Relatie problemen

09-03-2019 19:18 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hi allemaal, fijn dat deze topic er is.
Ik en mijn vriend zijn 10 jaar samen, wonen 3,5 jaar samen en hebben een prachtige dochter van 2 jaar.
Onze relatie staat zo af en toe nogal onder druk sinds onze dochter er is .
Ik heb een heftige zwangerschap en bevalling gehad ivm hellp en daarna een lang durig herstel nodig gehad.
Mijn vriend is niet van het vragen hoe het met me is tot wat extra dingen voor me doen zonder ik het aan hem moet vragen.
We doen op het moment erg weinig dingen met elkaar als gezin , ik door de weeks veel met mijn dochter alleen maar in het weekend ben ik eigenlijk het liefst thuis om mijn eigen ding te doen. ( de zin in het samen iets ondernemen is er gewoon niet ) hij is erg ongeïnteresseerd als het gaat over werk.. als ik vraag, irriteerd het je ? Zegt hij ja behoorlijk . Ik heb zo sterk het idee dat we beide uit elkaar groeien.
Met hem valt moeilijk te praten omdat hij vaak vind dat hij gelijk heeft en tegen mij kan praten zodat ik helemaal dicht sla en helemaal niets meer weet te zeggen. Vanmiddag barstte in in tranen uit waarom hij dan alleen maar boos op me wordt en series gaat kijken. Ik vind het zo moeilijk. Wat moet ik hier nu mee ?
Ik wil onze relatie zeker niet opgeven, we hebben een prachtig huis een mooie dochter. Wie heeft er tips? Of een soort gelijke situatie ?
Je was al zeven jaar met hem samen voordat je zwanger werd, was hij al die tijd al zo ongeïnteresseerd? Konden jullie toen wel goed praten? Vluchtte hij toen ook al voor problemen?

Waarom doe je zoveel alleen met jullie dochter? Hoeveel werken jullie allebei?
Alle reacties Link kopieren
Hoi zomer,

Ja klopt inderdaad.
We hebben tijdens mijn zwangerschap afgesproken dat ik 1 middag in de week en om het weekend werk. Dus door de weeks werkt hij gewoon hele dagen.
Als ik mijn vrije weekend heb merk ik gewoon dat hij zich verveeld. Hij heeft bijna geen vrienden waar hij wat mee kan doen. Hobby’s ook niet echt behalve motor rijden dus dat is met dit weer geen optie. Voorheen probeerde hij me wel te helpen en dat probeert hij nog wel alleen als hij wat voorstelt waar ik het niet mee eens ben wordt hij boos en is die klaar met het gesprek. Ik vind het lastig omdat hij zn gelijk wilt hebben. En hij kan zo praten dat ik daarna aan mezelf ga twijfelen. Voor Mn dochtertje vind ik het ook zielig. Ze voelt toch die spanningen .
Ga in je vrije weekend eens iets samen doen zonder dochter. Je bent al zoveel thuis, waarom in je vrije weekend dan ook thuis zitten?

Ondernamen jullie voordat dochter er was wel regelmatig dingen samen?
Alle reacties Link kopieren
Misschien relatietherapie?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Enne, ga meer werken! Je bent zo afhankelijk van je vriend als je zo weinig werkt. Stel dat je relatie het niet gaat redden, zorg dan op zn minst dat je er financieel wat beter en onafhankelijker voorstaat.
Alle reacties Link kopieren
Ja we deden best veel dingen voordat we papa en mama werden. Gingen vaak naar de bios, stad, hapje eten etc. Het eerste jaar na de geboorte van onze dochter was veel stress. Ze had veel klachten waardoor ze veel huilde. Partner gewisseld naar een nieuwe baan.
Ik ga nu meer avonden door de weeks werken waardoor ik korte diensten om het weekend heb zodat ik meer thuis ben en we dus wat meer als gezin samen kunnen doen. Aan de ene kant denk ik avonden is wel beter dan heeft hij ook zn eigen ding maar aan de andere kant denk ik dat we dan helemaal uit elkaar groeien. De functie die ik nu doe vind ik niet leuk en ga ook zeker niet met plezier naar Mn werk. Mijn wens voor een 2e is heel groot maar ivm zwangerschap van de eerste wilt hij niet meer. Dat alles speelt ook een grote rol. Er is ook sinds een jaar pas echt rust met ivm doorslapen enzo van onze dochter dus misschien moet ik het de tijd geven. Ik weet het op t moment niet. Relatie therapie weet ik dat hij dat nooit zou willen. ( niet gezegd over ons maar wel eens in het algemeen )
Alle reacties Link kopieren
Je wilt als je samen bent alleen maar je eigen ding doen, niks samen als gezin of als duo ondernemen.
En dan vraag je je af waarom hij zo geïrriteerd is?
Ik kan er naast zitten, maar iets zegt mij dat je meer moeder dan (volwaardige) partner bent. Waarom sla je dingen af als hij iets voorstelt en blijf je dan liever thuis?

