Pauze nemen?

Beste iedereen ,

Eigenlijk ben ik altijd een mee-lezer geweest. Maar nu dus mijn eerste topic!

Kleine samenvatting voor diegene wat geen lap tekst wil lezen:
samenwonend, beide bijna 30, relatie van 4 jaar, dochter van bijna 1 jaar en vriend een eigenzaak. We hebben de laatste tijd veel discussie, ik wil terug naar NL. We wonen sinds vorig jaar in Duitsland. We hebben echt knallende ruzies en onze dochter slaapt daar slecht door.. we gaan voor relatietherapie, houden van elkaar. Maar is het slim om een pauze in te lassen? Niet alleen voor ons maar ook voor onze dochter.

Lange versie;

Mijn vriend en ik, beide bijna 30. Zijn nog niet zo gek lang samen (4 jaar), maar wel al veel samen beleefd. Hij heeft een eigen zaak opgestart met mijn hulp toen we 1,5 jaar samen waren. Zijn toen ook gaan samenwonen. Alles ging eigenlijk gewoon goed, maar langzaamaan zag ik mijn vriend steeds meer in een burn-out glijden. Teveel druk qua werk, zijn ouders zitten boven op hem (lening voor zaak), zijn vader is een van de leveranciers en werken af en toe in de zaak. Hij moet ook nog wennen aan het op "zichzelf" wonen. Aangezien hij tot ons samen wonen bij zijn ouders heeft gewoond. Is ook een beetje wereld vreemd, heeft de helft van zijn leven in Duitsland gewoond, zijn ouders regelde bijna alles voor hem.

In 2018 zijn wij ouders geworden van een heel lief meisje, niet geplant maar wel gewenst (zwanger door de pil heen. Ik weet het, super cliché! Maar toch bevestigd door mijn gyneacoloog nu. Pil was te licht) De zwangerschap was pittig en de bevalling ook! Tijdens de inleiding was mijn vriend in het ziekenhuis bij me, maar zijn vader vond dat hij kon werken. Gelukkig heb ik hem kunnen overtuigen niet te gaan. Maar na 3 dagen inleiding kwam er een spoedkeizersnede midden in de nacht.. de ochtend is hij er vandoor gegaan om te werken. Vol van hormonen heb ik ja geknikt en gezegd ik zie je straks wel. Uiteindelijk heeft mijn vader ons naar huis gebracht en heb ik mijn vriend in de kraamweek bijna niet gezien. Vond ik heel vervelend! Dit is ook uitgesproken naar hem, maar toch blijft het pijn doen. Dat werk en centen belangrijker zijn dan het gezin.

Tijdens de zwangerschap zijn we ook op zoek gegaan naar een andere woning, want het appartement waar we woonden was verre van geschikt. Helaas kregen we geen hypotheek in Nederland. En huren wilde mijn vriend niet, want dat is geld weggooien. Goed, we zullen toch een andere woning moeten vinden ivm overlast buren, te klein enz. Zijn vader bood aan om koop huur te doen in duitsland. Mijn hart zei nee, maar mijn hoofd zei ja. Aangezien ons meisje toch een plek moest krijgen. Verhuisd toen baby een maand of 4 was, naar een dorpje vlak over de grens. Maar geen supermarkt of iets. En de straat is super druk. Ik voel me zo opgesloten, eenzaam en spreek eigenlijk niet zo goed de taal. Heimwee en spijt dat ik ja gezegd heb.

Nu hebben we vaker discussies over vanalles en nog wat. Zoals terug naar Nederland gaan, wat hij niet ziet zitten. Baby slaapt al maanden slecht en tijdens een helder moment dacht ik: dit komt door onze stress! Aangezien ik zelf ook slecht slaap. Vandaag was echt een flinke bom gebarsten. Besloten dat we relatietherapie een kans gaan geven. Omdat we wel van elkaar houden. Maar eigenlijk wil ik een pauze, samen met onze dochter even op adem komen. Zonder stress. Mijn moeder heeft ons haar huis aangeboden, omdat ze op vakantie is. Maar doe ik hier wel goed aan?

Excuses voor de lange post! En alvast bedankt voor jullie reacties!

Als eerste bedankt voor jullie reacties!

Ik denk ook dat dit het beste is voor nu, hoe moeilijk het ook is. Het voelt raar om weg te gaan, maar zo kan het ook niet. Het voelt alsof ik hem in de steek laat. Maar we moeten natuurlijk zorgen dat we beide afkoelen en onze dochter tot rust. We willen elkaar niet kwijt, maar zo gaat het niet.

@Mermedina de gevolgen zijn niet zo geweldig denk ik. Maar wel een goed thema voor de therapie. Ik vraag me echt af hoe ik dit allemaal heb kunnen laten gebeuren. In een huis wonen waar je eigenlijk niet wilt wonen, je leven laten beïnvloeden door andere mensen. Ik hoop zo dat we eruit komen. Maar tot rust komen is wel een belangrijke.

ViezeHond schreef: ↑

23-07-2019 08:20

Heb je geen werk?

Nou nee, dat heb ik niet meer. Toen er een baby onderweg was, hebben we samen besloten dat ik thuisblijfmoeder wordt. Financieel kan het en ik doe het graag. De planning is om weer te starten als dochter naar de basisschool gaat. Maar waarom vraag je dat?

forumfossiel schreef: ↑

23-07-2019 08:35

Een korte pauze om even tot rust te komen kan goed zijn, maar uiteindelijk kun je niet altijd blijven vluchten en zul je, als je samen verder wilt, ook met elkaar problemen moeten kunnen oplossen. Anders zorgt jouw weggaan alleen voor nog meer verwijdering.

