Relaties
alle pijlers
over en uit
zondag 6 maart 2011 om 23:45
En dan worden kleine ergernissen groter en groter.
Tegelijkertijd zijn er ook een aantal aspecten aan de relatie waar niks mis mee is, maar toch knaagt het gevoel: dit gaat 'm niet worden. Dit heb ik nu lang genoeg een kans gegeven.
Was er maar iets waarover je je écht heel erg boos kon maken, die je een legitieme reden zou geven om er een punt achter te zetten.
En toch neem je het besluit: het is klaar.
Wat dan over blijft: een gevoel van twijfel, schuldgevoel, falen, lichtelijke paniek voor het alleen verder gaan...
Daarnaast een gevoel van opluchting.
Moeilijk toch?
Een punt zetten achter een relatie omdat het gevoel voor een groot deel weg is? In theorie niet, maar in praktijk wel?
Tegelijkertijd zijn er ook een aantal aspecten aan de relatie waar niks mis mee is, maar toch knaagt het gevoel: dit gaat 'm niet worden. Dit heb ik nu lang genoeg een kans gegeven.
Was er maar iets waarover je je écht heel erg boos kon maken, die je een legitieme reden zou geven om er een punt achter te zetten.
En toch neem je het besluit: het is klaar.
Wat dan over blijft: een gevoel van twijfel, schuldgevoel, falen, lichtelijke paniek voor het alleen verder gaan...
Daarnaast een gevoel van opluchting.
Moeilijk toch?
Een punt zetten achter een relatie omdat het gevoel voor een groot deel weg is? In theorie niet, maar in praktijk wel?
maandag 7 maart 2011 om 00:10
De ratio die emoties aanspreekt hoeft denk ik geen slechte raadgever te zijn. Een relatie waarin je voor de ander geen emotie ervaart kan een ratio denk ik niet weerleggen. Sterkte.
Ps. Hebben jullie samen kinderen?
Ps. Hebben jullie samen kinderen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 7 maart 2011 om 05:16
Ook ik vraag me af hoe ik op je openingspost moet reageren, Jufdoortje. Omdat je in de 2e pers. schrijft, lijkt het net of je van gedachten wilt wisselen over een hypothetische kwestie, maar ik neem aan dat je met jezelf overhoop ligt omdat je je afvraagt of je de juiste beslissing hebt genomen of gaat nemen.
Wat het ook is, ik wens je veel sterkte. Het is altijd verdrietig als een relatie niet blijkt te werken en stukloopt.
Wat het ook is, ik wens je veel sterkte. Het is altijd verdrietig als een relatie niet blijkt te werken en stukloopt.
maandag 7 maart 2011 om 08:07
Ik zit in dezelfde situatie. Heb het een kans gegeven, maar stoor me aan kleine dingen. Kan mijn vinger er niet op leggen, maar het voelt alsof we als schuurpapier langs elkaar heen schuren. Zijn verwachtingen en beelden bij een relatie zijn net even anders dan die van mij, waardoor alles stroef verloopt. Alsof we allebei vechten om het ideaalbeeld te bereiken wat nooit gaat lukken omdat die van elkaar verschillen. Ik wil me niet aanpassen in zijn richting, hij niet in die van mij. We voelen ons beiden dus telkens tekort schieten. Op papier passen we perfect bij elkaar, maar in werkelijkheid loopt het voor geen meter. Zijn pas 3 maanden samen en dat is denk ik ook het punt dat je gaat merken hoe goed je daadwerkelijk bij elkaar past. Ik ga zo naar hem toe om met hem te praten. Weet nog niet zo goed wat ik wil, maar dit gesprek is wel de make it or break it.... Pffff.