Steek eens wat tijd in jullie samen! En nee, het is zeker nog geen tijd voor een 2e kind. Kun je niet meer uren gaan werken, niet in de avond of weekenden, maar overdag? Dan hebben jullie ook meer quality time samen als gezin.
Alle reacties Link kopieren
Het is de laatste tijd echt zijn gedrag.
Ik laat hem smorgens uitslapen, maak ontbijt. Doe alles. Doe onze dochter douche aankleding etc. Kon ik beneden en t enige wat hij zegt is wat gaan we doen? En ligt op de bank zijn series te kijken. Als ik zeg wat wil je dan doen zegt hij ja weet ik veel, verzin wat.
Als ik dan wat zeg krijg ik een snauw.
Je benoemde eigenlijk zelf alle oorzaken al, zware zwangerschap, hellp syndroom, je kindje had veel klachten en huilde veel, gebroken nachten, je vriend is van baan veranderd, jij gaat met tegenzin een paar uurtjes per week werken en bent voor de rest thuis, in het weekend heb je niet snel ergens zin in, en dan begin je ook nog over een 2e kindje en dat je vriend je niet genoeg helpt en steunt..
Ik kan me dus eigenlijk wel indenken dat de gezelligheid en romantiek momenteel ver te zoeken is bij jullie.
Hoe oud zijn jullie?
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt erop dat jij hem de volledige schuld geeft van jullie relatieproblemen, maar als ik het zo lees ben jij ook niet de aller leukste partner.
Een ander kun je niet veranderen, maar jezelf wel. Probeer eens wat meer positieve energie in jullie relatie te steken. Regel een oppas en ga samen iets leuks doen om weer wat nader tot elkaar te komen. Wie weet gaat hij dan ook vanzelf weer meer energie in julle relatie steken.
Caaaaarootje schreef:
09-03-2019 21:20
Het is de laatste tijd echt zijn gedrag.
Ik laat hem smorgens uitslapen, maak ontbijt. Doe alles. Doe onze dochter douche aankleding etc. Kon ik beneden en t enige wat hij zegt is wat gaan we doen? En ligt op de bank zijn series te kijken. Als ik zeg wat wil je dan doen zegt hij ja weet ik veel, verzin wat.
Als ik dan wat zeg krijg ik een snauw.
Klinkt als een prima basis om een tweede kind op de wereld te schoppen.... je relatie is ruk op het moment, je bent niet financieel zelfstandig, jullie hebben elkaar niets meer te melden. Gewoon doen, heb je weer wat om over te praten.
Alle reacties Link kopieren
Precies wat je zegt pindakaasje. Het is niet altijd ellende hier maar het wordt de laatste tijd meer. Mijn vriend wilde ook graag een tweede maar door mijn verleden en een gehandicapt neefje die ook door hellp geboren is vind hij het een stap wat ik heel goed begrijp.
Daarom hebben we onderzoeken laten doen waar hij later van zei dat hij het risico te groot vind en bang is dat er met het eventuele 2e kindje of mij wat zou gebeuren! Ik vind het moeilijk om dat los te laten en hij wilt er niet over praten maar dat kropt bij mij dus alleen maar op.

Ik wil best dingen als gezin samen doen, maar het moet altijd bij mij vandaan komen.. als we thuis blijven kijkt hij of de hele dag filmpjes op zijn telefoon of Netflix staat aan. Daar wordt ik heel geïrriteerd door. Misschien ben ik de enige maar t lijkt me niet meer dan logisch dat je met elkaar communiceer toch.

Wij zijn trouwens 27&28
Jij blijft maar zeggen dat je dingen als gezin wil doen, maar besef je niet dat het juist goed is om ook dingen samen te doen, dus zonder kind?
Doet je vriend wel eens iets alleen met zijn dochter? Ik zou meer van de zorg aan hem overlaten en zelf eens een weekend weggaan, met een vriendin ofzo.