Vluchten wil ik het niet noemen, even tot rust komen wel. 1 week is niet super lang en ik zit op 20 minuten rij afstand, dus als we elkaar willen zien kan dit gewoon

Hoe goed kan je man nee zeggen tegen zijn vader, hoeveel schulden zijn er nog en komt er genoeg binnen om zonder teveel geldzorgen te leven?

Nou op sommige vlakken kan hij goed nee tegen zijn ouders zeggen, maar op bepaalde vlakken niet. Er komt genoeg binnen om van te leven,
We houden ook nog over.

Werk jij? Om de taal beter te leren en om wat meer aanspraak te hebben zou het goed zijn als jij ook een activiteit buiten de deur zoekt. En ga idd kijken of terug naar nl verhuizen een reële optie is. Wat zou er nodig zijn om dat te dien en heb je daar dan een concreet plan voor? Of moet jeje gaan richten op er het beste van maken waar je u woont en wat heb je dan nodig om gelukkig te worden?

Nee ik werk niet, ik ben bewust gestopt toen ik moeder werd. En als weer ga beginnen met werk, dan heb ik mijn oude baan weer terug. Toen we gingen verhuizen was dat voor mij onder bepaalde voorwaarden. Trouwen: in Duitsland is een samenlevingscontract niet rechtsgeldig. En weer terug naar Nederland gaan na een aantal jaar. Er is in deze gemeente eigenlijk niet veel te doen. Zijn allemaal boerendorpjes en de enige verenigingen zijn schutterijen en christelijke clubjes. Hier heb ik eerlijk gezegd niet zoveel behoefte aan. Vrienden zie ik geregeld, maar omdat we niet meer naast de deur wonen is het niet altijd mogelijk. Ook omdat dochterlief niet goed slaapt. Mijn hobby doe ik ook nog gewoon. Dus aan entertainment ontbreekt het niet echt. En de taal probeer ik echt wel, maar het is ook een kwestie van willen. En die wil is er ook niet. Terug naar NL is van de baan geveegd want mijn vriend wilt nooit meer terug naar Nederland, want hij vind dat hij daar financieel wordt uitgekleed. Voor mij moeilijk, want ik had maar twee wensen en hij ging akkoord. We kunnen er niet meer over praten zonder ruzie te maken, dus daarom relatietherapie.

ViezeHond schreef: ↑

23-07-2019 08:45

Je kerel glijdt in een burn-out door de werkdruk. Wellicht kun je daaruit de conclusie trekken dat de huidige rolverdeling een slechte is.

Nou, ik heb aangeboden om hem op de zaak te komen helpen en hem op dagen over te nemen. Maar dit wil hij niet. Hij heeft genoeg financiële middelen om iemand te kunnen inhuren, maar dit wilt hij niet. Mijn vader heeft meerdere eigen bedrijven en heeft aangeboden om de zaak over te nemen en dan krijgt hij gewoon zijn normale loon, en meer vrijetijd door minder werk druk. Ook zou het dan zo geregeld worden dat de zaak gewoon op mijn vriend naam blijft staan. Maar er gewoon geholpen wordt met de taken. Dit wilt hij niet. Ik kan niet blijven trekken aan hem als geen enkele oplossing werkt. Hij vraagt zijn ouders af en toe voor hulp, maar wordt dan wel altijd afgebrand door zijn pa.

Madeliefjees schreef: ↑

23-07-2019 10:47

Allee de zin: knallende ruzies en dochter slaapt daardoor slecht.
Bah bah bah. Jullie moeten je kapot schamen! Dat kind is volledig afhankelijk van jullie en je bezorgt haar nu al een trauma, 2 scheldende ouders en veel spanning in huis.

Jij bent zeker de perfectheid zelve

ViezeHond schreef: ↑

23-07-2019 09:50

Je hebt meer aan een baan dan aan relatietherapie. Neem de regie in eigen hand, daar bereik je meer mee. Deze rolverdeling is niet goed gebleken dus zorg dat je eruit komt.

Als ik ga werken, dan blijft hij thuis. Zijn woorden. Ik wil best werken, maar ik zal nooit zoveel binnen halen als hem. Daardoor komen we nog meer in de problemen en dat zal de oplossing niet zijn. En hoe zie jij het voor je dat iemand met een burn-out voor een baby gaat zorgen? Voordat we een opvang plaats hebben zijn we wel een aantal weken verder. Werk heb ik binnen 5 minuten.

Lelietje-van-Dalen schreef: ↑

23-07-2019 11:00

Ja dit dus. Hij wil niks.
Zoek een baan. Afhankelijk zijn van hem is echt het stomste dat je kunt doen in deze situatie.

Dat klopt. Maar mijn baan heb ik binnen 5 minuten geregeld. Ik heb atijd in een familliebedrijf gewerkt, maar wel zonder enig probleem. Het probleem is, hij wilt niet dat onze dochter naar een opvang gaat. Ik wordt een beetje gek, elke oplossing is de foute voor hem. En dat vind ik jammer. Want ik wil gewoon dat we weer allemaal gelukkig worden en rust in huis. Misschien moet ik het maar gewoon doen. Opvang regelen en gewoon gaan werken.

turquasi schreef: ↑

23-07-2019 11:06

ja, gun jezelf de vakantie in het huis van je moeder en zoek meteen een baan

Het lijkt erop dat ik dit gewoon ga doen. En er geen discussie meer mogelijk is. Als hij even tijd nodig heeft om te herstellen, dit kan. Er komt in ieder geval geld binnen. Wel minder, maar iets.