maandag 7 maart 2011 om 09:31
quote:greta2 schreef op 07 maart 2011 @ 08:07:
Ik zit in dezelfde situatie. Heb het een kans gegeven, maar stoor me aan kleine dingen. Kan mijn vinger er niet op leggen, maar het voelt alsof we als schuurpapier langs elkaar heen schuren. Zijn verwachtingen en beelden bij een relatie zijn net even anders dan die van mij, waardoor alles stroef verloopt. Alsof we allebei vechten om het ideaalbeeld te bereiken wat nooit gaat lukken omdat die van elkaar verschillen. Ik wil me niet aanpassen in zijn richting, hij niet in die van mij. We voelen ons beiden dus telkens tekort schieten. Op papier passen we perfect bij elkaar, maar in werkelijkheid loopt het voor geen meter. Zijn pas 3 maanden samen en dat is denk ik ook het punt dat je gaat merken hoe goed je daadwerkelijk bij elkaar past. Ik ga zo naar hem toe om met hem te praten. Weet nog niet zo goed wat ik wil, maar dit gesprek is wel de make it or break it.... Pffff.Na 3 maanden weet je echt niet of je bij elkaar past hoor. Dat is veel te kort. Of een relatie echt gaat werken weet je misschien pas na een jaar en meestal zelfs pas als je ee tijd hebt samengewoond. Na 3 maanden ben je vaak nog helemaal in de roes van verliefdheid en ken je elkaar echt nog niet.
Ik zit in dezelfde situatie. Heb het een kans gegeven, maar stoor me aan kleine dingen. Kan mijn vinger er niet op leggen, maar het voelt alsof we als schuurpapier langs elkaar heen schuren. Zijn verwachtingen en beelden bij een relatie zijn net even anders dan die van mij, waardoor alles stroef verloopt. Alsof we allebei vechten om het ideaalbeeld te bereiken wat nooit gaat lukken omdat die van elkaar verschillen. Ik wil me niet aanpassen in zijn richting, hij niet in die van mij. We voelen ons beiden dus telkens tekort schieten. Op papier passen we perfect bij elkaar, maar in werkelijkheid loopt het voor geen meter. Zijn pas 3 maanden samen en dat is denk ik ook het punt dat je gaat merken hoe goed je daadwerkelijk bij elkaar past. Ik ga zo naar hem toe om met hem te praten. Weet nog niet zo goed wat ik wil, maar dit gesprek is wel de make it or break it.... Pffff.Na 3 maanden weet je echt niet of je bij elkaar past hoor. Dat is veel te kort. Of een relatie echt gaat werken weet je misschien pas na een jaar en meestal zelfs pas als je ee tijd hebt samengewoond. Na 3 maanden ben je vaak nog helemaal in de roes van verliefdheid en ken je elkaar echt nog niet.
maandag 7 maart 2011 om 09:47
Het lijkt me een beetje onzin dat je pas na 1 jaar kunt bepalen of iemand het is. Als na drie maanden de ergernissen de positieve momenten overtreffen en je je al niet kunt vinden in de contouren van de karaktertrekken die je hebt gezien dan is het hem inderdaad niet. Nu het slechte nieuws nog brengen....
maandag 7 maart 2011 om 11:55
Zij zegt letterlijk: ''Zijn pas 3 maanden samen en dat is denk ik ook het punt dat je gaat merken hoe goed je daadwerkelijk bij elkaar past.'' En dat is onzin. Als je je na 3 maanden al gaat irriteren is het natuurlijk een ander verhaal. Maar echt iemand leren kennen doe je pas als je met degene samenwoont vind ik.
maandag 7 maart 2011 om 12:16
Ik denk niet dat jufdoortje het heef over een relatie van 3 maanden, maar over iemand die je over de jaren hebt leren waarderen en liefhebben, en je pijnlijk moet vaststellen dat het toch niet genoeg is.
3 maanden en een beetje irritatie, da's gewoon een duidelijk verhaal, in tegenstelling tot bovenstaande.
3 maanden en een beetje irritatie, da's gewoon een duidelijk verhaal, in tegenstelling tot bovenstaande.