Ga meer werken, die paar uurtjes slaan natuurlijk negens op.
Caaaaarootje schreef:
09-03-2019 20:36
Hoi zomer,

Ja klopt inderdaad.
We hebben tijdens mijn zwangerschap afgesproken dat ik 1 middag in de week en om het weekend werk. Dus door de weeks werkt hij gewoon hele dagen.
Als ik mijn vrije weekend heb merk ik gewoon dat hij zich verveeld. Hij heeft bijna geen vrienden waar hij wat mee kan doen. Hobby’s ook niet echt behalve motor rijden dus dat is met dit weer geen optie. Voorheen probeerde hij me wel te helpen en dat probeert hij nog wel alleen als hij wat voorstelt waar ik het niet mee eens ben wordt hij boos en is die klaar met het gesprek. Ik vind het lastig omdat hij zn gelijk wilt hebben. En hij kan zo praten dat ik daarna aan mezelf ga twijfelen. Voor Mn dochtertje vind ik het ook zielig. Ze voelt toch die spanningen .

Hier heb ik een gevoel bij, maar om zonder vooroordeel te antwoorden heb ik eerst drie vragen.

Waarmee probeert hij jou te helpen?
Wat stelt hij voor?
Waarom ben jij het er dan niet mee eens?
Alle reacties Link kopieren
Misschien moet je niet pas op zaterdag ochtend bedenken wat je wilt doen, maar al eerder. Meestal hebben wij doordeweeks wel even een moment: wat moet/wil jij allemaal nog doen dit weekend? En pas als je dat van elkaar weet, kan je de tijd daar omheen inplannen met leuke dingen.

Sowieso klinken jullie beide erg inspiratieloos en ik krijg de indruk dat jullie het hele weekend niks nuttigs doen behalve lamballen op de bank. Leuk voor kind. Hoeven jullie nooit samen boodschappen doen, de tuin te doen, oid? Meestal is ons weekend wel deels gevuld met zulke dingen.

En even naar de stad en een hapje eten kan prima met een kind erbij hoor.
Denk in oplossingen, niet in onmogelijkheden.
Ik weet trouwens niet hoe dat bij anderen zit.. maar toen mijn kinderen nog in de luiers zaten was dat ook niet de meest romantische periode uit mijn huwelijk.
Tropenjaren noemen ze dat toch?
Ga nu niet meteen twijfelen aan je huwelijk carootje, jullie zijn niet voor niets al zo lang bij elkaar..
27 en 28? Wat jong. Ik had toch minstens gedacht aan halverwege 30 met dit verhaal. Het klinkt niet echt gezellig en een 2e lijkt nou niet echt een goede zet. Ik zou denken: zo jong en dan al zulke problemen, dat gaat echt niet beter worden.
Snowpink schreef:
09-03-2019 23:19
27 en 28? Wat jong. Ik had toch minstens gedacht aan halverwege 30 met dit verhaal. Het klinkt niet echt gezellig en een 2e lijkt nou niet echt een goede zet. Ik zou denken: zo jong en dan al zulke problemen, dat gaat echt niet beter worden.
Ik dacht juist rond de 20 vanwege hun denkwijze (nog een 2e kind) en laten en doen (spelletjes op telefoon, Netflixen, bankhangen).
Pindakaasjes schreef:
09-03-2019 22:35
Ik weet trouwens niet hoe dat bij anderen zit.. maar toen mijn kinderen nog in de luiers zaten was dat ook niet de meest romantische periode uit mijn huwelijk.
Tropenjaren noemen ze dat toch?
Ga nu niet meteen twijfelen aan je huwelijk carootje, jullie zijn niet voor niets al zo lang bij elkaar..
Misschien niet de meest romantische periode, maar het is nu ook weer niet zo dat je niks meer van elkaar mag verwachten, omdat het de tropenjaren zijn.

Sterker nog, je relatie zo laten verslonzen tijdens deze jaren is zo ongeveer het recept voor een breuk. Heel veel stellen gaan uit elkaar in de eerste jaren dat hun kind wordt geboren, omdat ze elkaar compleet uit het oog verliezen.

TO: waarom gaan jullie niet een keer samen een weekend weg?
Snowpink schreef:
09-03-2019 23:19
27 en 28? Wat jong. Ik had toch minstens gedacht aan halverwege 30 met dit verhaal. Het klinkt niet echt gezellig en een 2e lijkt nou niet echt een goede zet. Ik zou denken: zo jong en dan al zulke problemen, dat gaat echt niet beter worden.
Hoezo gaat het niet beter worden? wel een voorbarige conclusie.
Het is een jong stel met een klein kind.. en het loopt gewoon effe niet lekker!
Relaties worden hier wel heel erg makkelijk afgeschreven.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven