn type is wel klaar, ja . Maar in het begin hebben we het er best vaak over gehad, omdat ik vooral steeds een soort WTF?!? stemming had.
Ik wist wel gelijk dat ik ongelooflijk verliefd op hem ben, hoor, mijn geliefde is namelijk echt fantastisch, maar de hele situatie is nog steeds wel enigszins onwerkelijk en dat spreken we ook wel gewoon uit.
Fashion, maar je gaat toch ook niet steeds verkondigen naar hem dat hij je type niet is? Dat is toch ook een keer klaar lijkt me.
Maar precies wat je zegt, het gaat waarschijnlijk om de hele context: dat je nu toch een relatie hebt en daar niet zo op had gerekend. Bij mij is het natuurlijk helemaal nog niet zover, maar heb wel een heel heftig jaar achter de rug waarin ik een liefde ben verloren. Die ook nog eens echt het tegenovergestelde is van deze man trouwens, misschien daarom.
Nee, dat niet mijn type is wel klaar, ja . Maar in het begin hebben we het er best vaak over gehad, omdat ik vooral steeds een soort WTF?!? stemming had.
Ik wist wel gelijk dat ik ongelooflijk verliefd op hem ben, hoor, mijn geliefde is namelijk echt fantastisch, maar de hele situatie is nog steeds wel enigszins onwerkelijk en dat spreken we ook wel gewoon uit.
Am Yisrael Chai!
woensdag 17 augustus 2011 om 12:12
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 12:04:
Lastig Iris, maar wat heeft de overhand: het missen van lichamelijke aantrekkingskracht of de aantrekking tot wie hij is?
Een warboel nu dus begrijp ik.
Beiden, ik vind hem leuk én lekker, maar heb het gevoel dat de vlinders steeds weer weg zijn en als ik dan contact met hem heb zijn ze weer helemaal terug.
Hij heeft ook geen tijd voor mij, omdat hij het waanzinnig druk heeft, maar toch pikt hij mij gezeur hierover en komt dan direct langs. Maar aan de andere kant ben ik nu niet zijn prioriteit nummer 1 en dat maakt me dan weer onzeker.
Een warboel dus, vandaar dat ik op de rem heb getrapt. Nu zie/spreek/mail ik hem alleen zakelijk en dat geeft even rust.
Lastig Iris, maar wat heeft de overhand: het missen van lichamelijke aantrekkingskracht of de aantrekking tot wie hij is?
Een warboel nu dus begrijp ik.
Beiden, ik vind hem leuk én lekker, maar heb het gevoel dat de vlinders steeds weer weg zijn en als ik dan contact met hem heb zijn ze weer helemaal terug.
Hij heeft ook geen tijd voor mij, omdat hij het waanzinnig druk heeft, maar toch pikt hij mij gezeur hierover en komt dan direct langs. Maar aan de andere kant ben ik nu niet zijn prioriteit nummer 1 en dat maakt me dan weer onzeker.
Een warboel dus, vandaar dat ik op de rem heb getrapt. Nu zie/spreek/mail ik hem alleen zakelijk en dat geeft even rust.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:14
Ik zat negen jaar geleden in dezelfde situatie. Kwam een ontzettend leuke man tegen, die qua uiterlijk totaal niet voldeed aan mijn ideale plaatje. Nu zijn we negen jaar samen, vier jaar getrouwd en ouders van een prachtige dochter, die overigens sprekend op haar vader lijkt . En ik ben nog iedere dag blij dat ik destijds niet zo kortzichtig was dat ik dit ontzettend leuke typ heb laten lopen.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:17
quote:Schabolleke schreef op 17 augustus 2011 @ 12:14:
Ik zat negen jaar geleden in dezelfde situatie. Kwam een ontzettend leuke man tegen, die qua uiterlijk totaal niet voldeed aan mijn ideale plaatje. Nu zijn we negen jaar samen, vier jaar getrouwd en ouders van een prachtige dochter, die overigens sprekend op haar vader lijkt . En ik ben nog iedere dag blij dat ik destijds niet zo kortzichtig was dat ik dit ontzettend leuke typ heb laten lopen.
Ik zat negen jaar geleden in dezelfde situatie. Kwam een ontzettend leuke man tegen, die qua uiterlijk totaal niet voldeed aan mijn ideale plaatje. Nu zijn we negen jaar samen, vier jaar getrouwd en ouders van een prachtige dochter, die overigens sprekend op haar vader lijkt . En ik ben nog iedere dag blij dat ik destijds niet zo kortzichtig was dat ik dit ontzettend leuke typ heb laten lopen.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:18
Iris, het klinkt heel dubbel: enerzijds vind je hem dus eigenlijk echt geweldig, maar lijk je bang voor de binding (klopt dat?). En dan speelt ook zijn werk dus nog een rol, omdat het veel tijd in beslag neemt en je je een beetje tweede keus voelt.
Wat zou je willen? Een volwaardige relatie waarop je elkaar veel kunt zien, misschien wel samenwonend?
Wat zou je willen? Een volwaardige relatie waarop je elkaar veel kunt zien, misschien wel samenwonend?
woensdag 17 augustus 2011 om 12:22
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 12:18:
Iris, het klinkt heel dubbel: enerzijds vind je hem dus eigenlijk echt geweldig, maar lijk je bang voor de binding (klopt dat?). En dan speelt ook zijn werk dus nog een rol, omdat het veel tijd in beslag neemt en je je een beetje tweede keus voelt.
Wat zou je willen? Een volwaardige relatie waarop je elkaar veel kunt zien, misschien wel samenwonend?
Dat weet ik dus niet. In ieder geval niet samenwonend, want dat is niets voor mij.
Zo lang hij geen tijd voor mij heeft wordt het in ieder geval niets, Nu gaan we elkaar volgende week weer zakelijk treffen en dan zie ik wel. Voorlopig hou ik het zo als het is.
Iris, het klinkt heel dubbel: enerzijds vind je hem dus eigenlijk echt geweldig, maar lijk je bang voor de binding (klopt dat?). En dan speelt ook zijn werk dus nog een rol, omdat het veel tijd in beslag neemt en je je een beetje tweede keus voelt.
Wat zou je willen? Een volwaardige relatie waarop je elkaar veel kunt zien, misschien wel samenwonend?
Dat weet ik dus niet. In ieder geval niet samenwonend, want dat is niets voor mij.
Zo lang hij geen tijd voor mij heeft wordt het in ieder geval niets, Nu gaan we elkaar volgende week weer zakelijk treffen en dan zie ik wel. Voorlopig hou ik het zo als het is.
woensdag 17 augustus 2011 om 12:30
woensdag 17 augustus 2011 om 12:45
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 12:24:
Een ingewikkelde situatie Iris, ik hoop dat er wat duidelijkheid ontstaat voor je/jullie. Het is je wel gegund (ik schrijf met een nieuwe nick en 'ken' wel het één en ander hier aan forummers).
wat lief van je.
(en ja ik had al door dat je hier meubilair bent ).
Jij veel plezier met je nieuwe vlam en laat je niet gek maken!
Een ingewikkelde situatie Iris, ik hoop dat er wat duidelijkheid ontstaat voor je/jullie. Het is je wel gegund (ik schrijf met een nieuwe nick en 'ken' wel het één en ander hier aan forummers).
wat lief van je.
(en ja ik had al door dat je hier meubilair bent ).
Jij veel plezier met je nieuwe vlam en laat je niet gek maken!
donderdag 18 augustus 2011 om 12:42
Zat zo eens mee te lezen maar wat ik me dan afvraag in het algemeen: een uiterlijk wat niet je type is, is dat niet in 2 takken onder te verdelen?
- Is hij qua uiterlijk niet je type omdat hij niet aan het plaatje in je hoofd voldoet? (en voel je je misschien toch wel tot hem aangetrokken maar duw je dat weg omdat hij niet is wat je in je hoofd had) Dus: voel je wel gelijk chemie ook al is het niet het type volgens dat plaatje in je hoofd?
- Of voel je je gewoon niet gelijk fysiek tot hem aangetrokken?
Snappen jullie het nog? haha
Want ik denk dat als je een bepaalde chemie bij iemand voelt je makkelijker van dat plaatje in je hoofd afstapt.
Voel je niet direct chemie dan zou dat voor mij persoonlijk lastig worden om dan alsnog verliefd te worden.
- Is hij qua uiterlijk niet je type omdat hij niet aan het plaatje in je hoofd voldoet? (en voel je je misschien toch wel tot hem aangetrokken maar duw je dat weg omdat hij niet is wat je in je hoofd had) Dus: voel je wel gelijk chemie ook al is het niet het type volgens dat plaatje in je hoofd?
- Of voel je je gewoon niet gelijk fysiek tot hem aangetrokken?
Snappen jullie het nog? haha
Want ik denk dat als je een bepaalde chemie bij iemand voelt je makkelijker van dat plaatje in je hoofd afstapt.
Voel je niet direct chemie dan zou dat voor mij persoonlijk lastig worden om dan alsnog verliefd te worden.
maandag 22 augustus 2011 om 22:18
Leek me nog wel even goed (en beloofd) een update te geven: ik ben een beetje (nogal) afgeknapt op deze man. Zonder hem weer gezien te hebben zelfs.
Hij is te opdringerig. Smste me enorm vaak, belde. En zelfs midden in de nacht. Sorry, maar daar zit ik niet op te wachten en dat maakte dus direct dat ik me terugtrok. En wel best ook, dit wordt 'm dus niet.
Hij is te opdringerig. Smste me enorm vaak, belde. En zelfs midden in de nacht. Sorry, maar daar zit ik niet op te wachten en dat maakte dus direct dat ik me terugtrok. En wel best ook, dit wordt 'm dus niet.
maandag 22 augustus 2011 om 22:59
